Het HondenForum

Soms kijk ik voor de lol op van die buitenlandse adoptie sites en dan verzucht ik me omdat ik vind dat daar soms prachtige honden zitten. Qua uiterlijk echt het type waar ik op val, maar qua karakter lijkt het me ook wel te passen. Ik heb nog nooit een herplaatster gehad, wilde dit eerst ook niet, maar begin nu toch steeds meer te denken aan een herplaats hondje mocht Dushi ooit wegvallen (ik hoop echt dat dat nog heel lang duurt). hoewel Lizzie en Dushi geen dikke vriendinnen zijn merk ik wel dat Lizzie het maar wat fijn vindt dat Dushi er is, ze geeft Lizzie toch zekerheid. Ik heb alleen wel een druk gezin en vraag me af of ik dat afwachtend en soms nog wat onzeker niet moet lezen als schijtdoodsbang. Als ik namelijk op die sites lees zijn de meeste honden wat onzeker (zijn mijn beide dames nu ook, in de zin dat ze echt niet overal zomaar op af stiefelen en ook redelijk onderdanig zijn, al is dat wel wat anders als onzeker), maar hier lees ik vaak honden die driedubbel gezekerd moeten worden en als ze ontsnappen haast niet meer te vangen zijn. In hoeverre denken jullie dat de omschrijving open staat voor interpretatie?

Ik heb buitenlandse opvangertjes gehad en geen van allen heb ik dubbel vast gehad. Geen van de honden was doodsbang, een enkele iets schrikkeriger dan een ander en 1 kon al los in het park. Er zijn stichtingen die gebruik maken van gastgezinnen waar ze al veel over een hond te weten kunnen komen. Sliert liep bv weg voor kinderen maar inmiddels zijn mijn kleindochters zijn beste vriendjes. Dat heeft een paar maanden geduurd omdat ze hier niet dagelijks zijn.

Ik had inderdaad al gelezen dat de stichting waar ik nu keek gebruikt maakt van gastgezinnen. Ik dacht al dat je dan een wat beter beeld had. Kijk ik hoef echt geen kant en klare hond, maar het moet wel in een (mijn) gezin passen wat er nog moet gebeuren.

Mijn Mies (Dutchyadoptions) is verre van onzeker Maar dat stond dan ook niet bij haar omschrijving Ze vindt alle mensen en kinderen prachtig, als er maar actie is en knuffels te halen vallen. Loslopen gaat minder bij haar, ze jaagt erg. Maarja, dat kan je ook verwachten als je een xteckel in huis haalt.

Ik denk dat hoe je de omschrijvingen moet interpreteren ook wat van de stichting afhangt. Er zitten denk ik ook erg angstige honden bij, die wellicht nooit helemaal vrije hondjes worden en zeker in het begin pogingen tot ontsnappen gaan doen. En dat is met een huishouden met kinderen wellicht niet echt handig inderdaad.
Maar er zijn ook zat hondjes die als huishond zijn gehouden of een vrijer karakter hebben. Je zou tegen de tijd dat je serieus gaat zoeken naar hondjes, kunnen kijken naar honden die al in Nederland zijn of via een stichting die als erg betrouwbaar bekendstaat wat betreft karakteromschrijvingen. Ik denk zelf dat Duchty Adoptions zo'n stichting is.

Dat is super dank je.
Ik hou het gewoon in de gaten. Het is dat ik zeker weet dat ik manlief niet blij kan maken met nog een hond anders had ik nu nog gemaild naar de stichting waar ik net zat te kijken.....hahahha

maar even serieus ik zie bij dat soort stichtingen redelijk vaak honden waarvan ik denk: wat een leuk ding.

oke maar dat ondervang je dus als je honden ui een opvang gezin haalt?

Mijn moeder heeft sinds kort ook voor het eerst een buitenlandertje. Na verhalen gelezen, vermissingen etc was ik een beetje huiverig dat we ook met een bang 3-dubbel-gezekerd hondje zouden eindigen. Maar niets blijkt minder waar! We hebben een 4 maanden oude pup geadopteerd, nog nooit zo een leuke vrolijke open pup meegemaakt. Als je het niet zou weten zou je niet denken dat ze uit Griekenland komt met een niet zo leuke start. Eigenlijk gewoon een doodnormale stabiele pup die voor niets en niemand bang is. Mocht er hier weer een hondje bijkomen zou ik zeker een buitenlandertje overwegen.

Is het ook een idee om zelf opvanggezin te worden en op die manier honden "uit te proberen"? Of is zoiets not done binnen het opvang wereldje?

