Het HondenForum

Gezien de vele topics hierover deze vraag...

Hoe denken jullie over het tijdstip van castreren (voor een reu) en steriliseren voor een teef? Heb even hele algemene termen gebruikt voor de duidelijkheid Ben me er terdege van bewust dat de termen voor grote verwarring kunnen zorgen, helaas...

Ik zou een teef nooit voor de eerste loopsheid laten ontdoen van haar geslachtsorganen . De hormonen spelen een hele grote rol in haar ontwikkeling naar volwassenheid en dus haar gedrag en opgroeien als volwassen hond. Eerst loops worden en pas dan beslissen voor weghalen of niet. Een teef moet de kans krijgen tot uitgroeien. Zo kijk ik er tegenaan. Indien er geen praktische zwaar wegende redenen zijn, of gezondheid gerelateerde redenen, volgt er hier nooit een ingreep. Op welke leeftijd dan ook. Zelfde geldt eigenlijk voor een reu...

Je slaat de spijker op zijn kop, de vele topics

search.php?keywords=castreren&terms=all&author=&sc=1&sf=titleonly&sk=t&sd=d&sr=posts&st=0&ch=300&t=0&submit=Zoeken

http://www.hethondenforum.nl/plaza/sear ... mit=Zoeken

Het lijkt me niet geheel nodig om er weer een topic over te openen

Edit: recent topic viewtopic.php?f=16&t=277314

De rest van de linkjes werken niet, maar de zoekfunctie over dit onderwerp lijkt me toch wel van toepassing

***puppy*** schreef:Je slaat de spijker op zijn kop, de vele topics

search.php?keywords=castreren&terms=all&author=&sc=1&sf=titleonly&sk=t&sd=d&sr=posts&st=0&ch=300&t=0&submit=Zoeken

http://www.hethondenforum.nl/plaza/sear ... mit=Zoeken

Het lijkt me niet geheel nodig om er weer een topic over te openen

Edit: recent topic viewtopic.php?f=16&t=277314

De rest van de linkjes werken niet, maar de zoekfunctie over dit onderwerp lijkt me toch wel van toepassing

Strak plan Laten we dan het hele forum maar opdoeken, want in de loop van de jaren is elk onderwerp wel een paar keer of zelfs vele malen besproken.

OT: Eigenlijk heb ik er nooit echt over nagedacht. Ik laat mijn honden nooit standaard "helpen".

Tegen bij beiden, hormonen zitten er niet voor niks.
Muv medische redenen natuurlijk

Alleen bij medische noodzaak.

alleen als het de levenskwaliteit van de hond verhoogd, verschilt per hond.

Alleen bij medische noodzaak, en na de eerste loopsheid zijn niet alle teven uitgegroeid hoor.
Sommige zijn met 6 maanden loops, en ontwikkelene zich nog.

Sinds vorig jaar heb ik een labrador in training, die heeft met 6 maanden een chip gekregen.
Het was een infantiele hond, veels te dik en veels te stuiterig, totaal buiten controle terwijl de eigenaar er echt goed mee trainde.
Gezegd de chip niet te vernieuwen, en nu een jaar verder zie ik een volwassen hond, hij kan zich goed concentreren en werken. Hij is ook goed afgevallen.
En hij tilt zijn poot op, deed hij ook niet.

Hier een teef laten helpen omdat ze zo schijnzwanger was en het haar echt dwars zat.
De andere teef is nog intact alhoewel ik daar nog over aan het twijfelen ben. Het is een angstig hondje en de meningen zijn verdeeld of het haar kan helpen om stabieler te worden. Maar zolang ik nog twijfel wordt er niks gedaan.

Melanie 74 schreef: Sinds vorig jaar heb ik een labrador in training, die heeft met 6 maanden een chip gekregen.
Het was een infantiele hond, veels te dik en veels te stuiterig, totaal buiten controle terwijl de eigenaar er echt goed mee trainde.
Gezegd de chip niet te vernieuwen, en nu een jaar verder zie ik een volwassen hond, hij kan zich goed concentreren en werken. Hij is ook goed afgevallen.
En hij tilt zijn poot op, deed hij ook niet.

