Het HondenForum

Ik vind het helemaal niet aandoenlijk. Ik vind er geen reet aan

Van de week een paar leuke wandelingen van een collega gekregen, en die ben ik nu aan het inscannen. Maar dat gaat hem niet meer worden. Niet meer met Saar en Miep in elk geval. Saar doet het verder nog prima, en is nog heel veel te blij, maar de tumor bij haar teentje slinkt niet. En vanochtend (tuindeur was gewoon open) heeft Miep gewoon middenin de kamer gepiest. Seniel aan het worden?

Bah, niks leuk. Helemaal geen aandoenlijke oudjes, tijd moet gewoon stil kunnen worden gezet toen ze 3 en 5 waren ofzo

Ik vind mijn oudje heel erg aandoenlijk eigenlijk. Yla gaat hard richting de 10 jaar, dat merk je goed, maar wij passen ons gewoon aan.

Had ik maar een oudje.
Hier gaan ze de laatste jaren allemaal vroegtijdig dood.

Ik vind oudjes wel aandoenlijk trouwens, maar dat is dan vast omdat ik ze niet heb.

zowel jong als oud kan aandoenlijk zijn

ik denk dat elke fase wel iets schattigs heeft maar een zwak voor oude wijze hondjes blijft

Ik vind oudjes wel aandoenlijk
Ze moeten alleen niks gaan mankeren, wat jij beschrijft is niet leuk, maar komt niet alleen op oudere leeftijd voor.

Nanna schreef:Ik vind oudjes altijd wel aandoenlijk hoor Simone is er ook zo eentje, dertien jaar oud maar nog steeds bijna 4 uur meelopen rondom de Noordsvaarder
Pas als leven lijden gaat worden vind ik het niet meer aandoenlijk. Maar dan staan we dus ook al bij de dierenarts.

Maar dat eerste kan Saar dus niet meer (behalve als we 5 kilometer lopen en daar 4 uur over doen). Overigens doen we dat ook hoor, nou ja 4 uur is overdreven. Maar een rondje wat ik normaal voor het werk wel eens deed (poep/pies rondje in de ochtend), deden we toen in net aan 3 kwartier (dus 4 km denk ik) en doen we nu rustig anderhalf uur over. Maar dat mag. En leven is beslist nog geen lijden voor haar, daar is ze nog heel veel te blij voor.
Maar ze stiefelt wel naar het einde, en dat vind ik niet leuk

Lunatic schreef:Ze moeten alleen niks gaan mankeren, wat jij beschrijft is niet leuk, maar komt niet alleen op oudere leeftijd voor.

O nee, natuurlijk komt dat niet alleen op oudere leeftijd voor. En ik ben enorm dankbaar dat zij deze leeftijd al behaald hebben (onze vorige honden zijn net aan 10 maanden, en de ander anderhalf jaar plus 1 dag geworden). Ze moeten alleen nog even mee, want ik kan ze nog lang niet missen

Marjoleine schreef:Ik vind oudjes wel aandoenlijk trouwens, maar dat is dan vast omdat ik ze niet heb.

Heb je ook gelijk in. Gisteren ook nog een grijze Boxer met incontentiebroekje aan weer naar binnen gebonjourd (nou ja, dat "bonjouren" dus op zijn oudjes haha). Die vind ik dan wel weer heel aandoenlijk. Maar niet als het mijn hond is

Marion. schreef: Maar ze stiefelt wel naar het einde, en dat vind ik niet leuk

Maar dat ís ook gewoon niet leuk

We hopen natuurlijk allemaal dat ze heel oud worden maar als ze dan ook oud zijn en de kwaaltjes beginnen te komen dan is het helemaal niet leuk meer.
Vanmorgen bij het wandelen kwam ik een hele oude golden tegen van een jaar of 13 - 14.
Rasta wou er gelijk jolig bovenop duiken en er mee rausen maar aangezien het dier slecht ter been was heb ik dat maar even rigoreus afgekapt.
Hij had wel een verschrikkelijk lief wit koppie
En even later kwamen we een andere golden tegen (aangelijnt) die was al 11 maar nog steeds fit ondanks een lief grijs snoetje.
Vertroetel je lieffies nog maar flink en geniet nog maar zolang het kan want ze zijn wel met alle liefde zo oud geworden zoals ze nu zijn.

