Het HondenForum

Kyra dan.
Nou was ze nooit het scherpste mes in de la (hoeft ook niet als je het uiterlijk van een filmster hebt), maar nu loopt het de spuigaten uit met haar ontzettende dommigheid.
Gisteren kwam Sam gezellig met de honden slapen. Honden blij (de hare vooral) want een logeerpartijtje is altijd goed voor Heel Veel Lekkere Snacks (ik kan slecht tegen smekende bruine kijkers).
Dus zodra ik me naar de keuken begeef, wordt ik overspoeld door vierpotige smekelingen en omdat ik een ruggegraatsloze worm ben, vind ik dat zo ontzettend schattig dat ik prompt vergeet dat ik voor iets heel anders in de keuken ben en reik automatisch naar de koekjespot.
Tel hoofden.... één, twee... vier... ships, waar is nummer 5? Kijk naar binnen, en zie Kyra op een wazige manier het plafond bestuderen.
Nou ja, koekje maar gaan brengen.
Een uur later, zelfde ritueel. Weer blijft Kyra liggen. In opperste concentratie naar een stoelpoot starend. Weer een uur later zien wij Kyra opstaan en ineens vól verbazing naar de electrische open haard lopen. En met de snuit tegen het glazen paneel een minuut lang in de (nep)vlammetjes starend. Alsof het ding op miraculeuze wijze ineens in de kamer is verschenen.

Vanochtend laat Sam alle honden uit. Iedereen loopt gezellig mee... behalve Kyra die de andere kant ophompelt. Totaal onbewust van het feit dat de hele roedel inmiddels foetsie is.
Gelukkig kent Jack inmiddels het commando 'Ga Kyra halen!'
En dan die blik van Kyra als Jack haar in de zij port: 'Hé, ben jij er óók???'
En zielstevreden loopt ze dan gezellig keutelend naast Jack weer terug naar de roedel.

Wat moet je nou met zo'n dom beest?

Koesteren!

Tara schreef:Is ze echt wel zo dom? Of begint ze gewoon een beetje te dementeren?

Waarschijnlijk ook dementeren. Maar 't is wat als je maar één hersencel hebt die ook nog begint af te sterven.
Ach, 't is ook vreselijk schattig, hoor.
Ben je al een uur thuis en ineens komt er zo'n kop omhoog met zo'n blik van 'Jóh, ben je thuis???'
En dan is ze zo verschrikkelijk blij dat het vertederend is. Ze heeft overigens geen last van angsten of zo, iets wat je wel eens hoort van andere oude honden.
Sterker nog, gisteren was het ver weg aan het donderen en vroeger was ze daar doodsbang voor. Nu zie je haar even kijken van 'Jee, wat ís dat toch?' Om dan vervolgens schouderophalend te gaan liggen.
Ze is zelfs vergeten dat ze daar bang voor is.

Ah, aandoenlijk. Daar zou ik toch heerlijk van kunnen genieten hoor. (en jij natuurlijk ook )

Ach........... zolang ze zelf maar gelukkig is.
Ze is gewoon een lief oud mutsje die van binnen weet dat mammie toch wel van d'r houdt en haar koekje zelf wel komt aangeven.

Och daar smelt je hart toch van

Het was echt zo grappig vanmorgen

Ik loop gewoon rustig nog half slapend door het losloopgebied.
Ineens komt Jack om me heen stuiteren: er is iets vrouwtje! we missen iets!
Ik wordt een beetje wakker, kijk om me heen en shit: waar is Kyra
Jack begint nog meer te stuiteren ik weet het vrouwtje!! laat mij! laat mij! als het een kind zou zijn was het zo'n jochie dat in de klas altijd als eerste zijn vinger opsteekt en dan half staand alsof hij moest poepen zegt: pleaseeee juf ik weet t!!!
En aangezien Jack altijd de roedel scherp in de gaten houdt gaf ik hem toestemming om Kyra te halen.
En sjoeff daar ging ie, een stukje terug een zijpad in.
Daar zag ik inderdaad Kyra lopen, zich nog nergens van bewust en rustig keutelend kwam ze vooruit.
Jack heeft altijd haast dus die vergeet natuurlijk weer op tijd te remmen waardoor hij langs haar af schiet in volle sliding.
Mevrouw stond net te snuffelen en kijkt even verward op: zag ik daar nou iets
Inmiddels is Jack alweer opgestaan en staat netjes naast haar waarna hij haar met zijn snuit even aantikt.
Huh zie je haar denken er was dus toch iets!! waarna ze opzij kijkt en je ziet haar dan gewoon denken: ooooh hoi! gezellig hier he!
Daarna zie je haar nadenken: waar waar is de rest eigenlijk
Jack loopt inmiddels weer rustig (half Kyra drijvend) mijn kant op, volgens mij is ze dan inmiddels weer vergeten dat ze nog steeds de rest van de roedel kwijt is maar vol vertrouwen loopt ze hem dus maar achterna.
Eenmaal bij mij aangekomen is ze weer opnieuw verbaasd: ooooh hooooi! jullie ook hier! wat gezellig zo met z'n allen! en dan loopt ze weer tevreden verder

