Het HondenForum

Ik krijg net een sms van een vriendin of ik een rottweiler teefje wil van zo'n 3 jaar oud waarvan baasje is overleden..
De afgelopen jaren heb ik al eens de riem van een doggenmixmeisje in mijn handen gedrukt gekregen die ik weer terug heb gestopt in de handen van eigenaar. Ook een keer een jonge labradorteef die ik mee mocht nemen bij een houthandel. Dan was er nog een kangal teefje bij een autosloopbedrijf, allemaal heel verstandig geweigerd maar het zou zoveel makkelijker zijn als mensen stoppen met het mij aanbieden van hondjes want stiekem zou het toch wel erg leuk zijn.

Meer mensen hier die dit meemaken en hoe handelen jullie dan?

Alleen op ingaan als je de hond zelf ook uitgekozen zou hebben, niet om de hond te 'redden'.

Nog maar een keer en dat was Mika
Maar twee is genoeg dus zolang ze er beiden nog zijn zou ik niet meer op dat soort voorstellen ingaan. Ik zou wel helpen herplaatsen.

nee, maak ik nooit mee. Wel soms vraag voor een mechelaar, maar dan maak ik meteen duidelijk dat ik niet in de handel zit. Meestal begint het met vraag of ik de mijne wil verkopen en als dat dan negatief is, dan vragen ze voor een andere in de plaats

en o, er is een rottweilerfokker die me telkens een pupteef aanbiedt als ik er ga, om af te richten voor hem. Ik aanvaard dan, op voorwaarde dat hij een mechelteef africht voor mij dan. En dat weigert hij, dus blijf ik dan rottweilerloos

moniek&bo schreef:Alleen op ingaan als je de hond zelf ook uitgekozen zou hebben, niet om de hond te 'redden'.

Klopt, ik krijg ook van alles aangeboden. Maar uit medelijden een hond in huis halen is nooit de juiste motivatie, dus dat doe ik niet.

Ja hoor. Op die manier ben ik een keer aan een bulldog gekomen.
"Zeg, jij vindt honden toch zo leuk?" "Jazeker." "Hier mag je die van ons wel."
En toen had ik hem

Ja er zijn me meer dan eens honden aan geboden, in t verleden en ook nog niet zo lang geleden, ik vaar toch altijd mijn eigen koers daarin, en doe alleen waar ik zin in heb op dat gebied

Zeer regelmatig ja, laatst met trainen nog, in nog geen uur tijd kregen we er 3 aangeboden
Mensen zullen wel denken, die ene meer maakt ook niet meer uit, doe niet zo moeilijk

Zelf vind ik ook dat ik die hond dan moet kunnen bieden wat hij of zij nodig heeft en het moet passen bij mijn huidige situatie.
Nu hebben we een fijn evenwicht met ouwe sok Rocco, werk en woonruimte en dat ga ik inderdaad niet verstoren vanuit medelijden en bijbehorende reddingsacties. Dan had ik nu een hele bijzondere roedel gehad op 65 m2 woonruimte
Maar goed dat ik niet op een boerderij woon

Ja via mail. Niet op straat...

Gollum schreef:Nog maar een keer en dat was Mika
Maar twee is genoeg dus zolang ze er beiden nog zijn zou ik niet meer op dat soort voorstellen ingaan. Ik zou wel helpen herplaatsen.

Kan geen hond meer aan je slijten dus
Deze hond was van een patiënt (vriendin werkt in de verslavingszorg) Dit rottweiler dametje zal dus aangeboden worden bij het plaatselijke asiel. Ik denk dat ik geen geschikt materiaal zou zijn om tijdelijk op te vangen en van daaruit te herplaatsen, dan zal ik alles op alles zetten om het te laten werken denk ik..

Yes, helaas wel!
Vind het altijd moeilijk om nee te zeggen, zeker nu we ook echt op zoektocht zijn naar een ander hondje die voor 100% klikt met onze rottie, maar belangrijker nog onszelf

Maar ik ben het wel eens met het standpunt dat je het zeker niet uit medelijden moet doen, maar alleen omdat je het zelf wil..

Lastig hè, als je het stiekem toch wel leuk lijkt
Ik heb hier eens een buurvrouw van verderop met hond en al aan de deur gehad, in tranen, ze ging scheiden. Reutje was het kind van Boyke, dus ik vond het toch wel even slikken. Maar een reu samen met Boyke ging echt niet. Gelukkig heeft hij een super huisje gevonden in de buurt. We zien hem nog regelmatig. En een keer een cairn terriër van een neef aangeboden gekregen ook al vanwege scheiding. Ook een reu, dus ook een dikke "nee".

