Het HondenForum

Afgelopen nacht een hartverzakking gehad. Daan lag lekker naast mij te slapen. Rond half 6 werd ik opeens wakker en voelde aan Daan, lag hij helemaal onder het dekbed. Helemaal stijf en ik voelde geen ademhaling. Mijn hart stond stil, nee hé niet nu, ik wil en kan hem nog niet missen. Toen ik het licht aan deed lag hij daar nog steeds dood te zijn. Pas nadat ik wat harder over zijn lijfje wreef kwam zijn koppie heel slaperig omhoog. Pffff voor niks 10 jaar ouder. De resterende tijd totdat de wekker ging hebben we maar liggen knuffelen, ik kon de slaap niet meer vinden.

Het doet mij wel weer beseffen dat het moment dat hij echt niet meer wakker wordt steeds dichterbij komt.

.
oke, Daan is dus je hond , een kennis van mij heet ook Daan, het is een zo'n gewone mensennaam, dus ik zat even te denken

gelukkig is het goed afgelopen

Jeetje dat lijkt me zeker schrikken zeg.
Ik hoop dattie nog een poosje langer blijft doorpuffen!

Ooooh arme jij! Ik snap helemaal hoe je je voelt! Ik doe dat zo vaak bij mijn beestjes! Gelukkig voelen ze nooit stijf aan, maar jee wat zal jij geschrokken zijn bij dat gevoel!!! Lekker blijven knuffelen en genieten zolang het kan.

Getsie, ik had dat in de vakantie met Duco! Die sliep naast mij op zijn rug en het was best fris. Werd wakker aai een keer.. geen reactie, voel niks, licht aan en toen zon heel slaperig koppie, pffff! Maar daarna kon ik wel weer lekker slapen

Pakdebal schreef:.
oke, Daan is dus je hond , een kennis van mij heet ook Daan, het is een zo'n gewone mensennaam, dus ik zat even te denken

gelukkig is het goed afgelopen

Bauke is ook een gewone mensennaam, en Miep ook.

Sterkte Kik. Ik zit er hier ook tegenaan te hikken (met Saar). En volgens mij ben je het met me eens. Kleine hon:den, kleine zorgen. Grote honden, grote zorgen.

Vrij vertaald naar wat mijn ouders over hun kinderen zeiden. Ga jij vanacht je neus maar in Daan begraven, doe ik dat in Sara's nek. Genieten zullen we. Tot de laatste minuut

O jaaaa gruwels, klinkt heel bekent om je kapot te schrikken.
Ik heb ook zo'n tik dat ik regelmatig kijk of borstkasjes nog op en neer gaan

Oh heel bekend, hier vroegen we ook wel eens aan elkaar; Ademt 'het' nog? als de oudjes heel diep in slaap lagen en je weinig ademhaling meer zag.

Marion. schreef:

Pakdebal schreef:.
oke, Daan is dus je hond , een kennis van mij heet ook Daan, het is een zo'n gewone mensennaam, dus ik zat even te denken

gelukkig is het goed afgelopen

Bauke is ook een gewone mensennaam, en Miep ook.

Sterkte Kik. Ik zit er hier ook tegenaan te hikken (met Saar). En volgens mij ben je het met me eens. Kleine hon:den, kleine zorgen. Grote honden, grote zorgen.

Vrij vertaald naar wat mijn ouders over hun kinderen zeiden. Ga jij vanacht je neus maar in Daan begraven, doe ik dat in Sara's nek. Genieten zullen we. Tot de laatste minuut

Daan is een grote hond verstopt in een klein lijfje. Zijn ego is in ieder geval formaat hele grote hond.
We gaan zo weer lekker tegen elkaar aanliggen en hopelijk kunnen we dat nog vele nachten doen.

Bah wat eng, fijn dat hij gewoon weer wakker werd

Nanna schreef:O, ik heb dat ook weleens (Simone slaapt in bed) maar dan als in een nachtmerrie. Zit ik rechtop zittend in mijn nest Simone als een ouwe lappenpop heen en weer te schudden om haar te reanimeren en manlief maar roepen "je droohóómt!"
Maar goed, ze is 13 dus waarschijnlijk lig ik me er 's nachts in mijn slaap ook geestelijk op voor te bereiden.

Simone kan niet gemist worden dus die mag nergens heen

ohhhh herkenbaar...ik heb al eens zo'n rare froebel uitgehaald in bed dat het me in mijn rug schoot....
Is hier zeker een keer of 5 gebeurd...
En die lullo maar een beetje dommig kijken waarom ut vrouwtje zo raar doet

O bah, ik herken het gevoel en dat is alles behalve fijn.








Alleen heb ik dat richting mijn echtgenoot .

