Het HondenForum

Hoe ben jij daarmee?

Altijd, vaak, soms, liever niet, nooit?

Ik zweef ergens tussen soms en liever niet. Overdag, prima, niet altijd omdat ik de honden 'tussen mijn werk door' uitlaat en het dan fijn is om het hoofd even leeg te maken en even geen informatie te hoeven verwerken. 's Avonds bij het laatste rondje heb ik daar echt geen zin meer in.

nee eigenlijk helemaal niet. Vaak als mensen willen praten is dat hier in de buurt dus zitten de honden aan de lijn en dan mogen die mutsen van mij er niet heen om gezeur te voorkomen.

Even hallo-wat-een-zeikweer-he vind ik prima, maar echt een heel gesprek liever niet. Heb ook nooit zoveel te vertellen haha, en de sores van onbekenden boeien me niet zo.

Heeeeel verschillend.
Op zich sta ik er voor open, maar heel veel hangt af van mijn eigen gemoedstoestand en de honden en hondenbazen die ik tegen kom. Geen pijl op te trekken dus .

Buiten doordeweeks, gewoon liever niet. Ik hou rekening met, dat probeer ik ook duidelijk te maken.
Aan de lijn wil ik ook geen kennismaking. Dan is figo stuiterdestuiter en nani vind het zo spannend dat ze allerlei gkke geluiden produceert.
Figo los is geen probleem. soms treffen we iemsnd waar we bij blijven hangen, en omdat het tussen de honden onderling leuk gaat, raken we aan de klets.
Is leuk.

Aan de lijn is gewoon met onze eigen zaak bemoeien. Ik oefen wat en dan is Figo minder makkelijk, dus behoef ik ook geen contact.
Aan de lijn wil ik gewoon door kunnen lopen. Zonder gezeik, hondjes moeten hun behoeften kunnen doen. Dat is prioriteit.

Ik loop overdag regelmatig op met andere mensen met een hond en dan ga je automatisch een gesprekje aan.
Vind ik wel gezellig, hoewel er ook mensen zijn waarbij het niet voor herhaling vatbaar is, en dan loop ik gewoon de andere kant op.

dat ligt eraan met welke honden ik loop

bij een aantal heb ik wel leuke contacten tijden het wandelen, maar met een deel.. liever niet, gewoon doorlopen en elkaar zo snel mogelijk vergeten

Nou liever niet, eigenlijk. Met de hond weg is met de hond, dan hoef'k niet te praten met andere mensen. Maar ik ben sowieso een beetje een asociaal. Ik vind het bijvoorbeeld ook nooit erg om even een gesprekje aan te gaan met iemand als ik bij de bus wacht, maar in de bus wil ik m'n muziek op en geen geen gezeik aan m'n kop.

Dat hangt helemaal van mijn bui af. Ik merk dat ik mijn capuchon nog wel eens gebruik als 'eigen wereld' dan zie en hoor ik niets.

Ik ben heel erg bezig met mijn honden ls ik overdag buiten loop.
Ik let op alles. Ik ga wel mee als een kindje vraagt, mag ik aaien?
Maar heb drie huizen verder ook een mevrouw met een witte herder die heel graag contact met Figo.
Daar ging ik in het begin in mee, maar door groeipijn van Figo en het resultaat, dat Figo met elke aangelijnde hond wou contacten ( mijn fout, socialiseren..) ga ik daar niet meer in mee. Als ik die buuf zie, blijf ik wachten tot hun hun pad hebben gekozen, en bij de mevrouw met de witte herder teef, die Figo wel interessant vond wijk ik de tijden.

Mwah, dat hangt er geheel vanaf. Ik heb het niet zo op praten om het praten. Als iemand niets te melden heeft, dan liever niet. Daarnaast kan een gesprek met een vreemde (met of zonder hond) heel interessant en leuk zijn, daar sta ik dan op zich wel voor open, mits op enig niveau.

9 van de 10 keer gaan de gesprekjes over honden en dat vind ik wel leuk.
Hele verhalen over kleinkinderen, ziektes, buurt roddels, en weet ik het wat zit ik niet op te wachten. Nou kom ik niet zoveel aanklamperige mensen tegen hoor. De meesten zijn onderweg ergens naartoe en groeten alleen.

Laatste rondje is altijd op het erf dus dan heb ik van niemand last.

sjaak-k schreef:Mwah, dat hangt er geheel vanaf. Ik heb het niet zo op praten om het praten. Als iemand niets te melden heeft, dan liever niet. Daarnaast kan een gesprek met een vreemde (met of zonder hond) heel interessant en leuk zijn, daar sta ik dan op zich wel voor open, mits op enig niveau.

Dat bedoel ik.
een no nonsens gesprek, hoeft voor mij niet.
Klikt het, dan klikt het.