lieke schreef:Kyra dan.
Nou was ze nooit het scherpste mes in de la (hoeft ook niet als je het uiterlijk van een filmster hebt), maar nu loopt het de spuigaten uit met haar ontzettende dommigheid.
Gisteren kwam Sam gezellig met de honden slapen. Honden blij (de hare vooral) want een logeerpartijtje is altijd goed voor Heel Veel Lekkere Snacks (ik kan slecht tegen smekende bruine kijkers).
Dus zodra ik me naar de keuken begeef, wordt ik overspoeld door vierpotige smekelingen en omdat ik een ruggegraatsloze worm ben, vind ik dat zo ontzettend schattig dat ik prompt vergeet dat ik voor iets heel anders in de keuken ben en reik automatisch naar de koekjespot.
Tel hoofden.... één, twee... vier... ships, waar is nummer 5? Kijk naar binnen, en zie Kyra op een wazige manier het plafond bestuderen.
Nou ja, koekje maar gaan brengen.
Een uur later, zelfde ritueel. Weer blijft Kyra liggen. In opperste concentratie naar een stoelpoot starend. Weer een uur later zien wij Kyra opstaan en ineens vól verbazing naar de electrische open haard lopen. En met de snuit tegen het glazen paneel een minuut lang in de (nep)vlammetjes starend. Alsof het ding op miraculeuze wijze ineens in de kamer is verschenen.

Vanochtend laat Sam alle honden uit. Iedereen loopt gezellig mee... behalve Kyra die de andere kant ophompelt. Totaal onbewust van het feit dat de hele roedel inmiddels foetsie is.
Gelukkig kent Jack inmiddels het commando 'Ga Kyra halen!'
En dan die blik van Kyra als Jack haar in de zij port: 'Hé, ben jij er óók???'
En zielstevreden loopt ze dan gezellig keutelend naast Jack weer terug naar de roedel.

Wat moet je nou met zo'n dom beest?

Nou die breng je dus onder bij de Lieke`s van dit forum Het is zo herkenbaar ik heb het met Silly toen mee gemaakt maar ook met Kim en met Mel wel allemaal ook angstig geworden en dat is dan wel weer zielig vond en vind ik. Maar ook heel aandoenlijk dat ook wel weer.

Wat aandoenlijk, zeker met die bruin glimmende ogen van haar.
En wat een handig commando, knappe Jack!

Ach, wat lief zeg.. Het lijkt me ook ergens wel vreselijk lastig, maar je schrijft het heel erg lief

gek wijf.

bouvierpoedel schreef: gek wijf.

Wie? Kyra?

M@rleen schreef:Ach, wat lief zeg.. Het lijkt me ook ergens wel vreselijk lastig, maar je schrijft het heel erg lief

Ach, ik hóu van die domme doos met haar aandoenlijke niet-begrijpende blik in haar lieve oogjes. En ze is zo tevreden in haar eigen wereldje dat het verschrikkelijk aandoenlijk is.