Gelukkig slaapt Toots niet op of in bed. Ik geloof dat ik geen oog dicht zou doen.
Maar ja hij heeft weinig gewicht nodig om geplet te worden en dat zou ik mezelf dan ook nooit kunnen vergeven.

kiki78 schreef:Afgelopen nacht een hartverzakking gehad. Daan lag lekker naast mij te slapen. Rond half 6 werd ik opeens wakker en voelde aan Daan, lag hij helemaal onder het dekbed. Helemaal stijf en ik voelde geen ademhaling. Mijn hart stond stil, nee hé niet nu, ik wil en kan hem nog niet missen. Toen ik het licht aan deed lag hij daar nog steeds dood te zijn. Pas nadat ik wat harder over zijn lijfje wreef kwam zijn koppie heel slaperig omhoog. Pffff voor niks 10 jaar ouder. De resterende tijd totdat de wekker ging hebben we maar liggen knuffelen, ik kon de slaap niet meer vinden.

Het doet mij wel weer beseffen dat het moment dat hij echt niet meer wakker wordt steeds dichterbij komt.

Ow, herkenbaar. Jack slaapt de laatste tijd soms zo bizar vast dat ik hem wakker moet schudden, vooral voor het laatste rondje, en dan zie ik af en toe ook niks geen ademhaling en elke keer als dat gebeurt word ik heen en weer geslingerd tussen 'Mens wees blij, dat is een mooie dood' en 'NEE! Ik wil het niet het mag niet en nee. NEE!' Het is heel stom. Aan de ene kant moet ik er niet denken dat hij zomaar dood blijft, want ik weet niet, je wil toch afscheid nemen en alles. Aan de andere kant is het toch wel de mooiste vorm van doodgaan, in je slaap, lekker thuis in je eigen bed.

Ik heb dat 1 x gehad met mijn kat. Snap je schrik.
Kat reageerde niet zoals anders. Gewoon geen enkele reactie, heb toen staan wrijven over buik, geen reactie.
Ik zag geen ademhaling. Duurde al met al waarschijnlijk minder dan een minuut. Maar ineens was ie er weer. Leek veel langer.

Pfff ja herkenbaar, heb ik een keer met Doerak gehad en die keek me suffig aan van huuh wat mót je nou, heb 10 minuten staan shaken als een schoothondje

OH zo herkenbaar. Mijn teckel Teun sliep ook bij mij in bed en ik heb het ook een paar keer gehad dat hij helemaal slap was , en ik dacht dat hij dood was . En dan in paniek schudden , roepen etc.. en dan deed hij zijn ogen eens open en ik 10 jaar ouder en hij beledigd dat hij wakker werd gemaakt. NU slaapt hij in mand naast bed en ik slaap nu wel wat rustiger .

Ik herken dat wel, Yvar kan soms ook zo vast slapen en dan zie je soms ook niet dat hij ademhaalt, je schrikt je rot.

Heel herkenbaar. Ik zat kort geleden achter de pc toen mijn oog op de mij vanuit zijn bench aan starende Balou viel. Ik roep hem geen reactie, ik schrik me rot waarop ik naar hem schreeuw, toen kreeg hij bijna een hartverzakking. Hij was diep in slaap met zijn ogen open.

Aah gekke ouwe Daan! Gets wat een schrik geeft dat hè!
Hier meegemaakt toen Henk nog maar net bij ons was. Hij kon zó vast slapen. Op een gegeven moment controleerde ik snachts elk uur of hij nog leefde. Toen hebben we er maar voor gekozen hem beneden te laten slapen. Was voor ieders rust beter

Zoals zovelen hierboven: héél herkenbaar. Ik heb ook wel eens als een idioot aan Kyra lopen sjorren omdat ze bewegingloos en schijnbaar zonder ademhaling lag.
Om dan vervolgens getrakteerd te worden op een diepbeledigde blik van een net ruw wakker geschudde hond.

Oh gut. Ik herken het ook.
Onze twee oudjes slapen ook zo vast en ik kijk ook altijd of ik de borstkas zie bewegen.
Jelka slaapt aan mijn kant van het bed op haar eigen matras en de laatste maanden raak ik haar eerst even aan als ik op de rand van het bed ga zitten om wat aan te trekken. Meestal pak ik een achterpoot beet, die dan steevast weer door haar teruggetrokken wordt. Hopelijk doet ze dat nog een poosje.
Ze kunnen je ook inderdaad zo heerlijk onnozel en beledigd aankijken als je ze wakker roept.

Nanna schreef:Er wordt geloof ik wat gerammeld met die honden tijdens middernachtelijke uren

Regelmatig gooi- en smijtwerk hier. Maar alléén met dieren boven de 10 jaar.

oh ik ken het. opa sam kan zó diep liggen slapen en ligt er dan ook zo slungelig bij dat wij elkaar dan even aankijken: wie gaat kijken?

Max heeft me ook een paar keer op die manier de stuipen op het lijf gejaagd, maar die deed het gewoon overdag in de tuin of zo.

Ik heb het met mijn inmiddels overleden Gina ook gehad. Die lag soms zo ontzettend diep te slapen dat het leek dat ze dood was. Ging vaak meerdere keren kijken of ze nog ademde........