Het HondenForum

Ik heb de laatste tijd het idee dat Tama in het donker slechter gaat zien.
De laatste tijd vliegt ze al grauwend en snauwend naar de gang terwijl daar niemand is.

En buiten wordt ze onzeker, dinsdag en woensdagochtend gaan we al om kwart voor zes naar buiten, omdat ik op moet gaan passen laat ik ze dan niet los omdat ik geen tijd heb om op de meiden te wachten als ze een poosje weg zijn, maar vanochtend heb ik het risico maar genomen Tama bleef de hele tijd aan de voet lopen, en wilde ook geen brokjes aannemen dacht eerst dat ze ziek was maar nadat ik haar weer aangelijnd had wilde ze haar brokje wel.

Ze is de laatste tijd ook wat schrikachtig als ik haar kort aan de riem houd heb je altijd zo stukje riem wat er dan een beetje bij hangt als dat in de buurt van haar kop komt gaat ze gillen of ze wilt niet meer mee lopen.

Weet iemand of honden dit gedrag laten zien als ze slechter gaan zien?
Mijn hondentrainster zegt dat het er eerder op wijst dat ze doof wordt, maar als ik heel zachtjes vraag of ze wil eten staat ze zo naast me.

Uit wat je vertelt krijg ik idd de indruk dat de kans dat ze minder ziet groter is dan de kans dat ze minder hoort.
Bezoekje aan de DA een idee?

Hoe oud is tama?

Mijn vorige hond die ook slecht begon te zien toen die flink op leeftijd was, ving het grotendeels op met gehoor en neus, je merkte het echt niet aan haar, pas toen de oren ook achteruit gingen kon je het merken.

hield er gewoon rekening mee, niet los op onbekend terrein, niet laten schrikken, gewoon rustig mee om gaan.
Maar die vloog niet de gang op als ze meende iets te horen, maar het was ook een waardeloze waakhond

Tama is 10 jaar.
Waaks is ze wel.

Ik ga binnenkort wel naar de dierenarts. Als haar ogen achteruit gaan is daar toch niks aan te doen, dus ik wacht wel tot er nog iets anders opdoet.
Was gewoon benieuwd of iemand het herkende.
Overdags valt het ook wel mee, dan schrikt ze alleen van dat stukje riem wat een beetje langs haar kop komt. Ga denk ik haar riem in laten korten bij de schoenmaker dan slingert er niks meer langs haar ogen.
Verder loopt ze gewoon nog los in het bos. Alleen als het erg donker is wordt ze dus onzeker.
Laat haar voorlopig nog wel gewoon los lopen, zolang ze nog nergens tegenaan loopt zal het wel meevallen.

Ze hangt de laatste tijd ook erg aan mij.

Mijn oude Muis werd onzeker toen ze doof werd , heb toen de handgebaren ingevoerd ipv mijn stem. Later toen ze ook nog blind werd had ik het gevoel dat ze daar minder problemen meehad dan met haar dover worden.
Wel klitte ze meer met haar slechter wordende zicht dan met het dover worden. Toen werd ze ook nog dement en kreeg epileptische aanvallen en was het voor mij genoeg geweest met haar 16 jaar.
Hondje heeft altijd los gelopen ondanks haar doof en blindheid maar kwam misschien ook wel door haar ongelooflijke stabiele karakter.

Zorro heeft ouderdomsstaar. Ik merk er niet zo gek veel van, alleen dat hij in het donker wat meer bij mij in de buurt blijft en slecht is geworden in snoepjes vangen. Hij is ook wat dover denk ik, al lijkt dat soms de Oost-Indische variant.

Vanochtend mijn gewone rondje gelopen op de gewone tijd en dan is ze compleet gelukkig.

