Huftertjes
Geplaatst: 08 nov 2013 22:01
Ja. Het is zover. De pubertijd is aangebroken. De huftertjes zijn ruim 7 maanden. Kleine hondjes zijn snel volwassen dus ze beginnen ook vroeg met puberen.
De kleine lijertjes scheppen er momenteel een Satanisch genoegen in om papa en mama naar het gekkenhuis te helpen.
Alles wat slingert wordt genadeloos afgestraft. Zit je op de bank, komt er een roze pantoffel langs op pootjes.
Ben je in opperste concentratie bezig aan een stoffig essay, klinkt er luid geknisper uit de hangmat van een gevonden plasticje.
Het is zelfs zo dat als je een dop laat vallen en je bukt je om hem op te rapen, je al te laat bent. Een van die kleine gnoompjes is er al mee aan de haal. En tja, als je dan te laat bent en je rattenzusje heeft het dopje al geconfisqueerd dan dien je in de aanval te gaan. Gevolg een kortstondig viswijftafereel wat na 1 maal brullen weer klaar is. To-taal zinloos.
Heb je eten gehad op de gang? En roept mama je weer binnen? Waarom zou je komen? Waarom? Je kan beter de bakken, die je al 765 keer hebt uitgelebberd nog een keertje bekijken. Laat mama maar staan met haar gekir en gekoer. Boeit het?
Als mama dan foeterend de deur dichtknalt "Stik er dan maar in rotzakjes!" dan is het de bedoeling dat je gaat lopen blaffen op de gang. Heel lang. En hard. Gewoon, omdat het kan. Dat mens doet vanzelf de deur weer open dan, stom wijf.
Aangelijnd worden? Naar buiten is tof maar een warming up is handig. Wegrennen dus, voor dat aanlijnende wicht. Is leuk! Lekker onder de trap schuilen zodat ze met haar vette lijf in een spagaat moet om je te pakken te krijgen en dan met een krakend karkas weer overeind komt, al kreunend en steunend. Lachen!
Na de wandeling weer in de auto springen? Nee joh! Gewoon nog even stoeien en om de auto heen rennen. En dan tegen de auto gaan aan staan. Alsof je erin gaat springen. Schijnbeweging! We willen hier blijven! Behalve als het regent, dan komen we gewoon de auto niet uit. Moeten die lui ons gaan zoeken onder de autobanken. Gna!
Luisteren? Nee mevrouw, nu even niet!
Huftertjes.
De kleine lijertjes scheppen er momenteel een Satanisch genoegen in om papa en mama naar het gekkenhuis te helpen.
Alles wat slingert wordt genadeloos afgestraft. Zit je op de bank, komt er een roze pantoffel langs op pootjes.
Ben je in opperste concentratie bezig aan een stoffig essay, klinkt er luid geknisper uit de hangmat van een gevonden plasticje.
Het is zelfs zo dat als je een dop laat vallen en je bukt je om hem op te rapen, je al te laat bent. Een van die kleine gnoompjes is er al mee aan de haal. En tja, als je dan te laat bent en je rattenzusje heeft het dopje al geconfisqueerd dan dien je in de aanval te gaan. Gevolg een kortstondig viswijftafereel wat na 1 maal brullen weer klaar is. To-taal zinloos.
Heb je eten gehad op de gang? En roept mama je weer binnen? Waarom zou je komen? Waarom? Je kan beter de bakken, die je al 765 keer hebt uitgelebberd nog een keertje bekijken. Laat mama maar staan met haar gekir en gekoer. Boeit het?
Als mama dan foeterend de deur dichtknalt "Stik er dan maar in rotzakjes!" dan is het de bedoeling dat je gaat lopen blaffen op de gang. Heel lang. En hard. Gewoon, omdat het kan. Dat mens doet vanzelf de deur weer open dan, stom wijf.
Aangelijnd worden? Naar buiten is tof maar een warming up is handig. Wegrennen dus, voor dat aanlijnende wicht. Is leuk! Lekker onder de trap schuilen zodat ze met haar vette lijf in een spagaat moet om je te pakken te krijgen en dan met een krakend karkas weer overeind komt, al kreunend en steunend. Lachen!
Na de wandeling weer in de auto springen? Nee joh! Gewoon nog even stoeien en om de auto heen rennen. En dan tegen de auto gaan aan staan. Alsof je erin gaat springen. Schijnbeweging! We willen hier blijven! Behalve als het regent, dan komen we gewoon de auto niet uit. Moeten die lui ons gaan zoeken onder de autobanken. Gna!
Luisteren? Nee mevrouw, nu even niet!
Huftertjes.
veel sterkte ermee. En plezier natuurlijk 