Mijn oudje loopt niet zo ver meer, is incontinent, slikt medicatie maar is ondanks al dit wel ontzettend aandoenlijk.

ik wou dat ik nog een jaartje van mijn ouwe wijffie had kunnen genieten en ik zou er ik weet niet wat voor over gehad hebben als jan de kans had gehad een ouwetje te worden

ik zou er maar van genieten zo lang het nog kan marion, jij hebt ze in elk geval nog!

Ik vind het dubbel. Toen mijn Billy echt oud was (doof, alleen nog maar lekker sjokken, stik-eigenwijs , en verder veel slapen) vond ik hem zeker heel aandoenlijk. Maar tegelijkertijd deed het ook pijn hem zo te zien. Omdat ik wist dat het de laatste fase was. Dat ik nog heel, heel hard van hem moest genieten, want heel veel tijd zou er niet meer zijn. Bill werd 14 en ik mis hem nog elke dag. Ondanks alle andere hondjes op mijn pad en in mijn hart.
Dus ik begrijp je wel, Marion. De tijd gaat dan zo snel. Je zou het willen stop zetten.

Ik vind Krissie hartstikke aandoenlijk. Al werkt het lichamelijk allemaal niet meer zo goed en is haar langste wandeling een half uur, als ik haar dan later instop onder een dekentje met haar eigen sleepknuffel erbij is het toch wel heel lief Al is Krissie ook al weer 11 geworden vorige maand en gaat dat lijf af en toe gewoon echt niet meer, dat zijn inderdaad wel de rotkanten aan het ouder zijn

Ik snap je best Marion.
We hebben het alleen niet voor het kiezen en op een gegeven moment houdt het op.
Het is niet anders

het is aandoenlijk, tot een bepaald punt waarop het vooral veel zorgen oplevert. Althans, dat vond ik. Maupie was heel lang heel lief en aandoenlijk, maar toen ze echt begon te kwakkelen maakte ik me ernstig veel zorgen en dat werd alleen maar erger tot het punt dat we haar hebben laten gaan. Hoe rot ik het ook vind klinken, ik was behalve verdrietig vooral heel opgelucht :/ Maar die paar maanden zorgen wogen (en wegen, als Pom over 18 jaar begint te kwakkelen ) zeker op tegen alles ervoor..

ranetje schreef:Ik snap je best Marion.
We hebben het alleen niet voor het kiezen en op een gegeven moment houdt het op.
Het is niet anders

Nee, het is niet anders. Maar dat maakt niet dat ik de dames nu ineens "aandoenlijk" vind. Ik vind niets aandoenlijks aan ouderdom.

Maar Marjolein heeft gelijk. Ik vind andere oudere honden meestal wel aandoenlijk. Met hun grijze snuitjes en stramme poten. Maar bij mijn eigen honden niet

Tja, ik voel met je mee. Mijn Kyra (bijna 12) is ook zo'n krakkemikkig oudje. Stijf, stram, elke dag pijnmedicatie, vaak niet helemaal meer bij (staat ze me weer aan te kijken met zo'n 'hèèè?'-uitdrukking) en oogjes zijn al aardig blauw. Al is ze (nog) volledig zindelijk.
Maar nog steeds heeft ze goeie dagen, dan komt ze op me afhompelen met een bal in de bek. Die ik overigens niet te ver moet gooien want anders vindt ze het ding niet meer terug.
Maar er zijn steeds minder goede dagen en vooral nu de herfst is begonnen zie ik dat ze vaker en erger stijf wordt. Dus ik houdt mijn hart vast voor de winter.