Ja ik dacht een keer gelezen te hebben dat sommige stichtingen daar niet blij mee zijn. Vanwege het verloop in opvanggezinnen. (Die haken dan af zodra ze een hondje hebben)
Maar het leek mij wel een ideale manier om buitenlandertjes te ervaren.

Nou ja ik werk natuurlijk ook, en ik kan niet steeds vrij nemen voor een nieuw opvangertje. Als ik thuis zou zijn zou dat ideaal zijn. (al zou het ook best zo kunnen zijn dat de eerste hond meteen blijft hangen hahahah)

Kies een goede stichting en ga niet af op de zielige verhalen, momenteel is het een komen van roemeense hondjes, super natuurlijk
ook die hebben hard hulp nodig maar de "zielige"verhalen vallen mij dan wel op, trap daar niet in, je wilt geen bange onzekere hond
en al helemaal niet in de komende tijd van vuurwerk etc.

Een buitenlandertje is altijd een verrassingspakketje je kunt van tevoren niet zeggen "dit is ze" maar door middel
van opvanggezinnen en een betrouwbare stichting kun je wel een hoop dingen van tevoren uitschakelen in wat je wilt
en wat je niet wilt.

Waarom zou je een hond niet mogen "uitproberen"bij ons is dat een absolute mogelijkheid, opvang met optieadoptie noemen we dat.
Maar dat houd wel in dat je bijvoorbeeld niet op donderdag kunt zeggen dat je hem niet wilt en verwacht dat hij of zo dan gelijk een
ander plekje waar je hem heen kunt brengen, opvangplekken zijn helaas schaars al zullen we natuurlijk onze uiterste best doen.

Kijk gewoon rond wat je wilt, lees je in in allerlei stichtingen en lees ervaringen, niet elke stichting werkt hetzelfde en niet
bij elke stichting wil je een hond weg hebben.

En hoe scheid je dan het kaf van het koren?

Kijk anders een s op het buitenlandse hondenforum, daar staan veel ervaringsverhalen...

Het hangt ook van jou en je omgang met het beestje af hoe de hond bij jou is. Mijn Roos was in het gastgezin na 6 maanden nog veel onzekerder dan bij ons na een week. Ze zal altijd terughoudend blijven naar vreemden en vooral mannen, maar is voor ons de ideale (inmiddels gezins-)hond, waar je echt niet meer aan kan zien wat ze allemaal heeft meegemaakt voor ze bij ons kwam.

Wij hebben dit jaar 10+ opvanghonden gehad en enkele waren onzeker, andere helemaal niet.
De meesten liepen los hoewel dat onze koppigheid is icm inschatten van de hond.
Kijk goed rond, trap niet in zielige verhalen, kies de hond die echt bij je past en niet die er al het langst zit of 3 poten, 1 oor en 1 oog heeft bij wijze van.
En opvang optie adoptie is een hele goeie. Onze volgende hond zal denk ik een buitenlander worden en dan maak ik zeker gebruik daarvan.

Hier ook een buitenlander, heeft 3 maand in Nederland in een asiel gezeten voordat ik hem ophaalde. De beschrijving was dat hij erg zeker was, erg actief en dominant. Werkelijk is hij zeer stabiel, werklustig, baasgericht en eerder onzeker dan dominant. (Hij zou ook niet met katten kunnen, nou hij is bang voor die van mij en dat zijn echt mietjes)
Had de 2de dag dat hij er was op een rustig stuk al de riem los gelaten en heb dit steeds vaker gedaan, na een maand liep hij al helemaal los mee in de buurt.
Ligt dus echt aan de hond, wel vind ik dat je de hond moet bekijken, ervaren en voelen of er een klik is. Van foto,s en verhalen van andere(opvang gezinnen, stichtingen ect.) zou ik niet vanuit gaan. Bij mij bleek dat ook niet te kloppen.

Toevoeging: heb er echt een wereld hond aan dus zeker geen spijt van!!!!!

Csiva liep de 1e dag gewoon al los Maar die was ook heel jong...

Ik kijk ook wel op herplaatsing sites ook de buitenlandse en op mp, en zie regelmatig honden langs komen, deze bijvoorbeeld ben ik helemaal weg van. http://www.marktplaats.nl/a/dieren-en-t ... ousPage=lr
Maar ik ben gestopt met kijken, het zit er de eerste tijd niet in en hopelijk blijft dit ook nog heel lang zo. Maar ooit komt er hier of een herplaatser of een chinese naakthond pup.

