Het HondenForum

het gaat niet goed met onze bentjie in mei is hij 15 jaar geworden
en langzamerhand bekruipt me het gevoel dat het einde in zicht is
Verleg natuurlijk steeds de grenzen oke hij kan zijn ontlasting niet meer op houden dus ruimen we gewoon op hij is nog zo blij en eet goed een belangrijke graadmeter daar hij zijn hele leventje van maaltijd naar maaltijd leeft
iedere dag liepen we toch nog even een heel klein stukje maar duurde wel ruim een drie kwartier uur maakt niet uit het moeilijkste is het gezeur van de mensen om je heen
ach wat zielig ,wat doe je het beest aan,als het mijn hondje was bracht ik hem weg wat een gezever je brengt een mens toch ook niet weg als het niet meer gaat
we hebben altijd afgesproken dat we niet toe laten dat hij pijn heeft.
maar zien we het ,we zeggen altijd als hij maar niet weg kruipt dan weten we het is mis
Sinds ruim een week hoeft hij niet meer naar buiten het lopen is voor hem geen pretje meer ik laat hem gewoon in de tuin maar eerlijkheids halve op een enkele plas na doet hij alles binnen. De dierenarts zegt het is aan het uithoudings vermogen van het vrouwtje ,gelukkig is die heel groot
maar heeft hij pijn weet het niet en ben bang want ik kan hem niet missen mijn kleine grote jongen hou zoveel van hem,
wou mijn angst toch even delen

Sterkte.

Heftig. Sterkte bij het nemen van je beslissing. Ik denk dat hij er (bijna....) klaar voor is.

Heel, heel moeilijk.
Eerlijk gezegd is het niet meer naar buiten kunnen lopen voor mij persoonlijk
over de grens heen.
Heel veel sterkte

Moeilijk
Ik heb het topic een paar keer aangeklikt, maar ik ben het met Suske eens... Het zit er niet aan te komen, het punt zou voor mij al overschreden zijn. En de vraag is natuurlijk of hij idd geen pijn heeft, er is een reden dat hij niet meer naar buiten kan, slijtage doet ook pijn natuurlijk

Sterkte. Het is een moeilijke beslissing die ik helaas zelf vorige week gemaakt heb. Voor mij is het niet meer naar buiten kunnen en alles in huis doen over de grens, niet omdat ik het niet op wil ruimen, maar omdat een hond zijn huis niet wil bevuilen. Maar je weet het zelf het beste, ik zag het in Sacha haar ogen toen het echt genoeg was voor haar. Ik wil je veel kracht en wijsheid toewensen de komende tijd

Veel sterkte met de beslissing, die kun jij alleen maken.

Sterkte.

Ik sluit mij bij Suske en Jeanettebo aan, ook voor mij zou de grens allang overschreden zijn. Heel moeilijk voor de baasjes maar een stuk fijner voor de hond in kwestie. Deze klotebeslissing is de laatste die je nog kunt maken voor Bjenti, en na een leven vol kameraadschap mag je niet egoïstisch zijn naar mijn idee.
Heel veel sterkte, want verdrietig is het

Ik sluit mij bij de rest aan.
Voor mij zou het feit dat hij niet meer naar buiten kan en zijn ontlasting laat lopen de grens zijn..
Ik zou hem laten gaan, voordat hij (nog meer) pijn krijgt.
Veel sterkte met je beslissing

Heel herkenbaar, niet meer naar buiten willen, de plasjes en hoopjes ruim je met liefde op.
Zolang hij nog maar lekker eet (in mijn geval zijn korstje brood nog zo graag lust).
Zolang hij nog een kwispel over heeft.
Totdat ik hem zag lopen, staartje tegen zich aangeklemd, half doof en blind .
Toen gingen mijn ogen open, is dát wat je wilt voor je oude kamaraadje?
Hardgrondig en toch nog weer heen en weer twijfelend heb ik de laatste afspraak gemaakt, juist omdat je van hem houdt.
Ik en wij kunnen niet voor jou beslissen, dat zul je zelf moeten doen, met je hart en je verstand hoe moeilijk dat ook is.