Het HondenForum

Ik was van plan om te schrijven over hoe fantastisch het met Basco en Vronie samen gaat.
Helaas is dat afgelopen maandag op eens om geslagen.
Basco valt Vronie aan zomaar uit het niets.
Het is klein hondje, en ik heb hem zo bij haar weg, maar dit is niet leuk.
Zondag hebben ze samen nog heerlijk zitten/liggen spelen met elkaar.

Maandagochtend zag ik dat Basco 's nachts gekotst had.
Hij had zondag veel gras gegeten, en ik maakte me daar niet echt druk over.
Maar toen ik hem z'n eten gaf, wilde hij niet gaan eten. Ik heb wat brokjes voor zijn bak neer gelegd, die at hij tergend langzaam op.
Maar hij wilde nog niet uit zijn bak eten. Nog maar een handje brokjes voor z'n bak en daarna ging hij wel uit zijn bak eten.
's Middags heb ik hem lekker laten rennen, er was niets aan hem te merken.
Daarna heb ik hem uitgebreid gekamd. Ik kon overal aankomen.
Daarna krijgt hij altijd wat lekkers, maar dat wilde hij niet op eten.
En toen kwam mijn vriend met Vronie, en meteen vloog hij op haar af en ga haar een snauw.
Ik heb hem meteen naar zijn kussen gestuurd. Vronie was helemaal van slag.
's Avonds wilde hij ook niet meteen uit zijn bak eten. Uiteindelijk was het eten wel op.
Mijn vriend is niet lang gebleven.

Gisteren ging ik met Basco naar mijn vriend. De binnenkomst ging goed tussen Vronie en Basco.
Maar toen ze samen de woonkamer in gingen snauwde Basco Vronie weer af.
Ik heb Basco in de mand gestuurd, en de rest van de avond uit elkaar gehouden.
Maar dit is niet leuk.

Vronie durfde niet meer naar mijn vriend toe. En het is juist zo belangrijk dat die twee met elkaar kunnen lezen en schrijven.
Vronie is zijn blinde geleidehond.
Dat is ook de reden dat ik mij ernstig zorgen maak, ik wil Vronie niet verpesten door Basco, zodat zij haar werk niet meer kan doen.

Vanmiddag heb ik een afspraak bij de dierenarts om te kijken of er niets lichamelijks aan de hand is met Basco.
Ik snap werkelijk niet waar dit gedrag van hem vandaan komt. Het is zo'n makkelijk en lief hondje.
Hij doet nooit lelijk.

Waarschijnlijk toch wat aan de hand, pijn of iets dergelijks; voel je zelf maar eens ziek, daar wordt je toch ook sacherijnig van?

Het zou heel goed kunnen dat ie iets onder de leden heeft, medisch dus. Plotseling veranderd gedrag, dan gaan bij mij de alarmbellen rinkelen: ziekte, pijn of ander ongemak kan de oorzaak zijn. Bruno ging plotseling weer heel fel achter fietsers aan op een dag. Ik snapte er niks van. Tot ik 's avonds de pyometrie plekken in zijn nek vond, dat waren hele nare, pijnlijke ontstekingen. Dat was dus de reden, ik dacht al dat ie ineens ons gezag niet meer accepteerde.

In je eerste stukje heb je het over aanvallen en daarna over 'een snauw geven'.
Doet hij echt iets of snauwt hij alleen even?

Hoewel ze misschien uiteindelijk goede vrienden kunnen worden, is het natuurlijk niet zo dat ze vanaf het begin alleen maar naar elkaar moeten kwispelen en leuk doen. Als Basco snauwt en verder niks doet, en Vronie accepteert dat, is dat toch prima?
Nu corrigeer je Basco door hem telkens weg te sturen wanneer hij snauwt. Dat is ook niet helemaal eerlijk denk ik?

Iets medisch uitsluiten is natuurlijk altijd een goed idee! Maar hou er wel rekening mee dat ook zonder medische oorzaak, twee honden elkaar een beetje moeten aftasten voordat ze dikke vriendjes worden.
Zelfs in roedels die al jaren samen zijn kan wel eens een snauw vallen, dus als het enkel bij een snauw blijft, zou ik Basco daarin niet terugfluiten.

Ik ben net terug van de dierenarts.
De dierenarts merkte dat Basco pijn heeft aan het eind van zijn darmen.
De thermometer in zijn kontje doen was een drama, zo zeer dat hem dat.
Hij had 39.0, iets verhoging.
Morgenvroeg moet ik de urine opvangen en dan inleveren.
Maar het was duidelijk dat Basco wel pijn had.
Hij heeft nu een pijnstillende injectie gekregen en voor vier dagen pijnstillers.

Misschien moet ik blij zijn dat hij Vronie afsnauwde, want daardoor gaf hij aan dat er iets niet goed is.
Nu kan dat worden onderzocht.