23-06-2005 - 15-12-2013 Rymkje
Geplaatst: 15 dec 2013 16:27
Vandaag heb ik mijn paard Rymkje in laten slapen na een korte hevige strijd.
Ik werd vanochtend gebeld door de pensionhoudster dat Rymkje koliekerig leek, dus meteen naar stal gegaan.
Daar leek het eigenlijk wel redelijk, heb een uur rondjes met haar gelopen maar het werd niet echt beter, dus de dierenarts gebeld.
Ze kreeg meteen pijnstilling, helaas sloeg deze niet aan, ook had ze een erg hoge hartslag (65), haar maag was niet overvol en er zat geen mest in haar darmen. Bij het opvoelen voelde ze iets vreemd en wanneer ze daar bij zat gaf Rymkje heel veel pijn aan.
Toen stonden we in dubio om haar in te laden en naar de kliniek te gaan, maar haar allereerst even losgelaten in het land om te kijken hoe ze zou reageren.
Ze is vervolgens opgeleefd en naar achteren gedraafd en keek monter om haar heen, dit stemde ons al een stuk geruster.
Helaas ging ze toch weer rollen en sindsdien is ze niet weer in de benen gekomen, ze bleef op haar rug in het land liggen, zoveel pijn had ze. De dierenarts zag wel in dat het niet goed was en heeft nog een morfine injectie gegeven, maar ook dit deed niets,
Echt hartverscheurend om je paard zo vol pijn op de grond ziet liggen en hebben we besloten dat het genoeg was en haar uit haar lijden verlost.
Ik ben er kapot van, zo'n jong en mooi dier, ineens is ze er dan niet meer, onwerkelijk...
Ik werd vanochtend gebeld door de pensionhoudster dat Rymkje koliekerig leek, dus meteen naar stal gegaan.
Daar leek het eigenlijk wel redelijk, heb een uur rondjes met haar gelopen maar het werd niet echt beter, dus de dierenarts gebeld.
Ze kreeg meteen pijnstilling, helaas sloeg deze niet aan, ook had ze een erg hoge hartslag (65), haar maag was niet overvol en er zat geen mest in haar darmen. Bij het opvoelen voelde ze iets vreemd en wanneer ze daar bij zat gaf Rymkje heel veel pijn aan.
Toen stonden we in dubio om haar in te laden en naar de kliniek te gaan, maar haar allereerst even losgelaten in het land om te kijken hoe ze zou reageren.
Ze is vervolgens opgeleefd en naar achteren gedraafd en keek monter om haar heen, dit stemde ons al een stuk geruster.
Helaas ging ze toch weer rollen en sindsdien is ze niet weer in de benen gekomen, ze bleef op haar rug in het land liggen, zoveel pijn had ze. De dierenarts zag wel in dat het niet goed was en heeft nog een morfine injectie gegeven, maar ook dit deed niets,
Echt hartverscheurend om je paard zo vol pijn op de grond ziet liggen en hebben we besloten dat het genoeg was en haar uit haar lijden verlost.
Ik ben er kapot van, zo'n jong en mooi dier, ineens is ze er dan niet meer, onwerkelijk...
de nachtmerrie van iedere paardeneigenaar... Sterkte
heel veel sterkte