Hij liep buiten even los ook van deur naar deur te gaan, even laten plassen was dat beestje ineens helemaal weg of hij van de aardbodem verdwenen was. Ik zoeken, fluiten en roepen. Geen Pepper te bekennen ineens zag ik hem bij ons achter op het pad staan. Ik van Pepper
sprong hij tegen me op en begon me toch ineens te janken toen ik hem opving. Hij in totale paniek, bibberen. Hij wilde ook toen gelijk met de auto weg. Dat niet dus. Hem maar even uitgelaten van stel je niet klein beetje aan dacht ik. Hij liep de hele stuk van beetje vreemd van achteren wijdbeens.
Bij thuiskomst gelijk maar de dierenarts gebeld voor hetzelfde geldt was echt iets ernstigs aan de hand.
De assistente had wel iets van dat ik gelijk moest komen en niet langer erop wachten helemaal aan het eind van de middag / begin in de avond.
Op de weegschaal woog hij iets 5.79 kilo terwijl z'n normale gewicht is van 5.07 kilo weegt.
Alleen Pepper kreeg daar volle aandacht van een stagiare en een assistente. Hij had wel iets van Yes naar de dierenarts. Bij de dierenarts helemaal gekeken daar ook janken bij de buik. De thermometer in z'n kontje, hartslag opgemeten. En toen kwam de prik - Pepper kijk daar zelfs naar toen de dierenarts de spuit ging klaarmaken. En hij gaf geen krimp.
Als hij gaat spugen of diarree krijgt dan weer gelijk aan de bel trekken en nu even aankijken.En z'n buik is enorm dik geworden.
Hij vroeg of hij iets vreemds had gegeten. Geen mensen-eten.
Hij heeft daar ook nog een paar kunstjes vertoond. Ze raakten z'n achterpootplooi aan dan gaat hij z'n pootje optillen. En de dierenarts kreeg ook nog een pootje van hem.
Kortom een rare hondje die van mij.
Iedere dierenartsbezoek word ik door Pepper naar binnen gesleurd naar de wachtkamer en ook als de dierenarts ons roept.
geworden dat hij te weinig eten heeft gekregen. En ook als je hem even flink gaat plagen.
