héél graag zou willen liggen natuurlijk.
Dus komt ze bij mij staan met vragende ogen 'zeg vrouwtje, kan jij daar niet iets aan doen?'.
- nee schat, dit moet je zelf oplossen
Oké, hmmm
- nee Ka, ga maar ergens anders liggen, Puchu ligt te slapen
Tjongejonge, wat een fijne medewerking weer zeg
Weet je wat? Het past vast wel
Op letterlijk 25 cm ruimte tussen de leuning en Puchu in probeert Kaya zich vervolgens te wurmen... shit, m'n kont past hier niet eens, laat
staan m'n hele lichaam
Eens even zien... kont bovenop Puchu dan (die begint te brommen natuurlijk) m'n poten over de leuning heen, zou het dan passen?
Oeps, daar val ik toch nog bijna bovenop m'n snufferd de bank af zeg
(inmiddels zit ik te gillen van de lach om de kop van Kaya wat nog steeds één groot vraagteken is hoe ze dit in godsnaam gaat oplossen
Uiteindelijk komt ze mokkend tot de conclusie dat het niet past en nu ligt ze sjagrijnig vlak voor de bank naar Puchu te kijken, hopend
dat het jong nog opschuift, maar dat kan ze echt vergeten.
Hilarisch om dat allemaal zo te bekijken
Kunnen jullie honden ook zo moeilijk doen om één plekje te bemachtigen?