Dat had ik laatst. Die heb ik Asta in d'r maag gesplitst

Ik heb dat altijd andersom. Ik zeg altijd tegen andere mensen dat ik hun hond wel wil hebben.

Nee, ik heb dat eerlijk gezegd nog nooit gehad.

Het scheelt dat ik nu twee honden heb waar ik niet zomaar elke willekeurige hond bij kan zetten. Dus elke hond die er bij komt is een weloverwogen keuze

Nee, nog nooit meegemaakt. Ik geloof ook niet dat ik er in mee zou gaan. Eén hond, vier katten, een peuter en een man is meer dan zat om de dag door te komen .

Ik heb het 2x meegemaakt, bij een teckel en een boerenfox.
Ik heb moeten weigeren. Thuis kreeg ik er problemen mee. Ik heb dat altijd erg gevonden want ik had kunnen helpen en ik had het graag gewild.

Nu heb ik eindelijk een man die mij zo'n hond dan ook mee laat nemen zodat ik die kan herplaatsen. En dat heb ik dus dan ook al een paar keer gedaan.
Het gaat mij er dan om dat de hond op een betere plek terecht komt dan waar hij nu zit.

Marjoleine schreef:Dat had ik laatst. Die heb ik Asta in d'r maag gesplitst

ik ben er erg blij mee

Toen Yuki overleed in 2009 kreeg ik al vrij snel superleuke en soms minder leuke honden aangeboden. Er waren weken bij dat ik 3, 4 verzoeken/ aanbiedingen kreeg.
Zelfs mijn dierenarts waagde een voorzichtige mail ten behoeve van een 12 jarige Collie.... Ik heb in de bijna 3 jaar dat ik hondloos was dus heel wat honden voorbij zien komen, maar ik was er zelf niet aan toe en ik zocht iets..... geen idee wat. Maar ik wilde mijn eigen hond uitzoeken.

In ieder geval zocht ik geen teef en zeker geen turkse halfkale met huidproblemen (die achteraf door ongedierte kwamen) Maar bij het laatste verzoek ging ik dus overstag, ik zou haar opvangen en misschien in NL herplaatsen

Ik ben "hondloos" en heb er ook al een paar keer eentje aangeboden gekregen.. Pas nog een kruising malthezer van een jaar oud, via mijn broer: die kun jij toch wel nemen Marien, ze hebben dr geen zin meer in en jij zit toch zonder werk

Alles leuk en aardig, en zielig voor het arme beest... maar wat als ik straks weer 40 uur aan het werk ben? En hoe gaat dat met de katten (er zitten er 2 bij die zeker een stuk groter dan zo'n hondje zijn, en bovendien niet gewend aan honden)?
Toch maar wijs geweest en niet gedaan..

'Als er echt niemand anders is die hem wil...'

Nooit zeggen. Nooit doen.

Ja ik heb dat weleens meegemaakt.
Zelfs nadat ik had geweigerd en nog een keer geweigerd, 'kreeg' ik de hond.
Ook enorme druk vanuit de omgeving van de hond, dat die werd mishandeld en haar leven in een kenneltje sleet.
De hond was al twee keer eerder 'cadeau gedaan' en ook weer retour naar de baas gekomen.
Voor mij werd dat vervolgens 4 jaar afzien en dat gebeurt me dus geen tweede keer.

Met honden nog nooit meegemaakt...wel met andere dieren.. Erger me er soms zo erg aan.. Alsof ik kapitalist ben en alles maar kan opvangen en verzorgen.. En de manier waarop hetvaak gaat. Afgelopen week nog een kat van 8 jaar...gewoon ff via app...of ik belang heb bij poes van 8 met 4 witte pootjes. Dat was alle info.. Moest weg omdat meid ging samenwonen met iemand (hals over kop) Toevallig ..die vent ..heeft ook via fb mij toegevoegd maanden terug....ook al kent hij mij en ik hem alleen van op weraf zien en dan heb ik het over 30 jaar terug...hij deed of hij me zo goed kon en nodigde me uit keer samen naar de dierentuin te gaan.. Nou bedankt..nee.. Nu heeft hij ander slachtoffer..snel samen wonen maar wil geen kat in huis. Ben ik blij dat ik dr niet ingetrapt ben..Heb 6 katten Trouwens geen kerel die me zover krijgt mijn dieren weg te doen. En tijdje terug konijn aangeboden met waarschuwing.. als jij niet neemt krijgt hij kop eraf hoor Vroeger tuinde ik er in... besef dat ik niet alle dieren kan redden.. Maar fijn is het niet..

ceciel schreef:

Gollum schreef:Nog maar een keer en dat was Mika
Maar twee is genoeg dus zolang ze er beiden nog zijn zou ik niet meer op dat soort voorstellen ingaan. Ik zou wel helpen herplaatsen.

