Het HondenForum

Mijn schoonmoeder heeft een hondje een maltezer kruising. Nou nam ik die al regelmatig mee naar het bos, maar de laatste weken neem ik hem eigenlijk elke dag mee. Hij rent z'n korte pootjes onder z'n lijf vandaan want hij wil niks missen en ook niks onder doen voor mijn "grote" honden

Donderdag had ik hem dus ook weer mee en hij heeft zich prima vermaakt, lekker rennen door de blubber achter Zinzi aan e.d. Toen hij thuis kwam is hij naar boven gegaan, is daar in z'n mand naast bed gaan liggen en heeft niet meer bewogen, zelfs op roepen reageerde hij niet, toen m'n schoonmoeder boven kwam riep ze hem nog eens, geen enkele reactie, ze was echt bang dat hij dood was tot ze hem aanraakte toen kwam er eindelijk beweging in.

Nou vraag ik me af, is het nou teveel voor zo'n swiffer om elke dag zo'n 1,5 uur naar het bos te gaan? Is het misschien verstandiger om hem om de dag mee te nemen? Ik heb zelf westies gehad en die hadden daar totaal geen moeite mee, maarja volhardende terriers he

Yankee, de swiffer in kwestie is 6 jaar en kern gezond

Mijn gevoel zegt dat het moet kunnen. Als nu blijkt dat hij iedere keer voor dood ligt, zou je kunnen switchen naar om de dag meenemen. Kijken of er dan nog wat leven in blijft zitten

misschien is t voor deze swiffer wel net even te veel, ze zijn niet allemaal t zelfde natuurlijk

Het zal wennen zijn. Ik denk dat als je een maand verder bent hij/zij minder moe zal zijn.

Hij is altijd wel moe en voldaan, ploft ergens neer en slaapt een paar uur, maar dit was toch echt nieuw.
Ik wil hem niet stuk maken natuurlijk

Mijn teckels liepen uren.
Dus dat kleine hondjes dat niet kunnen is in zijn algemeenheid niet waar.
Hier zie ik ook elke dag een paar van die kleine keutels in het bos ronddarren.

Misschien moet die kleine nog conditie opbouwen?
Eerst om de dag, dan kan je haar later misschien wel elke dag meenemen als je wilt.

Nou ja, als het eenmalig is, zou ik me er niet druk om maken.

Ik denk ook dat het gewenning is. Als honden normaal gesproken geen lange afstanden lopen is 1.5 uur op pad wel heel veel!

ranetje schreef:Mijn teckels liepen uren.
Dus dat kleine hondjes dat niet kunnen is in zijn algemeenheid niet waar.
Hier zie ik ook elke dag een paar van die kleine keutels in het bos ronddarren.

Misschien moet die kleine nog conditie opbouwen?
Eerst om de dag, dan kan je haar later misschien wel elke dag meenemen als je wilt.

Ja precies, dat is ook mijn ervaring met mijn westies, die liepen ook uren.
Conditie heeft hij wel, ik neem hem al 2 jaar mee naar het bos, maar dat was meestal 3 a 4 keer per week, nu dus dagelijks, ach misschien heeft hij zich die dag net iets te druk gemaakt ofzo

Renee1966, ik maak me er ook niet al te druk om hoor, m'n schoonmoeder kreeg alleen een hartverzakking en vroeg zich dus af of dat wel gezond was voor zo'n ukkie.

Het zal wel loslopen met hem.

Lilo is 9 en die doet ook rustig 6000 rondjes rennen en vliegen door het bos, kwestie van gewenning idd denk ik

tja, maar als je ongetraind de 5 kilometer gaat rennen kom je er wel achter hoe t voelt wordt nogal luchtig over gedaan, maar dat soort dingen kan wel schade aan de spieren opleveren en dat is best pijnlijk

Nou ze ging al meerdere keren in de week mee en de laatste tijd dagelijks. Dat is niet van niks naar heel veel kilometers

Tja onze kruising terrier hield het langer vol dan welke hond dan ook. Dan de Schotse Collies maar ook dan de Duitse Herders. Maar goed als hij anders niet zo ver gaat (het gaat niet alleen om dat hij al 3 of 4 keer per week meeging, maar als de andere rondjes allemaal kort zijn, tja het is maar wat de hond wil en kan. Santos is een grote hond, maar ik kan hem lang niet altijd meenemen op een grote wandeling. Hij heeft het niet zo nodig, maar kan het ook niet zo goed aan.

een hond die zo moe is dat ze niet meer reageert als ze eenmaal ligt is over haar/zijn grenzen heen gegaan.
dat er in de basis wel conditie was is een voordeel, maar t is niet helemaal normaal dat een hond niet meer reageert omdat ie zo moe is.
t karakter van deze swiffer, t overal bij willen zijn en doorgaan zal daar debet aan zijn.
maar toch iets voor de uit later om te begeleiden lijkt me.
misschien is de hersteltijd tussen door dan tekort en stapelt t zich op ik weet t niet, ik weet wel dat je na inspanning een bepaalde herstel tijd nodig hebt, lijkt me bij honden ook wel zo

S@ndr@ schreef:een hond die zo moe is dat ze niet meer reageert als ze eenmaal ligt is over haar/zijn grenzen heen gegaan.
dat er in de basis wel conditie was is een voordeel, maar t is niet helemaal normaal dat een hond niet meer reageert omdat ie zo moe is.
t karakter van deze swiffer, t overal bij willen zijn en doorgaan zal daar debet aan zijn.
maar toch iets voor de uit later om te begeleiden lijkt me

Mwah van 1 keer niet reageren in zijn slaap maak ik me niet zo'n zorgen. Na een weekendje dograil moeten die van ons ook wel even bijslapen hoor. En die hebben daar dan voor getraind.... Het zo moe zijn hoeft natuurlijk niet lichamelijk zijn, maar kan ook psychisch zijn....

Ik zou het opbouwen, want als er verder weinig mee gedaan wordt raakt een hond al snel overbelast, helemaal als ze meegetrokken worden in spel en daardoor over hun grenzen gaan. ik neem die van mijn moeder ook wel eens mee, die zijn ook niet heel veel gewend, maar nemen zichzelf in acht. af en toe rennen ze met de andere mee, maar niet constant.
Toen Borus kwam, moest ik het ook opbouwen, die was na een kort rondje rennen met alle honden al kapot, die gaat ook maar door over zijn grenzen heen, omdat rennen en spelen met de andere honden TE leuk is! maar dat was hij niet gewend (wel in het bos lang lopen maar niet zo lang spelen en rennen). en nu heeft hij al een super conditie en houd het gewoon vol

Klinkt wel als oververmoeid en dat kan weer komen doordat de tijd om te herstellen te kort is. 3 keer per week meenaar het bos is natuurlijk wel anders dan elke dag mee. In het eerste geval is er meer tijd om daarvan uit te rusten.

Ik zou ook gaan opbouwen en misschien wel eens een dagje overslaan zodat hij goed kan uitrusten van zijn topprestatie