Maar goed, ze heeft nog steeds een twinkel in haar ogen en ze kwispelt nog steeds even vrolijk als ze een knuffeltje komt halen. En ze eet nog goed.
Duimen dus dat ze het nog een jaartje doet.

lieke schreef:Tja, ik voel met je mee. Mijn Kyra (bijna 12) is ook zo'n krakkemikkig oudje. Stijf, stram, elke dag pijnmedicatie, vaak niet helemaal meer bij (staat ze me weer aan te kijken met zo'n 'hèèè?'-uitdrukking) en oogjes zijn al aardig blauw. Al is ze (nog) volledig zindelijk.

Maar hier zijn ze beiden nog niet stijf en stram. Of krakkemikkig. Geen blauwe oogjes en niet doof.

Bij Saar is er dus alleen die tumor bij haar teentje, die prima onder controle te houden is, maar er wel is en alleen maar gaat groeien. En Miep dan vanochtend die zomaar ineens middenin de kamer gaat plassen terwijl de tuindeur open staat. En dat laatste vind ik eigenlijk nog wel aandoenlijk (maar dat is omdat het Miep is, die is zich zó van geen kwaad bewust, dat blijft gewoon voor eeuwig baby ). Maar die tumor van Saar vind ik heel erg moeilijk. Doof, blind, geen probleem. Maar beperkt worden in het lopen.... ze wil nog zo graag. Ze geniet nog zo (en wij ook van haar hoor!)

Edit. Ze zijn hier dus 13 en 11 (allebei van augustus).

Marion. schreef:

ranetje schreef:Ik snap je best Marion.
We hebben het alleen niet voor het kiezen en op een gegeven moment houdt het op.
Het is niet anders

Nee, het is niet anders. Maar dat maakt niet dat ik de dames nu ineens "aandoenlijk" vind. Ik vind niets aandoenlijks aan ouderdom.

Maar Marjolein heeft gelijk. Ik vind andere oudere honden meestal wel aandoenlijk. Met hun grijze snuitjes en stramme poten. Maar bij mijn eigen honden niet

Ik vind het alleen aandoenlijk als ze nog vrij goed mee kunnen.
Rana is ruim 13 (wordt in februari 14 als ze het haalt) en zo lang ze mee kan - en dat lukt nu nog - en geniet is het prima.
Alleen........dat duurt niet lang meer.
Ze "loopt" op moderin.

Daarom begrijp ik je zo goed.

Ik vind Daan vaak een aandoenlijk oudje, hij zat vandaag weer redelijk goed in zijn vel. Liep goed mee naar het poepveldje en kwam af en toe in een galopje aan.
Als hij lekker ligt te slapen vind ik hem ook aandoenlijk.

Maar de laatste 2 weken gaat hij wel opeens hard achteruit, paar keer overgegeven en een keer diarree. Vaker aan het mediteren, dus geheel in zijn eigen wereld.
En dat vind ik heel moeilijk, het besef dat hij een hond van de dag geworden is. Het besef dat het nu echt opeens over kan zijn. Hij is nu 15,5 maar als het even kan mag hij nog wel een jaartje zo meehobbelen, ik wil hem nog niet missen.

Van de week heeft hij voor het eerst in huis geplast, volgens mij overkwam het hem en had hij het helemaal niet door. Verder is hij nog goed zindelijk en breekt het huis nog af rond etenstijd. 2 weken geleden was hij niet enthousiast voor het eten en at hij ook niet zijn hele bak leeg, nu gelukkig weer wel.

Elke fase heeft wat, en oudjes zijn voor mij aandoenlijk zolang ze nog maar lekker in hun vel zitten en genieten van het leven ook al is het op hun eigen tempo en manier.

