Het HondenForum

Ik zit al met een brok in mijn keel en een hoofd vol scenario's.
Goh ik ken mezelf niet meer.

Toen mijn vriend en ik de knoop hadden doorgehakt en naar Italië zouden verhuizen, werd het plots op het laatste moment toch maar Frankrijk en zou hij met een week al vertrekken in plaats van met een maand. Hij zou Manu al meenemen dus heb ik 5 weken zonder onze pup gezeten (ik zat nog met werk). Hij was toen nog zo jong, 4 maanden.

En nu vind ik het nog veel erger.
Morgen gaan we hem naar het pension brengen. Ik ben er afgelopen maandag al langs geweest om eens te kijken en hij vond het geweldig. De man van het pension en Manu waren gelijk dikke maatjes en hij kon al wat met kleine hondjes gooien.
Hij blijft er 2,5 week tot we weer uit Nederland en Engeland terug komen.
Ik voel me zo schuldig! Hij ligt zo lekker naast me te knorren en morgen ligt hij in een hok.


Ik denk dat Manu ons vanaf minuut 1 niet zal missen met al die honden en die mega grote tuin
Dat traantje moet ik toch even weg pinken als ik hem af geef hoor

Succes

Het lijkt mij ook tien keer niks.

Dat lijkt me echt verschrikkelijk. Ik zou het echt niet kunnen

Ik heb jaren in een pension gewerkt en menig stoere grote man zien breken bij het achter laten van "hun kindje".

Meenemen gaat echt niet, we vliegen naar Nederland en een week later naar Londen. Daarna weer terug naar Frankrijk. Sowieso worden de kosten hoog, maar ook vind ik de vluchten niet fijn voor hem. Bovendien moeten we dan ook nog eens een ander logeeradres zoeken én hem met de kerstdagen heen en weer slepen. Dan denk ik dat hij liever bij de honden zit in dit pension.

Hoe moeilijk ik het ook vind hem zo lang niet te zien
@ **puppy** ik denk dat mijn vriend morgen ook flink van slag zal zijn...