Ja, jammer is dat. Pjotr is nog eerder gecastreerd (met 4 of 5 maanden dacht ik) en nu met anderhalf loopt hij duidelijk achter. Pienter zat, maar met het concentratievermogen van een fruitvlieg. Ook heeft hij behoorlijke problemen met z'n piemeltje gehad. Intacte teef in huis en niet uit kunnen schachten maar wel zwellichamen die reageren was niet grappig
Hoop echt dat stichtingen die buitenlandse honden bemiddelen sterilisatie bij de reu als optie gaan zien, zeker bij onvolgroeide honden en honden die intact al niet overlopen van zelfvertrouwen.


Voor mij is het een afweging per hond. Mijn eerste reu is er stukken stabieler en beter trainbaar van geworden, maar aan de andere kant ook veel minder actief, minder gespierd en snel dik. Ondanks dat het hem wel goed heeft gedaan, heb ik het altijd jammer gevonden dat hij geen echte reu meer was.
Niko is intact al geen macho, dus die zou alleen om medische redenen gecastreerd worden.

Charlie is nog intact, maar begint steeds meer last van haar hormonen te krijgen. Voor en tijdens de loopsheid is ze incontinent en erg pinnig, dus ze kan niet zonder toezicht bij haar roedeltje en dat bevalt ons allemaal niet. Wakker worden in een plas of in huis plassen vindt ze zelf erg vervelend.
Tijdens de schijnzwangerschap is wordt ze steeds lustelozer en de melkgift houdt steeds langer aan. Ze wil eigenlijk alleen maar slapen en speelt niet meer. De tijd dat ze haar vrolijke, energieke zelf is, wordt steeds korter...

Ik kan me eigenlijk wel vinden in de mening van onze dierenkliniek

http://www.dierenkliniekdeark.nl/dieren ... eu/%20teef


Toevoeging: Ik zie alleen dat ze bij nadelen voor de teef niet het hogere risico op o.a milttumoren erbij hebben staan. Ook staat risico negatieve gedragsverandering er niet bij.
Nu ja, blijf het toch een realistische kijk op castratie vinden voor een dierenarts

Het ligt eraan..
Soms vind ik het beter om het wel te doen.
Maar vaak alleen om medische redenen.
Het verschilt bij mij

Alleen met een medische noodzaak.
Mijn hond is intakt, en ik zie geen reden waarom ik hem zou moeten laten castreren.
Hij is niet gefrustreerd omdat hij niet op een teefje mag. Hij is niet dominant.
Het is een lieve vriendelijke en rustige hond.
Bovendien vind ik dat er meer nadelen dan voordelen aan castratie zit.

Marco88 schreef:alleen als het de levenskwaliteit van de hond verhoogd, verschilt per hond.

Niet alleen een medische reden maar ook wat marco88 zegt.

Hormonen zijn gewoon nodig om volwassen te worden. En Pom moet echt volwassen worden Ze is nu 1 keer loops geweest en ook een stuk beheerster geworden dan 3 maanden terug. Ze begint zich nu wat meer op mij te richten en de HALLOWATLEUKHIERIKMOETALLESZIENIKBENPOMHOEHEETJIJ-fase zakt langzaam weg Mocht ze in het vervolg last krijgen van haar loopsheid/schijndracht, op een manier dat het echt vervelend voor haar wordt, wil ik wel heroverwegen om haar te laten castreren maar liefst niet en zeker niet voordat ze 2 is.

Nooit, alleen bij medische noodzaak.

Ik zou het pas na 2 jaar doen, zodat ze goed uitgegroeid zijn. Teven zou ik wel altijd doen, pas na die 2 jaar. Bij reuen vind ik het eerder zonde

ik heb tot nu toe alleen reuen gehad.
en nu de eerste laten helpen omdat het medisch nodig was.

Een reu zou ik alleen bij medische noodzaak laten castreren.
Stellar is na haar 5e loopsheid gecastreerd, die had er echt last van.

Bij de babies weet ik het nog niet. U sowieso voorlopig niet want Lars overweegt nog een nestje met haar.
Io laat ik denk ik na de 2e loopsheid steriliseren. Die heeft X-benen en is veel te klein voor de fok. En dan vind ik het net zo makkelijk eigenlijk. Ik laat het bij mij ook afbinden zodra het kan.

ranetje schreef:

Marco88 schreef:alleen als het de levenskwaliteit van de hond verhoogd, verschilt per hond.

Niet alleen een medische reden maar ook wat marco88 zegt.

Ik ga hier ook in mee

Sinds kort ook een teefje uit het buitenland (dacht spanje) die nu met 6 maanden al gecastreerd is.
Ze is veel moeilijker te begeleiden, ze zit in de puppycursus omdat er nog niet veel mee te bereiken is.

