Het HondenForum

alinelaila schreef:Ik neem aan dat je het specifiek hebt over hondjes opvangen?
Ik vang zelf kittens op, is ook erg leuk kan ik je vertellen

alinelaila schreef:Ik neem aan dat je het specifiek hebt over hondjes opvangen?
Ik vang zelf kittens op, is ook erg leuk kan ik je vertellen

alinelaila schreef:

kaatje888 schreef: Hoe ervaar jij het om als opvanggezin voor katten te dienen?
En waarom katten en geen honden

Ik vang op voor een asiel en daar hebben we praktisch nooit honden die naar een gastgezin moeten. De enkele keer dat we een zwanger hondje of een erg klein pupje hebben, staan zowel de gastgezinnen als de medewerkers zowat in de rij om die op te mogen vangen
Daarentegen zijn er wel bergen kittens die opvang nodig hebben.

Kittens opvangen vind ik erg leuk om te doen, doe het ook al weer 6,5 jaar. Maar het is veel werk, vooral de flessenkittens. Wekenlang 's nachts je bed uit om de fles te geven, ontlasting te stimuleren, leren eten, zindelijk maken etc. Socialisatiekittens opvangen vind ik ook altijd een leuke uitdaging. Dat zijn kittens die of in het wild geboren zijn en daarom geen mensen gewend zijn of op zeer jonge leeftijd gedumpt zijn en toen verwilderd zijn. Je moet ze dan weer sociaal en lief 'maken'.
Naast weeskittens vang ik ook moederpoezen met kittens op. Deze zitten bij mij altijd apart, omdat het meestal niet goed gaat i.c.m. met mijn eigen katten (moederpoezen zijn vrij beschermend naar hun kroost).
En je hebt natuurlijk de zieke kittens, bijvoorbeeld kittens met niesziekte. Dat kan ook érg intensief zijn met medicijnen geven, zorgen dat ze warm blijven, dwangvoeren als ze niet eten etc.

Het is niet alleen maar leuk natuurlijk. Je hebt wel eens kittens met nare, besmettelijke ziektes (behalve de standaard wormen en vlooien ook giardia, ringworm, luis etc) en er gaat wel eens wat dood. Soms komen ze in dusdanig slechte conditie binnen dat er niets anders op zit dan ze een spuitje te geven. En dat kan erg zwaar zijn.

Maar voor mij wegen de nadelen niet op tegen de voordelen. De meeste kittens redden het gewoon en krijgen een 2e kans in het leven. Geeft ontzettend veel voldoening om een kitten na weken intensieve zorg naar een fijn huisje te zien vertrekken. En ik zit zeker 10 van de 12 maanden van een jaar met kittens in huis, wat wil een mens nog meer

gyanty schreef:Ik heb zowel honden(voornamelijk van het plaatselijk asiel) opgevangen (waarvan er 1 ook bijna een jaar bij mij heeft gezeten), maar ik ving ook de wildkittens van het asiel op. Die werden in opvang gezinnen gezet (tot een bepaalde leeftijd met wel de juiste eigenschappen om mogelijk nog tam te kunnen worden) om te socialiseren.

Erg leuk, maar niet geheel zonder gevaar, want in begin kunnen ze wel flink uithalen naar je. Meestal gingen ze met een paar weken terug naar asiel omdat ze vanuit daar meer plaatsing kansen hadden, dus kans om echt een band te krijgen was er nauwelijks.

Ik vond het toen leuk hoor, maar ik ben er wel mee gestopt. Het brengt ook een hoop onrust met zich mee, zo'n tijdelijke nieuwe bewoner ik besloot dus om de opvangruimte te vullen met eigen dieren. Zo kwam er een tweede kat en uiteindelijk een tweede hond. Meer plaats is er gewoon niet. En ik ben blij met deze rust. Niet elke keer weer opnieuw opvoeden, maar ook zelf eens profijt hebben van de opvoeding.

Als je nogal zuinig bent op je huis, hou er rekening bij dat er misschien iets sneller iets sneuvelt, beschadigd of kapot gaat.