gewoon ouderdom of toch niet?

[kiki78]

Daan begint een oude man te worden. Hij heeft al 2 jaar verhoogde leverwaarde maar met een dieet is dit goed onder controle te houden (niet meer laten controleren dmv bloedonderzoek maar kijkend naar hoe het doet). Af en toe heeft hij een bolle buik maar als ik hem dan weer voornamelijk witvlees geef ipv roodvlees trekt dit weer weg. Hij krijgt 3 keer per dag te eten, kvv of klein gesneden barf met gekookte havermout, mariadistel en rozemarijn. 's Morgen een half pilletje cholodin. 2 a 3 keer in de week wat kefir met een eitje of wat groente. Hij krijgt alleen nog maar hap slik weg snackjes aangezien hij met de rest niks meer kan met zijn drama gebit met 1,5 tand.

Hij slaapt veel maar heeft ook echt zijn alerte momenten. Hij stuitert weer rond etenstijd (iets wat hij 3 weken geleden niet deed). Wandelen gaat niet altijd even snel, hij leest veel krantjes en staat vaker te mediteren. Hij is duidelijk vaker in zijn eigen wereld. Hij begint steeds dover te worden en ook zijn oogjes worden minder. Vanaf morgen mag hij weer hele dagen mee met de uitlaatservice, hij vind het geweldig om de hele dag naast me in de bus te liggen en als de roedel terug komt van de wandeling mag hij rond scharrelen als ik ze ga inladen. Af en toe gaat hij een hele wandeling mee, het grootste deel van de wandeling zit hij dan in een draagzak die ik op mijn buik draag waarbij hij zelf aangeeft hoelang hij wil lopen of gedragen wilt worden.

3 weken geleden was hij erg sloom, traag en heeft een aantal keer overgegeven en 1 nacht diaree gehad. Zijn ontlasting is wat wisselend, op het moment weer goed. Nu geeft hij af en toe nog over, sinds hij voornamelijk kvv krijgt ipv barf gaat het beter. Hij lijkt grotere stukken slechter tot niet te verteren,
Afgelopen nacht heeft hij ook overgegeven, hij blijft dan gewoon liggen en er komt vooral doorzichtig slijm uit (ook niet fijn als hij dat 15 cm naast je hoofd doet) hij blijft daarna nog wat slikken en zijn bekje aflikken. In het verleden maakte hij mij wakker als hij misselijk was en wilde hij gras eten en kotste niet.
Hij is gisteren wel weer mee geweest op een lange wandeling en dit is waarschijnlijk teveel geweest.

En toch twijfel ik of ik niet naar een dierenarts moet en nog een keer bloedonderzoek moet doen. Bloed afnemen is Daan treiteren en wat ga ik met de uitslag doen? Hem nog allemaal onderzoeken laten ondergaan en hem eventueel op de medicatie zetten, denk niet dat ik hem dat wil aandoen. Maar misschien is het ook iets simpels wat eenvoudig verholpen kan worden.
Hij heeft verschillende bultjes her en der op zijn lijfje die volgens mij tumoren zijn, ze zien er grillig uit maar groeien heel langzaam, er komen er wel steeds wat meer.

Ik heb zelf het idee dat zijn organen langzaam aan toch achteruit gaan en dat hij geen maanden meer mee gaat. Hij is nu 15,5 dus dat hij geen jaren meer mee gaat is logisch. Als zijn einde komt dan mag hij gaan hoewel ik hem nog niet wil missen.

Iemand een tip of idee wat hem zou kunnen helpen?

[ranetje]

Geen tip
Geniet van het ventje tot het niet meer gaat zou ik zeggen.
Je kent hem goed genoeg om dat te zien

[Goldendelicious]

Ik kan me voorstellen dat je niet allerlei onnodige onderzoeken wilt doen of hem wilt verslepen naar een dierenarts waar stress is op deze leeftijd. Mijn oudste hond staat onder behandeling van een acupuncturist/herbalist en naast de acupunctuur krijgt hij specifieke medicinale kruiden. Niet enkel voor een lever, maar om zijn gehele metabolisch systeem in balans te krijgen, waaronder de energie die een belangrijke rol speelt op organen zoals de lever en het hart. Hij heeft er veel baat bij. Wij gaan daar naar toe, dat is voor hem geen enkel probleem want hij is nog redelijk gezond. Maar zij komt ook thuis en voor (oude) honden met stress is dat een prima oplossing. Het is naar mijn mening een niet belastende ondersteuning die vaak goed werkt.
Voor de rest geen tips. Specifiek leverdieet op basis van verse voeding kan nuttig zijn.

Veel sterkte.

[kooi]

De symptomen doen denken aan die van mijn berner.
zij krijgt nu prednisol en daardoor heeft ze toch weer de lol in het leven een beetje terug.
Hoeft ook verder geen onderzoeken meer, maar deze laatste was toch de moeite waard en nu kijken hoe lang het voor haar leefbaar blijft.
misschien toch nog een keer een onderzoek?