samantha! schreef:Het was echt zo grappig vanmorgen

Ik loop gewoon rustig nog half slapend door het losloopgebied.
Ineens komt Jack om me heen stuiteren: er is iets vrouwtje! we missen iets!
Ik wordt een beetje wakker, kijk om me heen en shit: waar is Kyra
Jack begint nog meer te stuiteren ik weet het vrouwtje!! laat mij! laat mij! als het een kind zou zijn was het zo'n jochie dat in de klas altijd als eerste zijn vinger opsteekt en dan half staand alsof hij moest poepen zegt: pleaseeee juf ik weet t!!!
En aangezien Jack altijd de roedel scherp in de gaten houdt gaf ik hem toestemming om Kyra te halen.
En sjoeff daar ging ie, een stukje terug een zijpad in.
Daar zag ik inderdaad Kyra lopen, zich nog nergens van bewust en rustig keutelend kwam ze vooruit.
Jack heeft altijd haast dus die vergeet natuurlijk weer op tijd te remmen waardoor hij langs haar af schiet in volle sliding.
Mevrouw stond net te snuffelen en kijkt even verward op: zag ik daar nou iets
Inmiddels is Jack alweer opgestaan en staat netjes naast haar waarna hij haar met zijn snuit even aantikt.
Huh zie je haar denken er was dus toch iets!! waarna ze opzij kijkt en je ziet haar dan gewoon denken: ooooh hoi! gezellig hier he!
Daarna zie je haar nadenken: waar waar is de rest eigenlijk
Jack loopt inmiddels weer rustig (half Kyra drijvend) mijn kant op, volgens mij is ze dan inmiddels weer vergeten dat ze nog steeds de rest van de roedel kwijt is maar vol vertrouwen loopt ze hem dus maar achterna.
Eenmaal bij mij aangekomen is ze weer opnieuw verbaasd: ooooh hooooi! jullie ook hier! wat gezellig zo met z'n allen! en dan loopt ze weer tevreden verder

Wat lief van Jack en handig!

Och wat lief en herkenbaar
Maak van Kyra Max en van Jack Doran, hier ook regelmatig zo'n situatie

lieke schreef:

Tara schreef:Is ze echt wel zo dom? Of begint ze gewoon een beetje te dementeren?

Waarschijnlijk ook dementeren. Maar 't is wat als je maar één hersencel hebt die ook nog begint af te sterven.
Ach, 't is ook vreselijk schattig, hoor.
Ben je al een uur thuis en ineens komt er zo'n kop omhoog met zo'n blik van 'Jóh, ben je thuis???'
En dan is ze zo verschrikkelijk blij dat het vertederend is. Ze heeft overigens geen last van angsten of zo, iets wat je wel eens hoort van andere oude honden.
Sterker nog, gisteren was het ver weg aan het donderen en vroeger was ze daar doodsbang voor. Nu zie je haar even kijken van 'Jee, wat ís dat toch?' Om dan vervolgens schouderophalend te gaan liggen.
Ze is zelfs vergeten dat ze daar bang voor is.

Op zo'n manier is dementeren niet erg
Alleen even uitkijken dat je haar onderweg niet kwijtraakt omdat ze de andere kant op loopt.

Oh wat klinkt dat lief En super van Jack dat hij komt waarschuwen

Het is toch altijd lachen met die domme oude collies. Ik lees veel van Monty maar ook van Winnie terug. Monty hoorde je ook zogenaamd niet binnen komen en dan was je al uren binnen en kwam hij ineens out of the blue heel vrolijk begroeten. Of Winnie die inderdaad ook achterbleef en niet warm of koud werd van het feit dat ik doorgelopen was of dat ze zo maar rustig met iemand anders mee keuvelde omdat het etenstijd was en die persoon enigszinss terug richting huis liep....

I love it

Ach Bowie was ook zo lief toen het allemaal niet zo goed meer snapte.

1x liet ik hem los im het park, 's avonds. Wat gewoon zo dom is met een slechtziende dementerende hond. Ik word gebeld, draai me om om de honden vast te doen. Bowie weg . Ik roepen (nouja, gillen) en na een paar seconden raak ik totaal in paniek en ben gaan rennen. Stond hij midden op het kruispunt, gelukkig niet zo heel druk. Ik ren, zonder te kijken, dat kruispunt op en wat was hij blij... Mama je bent er!

Niet elke oude collie is dom

Maar ik herken er wel wat in... Guinnie kon dat soort momenten ook hebben, zeker op een wandeling.. het deed mij alleen maar beseffen hoeveel ik van haar hield, dus ook dat herken ik in je verhaal...

Koester de momenten Lieke!

