Het HondenForum

Vraag: Wat doen jullie?

Bij ons in de buurt loopt een jong mechelaartje van ongeveer 5 a 6 maand.
De mensen die deze hond bezitten zijn een beetje apart, en groeten bv ook nooit.
Vanmorgen liep ik met Castor er langs, dat andere hondje is natuurlijk nieuwsgierig naar Castor en trekt met dat kleine lijfje een beetje.
Aangezien die mensen vrij iel en al bejaard zijn, kunnen ze hem moeilijk houden.
Nou gaf die vrouw dat hondje toch een trap, hij piepte aan stuk door en liep hartstikke mank.
Ik stond verbijsterd en mijn nekharen stonden stijf omhoog.
Heb wel gevraagd of ze dat normaal vonden, waarop ze zei?: Wat dan? Hij trok toch!
Heb duidelijk gemaakt dat ik dat gewoon dierenmishandeling vond.
Nu nog boos als ik er aan denk

Jammer genoeg zijn er nog steeds mensen die ervan overtuigd
zijn dat je een mecheltje keihard moet aanpakken

Sneu hoor... terwijl ze uiteindelijk alleen het tegenovergestelde bereiken.

Ja is erg jammer!
Ik kon gewoon niet doorlopen, ik moest er wel wat van zeggen.
En eigenlijk wil ik dat helemaal niet, want iedereen moet het lekker zelf weten.

Ohw menn woon je in mijn buurt ofzo?? Hier ook een kerel die met een mecheltje loopt, ooh god wat krijgt dat dier er soms van langs, laatst zijn vriendin, staat die hond toch uit te kafferen, vervolgens luistert ie en krijgt ie vervolgens nog een afrossing...

Ik was er beroerd van en kon niet laten te vragen of ze nou zelf vond dat dat hielp.. Ze keek me vuil aan en probeerde me vervolgens aan te rijden

Ik trek mijn bek dan wel open dat wordt dan waarschijnlijk een soort van volksbuurt ruzie, maar als niemand er wat van zegt blijft t gebeuren

Getver! Voor je eigen gemoedsrust en het algemeen fatsoen zeker goed dat je er wat van gezegd hebt! Aankomen bij zo'n figuur doet 't waarschijnlijk niet...

Meppel woon je he? Nee woon niet in de buurt haha.
Volgens mij heb je overal wel van die idioten.
Deze mensen wonen redelijk bij mij in de buurt, hiervoor hadden ze ook al een mechelaar.
Gingen ze ook al zo achterlijk mee om.
Ze zijn al redelijk op leeftijd,rond de 70 schat ik zo in. Nu dus een nieuw jong mechelaartje.
Wij in de buurt zeiden al tegen elkaar dat we dat geen goed idee vonden.
De hond word totaal niet gesocialiseerd (wat ze natuurlijk zelf moeten weten), en word met zijn jonge leeftijd al zo onder dwang groot gebracht. Met af en toe dus
buitenproportioneel correctiegedrag.

Vraag mij bij dit soort taferelen altijd af wat de beweegredenen zijn om een hond te nemen.

korthaar schreef:Vraag mij bij dit soort taferelen altijd af wat de beweegredenen zijn om een hond te nemen.

Als ik ze zo inschat, zijn het mensen die in een vast patroon leven.
Als ze eenmaal aan iets gewend zijn durven ze er niet van af te wijken, denk ik.
Mechelaars gewend, dus nieuwe mechelaar (zonder naar hun eigen leeftijd te kijken)
Bepaalde opvoeding gewend, dus er in blijven hangen.

korthaar schreef:Vraag mij bij dit soort taferelen altijd af wat de beweegredenen zijn om een hond te nemen.

Tja ik zo af en toe ook, sommige honden zie ik zo achterlijk hoog moeten presteren en gewoon ALTIJD, dan ben ik toch maar wat gelukkig met ons zootje ongeregeld, die blij en vrolijk zijn....


Op zo'n manier een hond hebben is dan toch niet leuk? Als ik zo met onze honden om zou moeten gaan zou ik het meer als last ervaren

Tara schreef:

mmartinn schreef:Ja is erg jammer!
Ik kon gewoon niet doorlopen, ik moest er wel wat van zeggen.
En eigenlijk wil ik dat helemaal niet, want iedereen moet het lekker zelf weten.

Nou, ik bemoei mij niet met anderen, maar een hond schoppen omdat hij in een reflex iets onschuldigs doet zou voor mij wel een reden zijn om dat nou eens een keer wel te doen.

Ja precies, als ik ergens koude rillingen van krijg, zou ik me nog rotter voelen als ik er niets van zeg.
Maar het is niet leuk, deze mensen wonen in de buurt, en kom ze vast nog vaak tegen.

O erg is dat hè?

