Leptospirose
Geplaatst: 13 nov 2013 09:45
Na jarenlang wachten was 2 weken geleden eindelijk DE grote dag voor mij aangebroken.. ik kon mijn Berner Sennen gaan ophalen! A woman couldn't be happier! Ze kwam dan wel niet van een erkende fokker, maar haar fokkers waren betrokken en aardige boeren. Ze hadden haar niet ingeent, dus diezelfde avond kreeg ze de inenting die ze normaal met 9 weken krijgen (ze was toen bijna 11 weken).
Helaas kwam er aan mijn blijdschap al heel gauw een eind toen Gina 2 dagen later doodziek bij ons op de grond lag. Ze wilde alleen nog maar water, en helemaal niks meer eten. Op zondag toch met haar naar de dierenarts gegaan omdat ze alleen nog maar lag en steeds slechter werd. Al gauw bleek daar dat ze geelzucht had (ze was zowat knalgroen), haar nieren functioneerden niet meer en haar milt was 1 grote, opgezwollen gatenkaas.. En ze was in 4 dagen bijna 2 kilo afgevallen. Het zag er niet goed uit.. Maar ze kreeg antibiotica, en ik moest maandag terug komen.
Maandag ging het zo mogelijk NOG slechter en is ze opgenomen en aan het infuus en aan de sondevoeding gelegd. Bloed afgenomen en opgestuurd naar Duitsland.Gelukkig reageerde ze goed op de sonde en mocht ik haar maandagavond meenemen en zelf de sondevoeding geven: een belangrijk leermoment voor mij als baasje. Langzaamaan kwam er weer wat leven in mijn pup, die al zo snel onze harten hard gestolen. Om de 2 uur kreeg ze voeding van me. Elke dag ging ik even wegen, en op vrijdag begon ze eindelijk weer wat te groeien en kwam ook de uitslag van het bloedonderzoek binnen: Gina had leptospirose ofwel de ziekte van Weil. Iets was de dierenarts wel verwacht had (en ik ook wel) gezien haar klachten. Het weekend heeft ze weinig sondevoeding meer gehad, zo goed ging het! En maandagochtend mocht de sonde eruit
!!
Gelukkig gaat het nu heel goed, ze krijgt momenteel wel speciaal voer in verband met haar nieren en lever. Ook weten we niet wat voor permanente schade die hebben gekregen. De fokkers van haar betalen de volledige dierenartskosten. Met hun ben ik heel blij! Ze zijn er zelf ook erg van geschrokken. En de dierenarts vond het een interessant geval, hij had nog nooit Weil van dichtbij meegemaakt. Voor hem dus een heel belangrijk leermoment. De toekomst zal uitwijzen of ze er weer helemaal bovenop komt, maar nu is het een vrolijke, lawaaierige Berner Sennenpup die graag met mijn powderpuff-reu speelt!
Ik heb me de afgelopen 1,5 week rot gezocht naar informatie over Weil, of ervaringen ermee, maar die kom ik weinig tegen. Daarom vooral wil ik toch mijn verhaal hier kwijt. De ziekte van Weil komt zelden meer voor, maar voor die enkeling die het wel mee moet maken is het erg prettig als je er wat over kunt lezen..
Helaas kwam er aan mijn blijdschap al heel gauw een eind toen Gina 2 dagen later doodziek bij ons op de grond lag. Ze wilde alleen nog maar water, en helemaal niks meer eten. Op zondag toch met haar naar de dierenarts gegaan omdat ze alleen nog maar lag en steeds slechter werd. Al gauw bleek daar dat ze geelzucht had (ze was zowat knalgroen), haar nieren functioneerden niet meer en haar milt was 1 grote, opgezwollen gatenkaas.. En ze was in 4 dagen bijna 2 kilo afgevallen. Het zag er niet goed uit.. Maar ze kreeg antibiotica, en ik moest maandag terug komen.
Maandag ging het zo mogelijk NOG slechter en is ze opgenomen en aan het infuus en aan de sondevoeding gelegd. Bloed afgenomen en opgestuurd naar Duitsland.Gelukkig reageerde ze goed op de sonde en mocht ik haar maandagavond meenemen en zelf de sondevoeding geven: een belangrijk leermoment voor mij als baasje. Langzaamaan kwam er weer wat leven in mijn pup, die al zo snel onze harten hard gestolen. Om de 2 uur kreeg ze voeding van me. Elke dag ging ik even wegen, en op vrijdag begon ze eindelijk weer wat te groeien en kwam ook de uitslag van het bloedonderzoek binnen: Gina had leptospirose ofwel de ziekte van Weil. Iets was de dierenarts wel verwacht had (en ik ook wel) gezien haar klachten. Het weekend heeft ze weinig sondevoeding meer gehad, zo goed ging het! En maandagochtend mocht de sonde eruit
Gelukkig gaat het nu heel goed, ze krijgt momenteel wel speciaal voer in verband met haar nieren en lever. Ook weten we niet wat voor permanente schade die hebben gekregen. De fokkers van haar betalen de volledige dierenartskosten. Met hun ben ik heel blij! Ze zijn er zelf ook erg van geschrokken. En de dierenarts vond het een interessant geval, hij had nog nooit Weil van dichtbij meegemaakt. Voor hem dus een heel belangrijk leermoment. De toekomst zal uitwijzen of ze er weer helemaal bovenop komt, maar nu is het een vrolijke, lawaaierige Berner Sennenpup die graag met mijn powderpuff-reu speelt!
Ik heb me de afgelopen 1,5 week rot gezocht naar informatie over Weil, of ervaringen ermee, maar die kom ik weinig tegen. Daarom vooral wil ik toch mijn verhaal hier kwijt. De ziekte van Weil komt zelden meer voor, maar voor die enkeling die het wel mee moet maken is het erg prettig als je er wat over kunt lezen..