Suzanne

Oh gut wat aandoenlijk Die zou ik ook haar koekje komen brengen. Zo begroet ik 's ochtends Biry weleens door haar aaitje te komen brengen Dan lgt ze me zo aandoenlijk en kwispelend aan te kijken vanaf haar matje, maar opstaan is wat moeilijk 's ochtends, dus dan kom ik maar naar haar ipv andersom.

Je vraag wat moet je ermee?
Gewoon veel koekjes geven en heel veel van houden

Ach wat heb je dat liefdevol omschreven

Aandoenlijk dat Jack haar dan ook op gaat halen en ze weer mee huppelt

sonj@ schreef:Koesteren!

Dit dus!
Maar dat doe je ook wel.

Och, wat schattig

ja, bij Bo vond ik het in het begin ook nog wel aandoenlijk.

samantha! schreef:Het was echt zo grappig vanmorgen

Ik loop gewoon rustig nog half slapend door het losloopgebied.
Ineens komt Jack om me heen stuiteren: er is iets vrouwtje! we missen iets!
Ik wordt een beetje wakker, kijk om me heen en shit: waar is Kyra
Jack begint nog meer te stuiteren ik weet het vrouwtje!! laat mij! laat mij! als het een kind zou zijn was het zo'n jochie dat in de klas altijd als eerste zijn vinger opsteekt en dan half staand alsof hij moest poepen zegt: pleaseeee juf ik weet t!!!
En aangezien Jack altijd de roedel scherp in de gaten houdt gaf ik hem toestemming om Kyra te halen.
En sjoeff daar ging ie, een stukje terug een zijpad in.
Daar zag ik inderdaad Kyra lopen, zich nog nergens van bewust en rustig keutelend kwam ze vooruit.
Jack heeft altijd haast dus die vergeet natuurlijk weer op tijd te remmen waardoor hij langs haar af schiet in volle sliding.
Mevrouw stond net te snuffelen en kijkt even verward op: zag ik daar nou iets
Inmiddels is Jack alweer opgestaan en staat netjes naast haar waarna hij haar met zijn snuit even aantikt.
Huh zie je haar denken er was dus toch iets!! waarna ze opzij kijkt en je ziet haar dan gewoon denken: ooooh hoi! gezellig hier he!
Daarna zie je haar nadenken: waar waar is de rest eigenlijk
Jack loopt inmiddels weer rustig (half Kyra drijvend) mijn kant op, volgens mij is ze dan inmiddels weer vergeten dat ze nog steeds de rest van de roedel kwijt is maar vol vertrouwen loopt ze hem dus maar achterna.
Eenmaal bij mij aangekomen is ze weer opnieuw verbaasd: ooooh hooooi! jullie ook hier! wat gezellig zo met z'n allen! en dan loopt ze weer tevreden verder

Jackie ! En wat vertel je het geweldig !

Sta jij ook uren te wachten op je demente lieffie omdat dat grassprietje toch echt nieuw nieuw nieuw is?
heerlijk he die ouwetjes, koesteren is het juiste woord

Agos

Nanna schreef:Psycho-somatische kennel "Chez Lieke"


Hoe oud is Kyra eigenlijk? Simone is 13 maar die is geestelijk nog zo bij als het maar kan. Af en toe zou ik willen dat die dement was Ze hoort en ziet ook nog alles

Kyra wordt 12 in mei. Maar ze is eigenlijk al vanaf haar 8e echt een oude hond geworden en het wordt met het jaar erger. Lyndie wordt in april 10 en is ook al zo'n ouwe muts.
Alleen waar Kyra oud maar altijd vrolijk blijft, is Lyndie sinds een jaar veranderd in een verschrikkelijke zure tang die de hele dag met zo'n afkeurend samengeknepen mondje naar ongerechtigheden spiedt.
Die overigens ook alles ziet en hoort, hoor. Om vervolgens bij mij te gaan klikken: 'Kijk 's mama! Hij/zij doet...' vul maar in. Ze klikt zelfs over zoonlief.
Wat overigens weer reuze handig is.

lieke schreef:Die overigens ook alles ziet en hoort, hoor. Om vervolgens bij mij te gaan klikken: 'Kijk 's mama! Hij/zij doet...' vul maar in. Ze klikt zelfs over zoonlief.

Haha . Waar verklikt ze zoonlief zoal mee dan?