Als ik de meiden aan de lijn houd en vroeger in het bos ben houd ik ze aan de lijn omdat ik om 7 uur de deur weer uit moet, maar gisteren dacht ik: ach, laat ik het risico maar nemen we zien wel hoe het loopt.
Maar toen plakte ze zowat de hele tijd aan mijn linkerbeen en wilde dus geen brokje aannemen, pas nadat ik haar aangelijnd had nam ze weer een brokje aan. En liep ze gewoon mee. Als ik de meiden aan de lijn heb loop ik ook een andere route omdat ik dan denk dat ze nog wat lol hebben aan een nieuwe krant te lezen en die route liep ik dus gisteren ook omdat ik ze pas later los deed.
Al moet ik zeggen dat ik daar ook loop als ik na het gewone rondje nog veel tijd over heb of nog geen zin heb om naar huis te gaan, maar ja dan is het ondertussen wel licht geworden.

Ze zit de laatste tijd ook steeds naast mij op de bank, voor deze tijd lag ze ook gewoon vaak in een slaapkamer, maar nu dus niet meer. Net kwam mijn man op de bank zitten die haaks op de bank staat waar ik op zit en begint ze ineens binnensmonds naar mijn man te grommen. Heeft ze ook nog nooit gedaan.

Dat lijkt me helemaal vervelend voor de hond om doof en blind te worden.

Ach, die oudjes toch. En toch zijn de oudjes ook best wel weer vertederend, Tama komt de laatste tijd zoveel kroelen, dan legt ze haar poten op mijn schouder en wilt ze heel mijn gezicht soppen. Haha.

Gonnie, die ouwe (12) van ons is vorig jaar volgens mij vrij snel in gehoor achteruit gegaan en is momenteel redelijk aan de dove kant.
Ze werd toen (voor ons vanuit het niets) ineens heel erg bang...
Topic staat hier: http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... 6&t=268966
Vandaag de dag gaat het weer erg goed met haar, maar zoals ik ook al meldde: ze houdt me constant in de gaten, en omdat ze dat doet kan ik haar vrij veel met handgebaren duidelijk maken. Succes met Tama!
(was helemaal vergeten te melden dat ze ook al een redelijke ouderdomsstaar heeft, maar daar heeft ze nou weer erg weinig last van)

h a n s schreef:Gonnie, die ouwe (12) van ons is vorig jaar volgens mij vrij snel in gehoor achteruit gegaan en is momenteel redelijk aan de dove kant.
Ze werd toen (voor ons vanuit het niets) ineens heel erg bang...
Topic staat hier: http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... 6&t=268966
Vandaag de dag gaat het weer erg goed met haar, maar zoals ik ook al meldde: ze houdt me constant in de gaten, en omdat ze dat doet kan ik haar vrij veel met handgebaren duidelijk maken. Succes met Tama!
(was helemaal vergeten te melden dat ze ook al een redelijke ouderdomsstaar heeft, maar daar heeft ze nou weer erg weinig last van)

Mijn hondentrainster denkt dus dat ze eerder doof wordt dan dat ze slecht gaat zien. Maar als ik zachtjes zeg wil je eten hoort ze dat nog wel. Zou natuurlijk kunnen dat ik er onbewust een gebaar bij maakt wat ze herkend.
En inderdaad wordt ze van bepaalde dingen bang, b.v. als we thuis komen loopt ze niet ineens naar binnen en blijft ze op de galerij staan, moet haar echt dwingen om door de deur naar binnen te gaan. Met de lift uitgaan aarzelt ze en moet haar meetrekken, nou ja, eigenlijk trek ik haar niet mee maar doet Jarah dat want ik heb Tama haar riem en Jarah haar riem in een hand.
Zal er eens op gaan letten dat ik haar wat voorzichtiger naar binnen en buiten loodst. Moet Jarah maar naast Nikkie gaan lopen al is dat ook weer een probleem want Nikkie kan zich nog weleens af reageren op Jarah als ze opgewonden raakt. Anders laat ik Nikkie en Jarah dan maar tegen mijn gewoonte in los zodat die gelijk naar binnen kunnen stormen dan heb ik de kans om Tama wat rustiger naar binnen te loodsen. Ben nu aan het poetsen bij iemand zal straks thuis jou topic eens gaan lezen.

