Knoop in mijn maag *uit de knoop!*
Geplaatst: 07 feb 2014 10:33
Vanmiddag staat er een afspraak bij de da gepland. En ik begin me toch een partij zenuwachtig te worden.
Morris heeft de laatste tijd soms van die kleine vage dingen die allemaal losstaand niks te betekenen kunnen hebben en die ook samengevoegd misschien niks zijn... maar toch zit het me niet lekker.
Zo heeft hij een paar weken geleden ineens vreselijk mank gelopen. Na een dag was het ook weer weg en ach, iedereen verstapt zich wel eens. Kan gebeuren.
Daarna ging hij ineens ontzettend aan zijn voorpootje likken, maar ja, misschien zat er wel gewoon wat in (al kon ik niks ontdekken). Nu doet hij het helemaal niet meer in elk geval. Dus zal wel meevallen.
Het is nu een paar keer voorgekomen dat hij piepte als hij een rare bocht maakte, maar ja, als je zo'n gekke bocht maakt kan dat ook best even zeer doen.
Normaal gesproken kan het hem niet gek en vaak genoeg als ik balletjes ga gooien. Laatste keer ging hij na twee keer gooien erbij liggen. Zodra ik de bal pakte sprong hij wel weer op om als een idioot er weer achteraan te rennen, maar toch. Normaal ben ik degene die het afkapt en dan ligt hij niet gewoon te liggen.
Bij de opvang vroegen ze zich vorige week ook af wat er aan de hand was. Hij wou de hele dag niks. Als hondjes voor hem stonden spelbuigingen te maken om hem uit te dagen bleef hij liggen. Maar ja, iedereen heeft wel eens zijn dag niet. Hij had ook wat buikpijn en al dagen nauwelijks gegeten (alle buurthonden + honden bij opvang loops), hij kan zich prima wat lamlendig hebben gevoeld.
Nou ja, zo nog wat kleine dingen die ik allemaal prima kan verklaren, maar die allemaal bij elkaar me toch genoeg zorgen baarden om toch maar een afspraak bij de da te maken. Hij is nooit stijf of mank verder, opstartproblemen heeft hij ook niet. Dus dat hou ik maar in mijn achterhoofd dat het hopelijk allemaal wel wat meevalt.
Maar het is toch een berner... dus wil nu gewoon zekerheid over hoe het ervoor staat. Ik doe veel met Morris, we wandelen uren, we fietsen (nou ja, ik dan), zwemmen, balletjes gooien vind hij geweldig en hij maakt graag de meest rare bokkensprongen.
Heb er wel over nagedacht of ik dingen anders zou gaan doen als hij verrotte heupen/ellebogen blijkt te hebben. En eigenlijk is dat niet zo. Zou het rare bokkensprongen maken misschien wat proberen te beperken en misschien in plaats van 100x een balletje te gooien dat wat minder doen, maar verder zou ik hem niet heel erg gaan inperken. Vind kwaliteit toch echt belangrijker dan kwantiteit.
Maar ik wil niet dat hij pijn heeft. Weet nog goed dat de hond die we vroeger hadden geen enkel moment pijn heeft aangegeven en later bleek dat hij echt heel veel pijn had. Dat wil ik niet weer.
Dus vanmiddag mag hij even door de molen. En hopelijk gaat hij met vlag en wimpel slagen. Maar pfff... nooit gedacht dat ik er zo zenuwachtig voor zou zijn.
Als iemand nog wat duimen over heeft zijn ze van harte welkom.
Morris heeft de laatste tijd soms van die kleine vage dingen die allemaal losstaand niks te betekenen kunnen hebben en die ook samengevoegd misschien niks zijn... maar toch zit het me niet lekker.
Zo heeft hij een paar weken geleden ineens vreselijk mank gelopen. Na een dag was het ook weer weg en ach, iedereen verstapt zich wel eens. Kan gebeuren.
Daarna ging hij ineens ontzettend aan zijn voorpootje likken, maar ja, misschien zat er wel gewoon wat in (al kon ik niks ontdekken). Nu doet hij het helemaal niet meer in elk geval. Dus zal wel meevallen.
Het is nu een paar keer voorgekomen dat hij piepte als hij een rare bocht maakte, maar ja, als je zo'n gekke bocht maakt kan dat ook best even zeer doen.
Normaal gesproken kan het hem niet gek en vaak genoeg als ik balletjes ga gooien. Laatste keer ging hij na twee keer gooien erbij liggen. Zodra ik de bal pakte sprong hij wel weer op om als een idioot er weer achteraan te rennen, maar toch. Normaal ben ik degene die het afkapt en dan ligt hij niet gewoon te liggen.
Bij de opvang vroegen ze zich vorige week ook af wat er aan de hand was. Hij wou de hele dag niks. Als hondjes voor hem stonden spelbuigingen te maken om hem uit te dagen bleef hij liggen. Maar ja, iedereen heeft wel eens zijn dag niet. Hij had ook wat buikpijn en al dagen nauwelijks gegeten (alle buurthonden + honden bij opvang loops), hij kan zich prima wat lamlendig hebben gevoeld.
Nou ja, zo nog wat kleine dingen die ik allemaal prima kan verklaren, maar die allemaal bij elkaar me toch genoeg zorgen baarden om toch maar een afspraak bij de da te maken. Hij is nooit stijf of mank verder, opstartproblemen heeft hij ook niet. Dus dat hou ik maar in mijn achterhoofd dat het hopelijk allemaal wel wat meevalt.
Maar het is toch een berner... dus wil nu gewoon zekerheid over hoe het ervoor staat. Ik doe veel met Morris, we wandelen uren, we fietsen (nou ja, ik dan), zwemmen, balletjes gooien vind hij geweldig en hij maakt graag de meest rare bokkensprongen.
Heb er wel over nagedacht of ik dingen anders zou gaan doen als hij verrotte heupen/ellebogen blijkt te hebben. En eigenlijk is dat niet zo. Zou het rare bokkensprongen maken misschien wat proberen te beperken en misschien in plaats van 100x een balletje te gooien dat wat minder doen, maar verder zou ik hem niet heel erg gaan inperken. Vind kwaliteit toch echt belangrijker dan kwantiteit.
Maar ik wil niet dat hij pijn heeft. Weet nog goed dat de hond die we vroeger hadden geen enkel moment pijn heeft aangegeven en later bleek dat hij echt heel veel pijn had. Dat wil ik niet weer.
Dus vanmiddag mag hij even door de molen. En hopelijk gaat hij met vlag en wimpel slagen. Maar pfff... nooit gedacht dat ik er zo zenuwachtig voor zou zijn.
Als iemand nog wat duimen over heeft zijn ze van harte welkom.