Ik kan het mij voorstellen als een teef zo schijndrachtig is ( dat valt voor mij ook onder medische indicatie) daardoor geen normaal leven heeft, of dat een reu zo gestuurd wordt door zijn hormonen, maar dan pas als de hond lichamelijk en geestelijk volwassen is.
Eerder echt niet.

Laatst waren we trouwens bij de dierenarts en ondanks dat Cis hoogloops was en echt op reuenjacht was, vloog ze een golden retriever reutje aan die al heel jong gecastreerd was. In haar beleving klopt het beeld dus gewoon niet, rook naar een teef maar was het niet? Ik denk zoiets want normaal is ze echt heel sloerie-achtig naar reuen als ze loops is.

bij reuen alleen in uiterste medische noodzaak.

bij teven weet ik het niet meer zo goed.
ik liet mijn teven nadat ze uitgegroeid waren meestal na de tweede loopsheid castreren, omdat ik toch niet fokken wil en ik niet direkt op die loopsheden zat te wachten.
maar door dit forum ben ik me er wat meer in gaan verdiepen en had besloten om dat maar niet meer te doen.
totdat er een soort van epidemie losbarstte van oudere teven met baarmoederontstekingen en ik, daarvan geschrokken, toch weer van gedachten veranderde.

maar het probleem heeft zich vanzelf opgelost aangezien ik herplaatsers heb en die hier standaard gecastreerd worden.
rita is duidelijk erg jong gecastreerd, die heeft een minivulva en haar tepeltjes moet je haast met een vergrootglas zoeken.
dat vind ik dan wel weer heel sneu en daar zou ik zeker niet zelf voor kiezen

toots schreef:

ranetje schreef:

Marco88 schreef:alleen als het de levenskwaliteit van de hond verhoogd, verschilt per hond.

Niet alleen een medische reden maar ook wat marco88 zegt.

Ik ga hier ook in mee

Dat is ook mijn uitgangspunt. Maar ik vind het wel heel lastig te bepalen wanneer daar dan sprake van is...
Maar algemeen gesproken: het liefst laat ik niet castreren omdat hormonen m.i. erg belangrijk zijn voor de algehele gezondheid, maar wanneer een hond daardoor bv de meeste tijd ziek, zwak en misselijk rondloopt vind ik dat je daar niet koste wat kost aan vast moet willen houden.

Ik sluit me ook bij Marco88 aan
Al wordt Csiva gecastreerd omdat ik geen zin in scheiden heb en een nestje als ik 1x niet oplet ofzo. Dat risico nemen we niet dus haar kippenhok gaat er tzt uit.

Normaal zou ik een hond niet laten helpen, maar begin volgend jaar wordt Kira geholpen ivm beginnende bmo. Zou ze hier geen last van hebben gehad, bleef ze gewoon intact. Dus medisch.

Ik ga met Marco88 mee. Al moet ik daar aan toevoegen dat ik met Luna intact wel regelmatig angst heb voor bmo en dat we dat te laat merken mocht ze het krijgen. Bij castratie ben ik bang voor gedragsverandering in de zin dat ze nog feller wordt en ze heeft momenteel voldoende temperament van zichzelf

Maar hier gaat het dus af en toe wat heen en weer. Ze heeft verder geen last, dus voorlopig laten we het maar zo.

Ik vind het een moeilijke beslissing.
Bij medische noodzaak ga ik hier zeker wel in mee.
Drie vorige honden (teven), een Airdale en twee Foxterriers hebben we moeten laten inslapen.
Airdale 9 jaar, een enorme baarmoederbloeding vanwege een ontsteking (kanker).
Foxterrier een. Precies hetzelfde, ook met 9 jaar.
Foxterrier twee. Lever voor 90% weg gevreten door kanker. Zij werd 10 jaar oud.

Hadden we dit kunnen voorkomen middels sterilisatie? We hadden geen idee.
Deze honden hebben wel alle drie hetzelfde "topvoer" gekregen.

De daarop volgende Foxterrier heeft nooit deze "topbrokken" gekregen en is nooit gesteriliseerd.
Twee maanden geleden hebben we haar helaas moeten laten inslapen.
Ze was al doof en bijna blind, dat was het punt niet.
Ze raakte verlamd aan haar achterpoten en kreeg pijn en dat gun je natuurlijk niemand.
Ze is echter wel 18 jaar oud geworden.

