Het HondenForum

Een term die ik de laatste weken vaak voorbij heb horen komen: honden die geen zin meer hebben in een sport die ze altijd erg leuk vonden. Het idee achter dit is dat er constant met de hond getraind wordt, zonder rustperiodes (bijv. constant iedere week trainen). Hierdoor zou de hond, zeker in sporten waar er veel hetzelfde gedaan wordt, op een gegeven moment de motivatie verliezen en daardoor dingen niet meer gaan doen.

Iemand hier van gehoord of dit meegemaakt?

Zelf merk ik wel dat Oryn wat enthousiaster is als hij een tijdje niet zoveel gedaan heeft. Misschien dat dit een vorm er van is?

veel mensen met een bc of andere werkhond doen veel teveel met ze in de vorm van sporten. ze denken dat je echt elke dag moet werken om ze tevreden te houden. maar juist dit soort honden heeft ook [geestelijke] rust nodig.
zo'n hond moet ook met gewoon genoeg wandelbeweging [los] een paar dagen toekunnen. ook zie je veel gestressde honden die constant bezig gehouden worden op een gewone wandeling omdat dat bij zo'n hond nu eenmaal nodig is volgens hen. steeds oefenen of 100x ballen gooien enz. geen ontspanning mogelijk zo. veel te geforceerd allemaal.
wen ze van jongs aan aan "'vrije dagen"' en rust in huis.
en ja, ik geloof dat dat geforceerde -ik moet elke dag naar de hondenclub- de hond sportmoe kan maken. of mensen die menen dat een bc de hele dag bezig gehouden moet worden met clickeren in huis. daar krijg je dus dwangneuroten van.

heb wel een hond gehad, waar ik jaren mee gesport heb. wie er op een gegeven moment geen zin meer
in had. maar of dat kwam door geen zin meer hebben of door angst daar heb ik mijn twijvels over.
en angst kwam doordat hij toen gegrepen is tijdens het sporten. zodra hij die gene hoorde wilde hij al
niet meer.
hij kreeg gewoon zijn rust, was niet dagelijks trainen maar 1x in de week. maar had ook wel een week
dat ik niet trainde.

geen ervaring mee. Hier bij momenten dagelijks hetzelfde en ze geven zich volle bak.

Ushi heeft het gehad. Ik had (heel dom..) teveel druk op haar gelegd en ze vond de jachttraining niet leuk meer en deed maar wat.. Toen een week of 6 echt niks eraan gedaan en daarnaging ze er weer volle bak voor!

Niet iedere hond heeft dat zo opvallend, en het hangt vaak ook samen met vermoeidheid van de baas op één of ander vlak of prestatiedruk, maar ik zeg meestal zo: ook een hond heeft jaarlijks verlof nodig.
Vaak zijn "trainingsproblemen" na die vakantie vanzelf opgelost...

Veel literatuur gelezen en de betere vond ik toch wel altijd waar de honden ook enkele weken tot maanden per jaar ook volledige rust krijgen. Maar dan heb ik het over honden die meer dan wekelijks getraind worden. Wekelijks trainen vind ik geen belasting.

Honden die sportmoe worden hebben toch denk ik meer achterliggende redenen: medisch, toch niet voldoende drive, te veel druk opgelegd gekregen, nare ervaring, etc.

Overigens ben ik ook niet meer van een oefening goed afsluiten, maar op tijd stoppen, ook al gaat het niet goed. Volgende keer beter. Er wordt altijd gehamerd op goed afsluiten, maar dat blijkt niet tot betere resultaten te leiden, maar wel tot te veel druk en stress. Oefeningen die soms gewoon niet lukken laat ik soms ook bewust weken liggen na een tijdje er bezig mee te zijn geweest. En wonderlijk lijken ze in veel gevallen dan toch door te dringen en na de pauze vaak ook goed opgepakt te worden.

Ik ben veel met de honden bezig, maar ze zijn wel in eerste plaats een gezellig huishond. Dus ik vind rust en niet werken ook een belangrijk onderdeel. Kay kent die van jongs af aan en doet het er goed op. Norah is het duidelijk niet aangeleerd en heeft er nog steeds erg veel moeite mee, maar begint het ook op te pikken.

Ik noem het gewoon of overtraind, of verkeerd getraind voor die hond.
En om daar weer evenwicht in te vinden is het handig om even te stoppen.

Je kunt in die herstelperiode helemaal niets doen of iets heel anders doen.
Afhankelijk van de hond.

Train hier 3-5x per week, maar de dagen daar tussen in zijn ook echt RUSTdagen voor de hond. Dan hoeft er ook niks behalve hier komen indien geroepen.

Na een keuring of wedstrijd ook doorgaans een weekje "verlof", wat niet inhoud niks doen, maar juist beetje spelen, lol en zonder druk.

