Het HondenForum

Igor is ballengek. Apporteren is z'n lust & z'n leven.

Toen hij 5 maanden oud was begon hij nu & dan lichtjes te manken, hoewel hij Primeval Puppy gelatinaat kreeg. De apporteerspelletjes werden minimaal gehouden kwestie van geen risico's te nemen; ook de wandelingen werden gedoseerd.

Intussen is hij bijna 22 maanden oud (gewicht 44 kg) en zou hij moeten volgroeid zijn. We geven nu de gewone Primeval gelatinaat. Grote wandelingen, lopen naast de fiets in lichte draf en apporteren vanuit het water gaat allemaal goed.

Niet zo als hij herhaaldelijk achter z'n bal (of frisbee) aanloopt op het land. Hij weet gewoon van geen ophouden en zit continu te wachten tot ik het volgende balletje gooi, die hij dan als een echte wildebras gaat ophalen. Thuisgekomen ligt hij dan uitgeteld op z'n matje na te genieten.

Maar na een periode rust, merk ik dat hij steeg & stram is bij het opstaan. Soms mankt hij dan ook lichtjes, vooral in het begin. Als hij in beweging blijft, normaliseert de toestand zich.

Is dit iets om mij zorgen te maken? Zo ja, moet ik preventief foto's laten nemen?

Ik zou wel foto's willen, grote honden zijn skelettechnisch nu eenmaal wat kwetsbaar en als je weet hoe hij ervoor staat, kun je er rekening mee houden. Aan de andere kant vermoed ik zomaar dat het wel eens spierpijn zou kunnen zijn en zou ik het spelen met bal of frisbee wat meer doseren.

ik vind dit wel iets om je zorgen om te maken, ja... ik zou wel foto's laten nemen, maar dat vind ik niet heel erg preventief. Een hond van 2 jaar die stijf en stram is na het opstaan, dat lijkt me niet de bedoeling.

Balletjes gooien op het land zou ik overigens helemaal niet meer doen, dat is echt een belasting voor de gewrichten die hij duidelijk nite kan hebben..

Onze honden vinden apporteren ook het einde, maar wij doen dat tijdens de wandeling in het loslooppark en dan niet voortdurend achter elkaar. Af en toe gooien we de bal, en lopen dan weer een stuk verder. Een paar keer achter elkaar gooien op dezelfde plek doen we nooit. Gewoon omdat apporteren best zwaar is en ze zich erg uitsloven. Soms zijn er ook kuilen in het veld en dat kan blessures opleveren. Dus ik zou het apporteren meer spreiden over de wandeling. Dan is het wel zo dat ze graag willen dat je gooit, maar ze leren ermee zich te beheersen tot het zover is. Ze weten nu wel dat we niet steeds achter elkaar gooien dus zeuren ze ook niet om de bal. Meestal draagt Bruno hem in zijn bek en legt hem dan neer als hij wil dat we gooien. We geven hem niet altijd zijn zin, maar als we zelf 'los' tegen hem zeggen, weet ie dat we gaan gooien. Anders zeggen we, neem maar weer mee. En dat werkt hier prima, ze zijn het gewend.

Maar over die foto's, ja, die zou ik zeker weten laten maken. Ik heb mijn honden nog nooit zien manken en die zijn 4,5 en bijna 3 dus ik vind het erg jong om al stijf te zijn bij het opstaan ed. Het zou bijvoorbeeld ook spondylose kunnen zijn, dan wordt de rug stijver. Dat is iets wat niet te genezen is maar wel goed te ondersteunen met medicatie en pijnstilling. Honden geven vaak laat aan dat ze pijn hebben, vaak pas als het echt goed zeer doet, dus ik raad je ook aan om foto's van het skelet te laten maken. Ik geef mijn honden trouwens glucosamine, met die twee andere middelen erbij, gewoon van de kruidvat. Als alle werkzame stoffen er maar inzitten, maakt het merk volgens mij niet veel uit. Dat geef ik als preventie, mijn honden hebben geen klachten, maar bij grotere honden is dat wel een verstandig idee.