Dat hangt helemaal van de baas, de hond en de situatie af.

Maar zo vaak komen we geen mensen tegen, ik heb wel een "vaste" klets en loopvriendin, zij heeft twee uitermate charmante heren volgens mijn dames.

Er is zelfs een soort vriendschap ontstaan en samen gaan wij wel eens naar shows of andere hondendingen.
Maar verders is er geen behoefte, van mij niet en vanuit mijn dames niet.

lets have fun schreef:9 van de 10 keer gaan de gesprekjes over honden en dat vind ik wel leuk.
Hele verhalen over kleinkinderen, ziektes, buurt roddels, en weet ik het wat zit ik niet op te wachten. Nou kom ik niet zoveel aanklamperige mensen tegen hoor. De meesten zijn onderweg ergens naartoe en groeten alleen.

Laatste rondje is altijd op het erf dus dan heb ik van niemand last.

Ik heb eigenlijk niet zoveel te vertellen over de honden aan vreemden. Het probleem bij veel mensen is dat het relatief snel gaat over hun eigen gezondheid, slecht kunnen lopen, zere rug, ziek zwak en misselijk. En persoonlijk heb ik daar nogal een broertje dood aan. Geen idee of het aan mij ligt, maar (vreemde) mensen hebben schijnbaar nogal de drang om te vertellen hoe het met hun gaat, ongeacht het onderwerp dat je aansnijdt als je zo'n gesprek begint.

sjaak-k schreef:

lets have fun schreef:9 van de 10 keer gaan de gesprekjes over honden en dat vind ik wel leuk.
Hele verhalen over kleinkinderen, ziektes, buurt roddels, en weet ik het wat zit ik niet op te wachten. Nou kom ik niet zoveel aanklamperige mensen tegen hoor. De meesten zijn onderweg ergens naartoe en groeten alleen.

Laatste rondje is altijd op het erf dus dan heb ik van niemand last.

Ik heb eigenlijk niet zoveel te vertellen over de honden aan vreemden. Het probleem bij veel mensen is dat het relatief snel gaat over hun eigen gezondheid, slecht kunnen lopen, zere rug, ziek zwak en misselijk. En persoonlijk heb ik daar nogal een broertje dood aan. Geen idee of het aan mij ligt, maar (vreemde) mensen hebben schijnbaar nogal de drang om te vertellen hoe het met hun gaat, ongeacht het onderwerp dat je aansnijdt als je zo'n gesprek begint.

Meestal beginnen ze over de poedel
" goh, ik wist niet dat er ook poedels in 2 kleuren bestonden"
"Ja leuk he?" en dan vertel ik er wat over.
Laatst nog een heel gesprek met een meneer over zijn dwergsnauzer en dat hij ze vroeger had gefokt en hoe je ze hoort te trimmen. Nou ja, dat vind ik dus leuk.

Nee, gesprekken overvhet leed van onbekenden vind ik ook niks aan.

ik ben niet zo sociaal, dus liever gewoon helemaal niet

Hangt van mij ook van zoveel af; de beschikbare tijd, of het al lopend kan, want stilstaand kletsen met vreemde honden etc., dat vind ik niet echt wat, en hangt ook af van de ander en mijn eigen zin.

Tegenwoordig ga ik vaak na de nachtdienst, als ik dan om 09.00uur nog als zzp-er naar een cliënt moet, een rondje Hoornse Plas doen met Sam. Daar wandelen op dat vroege tijdstip dan vaak wat 'vaste' mensen, dat is best wel leuk. Ik kan wat ontspannen kletsen en heb wel de tijd nog en door mijn ontspannen houding zit Sam lekker met de honden te rennen, ruiken en uitdagen en doet hij leuke ervaringen op met honden.

Ik ontwijk er hier héél veel. Er wonen hier nogal wat dames van 50-60 jaar met kleine hondjes, die allemaal de uitlaatrondjes gebruiken om hun ellende eruit te gooien en vooral ook zoveel mogelijk nieuws te horen (liefst vette roddels) over de rest van de buurt. Veel gezeur, weinig leuks. Die weten inmiddels allemaal dat ik met Vince aan het trainen ben op het negeren van andere honden ( ) en dat ik daarom dus snel doorloop als ik ze tegenkom. Zodra ik de wijk uit ben richting weilanden en plassen kom ik leukere hondeneigenaren tegen, die zijn ook met hun hond bezig en niet altijd met zichzelf, veel gezelliger!

Meestal ben ik met mijn hond bezig en blijft het bij gedag zeggen en twee zinnen over het weer of zo en dan lopen we door. Soms treft mijn hond een andere malloot en is het keten. Dan blijf ik wel staan om te kletsen.

