Het HondenForum

en toen was het morgen precies een half jaar geleden dat ik van het ene moment op het andere moest beslissen dat het voor gina genoeg was geweest.
wat heb ik een moeite gehad om die schok te verwerken, nog niet eens omdat ze niet verder zou leven, maar vooral omdat een redelijk onschuldig abces opeens een fatale bottumor bleek te zijn.
wat heeft het ook een tijd geduurd totdat ik besefte dat ze echt niet meer terug zou komen en wat heb ik vreselijk om haar gehuild.
bijna 11 jaar met een hond leven vlak je niet uit in een paar weken, dat bleek me wel weer.

inmiddels kan ik zeggen dat ik vrede heb met de dood van gina.
ze heeft niet geleden, op één dag na geen pijn gehad, en dat ze er niet meer zo heel lang geweest zou zijn, ook zonder bottumor, speelt zeker ook mee.
soms moet ik nog wel eens huilen als ik denk aan haar speciale gina-dingetjes, maar veel vaker denk ik met een wat weemoedige glimlach aan haar terug.
ik ben blij en trots dat ik zo lang van haar heb mogen genieten en ik ben vooral dankbaar voor de 8 jaar reservetijd die we gehad hebben.

ik denk dat ginapooh geniet bij de regenboogbrug, vrees alleen dat ze toch nog wel eens kleine hondjes zal pesten daar, rothondje dat het was.

dag mooi meisje van me, dikke kus op je bolle toet!
ik mis je nog steeds maar toch is het goed zo.

Wat een mooi eerbetoon aan haar Renee en wat fijn dat je er nu enigzins vrede mee kan hebben

Tara schreef:Fijn dat je kunt berusten in hoe het is gegaan.
Missen is niet erg, het moet alleen het loslaten niet in de weg staan.
Als je in liefde kunt loslaten krijgt degene die je zo liefhad de plek in je hart die hij of zij verdiend heeft.

Tja, mooier kan ik het niet verwoorden!

Mooi smoel
Pas een half jaar, zoveel alweer gebeurd ondertussen.
Ze heeft een goed leven bij jullie gehad

Dit mooie eerbetoon heeft Gina idd verdiend. Fijn dat je kunt berusten, Renée, want niet het snijden doet zo'n pijn maar juist het afgesneden zijn. Daar zit ik nog midden in na ruim 4 maanden. Hopelijk komt die berusting hier op een dag ook.

gina

Heel mooi,

Mooi en herkenbaar.
Ach, de honden van weleer...

Ach....je mooie meisje..... Mooi beschreven, en fijn dat je het een plekje hebt kunnen geven. Het blijft moeilijk, maar nu tellen de mooie herinneringen.

Sterkte!

Mooi.
Je zult op den duur minder weemoedig, maar zeker met een glimlach aan haar terug blijven denken.

Wat schrijf je mooi over haar, fijn dat het verdriet een plaatsje begint te krijgen

Tara's woorden kan ik niet verbeteren

Tara schreef:Fijn dat je kunt berusten in hoe het is gegaan.
Missen is niet erg, het moet alleen het loslaten niet in de weg staan.
Als je in liefde kunt loslaten krijgt degene die je zo liefhad de plek in je hart die hij of zij verdiend heeft.

wat mooi gezegd

sterkte renee!

Dat hele verhaal zit nog sterk in mijn geheugen....dat was erg emotioneel.

Mooi geschreven Renee,prachtige foto van haar

Veel sterkte

Wat mooi beschreven Renee, een half jaar lijkt soms zo snel weer te gaan.

Het ging ook zo snel allemaal, weet ik nog, zo'n aardschok voor je. Ik weet nog toen Ronja doodging, dat ik niet wilde dat de tijd verder ging, want elke dag zorgde voor meer afstand tussen haar en mij. Maar als een hond zo lang bij je is, dan is het net of iemand een stuk van je hart afsnijdt zonder verdoving, lijkt mij. Ik vind het wel knap hoe je ermee om bent gegaan hoor, chapeau.

Mooie woorden! En een prachtige foto

Wat een mooi geschreven en eerbetoon aan je "geliefde" en wel zeer mooie dame Gina

Heel mooi geschreven

Maryanne schreef:niet het snijden doet zo'n pijn maar juist het afgesneden zijn.

Hoe waar....

Ik kwam gister nog aantal fotos van Gina en Jantje tegen, van de jeugdclubmatch. Daar staan Remi (van fokker), Nanni, Jantje en Gina op. Best raar toen ik die foto zag, allemaal zijn ze overleden

Mooi...

Mooi geschreven!

Tara schreef:Fijn dat je kunt berusten in hoe het is gegaan.
Missen is niet erg, het moet alleen het loslaten niet in de weg staan.
Als je in liefde kunt loslaten krijgt degene die je zo liefhad de plek in je hart die hij of zij verdiend heeft.

Dit dus