Het HondenForum

Ik open dit topic om 2, eigenlijk 3 redenen.

1 ik zou graag ervaringen willen lezen van mensen die vergelijkbare wonden hebben meegemaakt.
2 ik zit nog te shaken, en wil het verhaal even van me af schrijven
en
3 om het gevaar van stokken NOG maar eens te benadrukken.


Voor de mensen die niet de hele lap tekst lezen: ja inderdaad door een stok, maar met een eigenaar die weet hoe link stokken zijn, en daar terdege rekening mee houdt.
Hoe het dan toch fout kon gaan, staat in het verhaal.


Hoe een ongeluk in een idioot klein hoekje kan zitten:

(dezelfde tekst heb ik zojuist op mijn Facebook gezet)


Pfoeee wat heftig.

We zijn net terug van een spoedbezoek aan de dierenarts met Habibi.

Ze heeft een groot, centimeters diep gat achter in haar keel, het zachte verhemelte, vrijwel direct naast haar luchtpijp.

Het bloeden is ondertussen gestopt, de wond is onder narcose goed nagekeken. Ze heeft voor de komende week antibioticum en pijnstillers mee. (en die heeft ze ook via injecties vandaag al gehad)
Er zijn, voor zover nu te beoordelen geen echt grote dingen geraakt. Slagaders, slokdarm, luchtpijp en dergelijke.

Voorlopig goed in de gaten houden, en sowieso eind van de week terug op controle.

Wat er gebeurd is:

We waren in het bos, even spelen met haar, even uitwaaien.
De meeste hondeneigenaren weten -net als wij- dat het spelen met een stok gevaarlijk kan zijn.

Wanneer wij zelf geen balletje of zoiets bij ons hebben, spelen we soms wel met stokken.
Maar dan altijd exemplaren die we zelf uitkiezen. Niet te dun, geen scherpe randen etcetera.

We waren nu niet eens met stokken bezig.
Echt een lekker herfstbos. Habibi vind het een leuk spelletje als je netje voet wat bladeren opwipt en wegschopt.
Ze duikt dan vol in die bladeren, hapt er een keer in.
Dat spelletje doen we wel vaker.

Zo ook nu.

Habibi met volle overgave aan het spelen, en wij hadden lol.

Tot het moment dat ze kermend en piepend in elkaar duikt.
Paniek in haar ogen, duidelijk pijn.
Na een snelle controle was het al duidelijk dat ze bloedde. Op haar lijf nergens wonden, dus bek even open gesperd. Mijn vingers zaten onder het bloed, maar haar bek was vooraan gewoon heel. Nergens een bloeding te zien.

Tot ik verder achter in haar bek keek, en een lelijke plek zag.

We zijn naar de dichtstbijzijnde parkeerplek gelopen, Adriaan liep door naar de auto en reed naar waar ik met Habibi zat. In de tussentijd belde ik de spoeddienst van de Lingehoeve, waar we ook direct naar toe moesten komen.

Habibi werkte superbraaf mee. Maar de plek zat zo ver naar achteren dat ze toch volledig onder narcose moest om het echt goed te kunnen zien

En toen zagen we pas hoe diep het was. Waarschijnlijk is er toch een stokje of iets dergelijks helemaal achter in haar keel gekomen, en ze is dus centimeters diep gespietst.

Ik heb het ook mogen bekijken. Ik ben veel gewend. Maar zon diepe wond, op zón nare plek bij mijn eigen Habibi was me teveel.

Een kleine minuut nadat ik het gezien had voelde ik me totaal wegzakken, en moest er bij gaan zitten. Gelukkig stond er een stoel vlak bij de behandeltafel. Als ik eigenwijs had willen blijven staan, had ik zeker out gegaan. Nu nét niet.
Gelukkig heb ik wel alles goed mee kunnen krijgen.

Na enige tijd leek het weer te gaan, en kwam ik weer overeind. Iets te vlot, en de dierenarts, die net zo ongeveer klaar was met Habibi haalde toch maar even een glas limonade voor me.

Een minuut of 5 daarna begon Habibi bij te komen, en toen koen ik ook weer op mijn eigen benen staan.
Habibi is tegen mij aan onder narcose gegaan, en ook tegen mij aan weer bijgekomen.

Op dit moment ligt ze thuis op de bank naast me. Duidelijk dat ze pijn heeft, maar het ziet er op dit moment dus wel uit dat het goed zal gaan genezen.

Adriaan en ik zijn alletwee nogal onder de indruk.

Wel erg prettig geholpen bij de Lingehoeve


Naast dat ik dus al niet met stokken gooi, speel ik dus ook niet meer op deze manier met bladeren. Dat mag duidelijk zijn.