Een hond die op die leeftijd begint te manken had ik sowieso niet zonder foto's op supplementen gezet. Dus ja. Nu zeker

Nanna schreef:Mankt hij voor of achter?

Meestal voor, op de kant waar hij in zijlig uitgerust heeft. En achteraan loopt ie precies op stelten.

't Is uiteraard niet dagelijks gezien ik de apporteerspelletjes al spreid over de week. Als ik de werparm niet mee heb, komt hij me dan continu stokken brengen om weg te gooien & er lekker achteraan te vliegen.

Ik ga zorgen dat ik bij wandelingen op het land de balspelletjes flink minder. En ik maak eerstdaags een afspraak met de DA.

Je hebt een labrador toch? is 44 kilo dan niet heel heel veel?

Ik zou foto's laten maken. Niks preventiefs aan als de hond mankt.

Fizgig schreef:Meestal draagt Bruno hem in zijn bek en legt hem dan neer als hij wil dat we gooien. We geven hem niet altijd zijn zin, maar als we zelf 'los' tegen hem zeggen, weet ie dat we gaan gooien. Anders zeggen we, neem maar weer mee.

Ik doe het nu ook zo, want als hij de bal afgeeft, wijkt hij geen meter van mijn zijde. Met bal gaat hij dan wel z'n gang.

Machie schreef:Je hebt een labrador toch? is 44 kilo dan niet heel heel veel?

Hij staat niet dik en het is een kruising rottweiler x labrador. Schofthoogte ongeveer 68 cm.

Zal straks eens zoeken op "spondylose"...

Gittje schreef:

Machie schreef:Je hebt een labrador toch? is 44 kilo dan niet heel heel veel?

Hij staat niet dik en het is een kruising rottweiler x labrador. Schofthoogte ongeveer 68 cm.

Zal straks eens zoeken op "spondylose"...

Ah ok, ik dacht aan de hand van je avatar gewoon een labje

Machie schreef:Je hebt een labrador toch? is 44 kilo dan niet heel heel veel?

Ik zou foto's laten maken. Niks preventiefs aan als de hond mankt.

kan wel hoor, zeker voor een reu.. Ze zijn neit allemaal perfect op gewicht dan, maar er zijn er zeker wel die geowon slank en gespierd zijn en dat gewicht hebben (of nog meer)

edit - spuit 11

crutz schreef:Een hond die op die leeftijd begint te manken had ik sowieso niet zonder foto's op supplementen gezet. Dus ja. Nu zeker

Inderdaad... dat vind ik niet normaal voor een hond van die leeftijd eigenlijk...

Zeker laten maken die foto's. Waarom had je hem op de Primeval eigenlijk? Bij een goede voeding is dat echt dikke onzin hoor. En idd ophouden met alle spelletjes op land waarbij hij achter iets aan moet rennen, ik las dat je dat met in de puppentijd al deed, als er iets funest is voor pootjes van puppen is dat het wel. In plaats daarvan kun je ook speurspelletjes met hem gaan doen, is ook heel leuk en hij heeft er veel meer aan. Succes met het mannetje!

Ik heb Primeval altijd preventief gegeven, zelfs al krijgt hij goede voeding. Niet alleen voor z'n skelet, maar ook voor huid & spieren (cf. http://www.primeval.nl/showpage.aspx?st ... itmID=1028 ).

Voor alle duidelijkheid: dat manken komt slechts sporadisch voor, als ik voor 'n keer z'n zin heb gegeven om meer balletjes te gooien dan ik van plan was.

Niettemin vind ik het raar dat hij op zo'n jonge leeftijd al last van heeft. Nu ja, het is een echte wildebras die volledig opgaat in z'n spel en zichzelf niet spaart.

Speurspelletjes ben ik sinds kort mee begonnen.

Met de DA werd intussen afgesproken om donderdag foto's te nemen.

Mooi, ik hoop dat het meevalt. Maar er is wel een kans dat het toch ernstiger is dan je nu denkt, ik zeg het je omdat ik het vaker heb gelezen hier. Een klein beetje manken kan een ernstige oorzaak hebben, helaas. Mijn honden manken echt helemaal nooit, ook niet als ze overdrijven en zich uitsloven. Dat heeft ook wel te maken met het feit dat ik het apporteren beperk, maar een mankende hond, altijd alarmbellen bij mij. Zeker als het structureel is.