Hier ook een buitenlander ! Zij zat in spanje bij de mensen die haar gered hadden van straat en via een stichting is zij hier gekomen. Zij is gek op de bal , dus kon na 2 dagen los. Een heerlijke hond, buiten actief, binnen rustig .
En deze week ga ik een hondje opvangen , dus ik ben benieuwd wat voor hondje hier komt.

Ik heb alleen je openingspost gelezen, niet de reacties, maar wilde je toch mijn ervaring met buitenlanders laten weten.
Ik vind ze SUPERLEUK!! De buitenlandse honden die ik ken, zijn niet perse onzeker, maar wel terughoudend. Gewoon meer honds, want eigenlijk is dat super enthousiaste wat je bij jonge nederlandse honden ziet helemaal niet zo honds. Die buitenlanders zijn roedelhondjes, kennen hun plek en willen niet met jan en alleman contact.

Als ik jou was, zou ik wel voor een stichting gaan die kleinschalig is en de honden ook écht kent. Wij hebben in de familie goede ervaringen met Dogswithhope.nl. Eén van de medewerkers geeft ook les op de KC waar ik getraind heb. Al hun medewerkers hebben echt flink ervaring met honden trainen.
Mijn moeder heeft haar pup daar vandaan en die is heel intensief begeleid in een tijd dat het wat minder makkelijk ging met de hond. Dankzij die hulp heeft mijn moeder nu echt haar droomhond gevonden.

Daarnaast trekken de jonge honden of de pups die geboren zijn in het asiel me meer, dan echt hardcore zwerfhonden die erg mentaal beschadigd in het asiel zijn binnen gekomen. Een goede stichting zal ook alleen de kansrijke honden selecteren naar mijn mening. Het plaatsen van honden die zich niet meer kunnen aanpassen aan het leven in Nederland schiet naar mijn mening niemand mee op.

Ik heb kort geleden in Griekenland zwerfhonden ontmoet en heb daar een topic over geopend viewtopic.php?f=1&t=274683

lets have fun schreef:Is het ook een idee om zelf opvanggezin te worden en op die manier honden "uit te proberen"? Of is zoiets not done binnen het opvang wereldje?

Zover ik weet zitten stichtingen te springen om goede opvangadressen! Ik denk dat ze alleen maar blij zullen zijn, als je de hond wilt houden.

En ik ben zelf verliefd geworden op dit 2 jarige teefje. Helemaal niet mijn type hond maar op 1 of andere manier raakt ze me.

En Gristos is te gek!!
http://www.dogswithhope.nl/honden-in-he ... ISTOS.html

Mijn moeder heeft zijn broertje. Maar helaas helaas, hij is al gereserveerd. Door de buurvrouw van mijn moeder

Jion schreef: Als de aard van een hond stabiel is, kan hij heel wat ellende doorstaan en gewoon weer terugveren als het tij is gekeerd.

Ja prachtig is dat he? Ik heb ook gehoord over Galgo's die onder de brandwonden binnen kwamen, omdat ze met benzine overgoten in de fik gestoken waren. En na maanden lang (lichamelijk) herstel, zijn het soms gewoon honden die nog heel open naar mensen zijn! Ongelofelijk.

Jion schreef:Wel is het zo dat ze meesters zijn in het lezen van lichaamstaal, zowel bij honden als bij mensen. Ze voelen de intenties van anderen feilloos aan.

Goed verwoord. Dit bedoel ik eigenlijk ook. Ze zijn meestal niet ongewenst opdringerig.
In tegen stelling tot mijn onbezonnen puber die zichzelf het einde vindt en denkt dat de hele wereld die mening met haar deelt. Ze heeft vandaag nog twee prachtige pootafdrukken heeft gezet op de onberispelijk witte broek van een brammenplukker in het bos.
Sorry

Jion schreef:Haha, wie gaat er dan ook bramen plukken in een witte broek!

Zonder dolenthousiaste hond die mannen-in-de-bosjes echt helemaal te gek vindt en er tegenop springt, zie ik geen probleem

Mijn opvangertje Blacky heeft zeker nog wat opvoeding nodig (vooral op straat bij het passeren van vreemde honden, mannen of spelende/rennende kinderen) maar ik vind het echt heel bijzonder om te merken hoe snel hij mijn correcties oppikt. Blacky wil het echt graag goed doen. Snel schakelen van 'uh' en 'néé' naar 'goed zo' en 'braaf' en dan natuurlijk een snoepie als het goed gaat; hij heeft het allemaal super snel door en heeft volledig vertrouwen in mij. Terwijl hij voor dood is achter gelaten in zijn thuisland door toedoen van mensen. Bah...