Het ging hier om twee honden die allebei wekelijks trainden (treibball). De wekelijkse trainingen gingen door zonder zomer- of winterstop. Weet niet hoeveel er thuis getraind wordt natuurlijk maar volgens de trainster en beide eigenaren ging het hier om een motivatieprobleem door onvoldoende rust. Ik vond dat wat raar met wekelijkse trainingen, maar zal ook aan de hond liggen?

@ ruygemoor: dat herken ik wel. Train dan zelf schapen (ligt momenteel even stil i.v.m. slecht veld en ziekte) en treibball. Vorig jaar ook nog gehoorzaamheid. In totaal 3x 30 minuten ongeveer, verdeeld over de hele week. Oryn vaart daar wel bij, kreeg voldoende rust en ging met plezier naar de trainingen toe. De dagen tussen trainingen door was ook meestal echt rust, wel variërend van niks doen tot lekker wandelen. Maar ken ook mensen met een werkhond (ander ras) die in de 2 weken 1 dag rust heeft, dus 13 dagen met verschillende vormen van sport. Gaat tot nu toe nog goed maar kan me voorstellen dat zulke honden na een bepaalde tijd zeggen: "bekijk het maar"

Ik ken het ook wel bij werkhonden. Hebeel inzetten en weinig tot geen trainingsmomenten tussendoor. Sommige honden kunnen dat goed af (waarschijnlijk omdat de geleider bij de inzetten goed oplet en het 'leuk' houdt), andere honden trekken dat niet en gaan er langzaam aan onderdoor.

Buiten het werk en trainen om ook vrijheid geven is heel belangrijk. Dus lekker lang los wandelen, even gewoon vrij aporteren, stoeien met de baas enz.
Geestelijke ontspanning noem ik dat altijd maar.

Hier niet echt meegemaakt, terwijl we redelijk veel met de honden trainen. Waar ik wel op let is dat niet elke training zwaar is, zowel conditioneel als mentaal. Ik heb bij Rowan gemerkt dat als de trainingen mentaal zwaar zijn, dat ik dan de volgende training, de basis weer even moet trainen om hem gemotiveerd te houden. In een training ook even wat leuke oefeningetjes tussendoor, niet alleen maar op het hoogste niveau trainen.

Inge O schreef:

Sita schreef:Hier niet echt meegemaakt, terwijl we redelijk veel met de honden trainen. Waar ik wel op let is dat niet elke training zwaar is, zowel conditioneel als mentaal. Ik heb bij Rowan gemerkt dat als de trainingen mentaal zwaar zijn, dat ik dan de volgende training, de basis weer even moet trainen om hem gemotiveerd te houden. In een training ook even wat leuke oefeningetjes tussendoor, niet alleen maar op het hoogste niveau trainen.

heb je toch een keer niet iets in die richting verteld over taro of heb ik dat verkeerd onthouden?

Zou best kunnen. Taro is helemaal geen belastbare hond. Als er maar iets van druk op komt te staan, dan stopt hij er gelijk mee. Was een hele goede leerschool hoe je trainingen moet opbouwen

Heb daar nu wel veel profijt van bij de andere honden. Kan oefeningen in hele kleine stukjes opbouwen en zie heel snel of het te veel is of niet. Met Taro doe ik overigens heel af en toe iets en leuk dat hij dat vindt. Maar dat moet niet wekelijks gaan gebeuren en zeker niet op een verplichte dag/tijd. Als meneer er de stemming voor heeft, kan hij met heel veel plezier werken, maar als hij er geen zin in heeft, gebeurd het dus echt niet. En vroeger vond ik dat hij het dan ook moest doen, dat heeft onze band samen best geschaad. Gelukkig zijn we daar op tijd op een andere manier mee omgegaan. Hebben nu een vrolijke hond, die heerlijk mee gaat met de wandelingen en dan sinds kort ook ons in de gaten houdt en binnen is het de meest lieve hond die je je maar kunt voorstellen

Inge O schreef:

Sita schreef: Met Taro doe ik overigens heel af en toe iets en leuk dat hij dat vindt. Maar dat moet niet wekelijks gaan gebeuren en zeker niet op een verplichte dag/tijd. Als meneer er de stemming voor heeft, kan hij met heel veel plezier werken, maar als hij er geen zin in heeft, gebeurd het dus echt niet.

ja, dat was het wat ik me herinnerde, dit is ook exact hoe het bij mijn wartjes (en zelfs ook wat bij vonk) werkt, vandaar dat ik dat onthouden had .
goed dat jullie nu de goede 'modus vivendi' gevonden hebben .

Denk dat het bij heel veel honden zo werkt. Rowan en Sita zijn honden die echt wel voor je willen werken, maar ook bij hen moet je afwisseling in de trainingen brengen. En accepteren dat ze ook wel eens een dagje minder zin hebben, hebben wij zelf ook wel eens.

