Jet

[[Sandra]]

Dat vind ik dan zo leuk. Liep ik met Jet op straat, ze was even mee geweest naar de winkel. Vindt ze enig. Overal even snuffelen, okijk, hebben ze dit en o, daar. Kan best zijn dat ze de kat des winkels rook, hoor. Een rooie terrorkat die in de winkel huist en die elke hond aanvalt die hij ziet.

Maar daar gaat het nu niet over. Jet en ik waren gezellig aan het shoppen geweest in de plaatselijke huishoudspeciaalzaak en op de terugweg stapte net een moeder met twee kinderen uit de auto. Ik zag dat het meisje iets zei van Kijk, die hond, die wil ik wel aaien. Hee, Jet, hoor je dat? Langzaamaan erheen gelopen, vooral benieuwd hoe Jet het als notoire springpoedel zou doen.

Een keer besprong ze mijn buurjongetje van achteren, ik was net te laat. Het was warm weer, dus hij had een ontbloot bovenlijf. Jet sprong bij hem op, tegen zijn rug aan en scratchte met haar nagels over zijn rug naar beneden, als een krijtje over het schoolbord.

Buurjongetje wilde huilen van de schrik, maar ik zag hem zo dapper tegen zijn tranen vechten. Hij hield ze in. Ik zag een paar schrammen op zijn rug zitten en heb me uitgeput in excuses, domme poedel ook. Prachtig stoer joch.

Door dit net wat te enthousiaste gedrag van Jet ben ik voorzichtig met kinderen. Dus op mijn hoede naar het meisje met haar moeder en haar kleinere broertje. Misschien waren ze 4, 5 en 6, 7 jaar. Jet liet zich gewillig aaien, likte handjes, genoot van de aandacht.
Ze sprong niet bij de kinderen op. Super!

De moeder zei dat dit haar verbaasde. Haar dochter was altijd bang voor honden en nu zocht ze ineens toenadering tot een hond. Ook dat vind ik dan weer mooi.

[tekkel]

Lief, die Jet. En ook die kinderen. Mijn hond houdt ook van kinderen, maar het ligt heel erg aan de kinderen of ze rustig blijft staan en ervan geniet, of toch snel wegloopt.