Zo dan Zoiets gebeurd toch ook echt maar 1x in de 20 jaar..
Wat een geluk dat jullie direct terecht konden en dat het goed afgelopen is
Heel veel beterschap voor Habibi, dat zal gemeen zeer doen voorlopig...

heel veel beterschap voor je hondje

Nog geen 2 weken geleden heeft een hond in het park het zelfde gehad.
Wonderbaarlijk hoe snel dat beter ging. Na een dag at hij al weer brok en verder dan wat kwijlen was er niets aan hem te merken. Nu 2 weken later is het kwijlen ook over en zie je er niks meer van.

Sterkte, hoop dat jou hond ook zo snel geneesd.

edit: deze hond was ook volledig onder narcose, had ook pijnstilling en abkuur gehad. Was dus ook een flink gat.

wat een pech dat het gebeurde maar tegelijkertijd ook geluk dat er niets groots verder geraakt is. Beterschap voor Habibi, hopelijk knapt ze snel weer op!
En voor jezelf ook sterkte!

Edit: kromme zin aangepast

Thanx voor de beterschap wensen.

@wiebel, fijn dat het bij die hond zo goed genezen is. De dierenarts die Habibi vandaag behandeld heeft, gaf ook aan dat dit soort nare wonden vaak verrassend goed genezen. Maar het was wel naar diep.
Het grootste risico is nu dat er toch wat achtergebleven zou kunnen zijn, vandaar streng in de gaten houden en controle over een week.



Habibi ligt nu op schoot redelijk rustig te slapen. Ze wou zelf graag op schoot.

Ik hoop dat de wond snel geneest, beterschap

Oei ! Wat een nare verwonding

Ken ook een Border collie , die ook zo' n nare verwonding opgelopen had door een stok, en een beschadiging aan de luchtpijp ,maar wonderlijk genoeg weer helemaal hersteld is .

Hoop dat je hondje ook weer helemaal hersteld
Beterschap gewenst

Nogmaals veel beterschap voor Habibi, hoop dat het snel en voorspoedig hersteld!

Wat zal dat schrikken zijn geweest!

Beterschap!

Oh afschuwelijk, zo zie je maar weer ongeluk zit in een klein hoekje, heel veel beterschap!!!

Oh wat heftig! Helaas kan je hond zonder met een stok te spelen er ook door gewond raken. Een van onze (volwassen) pups was met haar baasjes in het bos. Ze was flink aan het rennen en wilde over een tak springen, wat mislukte. Ook flink gegil en toen de baasjes keken, bleek dat die tak in haar lies was gedrongen. Ze moest geopereerd worden om het te herstellen. Je hebt dus helemaal gelijk als je zegt dat een ongeluk in een heel klein hoekje zit.

Van harte beterschap met Habibi en neem zelf maar een glas wijn, of zo, voor de schrik.

Heftig hoor. Gelukkig komt het weer in orde. Maar de schrik zit je dan wel goed in de benen.
beterschap voor je meisje.

Eén van mijn honden heeft het ook eens gehad. Ik gooide een balletje, ze pakt het en pakt er ook een stokje bij. Onderkant van haar tong finaal opengereten en moest ook onder narcose worden gehecht.
En dan speel je dus bewust niet met stokken. Een ongeluk kan dus in een heel klein hoekje zitten

Zo dan! Dat is heftig. Gelukkig is het goed afgelopen en zal ze snel weer de oude zijn. Heel veel beterschap voor Habibi

Ow wat een akelig verhaal Beterschap voor jouw meisje!

Jeetje, beterschap!

Ik hou m'n hart wel eens vast met Mies. Ik gooi altijd met dennenappels, maar als er een de struiken in ketst, kan ze zich er vol overgave achteraan storten

Jeetje, wat een schrik!

Heel veel beterschap voor Habibi, en hopelijk kun je een beetje slapen zonder nachtmerries over stokken.

Ik doe dat altijd met sneeuw, omhoog schoppen en de honden happen er dan in. Ook maar niet meer doen dus!
Beterschap voor habibi!!

Zo, even een update.

Habibi lijkt het op dit moment vrij goed te doen.

Wel hebben Adriaan en ik vannacht beneden geslapen, voor alle zekerheid. (Habibi komt niet boven) Gewoon de matrassen maar in de woonkamer gelegd. Dat leek Habibi wel aardig te vinden, er kon gisteravond zelfs even een kwispel vanaf.

Eten was gisteravond drama. Ze mocht gewoon eten van de dierenarts, maar alleen harde brokken. Klinkt wat gek in eerste instantie, maar de dierenarts kon dat logisch uitleggen. Zacht voer, blik etcetera plakt meer. Je hebt een groter risico dat er wat aan het verhemelte, of zelfs in de wond blijft plakken. En dat moet nu even echt niet gebeuren.
Harde brokken is pijnlijker, maar wel een stuk veiliger nu.