Aan mijn cairn merkte ik niet zo veel toen hij slechter ging zien. Het waren de kleine dingetjes, waardoor ik wist dat zijn ogen minder werden, de da bevestigde dit. Hij is nooit angstig, schrikachtig of aanhankelijk geweest tot het moment dat hij helemaal blind en doof was, toen was hij eigenlijk meer afhankelijk. Op den duur wilde hij geen lange wandelingen meer maken, vanaf dat moment liep ik altijd het zelfde rondje door het bos met hem. Toen hij slechter ging zien, ben ik eigenlijk niet anders met hem om gegaan. Pas toen hij blind/doof was, moest er wel echt rekening met hem worden gehouden. Zo min mogelijk de spullen in en om het huis verplaatsen, zodat hij er niet tegen aan liep. Hij had veel aandacht nodig, dus hij werd veel op schoot genomen en geknuffeld omdat we bang waren dat hij zich anders eenzaam zou gaan voelen. Maar doordat hij een dagje ouder was sliep hij veel en vond hij het ook heerlijk om op een warm plekje te liggen luieren. Pijn was voor mij de grens, toen hij pijn kreeg heb ik hem ook laten gaan.

Mowgli haar ogen worden ook minder, ik merk dit omdat ze net als Gizmo in het begin, alles voor een kat aan ziet. Een plasticzak, kinderspeelgoed of rommel, Mowgli staat gelijk in de startblokken om er achter aan te gaan. En Mowgli wil niet naar buiten zolang het donker is, deze dingen bevestigen voor mij dat ze slechter ziet. Ze hoeft van mij niet meer naar buiten als het donker is, en voor de rest besteed ik er niet zoveel aandacht aan. Als ze binnenkort voor een apk naar de da moet laat ik hem ook naar haar ogen kijken.

Ik herken er ook eerder een hond in met slechter wordend zicht, dan met slechter wordend gehoor. Met beide ervaring.
Zeker in het begin moeten ze leren zich aan te passen, en zie je onzekerheid.
In mijn omgeving een hond meegemaakt wiens zicht achteruitging en later toen ze blind was, daarbij ook dement werd, dat was in de woonwijk een lastige combinatie, maar vrij lopend in het bos waar ze alles op haar neus kon doen, zonder onverwachte dingen, was ze nog steeds in haar element.

als een hond wat minder gaat zien hoeft het niet meteen van ouderdom tezijn, er kunnen ook andere dingen spelen dus een bezoekje aan de da kan zeker geen kwaad, en als de da verder niets ziet kan je aannemen dat het van ouderdom is.. zo oud is 10 nog niet hoor.

Gisée (12) haar gehoor werd 2,5 jaar geleden minder en inmiddels is ze al ruim een jaar stokdoof. Van jongs af aan leer ik mijn honden ook op gebaren te reageren, dus dat was geen groot probleem. Het laatste jaar gaat ook haar gezichtsvermogen duidelijk achteruit. Dichtbij is er niets aan de hand, maar als ze losloopt en de afstand is groter dan 25 M, ziet ze me echt niet meer. Ondanks haar beperkingen, geniet Gisée nog volop van het leven en ze vindt het dus heerlijk om lekker op eigen houtje te kunnen scharrelen op de hei. Normaliter wil ik graag dat de hond op mij let, maar bij Gisée is het beslist zaak om op haar te letten. Bij iedere kruising controleer ik of zij ziet waar ik heen ga en ik zorg ervoor, dat de afstand tussen haar en mij niet te groot wordt. Verder draagt Gisée al jaren een bel aan haar halsband, omdat ik haar natuurlijk niet meer kan roepen. Ze kan bij wijze van spreken 3 meter verderop achter een boom staan en dan zou ik haar al kwijt kunnen zijn. Door de bel hoor ik in ieder geval altijd waar zij is en ik wandel daar dus ook op. We zijn er hier zo aan gewend, om haar bel te horen, dat we het direct opmerken, als we die rinkel niet horen. Voor noodgevallen draagt ze ook een penning met telefoonnummers.

