Dus mijn oppashondjes zijn nu inmiddels "thuis". Ik merk een positieve verandering. Het zijn asielhondjes en hebben heel veel meegemaakt. Nu ze niet meer "heen en weer" hoeven, komt er rust. Daarnaast was er in de flat van onze dochter altijd veel lawaai en daar konden ze niet zo goed mee overweg.
Ze doen het ontzettend goed. We hebben een hele grote tuin waar ze naar hartelust rennen en spelen. Het is weer heerlijk om hondjes om me heen te hebben. Ik zal onze honden nooit vergeten maar dit verzacht wel de pijn.
Onderstaande foto zijn Lizzy (blond) en Faya (donker).