Mijn pup (teefje), inmiddels 6 maanden laat ik vooralsnog niet steriliseren.
Waarom niet?
Omdat deze hond de beste/mooiste uit het nest was en nog is, althans volgens de fokker.
Mocht dat over twee jaar nog zo zijn, dan wil ik in het belang van het ras misschien wel eenmalig een nestje fokken. Uiteraard ook een voor mezelf.

Tsja, als ze loops wordt zien we dan wel weer. Veel dweilen en maandverband in haar slip schuiven als ze naar binnen wil denk ik.
Gelukkig heb ik een betegelde tuinkamer waar ze van buiten naar binnen kan.

Sterilisatie blijft voor mij een gewetensvraag.
Bovendien verschillen de meningen te zeer.
Daarom doe ik voorlopig helemaal niets.

Sorry, late reactie als TS. Was ziek en druk, geen beste combi

Zal ons verhaal in het kort proberen te vertellen. Ik ben opgegroeid met diverse moeilijke herolaatsers. Reu en teef. Hoofdzakelijk Herderachtigen. Mijn pa kon lezen en schrijven met vooral de meest lastige Mechelaars. De teef die toen bij ons bleef, Barry, was mijn steun en toeverlaat in alles. Ik had het niet zo op andere kinderen, had meer met beesten. Zij was, zoals destijds te doen gebruikelijk, geholpen zoals dat heette. Jaren later hadden wij een grote poedel, Prins, een reutje, niet gecastreerd. Dat was heel "raar" destijds.

Toen ik 15 jaar geleden mijn huidige man leerde kennen, had ik 6 katten, geen honden. Ik had me in jaren niet verdiept in honden, mijn ex had er nu eenmaal niets mee. En toen bleek mijn huidige man wel iets, veel zelfs met honden te hebben. Hij wilde graag een hond, ik helemaal blij!! Samen gezocht naar een ras wat bij ons past, dat bleek dus de Cane Corso te zijn. Na uitgebreid zoeken vonden we een fokker die ons aansprak en hebben we onze Sultan, een reu, gekocht. Sultan bleek echter eenmaal volwassen, volledig onbereikbaar voor ons als destijds onervaren CC baasjes als er ergens een spoor van een loopse teef was. Hij stak gevaarlijke wegen over en meer van dergelijke acties. Onbekend met de diverse trainingsmethoden, hebben we besloten tot castratie van onze man. Achteraf gezien zouden we dat niet hebben hoeven doen.... Hadden we ons verdiept in training was het besluit anders geweest!! Maar het net was toen nog niet wat het nu is.

Daarna kwam onze Irina bij ons, als co-ouder teefje. Een schuchtere dame met gedragsproblemen. Na een aant al maanden bij ons, deed zij het super. Terug naar de fokker voor een nest was voor ons en de fokker geen optie, al was zij een perfecte mama van een eerder nest. In overleg besloten geen nest meer te fokken met haar. Door haar heftige schijnzwangerschap besloten tot castratie.

Na Irina's overlijden kwam onze Do bij ons wonen. Net als Rinus helemaal mijn wijffie. Na het overlijden van Sultan besloten een nestje met haar te doen. Kennelnaam aangevraagd en half Europa doorgereisd voor de juiste combi. Een zalig nest was het resultaat. Helaas kreeg onze meid eclampsie. Voor ons de reden om Do niet meer aan een nest bloot te stellen. Uit ons eerste nest hebben wij een reu aangehouden. Een machtig mooie man. Do ontwikkelde inmiddels problemen met schijnzwangerschap. (Scheiden tijdens de loopsheid was trouwens geen enkel probleem!) de problemen van Do, eclampsie en de hele heftige schijnzwangerschap, waren onze redenen voor castratie vN onze Do.

Hoewel ik zeker geen fokplannen heb, heb ik mijn beide teefjes niet laten castreren. Hiervoor was geen medische noodzaak en de gevolgen van castratie kunnen heel vervelend zijn: gedragsverandering, onzindelijkheid, slechte vacht, grotere mogelijkheid op diverse soorten kanker etc. Mijn collie heb ik destijds wel laten castreren want ze kreeg baarmoederontsteking. Gelukkig was ik er op tijd bij maar wat een vervelende vacht kreeg ze!
Van de loopsheid ondervinden noch mijn honden noch ik veel last. De honden zijn soms wat ongezeglijker en honden zich goed schoon. Ook het enkel drupje dat ze verliezen, likken ze meteen op.