Het HondenForum

...met Dexter.

Een jaar geleden hadden we hem al uitgekozen. Onze eerste eigen hond. Toen was hij nog Coyote maar dat bekt niet dus dat zou Dexter worden. De mand was in huis, de gloednieuwe hondenriem lag klaar. Eén maand later kwam hij aan in Nederland en vlak voor de Kerstdagen kwam hij bij ons. Ons cadeautje. Zijn dankbaarheid hiervoor uitte hij onmiddellijk door ons te bijten. Hij vond namelijk dat wij niet bij de zak voer in de buurt komen. Wij vonden van wel. Vriendje pakte Dexter bij zijn nekvel, en Dexter worstelde en beet. Twee dagen later maakte ik een vergelijkbare fout door hem van de bank te duwen toen hij daar was gaan liggen en weigerde eraf te komen. Háp, deed Dexter. Dom, dom - natúúrlijk beet hij, er was geen enkel vertrouwen. Die les heb ik geleerd. Hij bleek ook te jatten als de raven. Ook al zo'n uiting van liefde. De Zalm Wellington die ik voor Kerst had gemaakt, waar wij de volgende dag nog gráág van hadden willen eten, had Dexter van het aanrecht gepakt. Hap, slik, weg. Blij kwispelend. "Kijk baas, ik heb iets héél lekkers gevonden!" Loslopen ging niet want hij rende zijn neus achterna, hij had weinig geleerd (of beter gezegd, ik kende geen Spaanse commando's om te testen wát hij had geleerd), hij bleek doodsbenauwd voor vuurwerk, en hoewel ons een waterrat was beloofd was hij in het begin bang voor elke plas dieper dan 1 centimeter.

Een makkelijk eerste hondje? Nee. Hij durfde snel te bijten, was constant aan het testen hoe ver hij kon gaan, kon niet los, en besloot bovendien binnen enkele weken dat bepaalde honden in de buurt (bij voorkeur hondagressieve pitbulls of rottweilers) dóód moesten. Hij bleek ook waaks, en we hebben letterlijk slapeloze nachten gehad omdat elk geluidje reden was voor een nieuw blafsalvo. Maar twijfels? Nooit. Dit was mijn hondje. Ik heb hem de basiscommando's aangeleerd - zit, af, hierkomen, nee. Hij kan steeds meer los lopen - en als ik roep komt hij volle snelheid aangerend. Tijdens wandelingen kijkt hij vaak even om. "Doe ik het goed, baas? Mag ik naar dat hondje toe? Mag ik nog wat verder lopen?" Even contact. Zijn vertrouwen groeit: hij is in huis niet meer constant binnen één meter van waar ik ben, en sinds een paar maanden durft hij op zijn rug te slapen. Sterker nog: hij pakt regelmatig zachtjes een hand tussen zijn tanden om die op zijn buik te duwen. "Aai me, ah toe!" En hij wordt vrolijker. Is dól op zijn (gejatte ) bal, speelt ineens met speeltjes die we al maanden hadden liggen, en nodigt ons uit voor renspelletjes.

Sinds april doen we gehoorzaamheid. Vanavond mocht ik het tweede diploma in ontvangst nemen. Goede cijfers, superleuk commentaar. We zijn alweer bezig met de derde cursus, en sinds oktober doen we ook behendigheid. Beide vind Dexter enorm leuk en in beide is hij enorm goed. Hij is net zo perfectionistisch als ik - het moet góed en het moet netjes. Humor? Welnee. Dáár doen we niet aan. Als andere honden klieren gaat hij erbij staan blaffen. "Hou óp zeg ik je, Het. Mag. Niet!" Net z'n baas. Die verdraagt ook geen chaos en wanorde.

Ik kan me nauwelijks voorstellen dat ik een jaar geleden nog 'hondloos' was en ik hoop dat ik dat heel lang niet meer zal worden. Dexter is soms een klierende, ongehoorzame, poepvretende schijterd - maar hij doet ook vreselijk zijn best, leert en groeit en vertrouwt, en hij maakt me blij.

Meer moet dat niet zijn. mooi dat vertrouwen dat langzaam groeit tussen jullie beiden.
Jullie hebben al veel bereikt op dat jaartje. Heerlijk toch...

Respect dat jullie door zijn gegaan met deze hond en het hebben opgelost i.p.v. hem terug te brengen en af te haken. Want dat is wat de meeste mensen zouden doen.
Mensen verknallen vaak nog een hond waar geen problemen mee zijn, laat staan dat ze moeite doen om problemen op te lossen.

Goed gedaan!

geweldig ga zo door en jullie worden een twee- eenheid

Mooi om te lezen hoe jullie band is gegroeid.

wat een heerlijke post, daar word ik nou helemaal blij van
wat hebben jullie dat goed gedaan met z'n allen, echt super

Mooi om te lezen hoe het vertrouwen tussen jullie is gegroeid.