Bij ons in de buurt woont een meisje met het syndroom van Down en haar ouders hebben een labrador voor haar aangeschaft
Toen het nog een pupje was, zat ze al vreselijk te trekken aan die riem, zo erg dat het beestje over de kop ging en onlangs zag ik
haar op de stoep het diertje schoppen in de flanken
Ik zat in mijn auto, zette die aan de kant en ben naar haar toegegaan en heb gezegd dat ze dit nooit meer mag doen en geprobeerd
te vertellen hoe of wat, maar helaas... toen ik wegreed en in mijn spiegel keek, was ze alweer bezig tegen het arme beestje.
Ik snap dat allemaal niet hoor, zijn die ouders nu echt zo blind?

Ja dat is ook erg inderdaad, het is een prachtig idee om zo'n hondje te kopen voor zo'n meisje. Maar zo'n meisje kun je er niet alleen mee laten.
Sommige mensen zijn veel te makkelijk met het houden van dieren volgens mij.

tja.. heb ook eens een kind en later ook de ouders aangesproken.
dat jochie liep met een boomertje en dat was een er eentje met wegloopgen.
dus hij moest hem vaak zoeken en halen, ok dat frustreert.
hij had hem weer eens gevangen en geeft hem een trap
ik hoorde serieus wat kraken.
ik zei er vrij rustig wat van. uitgelegd dat dat hondje nooit zelf terug gaat komen als je hem niet straal verwend als je hem gevonden hebt maar alleen maar van hem af blijft lopen zo.
maar kreeg een grote bek. later nog een paar x gezien met de ouders gepraat en die boeide het geen barst. het beest was van dat kind dus moest ernaar luisteren. nou ja, uiteindelijk is het hondje zo slim geweest om niet meer terug te komen. tenminste dat hoop ik dan maar dat dat de reden is dat hij onvindbaar was en is.

mmartinn schreef:Ja dat is ook erg inderdaad, het is een prachtig idee om zo'n hondje te kopen voor zo'n meisje. Maar zo'n meisje kun je er niet alleen mee laten.
Sommige mensen zijn veel te makkelijk met het houden van dieren volgens mij.

kinderen reageren ook op de voorbeeldfunctie lijkt me
hoe pa en moe tegen de hond doet, zo doen zij het ook.
en dan maakt zoiets als down niet heel veel uit lijkt me.
ik zie hier ook regelmatig een kleuter in de speeltuin met het nieuwe hondje, aah zo leuk en schattig.
beest wordt dan van hot naar her gesleept en beland altijd uiteindelijk in de achtertuin omdat het prinsesje er zat van is. of omdat het hondje happerig en nerveus wordt door al dat gesleur.
zei dochter pas ook: als wij een klein hondje nemen mag die dan mee naar de speeltuin en mag ik die dan zelf uitlaten? eh... nee. niet eens om haar maar meer om alle buurkinderen.

Denk maar niet dat het is voorbehouden aan mechelaars, zulke bazen.
Hier loopt een allerschattigst labradoodletje, een middenslagje.
Die had met 9 weken al een enorme slipketting om en hij mag geen poot verzetten zonder een commando.
Hij is nu een maand of 8, 9 en je wilt niet weten hoe dat beestje wordt aangepakt. Groter dan 50 cm is ie niet maar ze gaan ermee om alsof het een valse hond van 80 kilo is.

Tara schreef:

mmartinn schreef:Ja is erg jammer!
Ik kon gewoon niet doorlopen, ik moest er wel wat van zeggen.
En eigenlijk wil ik dat helemaal niet, want iedereen moet het lekker zelf weten.

Nou, ik bemoei mij niet met anderen, maar een hond schoppen omdat hij in een reflex iets onschuldigs doet zou voor mij wel een reden zijn om dat nou eens een keer wel te doen.

dit idd, ik zeg normaal niet snel iets maar hier had ik ook wel wat van gezegd ja

Marjoleine schreef:Denk maar niet dat het is voorbehouden aan mechelaars, zulke bazen.
Hier loopt een allerschattigst labradoodletje, een middenslagje.
Die had met 9 weken al een enorme slipketting om en hij mag geen poot verzetten zonder een commando.
Hij is nu een maand of 8, 9 en je wilt niet weten hoe dat beestje wordt aangepakt. Groter dan 50 cm is ie niet maar ze gaan ermee om alsof het een valse hond van 80 kilo is.

Ik ben in ieder geval blij, dat de meeste mensen er wel wat van zeggen.
Want ondanks dat het ook goed voelt dat ik er wat van zeg, voel ik me er ook altijd een beetje rot onder.
Mensen zijn al zo snel geiiriteerd als je ze ergens op aanspreekt.

