Nou was ze nooit het scherpste mes in de la (hoeft ook niet als je het uiterlijk van een filmster hebt), maar nu loopt het de spuigaten uit met haar ontzettende dommigheid.
Gisteren kwam Sam gezellig met de honden slapen. Honden blij (de hare vooral) want een logeerpartijtje is altijd goed voor Heel Veel Lekkere Snacks (ik kan slecht tegen smekende bruine kijkers).
Dus zodra ik me naar de keuken begeef, wordt ik overspoeld door vierpotige smekelingen en omdat ik een ruggegraatsloze worm ben, vind ik dat zo ontzettend schattig dat ik prompt vergeet dat ik voor iets heel anders in de keuken ben en reik automatisch naar de koekjespot.
Tel hoofden.... één, twee... vier... ships, waar is nummer 5? Kijk naar binnen, en zie Kyra op een wazige manier het plafond bestuderen.
Nou ja, koekje maar gaan brengen.
Een uur later, zelfde ritueel. Weer blijft Kyra liggen. In opperste concentratie naar een stoelpoot starend. Weer een uur later zien wij Kyra opstaan en ineens vól verbazing naar de electrische open haard lopen. En met de snuit tegen het glazen paneel een minuut lang in de (nep)vlammetjes starend. Alsof het ding op miraculeuze wijze ineens in de kamer is verschenen.
Vanochtend laat Sam alle honden uit. Iedereen loopt gezellig mee... behalve Kyra die de andere kant ophompelt. Totaal onbewust van het feit dat de hele roedel inmiddels foetsie is.
Gelukkig kent Jack inmiddels het commando 'Ga Kyra halen!'
En dan die blik van Kyra als Jack haar in de zij port: 'Hé, ben jij er óók???'
En zielstevreden loopt ze dan gezellig keutelend naast Jack weer terug naar de roedel.
Wat moet je nou met zo'n dom beest?
)
er is iets vrouwtje! we missen iets!
ik weet het vrouwtje!! laat mij! laat mij! als het een kind zou zijn was het zo'n jochie dat in de klas altijd als eerste zijn vinger opsteekt en dan half staand alsof hij moest poepen zegt: pleaseeee juf ik weet t!!!
. Ik roepen (nouja, gillen) en na een paar seconden raak ik totaal in paniek en ben gaan rennen. Stond hij midden op het kruispunt, gelukkig niet zo heel druk. Ik ren, zonder te kijken, dat kruispunt op en wat was hij blij... Mama je bent er!
Dan lgt ze me zo aandoenlijk en kwispelend aan te kijken vanaf haar matje, maar opstaan is wat moeilijk 's ochtends, dus dan kom ik maar naar haar ipv andersom.