Mooi dat het vertrouwen is gegroeid.
Echt mooi om te lezen

Prachtig omschreven en jullie band zal alleen maar beter worden!

Inge O schreef:petje af, jij bent een hondenmens .

Dit vat het mooi samen. Wat geweldig leuk om te lezen

Wat een prachtig geschreven ode aan je hond!

Hier wordt ik op een sombere vrijdagmorgen ook blij van!

Heel mooi om te lezen. Echt petje af voor jullie.

Heerlijk verhaal en goed gedaan

Heerlijk zo'n hond.
Ik snap dat jij blij bent.

Miranda schreef:

Inge O schreef:petje af, jij bent een hondenmens .

Dit vat het mooi samen. Wat geweldig leuk om te lezen

Helemaal mee eens!
Nog enorm veel plezier met en van Dexter!

renee-uk schreef:wat een heerlijke post, daar word ik nou helemaal blij van
wat hebben jullie dat goed gedaan met z'n allen, echt super

inderdaad!!!

Haha, ik had de browser al dichtgegooid en was bij de computer weggelopen, maar ik kwam speciaal om dit te zeggen teruglopen

Die honden waar een flinke kop op zit, die niet te beroerd zijn om in verzet te komen?
Dat zijn juist de types waar je - als het je lukt om hun vertrouwen te winnen - de meest hechte band mee krijgt. Dat heeft de ervaring mij iig geleerd.

Leuk om te lezen en goed werk geniet ervan!

Wat een lieve reacties, bedankt! Word ik ook weer blij van, haha.

Inge O schreef:dit is hoe het moet gaan, dit kan maar beter een sticky worden voor iedereen die hier na twee akkefietjes met een nieuwe hond al gaat staan zeuren dat hun hond zooooo lastig is en niet bereikbaar en dus helemaal niet leuk .

Ik kan dat laatste ook maar moeilijk begrijpen. Als iets niet goed gaat dan ga je daar toch mee aan de slag, dan ga je toch kijken wat jij fout doet, hoe het anders kan? Ik heb voor Dexter gekozen dus hij blijft. En ik vind het écht niet leuk dat hij uitvalt naar bepaalde honden, maar dat is voor mij alleen maar reden om daar keihard aan te werken. Dat je dan een hond wegdoet of 'stom' vindt..nee, dat snap ik niet.

Miranda schreef:
Die honden waar een flinke kop op zit, die niet te beroerd zijn om in verzet te komen?
Dat zijn juist de types waar je - als het je lukt om hun vertrouwen te winnen - de meest hechte band mee krijgt. Dat heeft de ervaring mij iig geleerd.

Dat geloof ik ook wel ja. Weet je, jij bent best een voorbeeld voor mij, met Skadi. Als ik jouw verhalen lees denk ik ja, zó wil ik het ook. Helemaal op elkaar ingespeeld. En toevallig had ik laatst zo'n moment met Dexter - iemand zei iets tegen hem, en hij keek me heel even aan. Ik knikte, en toen pas deed hij wat er gevraagd was. Heel bijzonder vond ik dat.

DaniBanani schreef:iemand zei iets tegen hem, en hij keek me heel even aan. Ik knikte, en toen pas deed hij wat er gevraagd was. Heel bijzonder vond ik dat.

Die eerste keer, bijzonder is dat, hè?
Jullie gaan er helemaal komen, sterker nog, volgens mij zijn jullie er al bijna

Edit, nog even een aanvulling: Er zijn heus wel momenten dat ik Skadi met liefde achter het behang zou plakken, hoor

Nou, Dexter kan ook vreselijk zijn middelvinger naar me opsteken. Op straat gevonden etenswaren laat hij té vaak niet los, zijn uitvalsgedrag ben ik dus nog hard mee aan het werk, en toen er eergister een vuurwerkknal was rende hij mooi naar huis in plaats van te wachten tot ik bij hem was. En om de zoveel tijd moet hij bekende regels even opnieuw testen - mag ik écht niet van het aanrecht jatten, is het écht verboden om gewoon de weg op te denderen? Er zijn (voor hem én mij) nog best wat leerpunten dus, haha. Maar dat geeft niet, ik heb de tijd. En gelukkig zit ik bij een hele goede hondenschool waar ik advies kan vragen en leer ik veel hier op het forum. Komt wel goed.

Wat leuk om te lezen en wat vliegt dat eerste jaar voorbij he?

Prachtig verhaal...dat maakt mij dan weer blij

Heel erg mooi verhaal en ik herken het wel.
Al is er hier nog veel werk te doen. Maar de band die ik met Bronco heb, heb ik nog niet eerder met een hond gehad.

Groetjes Gretha