Het HondenForum

Poeh ik zit nóg te shaken.
Samir belde op in paniek (ik zat bij vrienden).
Hij had Rasta uit willen laten net en alvast de deur open maar nog niet de riem om.
Toen hij de riem om wilde doen was meneertje dus al uit de deur gerend en nergens meer te vinden.
Oke ik kom er nú aan, de halve stad doorgefietst, de bekende wandelroutes, nérgens te vinden.
Wel een half uur, drie kwartier lopen zoeken en nergens te vinden.
Toen belde Samir op, ze hebben hem gevonden hij is op dat en dat adres.
Het was nog een aardig eindje uit de buurt maar ik er snel heen geraced en kon me amper voorstellen dat ie zo ver uit de buurt was gelopen.
Godzijdank daar was ie dus....man ik kon wel janken.
Het volgende was gebeurd, de man van het stel was met zijn auto op de rondweg en had Ras zien lopen, heel langzaam gereden om te kijken en te voorkomen dat ie aangereden werd.
En Ras was op het idee gekomen om die auto maar te volgen tot aan hun huis toe.
Ze hadden al in de buurt bij hun nagevraagd of ze de hond kenden maar nee natuurlijk.
Daarna hebben ze de dierenambulance gebeld want, zo zei die vrouw, zo'n mooie lieve hond moet gemist worden.
Gelukkig was Samir ook zo slim geweest om ook de dierenambulance te bellen dus konden die hem vertellen dat Rasta op dat adres was.
Hij was daar goed verwend, hij had een bisquietje gekregen en water.
Rasta was dolblij dat ie me zag en ik natuurlijk ook.
Pfffff heb nóg de bibbers hoor want het is stikkedonker buiten en zo'n zwarte hond zie je dan niet.
Morgen maar even een mooie bos bloemen bezorgen bij die mensen.
Hij is weer thuis

Schrikken zeg, gelukkig is hij weer thuis

Oeh, wat een dombi...zeggen ze dat poedels slim zijn

Wat zul je geschrokken zijn. Super dat hij er weer is.
Die lieve meneer heeft zeer zeker een heeeeel grote bos bloemen verdiend.

Gelukkig dat hij weer thuis is!
Dat is schrikken als in een keer je hond weg is.
Wat een geluk dat de dierenambulance jullie zo snel kon helpen.

Oh,ik snap je angst helemaal. Gelukkig is t goed afgelopen! Nu even uitblazen,stomme poedel!

Gelukkig goed afgelopen.

Ja stomme hond, loopt ie maar zo een auto achterna.
Offff hij heeft natuurlijk met een meesterlijk brein bedacht van laat ik maar die mensen achterna lopen dan zorgen die er wel voor dat ik thuis kom (ja ja ik weet het, teveel fantasie haha)
Maar goed hij is gelukkig weer thuis, ik heb Samir wel op het hart gedrukt van éérst de riem om en dáárna pas de deur open.
Hihi die vrouw was dus later binnen als die man (zo vertelde ze) en ze dacht van huh sinds wanneer hebben we een hond.
Ze vonden hem wel erg leuk, zo lief en rustig dus ze dachten die wordt vást wel gemist.
Nou en of, ik zei ja dat beest is echt mijn allesie.
Later moest ik eerst nog ff de weg terug zoeken want ik kom daar eigenlijk nooit in de buurt maar ja hebben we weer een lekker rondje gefietst.
Het belangrijkste is dat ie weer terug is waar hij hoort, bij ons.

Gelukkig maar dat het goed is afgelopen

Logisch dat je onwijs geschrokken bent en nog meer geniet, dat Rasta weer heerlijk thuis is en gelukkig 'gevonden' is door een aardig iemand. Echt heel fijn voor je.

Wat een lieve mensen

Hij had Rasta uit willen laten net en alvast de deur open maar nog niet de riem om.

Dat doet hij vast nooit meer

Jee, dat is schrikken. Gelukkig met een lieve meneer meegelopen

Heb je Samir een paar trappen voor zijn kont verkocht en wat kledders om zijn oren .

Ach poedels zijn zo slim ,hij was vast op zoek naar zijn mama.

oh oh oh, waarom eerst een deur open en dan de riem om de hond....
niet logisch
fijn dat ie weer terecht is!

Gelukkig is Rasta weer thuis.

Gelukkig dat hij weer thuis is.

pppffttt... zulke ''geintjes'' kosten 10 jaar van je leven

bouvierpoedel schreef:Heb je Samir een paar trappen voor zijn kont verkocht en wat kledders om zijn oren .

Ach poedels zijn zo slim ,hij was vast op zoek naar zijn mama.

Nouwww als ie wérkelijks zo slim was geweest dan was ie naar zijn 2e "thuis" gelopen, alleen de hoek om en dan in een rechte lijn doorlopen en daar had ie mama gevonden dus hij heeft zijn brein niet echt gebruikt zullen we maar zeggen.
Tja Samir..... ach ik zeg maar zo, het is nóóit saai met een autist in huis maar af en toe mocht het wel een beetje saaier.

Gelukkig dat hij weer thuis is

Zo dat is schrikken. Gelukkig is Rasta weer lekker thuis. Je zoon zal nu vast niet meer zulke acties uithalen

Jeetje, wat een schrik. Dan duurt drie kwartier zoeken erg erg lang. Gelukkig is hij weer terecht.

Welkom thuis Rasta!!!

Pff dat is inderdaad even flink schrikken. Gelukkig is hij weer thuis