Dat heeft Tama ook dat ze plastic zakken of papier of kapotte paraplu's die buiten liggen voor een kat of haas aan ziet.
Maakte altijd een grapje van ben je blind of zo, je moet naar Hans Anders voor een brilletje.
Maar dat kan natuurlijk ook komen omdat ze slechter ziet.
Tama is wel oud geworden sinds de twee operaties achter elkaar en een jaar later weer een operatie.

Nou als we toch naar de dierenarts moeten heb ik het er wel gelijk over.

Hier onze Teun. Nu 11 jaar. Blind aan een oog en hoort duidelijk minder.
Vooral in het schemer en donker is z'n zicht wel een probleem. Heb hem nu aangeleerd dat hij reageert op een lichtje. Dat knipper ik als ik z'n aandacht wil hebben. Maar omdat hij ook aan het dementeren is loopt dat niet echt soepel. Kwartje valt niet zo makkelijk.
Soms een kwestie van zelf hard rennen als hij de totaal verkeerde kant oploopt. Je ziet hem dan rondkijken zo van ik hoor wel iets maar WAAR komt dat vandaan.
Kan ook gewoon overdag tegen je knieën oplopen, dan zit ik net aan de verkeerde kant en ziet hij die niet. Heb zelf het idee dat hij na een meter of 3 weinig of niks meer ziet.
Mijn zoon doet hem vaker vast met wandelen, die vergeet hem extra in de gaten te houden.
Wil hem toch zo lang mogelijk z'n vrijheid gunnen dus ogen op steeltjes.

Momenteel is dat geen probleem, een van de meiden is loops, verkikkerd op hem, hij heeft het nog of niet meer in de gaten. Maar zij spot hem en houd hem nu strak in de gaten. Rent ook terug als hij ietsje verder van ons vandaan is.

Ik heb ook het idee dat ze er in het donker meer last van heeft dan als het licht is. Al ziet ze overdag ook plastic zakken e.d. voor katten aan.

Ik heb ook het idee dat ze er in het donker meer last van heeft dan als het licht is. Al ziet ze overdag ook plastic zakken e.d. voor katten aan.

Gelukkig raakt ze me nog niet kwijt, moet wel zeggen dat als ze tegenwoordig jaagt zo terug is, normaal kan ik weleens mijn rondje aflopen voordat ze terug is, maar de laatste tijd is ze al terug als ik aan het eind van een pad ben.

Onze Winnie begon ook in het donker het eerste slechter te zien, maar dat werd inderdaad pas duidelijk toen ook gehoor echt achteruit ging. Ze hoorde me nog wel als ik op mijn vingers vloot, maar kon het niet meer lokaliseren. Ze zocht me dan wel, maar kon mij ook niet goed zien. Gevolg dat ze dan dus maar een hele andere kant op liep....

O dan moet ik toch maar beter op gaan letten, meestal laat ik haar lekker snuffelen en doen en loop gewoon mijn ronde.

Het kan uiteraard aan het gehoor en zicht liggen maar de symptomen van angst kreeg mijn oude Keesje ook en die bleek dement aan het worden te zijn.
Hij heeft het overigens nog jaren goed gedaan op medicijnen en was toen totaal niet angstig meer en werd op een week na 18 jaar

Tineke schreef:Het kan uiteraard aan het gehoor en zicht liggen maar de symptomen van angst kreeg mijn oude Keesje ook en die bleek dement aan het worden te zijn.

Dat wou ik ook zeggen: het lijkt mij meer op dementie, misschien in combinatie met slechter zicht.
Mijn vorige tekkel zag de laatste jaren van haar leven slecht, maar zij had vooral last bij fel licht. In de zon bijvoorbeeld. Haar ogen waren een soort matglas, dat dichtsloeg bij veel licht. In het donker tippelde ze lekker in het rond.
Dat jouw hond ineens veel naast je zit, gromt naar je man (zou ik trouwens ook doen ), wijst volgens mij meer op dementie.