Hier in de wijk liever niet. Dan zitten ze aan de lijn en ga ik niet stilstaan bij een andere hond. Als ik in een losloopgebied loop en het klikt tussen de honden wil ik best een praatje maken, zolang het leuk over honden gaat.

Het hangt helemaal van mijn bui af. Mijn gemoedstoestand zwalkt altijd heen en weer tussen uiterst misantrope autist en hypersociaal gezelligheidsdier.
De laatste plas, dan heb ik over het algemeen geen behoefte aan contact, dan staat mijn hoofd naar slapen.

Maar laatst kwam de buurjongen (licht zwalkend) langslopen. Die kwam van een feest af, en had er een paar teveel op
Dat werd een uiterst amusant (lang) gesprek, hahahaha.

ik ben al blij als ik überhaupt iemand tegen kom en vind dan een kletspraatje wel leuk. Maar niet te lang...

Ligt aan mijn stemming, de mensen die ik tegenkom en de hond die erbij hoort.
Met enkele baasjes van honden waarmee Mila het bijzonder goed kan vinden, maak ik meestal wel even een praatje, terwijl de honden samen spelen. Maar er zijn zeker ook wel mensen die ik structureel mijd omdat ze altijd met lange klaagzangen komen bijvoorbeeld.

Ik had tot recent wel een wandel-vriend waar ik 's avonds flinke tochten mee maakte. Honden konden het goed met elkaar vinden. Helaas is hij verhuisd.

Ik vond samen wandelen vnl leuk omdat we allerlei, voor ons nog onbekende routes, uitprobeerde. Op de een of andere manier
zijn somige routes in mijn eentje toch net niet zo prettig, ik ben b.v. nooit zo erg op mijn gemak alleen in een bos en/of ik moet in mijn eentje een betere timing hebben vwb "wanneer is het donker". Stond b.v. afgelopen augustus ergens in het midden van nergens
terwijl het al snel donker werd, verkeerde timing. Ik voel me dan wat minder op mijn gemak en mijn stoere hond voelt dat en gaat, zeer geruststellend, continu achterom lopen kijken. Ja daar voel ik me een stuk rustiger hoor.............

Toch wel wat routes overgehouden die ik nu ook in het donker kan lopen maar ik had nog een heleboel routes in de planning om te gaan onderzoeken. Enfin, die doe ik dan maar alleen.

Ligt aan de persoon en aan mijn stemming. En ik loop liever een klein stukje samen op dan dat ik stil moet gaan staan voor een praatje wat eigenlijk nergens over gaat. Maar je kan hier aardig wat zijpaadjes nemen dus is er meestal wel een uitweg als ik het zat ben.

Ik kom nooit iemand tegen behalve als ik bewust naar een losloopgebied rij. Daar loop ik meestal iedereen voorbij omdat Lola alleen maar wil zwemmen/snuffelen en omdat ik ook daar gewoon train. Heel sporadisch vindt Lola een vriendje en dan blijf ik even staan praten. Nóg sporadischer loop ik met iemand op, maar dan alleen als ze niet zeiken en hun persoonlijke sores bij zich houden.

Ik loop altijd alleen, want ik ben altijd de langzaamste en wil me niet laten opjagen. Maar af en toe een praatje over koetjes en kalfjes en hondjes vind ik prima als ik geen haast heb. Zodra het over siektes gaat ben ik vertrokken

Er zijn een paar mensen waar ik wel eens een praatje mee maak omdat ik die in de loop der jaren wat beter " ken" , samen oplopen doe ik eigenlijk niet het gebeurt denk 2x per jaar dat ik tegelijkertijd met iemand op de dijk aan kom en waar we dan mee oplopen, maar dat is dan voornamelijk omdat de honden het dan samen goed kunnen vinden niet omdat ik zo nodig kletsen moet.
Ben gewoon niet zo van de sociale honden kennissen.. heb daar het grootste gedeelte van mijn tijd gewoon geen zin in.

Ik heb Kay gesocialiseerd in zo'n vast groepje, waar ik dus een tijd ook onderdeel van werd. Dus met een aantal ook goede contacten opgedaan. Ik woon in een klein dorp en er is een prettige (niet beklemmende) sociale controle en dat vind ik op zich best fijn. Maar ik wil niet altijd maar praten en de honden laten rennen (want Kay heeft daar natuurlijk een aantal hele goede vrienden), nee soms wil ik lekker zelf een beetje dromen of over zaken nadenken tijdens het wandelen. Of gewoon lekker niks aan mijn hoofd en lekker met de honden bezig. Met Norah is dat sowieso al moeilijker om sociale contacten aan te gaan met andere honden als Kay er ook nog bij is. Maar soms ga ik dan met Norah fietsen(vind Kay eigenlijk niet leuk) en met Kay even naar het groepje. Zo komt ieder aan zijn trekken.