Rio is ook al aardig op weg om zo'n oudje te worden ,uiteraard een aandoenlijke
Ik vind het wel confronterend ja soms ,ik realiseer me dan dat onze langste tijd samen geweest is

Inge O schreef:ik vind oudjes ook zeer aandoenlijk maar dat neemt natuurlijk niet weg dat ik heel vaak een steek in mijn hart krijg als ik mijn ouwetjes zie, wetend dat het afscheid nadert. ook het feit dat hun karakter verandert vind ik aan de ene kant heel lief en aan de andere kant mis ik dan hun 'vroegere zelf'.

Ik moet eigenlijk wel lachen om die karakterverandering. Tenminste zoals het bij Kyra is.
Ze hoort eigenlijk prima, maar kan dus echt zo van pomtidomtidom om zich heen kijken als ik haar roep. Waar ze vroeger gelijk op het minste commando kwam aangescheurd, doet ze nu regelmatig of ze van niks weet.
Of het obligate koekje bij de koffie 's avonds (ik koffie/zij een koekje), normaal staan ze dan al bij het aanrecht onder de koekjespot te dringen. De laatste maanden staan meestal alleen Lyndie en Bonnie er. De prinses blijft lekker liggen want ze weet verdraaid goed dat ik het haar kom brengen en het koekje teder in het geopende smoeltje deponeer.

Ik noem haar trouwens licht dementerend, maar ik verdenk haar er sterk van mij de helft van de tijd te vernachelen omdat ze gewoon geen zin heeft om te luisteren. En ze zet dan haar domste gezicht op (wat overigens niet zo moeilijk is, want al is ze beeldschoon en heel, heel erg lief... ze heeft niet vooraan gestaan toen Onze Lieve Heer de hersens uitdeelde).

Maar oudjes mogen dit doen. Die hebben privileges. En voetvegen. Die hun met liefde verwennen.

lieke schreef:Maar oudjes mogen dit doen. Die hebben privileges. En voetvegen. Die hun met liefde verwennen.

Zo herkenbaar

'rimmetiekbotjes'

Ze is ook een ouwe taaie ook hè!
Fijn dat jullie weer zo lekker hebben genoten op het Wad!

Het maakt je bewust van het feit dat ze geen eeuwig leven meer hebben maar ik zou een oudje fijn vinden. 2 honden die maar 7 zijn geworden, ik wil dat niet meer zo jong. Stellar wordt sowieso 17 en de babies 15, hebben we afgesproken
Welshes worden trouwens wel echt vreselijk lelijk oud

renee-uk schreef:ik wou dat ik nog een jaartje van mijn ouwe wijffie had kunnen genieten en ik zou er ik weet niet wat voor over gehad hebben als jan de kans had gehad een ouwetje te worden

ik zou er maar van genieten zo lang het nog kan marion, jij hebt ze in elk geval nog!

Hier idem dito met Sjefke. Had er alles voor over gehad om haar niet ineens te moeten afgeven maar nog een poos van haar als duidelijk ouder wordende hond te hebben mogen genieten.

Ik vond Beau, al was hij niet echt oud, best aandoenlijk. Hij was opeens een stuk makkelijk en wist zonder woorden wat ik van hem wilde. Ik hoop dat Akira echt oud gaat worden, zonder erge ongemakken natuurlijk maar lekker op haar tempo mee op een wandeling en een heerlijk oud bekkie
Ik teken ervoor.

Mijn Luna wordt oud. En het was vroeger zo'n pittig heksje, nu kan ze Hazel nog maar net aan. Wat Inge schrijft herken ik het beste. Ze is nu zo lief en makkelijk, vroeger moest ik altijd goed opletten, ze was echt een regeltante. En wetende dat we onze langste tijd samen hebben gehad, af en toe kan me dat goed zeer doen.
Maar alles beter dan Delphi die net 8 werd en ineens zo ziek dat we nog net 20 dagen samen hadden. Dat was verschrikkelijk.