Vanmorgen stond er een skatetocht met Jack op de planning.
Dus Jack in tuig en zelf wieltjes onder.
Eerst een stuk door de bebouwde kom, dan loopt meneer dus keurig naast me.
De wegen zijn niet overal altijd even makkelijk omdat sommige erg stroef skaten maar goed, ik doe mijn best en we komen best aardig vooruit
Jack vind dit gedeelte altijd saai en kijkt me steeds aan van: komt er nou nog wat tempo in of hoe zit het
Eenmaal op de dijk aangekomen is het tijd voor zijn favoriete onderdeel.
Hij staat dan letterlijk al trappelend naast me want hij weet wat er gaat gebeuren: hij mag mij een eindje vooruit sleuren
Ik zeg hem dat ie mag gaan en roetsjjjj daar gaan we
Binnen no time geeft mijn kilometerteller 45 km/uur aan en dat vind ik wel welletjes
Jack wil er dan nog een schepje bovenop doen maar ik ben dan net de kerstman en hang achter hem aan : ho ho ho!Hij accepteerd het en daar gaan we dan, roetsjjjjj alle fietsers en zelfs scooters inhalend.
Voor mij is het een hele sport want in de tussentijd moet ik op de grond letten en al tapdansend alle takjes en steentjes ontwijken om niet op mn bek te gaan
Na een half uurtje heerlijk uitwaaien moet hij weer even naast mij komen lopen en dan beginnen de verveelde blikken weer: saaaaaai
Dan moeten we weer terug en mag ie dus weer gaan en dan herhaald het zich, meneer weer dikke lol en ik weer tapdansend en ho ho ho roepend erachteraan.
We komen dezelfde fietsers die nog op de heenweg zijn weer tegen en die vinden het meestal erg grappig
Eenmaal weer terug in de bebouwde kom mag meneer weer naast mij komen lopen en dan kijkt hij steeds verwijtend van: is dit nou alles? kommop! je kan toch wel sneller
Dan komen we altijd bij een nogal steile heuvel en ik begin daar altijd heel enthousiast aan, al hijgend met het zweet om mn rug neem ik een sprint
maar helaas verminder ik al snel vaart want hij is toch wel heel steil Jack loopt ondertussen nog steelds heel relaxed zonder ook maar te hijgen met een
bek naast me van: leuk he!Hij weet dat ik altijd opgeef dus oke... trek nog maar even en roetsjjj daar gaan we die heuvel op
Maar dan ontbreekt het mij altijd aan de goede timing om op tijd weer stop te zeggen want eenmaal bovenop die heuvel aangekomen loopt hij gelijk weer stijl af
en meneer vindt het zo lollig om mij dan soort van te lanceren 
Dus ik: ho! ho! hoooo!!! op de heuvel en toen heb ik mezelf maar even in de berm geworpen om tot stilstand te komen
en meneer te laten weten dat we nu echt weer vaart moesten minderen 
en zo konden we verder.Daarna weer terug naar huis, ik totaal buiten adem en Jack helemaal happy en nog steeds met een blik van: komt er nog actie
? naast me.Wind tegen, tong op mn skates, vermoeide voeten
maar na 1 uur en 40 minuten kwamen we dan eindelijk weer thuis.En het enige wat die hond doet als ik zijn tuig afdoe is 1 miniatuur zuchtje door zijn neus, niet hijgen, niks, heb ik me doorvoor zo uitgeput
Inmiddels lig ik lekker op de bank uit te rusten van onze tocht en meneer is maar zijn zelfbedachte midgetgolfspelletje aan het doen
Ik moet echt aan mijn conditie gaan werken
[/url]
Eenmaal thuisgekomen, ik moe ploffend op de bank en dan Sita die een bal zoekt en alweer klaar is voor nieuwe actie. En dan actie die madam leuk vindt, etters zijn het die zwartjes 