Kan geen hond meer aan je slijten dus
Deze hond was van een patiënt (vriendin werkt in de verslavingszorg) Dit rottweiler dametje zal dus aangeboden worden bij het plaatselijke asiel. Ik denk dat ik geen geschikt materiaal zou zijn om tijdelijk op te vangen en van daaruit te herplaatsen, dan zal ik alles op alles zetten om het te laten werken denk ik..

Die insteek had ik wel bij Mika, ik was eigenlijk op zoek naar een reu met ballen voor Gol, die vind ze helemaal te gek. En toen kwam Mika langs, die kende ik al van vroeger. Afgesproken dat ik haar zou herplaatsen als het niet met Gol zou gaan, het zijn twee teven van dezelfde leeftijd dus ik wilde wel een slag om de arm houden. In het begin vond Gol het nog niet zo leuk maar al snel werden het dikke vriendinnen, na een maand of twee wisten we zeker dat Mika haar plekje had gevonden.
Ik denk niet dat ik Mika had genomen als het een rottweilerteef was geweest, ik vind rottweilers prachtig maar denk niet dat ik daar een geschikte baas voor ben. En Gol ziet me aankomen

Nee is me nog niet overkomen dat mij een hond werd aangeboden.
Zou ik ook niet doen.
Wel met een cavia maar dat was een andere situatie, had 3 caafjes maar wilde toch minderen en op den duur geen cavia's meer.
Eentje ging dood en een paar weken later een andere.
Toen zat mijn manneke alleen en omdat een cavia een groepsdier is moest ik een beslissing nemen.
Kon het diertje wel bij een vriendin kwijt maar dan zou hij in een iets kleiner hok komen terwijl ze een groot hok gewend zijn en stiekem wou ik hem niet kwijt (heb toch een band met hem)
Toen kreeg ik een volwassen meiske die dan terug zou kunnen als het mannetje er niet meer was.
Tja, die vriendin kreeg onverwacht 2 jonkies bij één van haar zeugjes en ik was stiekem verliefd op het babymeiske (een pláátje) stom van me maar ik gaf haar een naam.
Mijn vriendin vond haar ook geweldig leuk dus ik denk geen gevaar die houdt ze zelf .
Ze had door dat ik het meisje zo leuk vond en zo kreeg ik haar en nu ben ik weer voor de komende jaren onder de pannen (héél vervelend )

Ptje schreef:Nee is me nog niet overkomen dat mij een hond werd aangeboden.
Zou ik ook niet doen.
Wel met een cavia maar dat was een andere situatie, had 3 caafjes maar wilde toch minderen en op den duur geen cavia's meer.
Eentje ging dood en een paar weken later een andere.
Toen zat mijn manneke alleen en omdat een cavia een groepsdier is moest ik een beslissing nemen.
Kon het diertje wel bij een vriendin kwijt maar dan zou hij in een iets kleiner hok komen terwijl ze een groot hok gewend zijn en stiekem wou ik hem niet kwijt (heb toch een band met hem)
Toen kreeg ik een volwassen meiske die dan terug zou kunnen als het mannetje er niet meer was.
Tja, die vriendin kreeg onverwacht 2 jonkies bij één van haar zeugjes en ik was stiekem verliefd op het babymeiske (een pláátje) stom van me maar ik gaf haar een naam.
Mijn vriendin vond haar ook geweldig leuk dus ik denk geen gevaar die houdt ze zelf .
Ze had door dat ik het meisje zo leuk vond en zo kreeg ik haar en nu ben ik weer voor de komende jaren onder de pannen (héél vervelend )

jaaaaaa als je namen gaat bedenken is het mis.. Ik ving kittens op..die later herplaatst werden.. Meestal kreeg nest een naam bij mij ..de mormels of de koetjes enz.. tot ik er achter kwam welk koetje welk naam echt had bij de opvang... Dat koetje heet betje...inmiddels alweer twee jaar bij me

Ja, toen ik hondloos werd kwamen van diverse kanten aanbiedingen. Allemaal erg goed/lief bedoeld, maar mijn verstand zei: niet doen. Daar heb ik geen spijt van, hoewel ik het wel jammer vind, dat ik momenteel geen hond kan hebben.

Nee, volgens mij nooit aangeboden. Denk dat de mensen wel weten, dat ik het echt alleen bij Sam wil houden. Ik zou het ook niet snel doen denk ik, tenzij ik misschien echt al een persoonlijke band heb met de hond. Maar dan nog hangt het er sterk van af.