Het HondenForum

En dan verrast hij je weer

Al tijden ben ik bezig met Beau iets laten vasthouden zonder er mee te gaan smijten. We leken eindelijk op de goede weg, want het lukte hem een blok rustig aan te pakken. Tijdens agility en treibball beloon ik hem met voer en af en toe stukken van pensstaafjes om verder weg te gooien en zo snelheid te houden. Toen mijn instructrice van treibball voorstelde een zachte bal te gooien die ze bij zich had, zei ik dat hij die bal nooit achterna zou gaan We moesten het toch maar proberen.. We voeren de oefening uit en ik gooi de bal weg. Ik verwachtte dat Beau zou blijven staan in afwachting van zijn beloning. Niets is minder waar Meneer rent met een noodvaart die bal achterna om hem vervolgens heel trots terug te brengen We hebben het drie keer geprobeerd en alle drie de keren hetzelfde resultaat. Ik heb natuurlijk onwijs enthousiast gereageerd en nu ga ik kijken of onze eigen zachte bal op agility ook een beloning kan zijn of dat dit een eenmalige uitbarsting was

Meer honden hier die hun baasjes af en toe nog verrassen?

Ja hoor zeker wel hier ook! Mijn Cial is een grote stuiterbal die eigenlijk altijd druk is als er actie in de tent is. Van de zomer nam ik hem mee op jacht samen met Juna en omdat hij niet goed snapte wat de bedoeling was, heb ik hem op gegeven moment ergens neergezet op zit en ben met Juna aan het werk gegaan. Op gegeven moment schoot er door mn hoofd "wacht, ik had Cial ook bij me!" en keek om: zat hij nog steeds keurig op dezelfde plek heel rustig te wachten tot hij iets anders te horen zou krijgen. Mijn stuiterbal kan dus ook heel rustig en bedaard zijn en ik was supertrots op hem en had het eigenlijk niet verwacht, maar hij wachtte keurig!

Goed van Beau, hij wordt een rasechte retriever

Cody verbaast me geregeld, maar we hebben 'm ook nog maar 5 maanden.
Net in het bos, andere honden zijn veel leuker dan een verzopen baasje, maar we hebben de fluit geoefend en meneer komt gelijk. Helaas werd hij omver gebeukt door bitchy bitch labrador, maar goed hij bleef proberen naar me toe te komen.
Om, net als jij, te kijken of het niet een eenmalige actie was, heb ik 'm weer gefloten toen hij met een labrador reu aan het spelen was. En hij deed het weer! Maar nu had ik een extra retriever Voorheen was ik altijd diegene zonder hond

Ja zeker wel! Vanmorgen nog! Mijn zoontje van drie speelt met een (knuffel)egel die klinkt als een mager speenvarken als je erop stapt met je voet, met een van de honden. Het speeltje is van Tessa, mijn 13 jaar oude Cairn die niet al te fit meer is. Ik was even bezig dus ik hoorde het wel maar ik keek niet. Het ging zo fanatiek dat ik op een gegeven moment zeg: Nou, zo is het wel genoeg voor Tessa. Ik kijk op en Tessa kijkt me vanuit een mandje aan. Zij was het dus niet. Het was Nikki. Mijn bijna 12 jaar oude 'grande dame', die spelen altijd voor plebs vond en die, lijkt het, elk jaar weer jonger wordt. Ik heb ervan genoten dat zij zo samen met mijn zoontje speelde. Ze is geen makkelijke hond, maar wel een heel bijzondere.

Alleen maar

Ik bedoel qua verrassingen haha

Maar ik ken ze dan ook nog niet door en door

Yep. Zo hadden we een kleine sheltie die niet eens op de bank kon springen... en die inmiddels al de nodige wedstrijden agility erop heeft zitten. En een andere sheltie die bang was voor de wip... en deze op het examen geheel zelfstandig nam terwijl baasje haar er juist langs stuurde

Goedzo Beau!

Ik had het met Nilo tijdens een tollingworkshop. We hadden een oefening waarbij hij 5 dummy's moest zoeken in het veld. Ik noem hem altijd mijn ogenhond, op zicht is hij heel goed maar zodra hij iets niet ziet is het er niet De trainer zei dat ik hem gewoon moest uitsturen en hem de kans moest geven. Dus ik doe dat..en alle dummy's komen één voor één binnen. En snel!

Hahaha, zo leuk allemaal!
Ik durf wel te zeggen dat ik B enorm goed ken, door en door zelfs, maar af en toe weet hij toch nog iets nieuws Morgen behendigheid, zachte bal ligt al klaar.. Ben benieuwd