Maar kijk naar dat hoofd... Doe ik het goed, Irmelin?

En dat al na twee dagen.

Edit: en hij loopt (rent!) inmiddels los door het park. En de grootste lol is om terug te komen als ik roep.

Helaas is het wel zo dat er redelijk wat honden die net in nederland aankomen toch wat terughoudend kunnen zijn, hun gedrag wordt verkeerd ingeschat en de hond neemt de benen.
Regelmatig lees ik dat opvanghonden na 2 of 3 dagen al " lekker " loslopen en iedereen denkt dan dat zomaar kan.. en dat kan dus niet.. elke hond zal op den duur zijn/haar gedrag veranderen.. het rugzakje uitpakken wat onzichtbaar meegekomen is, waar de ene hond dat vanaf dag 1 zou laten zien doet een andere hond het de 1ste 2 maanden geweldig om dat de benen te nemen....
Ik dubbel zeker alles wat hier de deur door komt, ik woon in een woonwijk met een drukke weg niet zo heel ver weg, als de hond ontsnapt doordat deze schrikt dan zijn de rapen gaar, ik sluis alle deuren naar buiten.. en dat doe ik met de hond die ik al meer dan een jaar in huis heb ook nog steeds omdat die never nooit meer terug zal komen, die neemt de kuierlatten, gaat aan het jagen en zie ik nooit meer terug.. ja plat en dood.

Als je een buitenlandertje wilt adopteren ga dan kijken voor een hond die al bij een opvanggezin zit zodat je er eens langs kan, ermee kan wandelen , een beetje een gevoel ermee kan krijgen... vaak lees ik dat de hond angstig is maar angstig heeft vele gezichten, vaak als je een hond ontmoet heb en ermee gelopen heb kan je wel een aardige indruk krijgen of je het gedrag kan handelen ja of nee...
Ze zijn vaak zeer intelligent , dat moet ook al als ze van de straat of uit ene moeilijke situatie komen, passen zich prima aan maar bij de ene hond duurt het gewoon langer dan de andere.. en ik heb er nu 1 die niet zindelijk is en het nooit zal worden ook, zij is oud maar je hebt er ook jonkies bij die nooit zindelijk zullen worden.
Bij een hond uit ene opvang heb je net even wat meer info en kan je kijken of je er mee uit de voeten kan ja of nee, tuurlijk kan het gedrag anders zijn eenmaal bij jou maar globaal gezien is het gewoon wat duidelijker watvoor dier je mee temaken hebt.

Wat al gezegd is, het hangt heel erg af van de hond en de stichting in kwestie. Er is zeker een hoop kaf onder het koren. Niet elke buitenlandse hond is een angstige mishandelde hond geweest. En het hangt ook af wat voor kruising het is wanneer je een hond los kan laten.
Een hond met een flinke scheut jachthond (podenco) erin zal veel eerder een zelfstandige jager zijn dan honden waar een flinke scheut herder in zit.

Ik heb tot nu toe twee buitenlanders gehad: een collie uit Polen en een bastaardmormel uit Roemenië. Beiden heb ik binnen een week los gelaten en kwamen op een fluitje teruggestormd. Beiden trouwens ook verschrikkelijk stabiele, vrolijke blije guppies en vol zelfvertrouwen. Ondanks hun verleden.
Ligt denk ik heel erg aan de hond zelf. Ik ben er van overtuigd dat een van nature stabiele hond van een naar leven 'gered' kan worden en dan met een schone lei begint.
Alleen van nature angstige hond blijft, zelfs al maakt het nooit iets vervelends mee, altijd onzeker en angstig blijft.

Ik vind trouwens altijd dat je een hond met je hart én je verstand moet kiezen. Of het nou een pup of een herplaater is. En of het nou een hond met een stamboom, een asieldier of een buitenlandertje is.

Klopt helemaal Lieke, ik zou nooit een hond kiezen als het karakter niet past hoe mooi hij er ook uitziet. En dan nog kunnen dingen tegenvallen. Ik heb het geluk dat mijn dames beide zo'n beetje de makkelijkste honden ter wereld zijn. Daar kan ik alles bij gooien. maar ik weet ook dat ik een druk gezsin heb. Er wordt hier wel een geschreeuwd door de kinderen, gestoeid, de tv hard gezet en gestampt op de trap (nou ja retgelmatig niet soms). Een hond moet daar wel tegen kunnen.

Zielige verhale hoef ik niet te horen. Boeit me ook niet trouwens wat voor leven de hond gehad heeft, veel interessanter is inderdaad hoe hij het zal redden in een "normaal" gezinsleven.