Bleza
Geplaatst: 20 sep 2013 22:40
Januari 2013, hartprobleem geconstateerd, dus ik ging er vanuit dat je hier hooguit een paar weken zou blijven, en snel zou overlijden.
Die paar weken werden een paar maanden, die paar maanden werden ruim een half jaar, en inmiddels zijn we al ruim 8 maanden verder.
En wat doe je het goed!
Dit had echt niemand verwacht.
Gewoon even een dag als vandaag, de ochtendwandeling gehad, vanmidag,gaan fietsen naar mama. Daar doen we zo'n 20 minuten over, de helft van de route loop je los, en vlieg je alle kanten op, de andere helft loop je heel netjes naast de fiets.
Bij mama waren er 6 kindjes die jou wilden aaien, en knuffelen, en vooral heel veel koekjes geven. Tussendoor moest je af en toe even vertellen dat de katten in hun eigen tuin niet welkom waren.
Na het eten kreeg je van de kindjes (er waren er toen nog 4) hun lege soepkommen om leeg te likken, en er was je ook al een tosti toegestopt. Verwend nest!
Daarna moest je natuurlijk de vloer even dweilen, en stiekem ook de tafel.
Thea kwam net thuis van haar werkweek met school in Griekenland, dus wederom een knuffelsessie. En een wandeling samen met haar, niet zo lang, maar volgens mij wel leuk. In de tussentijd kon ik mooi boodschappen doen.
Daarna zijn we weer op ons gemakje richting huis gegaan, jij naast de fiets, en ik erop.
In het park kwam je nog een hele leuke Drent tegen waar je zo'n 20 minuten lekker mee hebt lopen ravotten, nog lang niet moe uiteraard.
Toen weer verder naar huis, en eenmaal thuis heb je nog dik een half uur met Jade lopen keten.
Wat nou slecht hart?
Het is dat ik haar hart zelf heb gehoord, maar je zou bijna denken dat ze helemaal niks mankeert.
De dierenartsen snappen er niks van, maar waarschijnlijk heeft haar lichaam een manier gevonden om het allemaal te compenseren op de een of andere manier.
Inmiddels ligt ze uitgeteld op de bank naast me, totdat ik zo opsta en ze denkt dat we naar buiten gaan, dan staat ze weer te stuiteren.
Vanaf zondag mag ze i.v.m. de verhuizing bij Diana gaan logeren. Zodra ze weer thuis is gaan we de behendigheid weer oppakken, en misschien ook speuren, want dat lijkt ze toch ook heel erg leuk te vinden.
Het is gewoon een heerlijke hond, een knuffel, een maatje, een ongeleid projectiel, een beschermer en een complete idioot.
Lisette en Diana, bedankt!
Die paar weken werden een paar maanden, die paar maanden werden ruim een half jaar, en inmiddels zijn we al ruim 8 maanden verder.
En wat doe je het goed!
Dit had echt niemand verwacht.
Gewoon even een dag als vandaag, de ochtendwandeling gehad, vanmidag,gaan fietsen naar mama. Daar doen we zo'n 20 minuten over, de helft van de route loop je los, en vlieg je alle kanten op, de andere helft loop je heel netjes naast de fiets.
Bij mama waren er 6 kindjes die jou wilden aaien, en knuffelen, en vooral heel veel koekjes geven. Tussendoor moest je af en toe even vertellen dat de katten in hun eigen tuin niet welkom waren.
Na het eten kreeg je van de kindjes (er waren er toen nog 4) hun lege soepkommen om leeg te likken, en er was je ook al een tosti toegestopt. Verwend nest!
Daarna moest je natuurlijk de vloer even dweilen, en stiekem ook de tafel.
Thea kwam net thuis van haar werkweek met school in Griekenland, dus wederom een knuffelsessie. En een wandeling samen met haar, niet zo lang, maar volgens mij wel leuk. In de tussentijd kon ik mooi boodschappen doen.
Daarna zijn we weer op ons gemakje richting huis gegaan, jij naast de fiets, en ik erop.
In het park kwam je nog een hele leuke Drent tegen waar je zo'n 20 minuten lekker mee hebt lopen ravotten, nog lang niet moe uiteraard.
Toen weer verder naar huis, en eenmaal thuis heb je nog dik een half uur met Jade lopen keten.
Wat nou slecht hart?
Het is dat ik haar hart zelf heb gehoord, maar je zou bijna denken dat ze helemaal niks mankeert.
De dierenartsen snappen er niks van, maar waarschijnlijk heeft haar lichaam een manier gevonden om het allemaal te compenseren op de een of andere manier.
Inmiddels ligt ze uitgeteld op de bank naast me, totdat ik zo opsta en ze denkt dat we naar buiten gaan, dan staat ze weer te stuiteren.
Vanaf zondag mag ze i.v.m. de verhuizing bij Diana gaan logeren. Zodra ze weer thuis is gaan we de behendigheid weer oppakken, en misschien ook speuren, want dat lijkt ze toch ook heel erg leuk te vinden.
Het is gewoon een heerlijke hond, een knuffel, een maatje, een ongeleid projectiel, een beschermer en een complete idioot.
Lisette en Diana, bedankt!