Bruno heeft een keer zijn teen gebroken en dat was de enige keer dat ik hem heb zien manken, net nadat het was gebeurd. De 6 weken lijnrust leken niet nodig maar ik weet wel beter. De dierenarts vertelde me dat het een breuk was die de delen bot echt van elkaar had gescheiden, hij kon het zo uit elkaar trekken en Bruno vertrok geen spier, terwijl we het hoorde kraken. Honden verbergen hun pijn, tot het niet meer lukt om het te verbergen, vaak genoeg.

Dus ik ga heel hard voor je duimen nu dat het meevalt met de problemen maar ik maak me wel zorgen. Ik snap dat je daar niet aan denkt en dat je optimistisch wil zijn maar dit kan wel iets ernstigs zijn, in mijn ogen, zeker ook door de leeftijd. Deze klachten verwacht je bij een hond van ouder dan een jaar of 5, vind ik. Als je zulke klachten ziet voordat ze goed en wel volwassen zijn, is dat vaak een slecht teken.

Maar, geen paniek, zelfs bij ernstige Hd en/of Ed, zijn er veel behandelingsmogelijkheden en kun je nog de meeste activiteiten gewoon blijven doen. Apporteren is alleen wel een hele zware en niet verstandig, bij skeletproblemen. Dat is niet echt algemeen bekend, volgens mij, als ik zie hoe vaak mensen achter elkaar apporteren in het park. Intervaltraining is ook erg zwaar en dat is apporteren eigenlijk. Snelle actie, gevolgd door even rust, en weer snelle actie. En dat trekt aan de pezen en spieren, en kan dus ook de gewrichten en de ruggengraat beschadigen. Gelijkmatige beweging/actie, is dan vaak beter. Het is bijvoorbeeld een heel goed idee om te fietsen met honden met skeletproblemen. Gelijkmatige beweging en continue draf. Dus dan zou ik in mijn achterhoofd houden de komende tijd. Succes bij de dierenarts iig.

Ik heb ook altijd honden die zich niet sparen en belast ze ook best veel maar geen mankende honden ... nogmaals imo heeft een gezonde hond van die leeftijd daar geen last van

Tja, ik zou die foto`s ook gewoon maken, dan weet je ook wat, zeker bij zo nu en dan een mankje, ik heb daar slechte ervaringen mee,

Donderdag om 9u worden de foto's genomen.

Ik hou jullie op de hoogte!

Succes!

Igor werd deze morgen op alles gecontroleerd: heupen, ruggewervels, schouders, ellebogen & polsen.

Alles is prima in orde, het kan niet beter zijn

Volgens de foto's is de groeiperiode nog niet volledig afgerond. Bepaalde schijven zijn nog niet dicht en ook de botdichtheid is nog niet op punt. Het sporadisch manken zou kunnen komen van groeipijnen in combinatie met stop & go bewegingen.

Dus veiligheidshalve voor enkele maanden primeval doorgeven en beweging doseren.

Aha, groeipijn! Daar had ik helemaal niet aan gedacht, maar eigenlijk wel logisch. Maar goed, je hoort ook van vreselijke Hd ed bij hele jonge honden tegenwoordig dus ik was echt bang dat het helemaal mis was. Nou mooi. Ik weet alleen geen tips als het over groeipijnen gaat.

Fizgig schreef:Ik weet alleen geen tips als het over groeipijnen gaat.

Gewoon de tijd zijn werk laten doen mbt het beëindigen van het groeiproces en in afwachting beweging doseren, goeie voeding geven al dan niet in combinatie met voedselsupplementen (in ons geval Primeval Gelatinaat).

Normaal zou binnen een 4-tal maanden het groeiproces moeten afgerond zijn.

De DA verzekerde ons dat, behoudens ongelukken met breuken e.d., er in principe niets meer mis kan gaan.

Fijn om te lezen, succes!