Dat soort mensen hebben aan mij echt een hele lastige.. die ga ik echt stalken en alles wat ik zie zou ik ze mega verrot schelden, al was het mijn buurvrouw interesseert me echt geen ene moer... elke keer als ik ze zie zou ik ze filmen en dat op internet zetten, aangifte doen noem maar op...
Met je eigen zaken bemoeien is een hele leuke maar als je zomaar voorbij kan lopen als een dier mishandelt wordt en er niks mee doet ben je in mijn ogen net zo slecht.

mmartinn schreef:Ik ben in ieder geval blij, dat de meeste mensen er wel wat van zeggen.
Want ondanks dat het ook goed voelt dat ik er wat van zeg, voel ik me er ook altijd een beetje rot onder.
Mensen zijn al zo snel geiiriteerd als je ze ergens op aanspreekt.

zker dat soort dingen, want ergens ver weg in een stukje dat geweten heet , zouden ze moeten voelen dat t niet deugd
dus is t een gevoelig onderwerp en zullen ze de verdediging ingaan jammer dan

jacq1970 schreef: Met je eigen zaken bemoeien is een hele leuke maar als je zomaar voorbij kan lopen als een dier mishandelt wordt en er niks mee doet ben je in mijn ogen net zo slecht.

Ja zo voel ik dat ook wel een beetje, het lukt me gewoon niet om me stil te houden.

mmartinn schreef:Ik ben in ieder geval blij, dat de meeste mensen er wel wat van zeggen.
Want ondanks dat het ook goed voelt dat ik er wat van zeg, voel ik me er ook altijd een beetje rot onder.
Mensen zijn al zo snel geiiriteerd als je ze ergens op aanspreekt.

dat is dan jammer voor de mensen.
wie zwijgt stemt toe.
door er wat van te zeggen maak je duidelijk dat het niet normaal is.
je kan het op dat moment misschien niet veranderen maar je geeft wel duidelijk een signaal af.

mmartinn schreef:

jacq1970 schreef: Met je eigen zaken bemoeien is een hele leuke maar als je zomaar voorbij kan lopen als een dier mishandelt wordt en er niks mee doet ben je in mijn ogen net zo slecht.

Ja zo voel ik dat ook wel een beetje, het lukt me gewoon niet om me stil te houden.

mij ook niet toch vind ik mensen die er niets van zeggen niet net zo slecht als degene die mishandeld, dat vergelijk gaat mank

Kun je dit niet ter sprake brengen bij een burgerwacht, wijkagent oid? En dan van die hoek een gesprek zien te regelen dat ze dit beter anders kunnen oplossen?

Suzanne

S@ndr@ schreef:

mmartinn schreef:

jacq1970 schreef: Met je eigen zaken bemoeien is een hele leuke maar als je zomaar voorbij kan lopen als een dier mishandelt wordt en er niks mee doet ben je in mijn ogen net zo slecht.

Ja zo voel ik dat ook wel een beetje, het lukt me gewoon niet om me stil te houden.

mij ook niet toch vind ik mensen die er niets van zeggen niet net zo slecht als degene die mishandeld, dat vergelijk gaat mank

Voor mijn eigen gevoel zou ik me wel slecht voelen door er niets van te zeggen, net zo slecht is inderdaad wat overdreven.
Een ieder ander moet toch soms op basis van zijn eigen veiligheid bepalen of hij/zij er iets van zegt.
Ik kan me situaties voorstellen waarbij iemand niets durft te zeggen, dan is zo'n persoon niet net zo slecht.

~Suzanne~ schreef:Kun je dit niet ter sprake brengen bij een burgerwacht, wijkagent oid? En dan van die hoek een gesprek zien te regelen dat ze dit beter anders kunnen oplossen?

Suzanne

Ik weet het niet, ik heb nog nooit een wijkagent in actie gezien.
Zou zo'n iemand daar wat mee kunnen?
Als ik het nog een keer zou zien, zou ik wel een enorme behoefte krijgen er ook daadwerkelijk wat aan te doen.

Voor de wet is een huisdier gelijk aan elk ander meubelstuk, behalve dan dat je het niet mag beschadigen. De dieren bescherming kan ook pas wat doen als je regelmatig naar de dierenarts gaat vanwege slechte verzorging of gebroken botten.
Vaak zijn het niet erg sociale mensen en die zijn moeilijk aanspreekbaar. Vooral op het moment dat de sfeer al flink gespannen is omdat die "rot" hond niet luistert. Als je de dierenbescherming belt, zullen die hoogstens aan je vragen of je het in de gaten wilt houden. Zij zijn nog machtelozer dan jij.
Zeg er wat van en loop meteen door, tenzij je de mensen beter kent en ook wel is met ze praat over leukere dingen. Als je echt tot ze door wilt dringen is een positieve benadering beter. Zo van; Oh wat een leuke hond. Heb je die al lang? Mag ik hem een brokje geven?
Dat is een betere binnenkomer dan dan; Hé, hé, doe je een beetje voorzichtig met die hond? Ga ze in zo'n geval a.u.b. niet de les lezen. Dan bereik je ze nooit.

Wimpel schreef:Als je echt tot ze door wilt dringen is een positieve benadering beter. Zo van; Oh wat een leuke hond. Heb je die al lang? Mag ik hem een brokje geven?

Waarop het gros dan zal zeggen dat dat niet mag, en dat je die beesten eronder moet houden want voor je het weet lopen ze over je heen.

Ik snap je insteek hoor, maar bij dit type mensen werkt het zelden.