Tenzin is bijna 14 en heeft last van alle drie, slechte ogen, slecht gehoor en aan het dementeren.
Die heb ik nu in het bos aan de flex want hij raakt volledig in paniek als hij me niet ziet en loopt dus ook echt de verkeerde kant op.
Volgens mij vindt hij het zelf wel een prettig gevoel dat hij aan me vast zit

Mijn vorige hond had flinke staar. Ze werd daar ook angstig en schichtig van, en wilde op den duur het erf niet meer af.
Een bezoekje aan de dierenarts lijkt me.

Tineke schreef:Het kan uiteraard aan het gehoor en zicht liggen maar de symptomen van angst kreeg mijn oude Keesje ook en die bleek dement aan het worden te zijn.
Hij heeft het overigens nog jaren goed gedaan op medicijnen en was toen totaal niet angstig meer en werd op een week na 18 jaar

Zou natuurlijk ook kunnen dat ze dement aan het worden is.

tekkel schreef:

Tineke schreef:Het kan uiteraard aan het gehoor en zicht liggen maar de symptomen van angst kreeg mijn oude Keesje ook en die bleek dement aan het worden te zijn.

Dat jouw hond ineens veel naast je zit, gromt naar je man (zou ik trouwens ook doen ), wijst volgens mij meer op dementie.

Hahaha, af en toe grom ik ook naar hem hoor.

Zal binnenkort maar eens met haar naar de dierenarts gaan.

Tara schreef:

Rea schreef:Hier onze Teun. Nu 11 jaar. Blind aan een oog en hoort duidelijk minder.
Vooral in het schemer en donker is z'n zicht wel een probleem. Heb hem nu aangeleerd dat hij reageert op een lichtje. Dat knipper ik als ik z'n aandacht wil hebben.

Wat voor lichtje gebruik jij als ik vragen mag? Ik wil dat eigenlijk ook gaan gebruiken voor Oop, maar ik weet nog niet zo goed wat voor lichtje daar handig en geschikt voor zou zijn.

Hier in de wijk een doodgewone knijpkat van de Action. Als ik er mee knipper valt het voor hem beter op. De beloning is lekker

Ik vind het wel z'n charme hebben, een oud hondje, helemaal als ie beetje grijs koppie heeft.
Er is prima mee te leven als hij wat achteruit gaat, maar je moet er wel rekening mee houden.

Maar als hij dusdanig achteruit is gegaan lichamelijk, en erg aan het dementeren is, laat ik hem wel gaan.
Maar dat gebeurt niet van de een op andere dag, dus je hebt nog tijd zat om van je oudje te genieten.

hier een slecht ziende en een slecht horende.
de slecht ziende voelt zich beter aan de 8 meter flexi, zekerder en veiliger.
om hem te lokken savonds heb ik ook een lichtje, een zaklamp met een knipperstand.
dat werkt nog goed.
de ander loop in de woonwijk nu aan de flexi voor de veiligheid.
maar kan nog wel los in het bos en op veilige plekken.
ik heb een donderfluit en die hoort hij nog.

Marco88 schreef:Ik vind het wel z'n charme hebben, een oud hondje, helemaal als ie beetje grijs koppie heeft.
Er is prima mee te leven als hij wat achteruit gaat, maar je moet er wel rekening mee houden.

Maar als hij dusdanig achteruit is gegaan lichamelijk, en erg aan het dementeren is, laat ik hem wel gaan.
Maar dat gebeurt niet van de een op andere dag, dus je hebt nog tijd zat om van je oudje te genieten.

Dat is ook zo.
En inderdaad als de hond niet meer kan dan is de koek op. Zodra ze geen plezier meer in haar leven heeft dan is het einde verhaal.
Maar voorlopig gaat het nog goed en heeft ze het nog reuze naar haar zin als ze in het bos is. Behalve als het heel erg donker is dan is ze onzeker.