Goh ik ken mezelf niet meer.
Toen mijn vriend en ik de knoop hadden doorgehakt en naar Italië zouden verhuizen, werd het plots op het laatste moment toch maar Frankrijk en zou hij met een week al vertrekken in plaats van met een maand. Hij zou Manu al meenemen dus heb ik 5 weken zonder onze pup gezeten (ik zat nog met werk). Hij was toen nog zo jong, 4 maanden.
En nu vind ik het nog veel erger.
Morgen gaan we hem naar het pension brengen. Ik ben er afgelopen maandag al langs geweest om eens te kijken en hij vond het geweldig. De man van het pension en Manu waren gelijk dikke maatjes en hij kon al wat met kleine hondjes gooien.
Hij blijft er 2,5 week tot we weer uit Nederland en Engeland terug komen.
Ik voel me zo schuldig! Hij ligt zo lekker naast me te knorren en morgen ligt hij in een hok.
Ik denk dat Manu ons vanaf minuut 1 niet zal missen met al die honden en die mega grote tuin
Dat traantje moet ik toch even weg pinken als ik hem af geef hoor