Inge O schreef:

Sita schreef: Met Taro doe ik overigens heel af en toe iets en leuk dat hij dat vindt. Maar dat moet niet wekelijks gaan gebeuren en zeker niet op een verplichte dag/tijd. Als meneer er de stemming voor heeft, kan hij met heel veel plezier werken, maar als hij er geen zin in heeft, gebeurd het dus echt niet.

ja, dat was het wat ik me herinnerde, dit is ook exact hoe het bij mijn wartjes (en zelfs ook wat bij vonk) werkt, vandaar dat ik dat onthouden had .
goed dat jullie nu de goede 'modus vivendi' gevonden hebben .

Toen ik nog met Kyra en Lyndie trainde, moest ik er ook zeker geen druk op uitoefenen. Zolang ze dachten dat het voor de lol was, deden ze vreselijk hun best en zodra ik op zaterdag de riemen pakte (die gingen alleen met trainingen mee), dan gingen ze uit hun dak van vreugde. De hele weg zaten ze te gillen in de auto.
Maar o wee als ik 'eiste' dat ze een oefening precies volgens het boekje deed.... collies zijn méésters in passief verzet: gaan zitten als ze moeten liggen en omgekeerd. Niet óver de hordes springen maar er met een uitdagende blik naar mij om heen lopen. Bal vangen? Ben je gek, gewoon net doen alsof je mist.
Kortom, je best doen om net te doen alsof je je best doet maar onderwijl alles lopen saboteren.
En zodra ik de prestatiedwang liet varen, deden ze het perfect.

Ik ken het wel van hier, maar de grootste oorzaak is druk leggen, al dan niet onbewust. Des te meer je traint (meestal voor een bepaald doel), des te groter de kans word dat je druk gaat leggen of te snel gaat. Nu ik al een hele tijd op andere manier train, kan ik trainen met ze zoveel ik wil, worden nooit sportmoe. Wat nog wel kan gebeuren en dat komt weer door onbewust druk leggen, is wedstrijdmoe. Ik doe tamelijk veel wedstrijden (per hond toch wel 20 soms meer per jaar) en het blijft moeilijk om competitief bezig te zijn met een hond zonder er druk op te leggen (ook de eigen stress die meespeelt). En bij Kai ook natuurlijk geen afwisseling, daarom dat hij agility niet zo graag doet, telkens weer diezelfde toestellen, wel andere volgorde, maar grotendeels hetzelfde en dat is echt niets voor hem (ja 1 rondje en dan is het wel klaar). Belgische gehoorzaamheid is daarom ideaal voor zo'n honden

Ik denk dat het ook te maken heeft met hoe belastbaar je hond is. Csiva is best heel belastbaar. Die ervaart niet heel snel een training als druk. Wel haar omgeving. Haar wekelijks op een vreemde plek trainen is voor haar heel zwaar. Luca kan druk helemaal niet hebben. Hij wil best wat doen, maar er moet wel echt wat tegenover staan (vreten) en het moet niet te vaak zijn. En Dumas.. Die wil best wat doen, maar samenwerken vind hij dan weer complete onzin

Tollers zijn ook vrij gevoelig en nogal snel overtrained. Vooral bij pups is het advies om vooral niet te snel te gaan. De hond zelf wil op dat moment namelijk wel, maar dan heb je een hond van 2 jaar die het gewoon zat is. Ik zet er dus zelf een rem op en blijf altijd iets onder hun motivatiegrens zeg maar.

Wat ik wel vaak zie is dat honden een bepaalde sport niet leuk meer vinden omdat ze baas te veel druk zet inderdaad. Zodra mensen een doel voor ogen hebben en dat kosten wat het kost willen behalen is de Toller weg Om die reden train ik met Nilo nog wel jacht maar puur recreatief. Ik zou er veel te veel druk op moeten zetten om hem stil te laten werken en dan aan wedstrijden mee kunnen doen. Nu gilt hij maar een eind weg tijdens onze eigen trainingen, dat maakt voor hem geen verschil en zo blijven we het ook leuk vinden. En dat zie je ook vaak bij GG. Mensen maken het te statisch, saai en negatief. Hier vinden ze het allebei een heerlijke sport, maar we maken er dan ook een feestje van

Ik heb het gehad met Laicka in de gehoorzaamheid, ze sloeg helemaal dicht en dat was mijn schuld want ik legde te veel druk. Terwijl als we bij de schapen werkte het wel een stuk beter ging, dan mocht ze werken in een drift en dan trok ze het wel.
Fix is precies andersom, schapen worden shoarma als je niet oppast en gehoorzaamheid is het leukste wat er is.

Al met al, je wordt er wel creatief van.

ik heb het met piraat (denken we) heel het jaar flyball, tijdens de competitie om de zondag wedstrijd en 2 x per week trainen, tijdens winter ook gewoon doorgetraind en opeens stopte hij met het spelletje, toen een maand verplichte rust en nu net weer begonnen en hij deed het nu wel weer goed.