Habibi is een behoorlijke schrok-op, en voor de zekerheid heb ik de brokken rustig uit de hand gevoerd. Goed, dat had niet heel veel extra nut, ze slikte ze alsnog zonder kauwen door. Dat heeft even echt heel erg zeer gedaan, ze lag haast een uur lang te rillen, met enorme pupillen. Arm dier. Ook veel slikken daarna, ik denk dat de wond weer even iets open gegaan is ook. Na ongeveer een uur kwam ze weer wat tot rust.
Water wou ze gisteravond in eerste instantie echt niet, maar na wat aandringen ging ze uiteindelijk toch drinken. (In eerste instantie mijn nat gemaakte hand aflikken, later gewoon uit haar waterbakje)

Vanochtend keek ze een stuk beter, en ze gaf ook minder pijn aan. Niet meer zo piepen bij verkeerde bewegingen, en haar hele houding wat opgewekter.
Het eten ging vanochtend weer wat fanatiek, maar minder lomp dan gisteravond. Je kon merken dat het beslist nog zeer deed, maar niet meer die idiote pijn van gisteravond.

We hebben zojuist een 20 minuten, rustig wandelingetje gemaakt, en daar leek ze toch wel plezier in te hebben. Ze draagt haar staart weer wat hoger, en loopt weer een stuk minder strakgespannen.
Ze vond het zojuist zelfs even nodig om een speeltje op te pakken, en paradeerde daar even het huis mee rond. Ze liet het daarna wel weer voor wat het was, maar er zit in ieder geval weer wat leven in.

Op zich lijkt het er nu dus, zeker gezien hoe het er gister uitzag, vrij goed voor te staan.

Nu hopen dat het goed doorzet, dat er niet nog rotzooi achtergebleven is. Dat is d grootste angst op dit moment.


Gisteravond net thuis. Verdoving is nog niet helemaal uitgewerkt.


Vanochtend. Nog niet de oude, maar wel al wat beter.



Normaal. (Vakantie afgelopen jaar)

Klinkt goed, mijn duimen draaien nog even door!

Gelukkig dat het weer iets beter lijkt te gaan, ik hoop dat ze snel weer de oude is.

Heel veel beterschap!

Sent from my C6603 using Tapatalk

mijn verhaal
viewtopic.php?f=1&t=208194

ellen

Ik heb jouw topic helemaal doorgelezen.

Gelukkig dat het met Gilly helemaal goed gekomen is.
Het topic doet me wel -weer- beseffen hoe naar zoiets als dit kan aflopen.

Voorlopig lijkt Habibi het nog steeds goed te doen.
Voor de komende dagen hebben mijn vriend en ik alletwee wat geregeld met werk, zodat ze in ieder geval niet te lang alleen blijft.
Zoals ze er nu uitziet lijkt dat niet echt nodig. Maar liever even het zekere voor het onzekere.

Jee, wat zullen jullie geschrokken zijn!
Wonden in de bek genezen in het algemeen wel snel maar dan moet de wond idd wel schoon zijn.
Beterschap!

Pfff schrikken is dat he. Gelukkig lijkt het wat beter te gaan.

Justy heeft het ook gehad een half jaar geleden. Mijn moeder had hem mee omdat ik ziek was. Normaal altijd een bal of touw mee maar toen vergeten. Dan gaat hij uit zichzelf met stokken spelen en hij dook toen vol in een grote stok. Ook een groot gat. Weet niet precies wat ze hebben gedaan maar moest ook onder narcose om het goed te zien en een paar hechtingen. Hij heeft een paar dagen met zijn kop naar beneden gelopen en een poos erg gekwijld maar ging alweer vrij snel goed. Na 6weken heeft hij nog een enorm abces op die plek gehad maar met antibiotica overgegaan. Verder geen last meer van gehad gelukkig.

Heel veel beterschap hoop dat ze snel weer helemaal is opgeknapt.

Pfff wat zul jij geschrokken zijn zeg
Gelukkig gaat het nu al beter

Alleen bij het lezen krijg ik al een knoop in mijn buik. Laat staan dat dit je eigen hond overkomt.
Gelukkig gaat het al weer beter

Fijn dat t al weer wat beter gaat.
Zelfs kleine dunne stokjes kunnen voor ellende zorgen.
Bull is in sept onder narcose geweest omdat daar al weken een heel klein stukje tak zat (max 1cm)
Dit werd een enorm abces, is open gesneden, gespoeld en hij had een drain erin.

Jemig, wat een schrik zeg en ja, ongelukjes zitten echt in hele kleine hoekjes (ik weet er alles van, maar dan niet
met een stok).

Heel veel beterschap voor Habibi gewenst en ik hoop dat het weer helemaal goed zal komen!