Het HondenForum

Hoi Allemaal,

Vorige week heb ik mijn beste vriendje op veels te jonge leeftijd moeten laten inslapen.
Fredje was een 4 jarige franse bull. Hij heeft een zware hernia gehad, is geopeerd, maar na
6 weken was hij nog verlamt en was de kans dat hij ooit weer kon lopen nihil.

Zoals jullie begrijpen is mijn wereld ingestort, ik was stapelgek op mijn mannetje.

Momenteel is het veels te stil thuis.
Als ik het verlies van fredje een plek heb kunnen geven zullen wij met de tijd een andere hond nemen.
Alleen willen wij dit NOOIT meer.
Mijn man en ik zijn op zoek naar een gezonde en sterke hondensoort.
Waarmee je eigenlijk nooit langs een dokter hoeft, behalve voor de standaard dingen.

Dus ik vroeg mij af met welke hondensoorten hebben jullie veel problemen gehad. En met welke absoluut niet?

Uiteraard ben ik mij ervan bewust dat dit per hond verschilt en het moeilijk is daar een definitief antwoord op te geven.
Maar nu weet ik dat franse bulletjes vaak een zwakke rug hebben.
Ik weet ook dat kruisingen vaak sterker zijn, maar ik heb geen idee waar ik die vandaan moet halen haha

Alvast bedankt

en garanties heb je nooit he.

Lastig. Garanties heb je nooit inderdaad. Hier twee Tollers die beide wel gezond zijn, al is één zo'n brokkenpiloot dat hij alsnog regelmatig de DA heeft gezien De ander is een stuk voorzichtiger en ziet de DA alleen voor entingen.

Elke rashond heeft wel zo zijn erfelijke problemen, de risico's verschillen dan weer per ras. Een kruising tussen twee rashonden is daarom ook niet perse gezonder, hij kan de problemen van beide rassen alsnog erven. Een totaal onherleidbare bastaard is misschien wel de beste optie dan, al zit je met buitenlandse honden wel met risico's op ziektes uit het land van herkomst.

Ik heb hier een boomer lopen.
Kruising van allemaal zeer ongezonde rassen. waarschijnlijk Shih tzu en Maltezer.

Hij heeft mij al een godsvermogen gekost, en er staat alweer een bezoek op de planning i.v.m. enge bultjes.

Het enge wat goed is bij hem zijn de botten, daar heeft hij (even afkloppen) nooit problemen mee.

En ik heb ook een teckel. i.v.m. met de lange kwetsbare rug zou ik die ook afraden.

Als ik jullie was zou ik op zoek gaan naar een ras wat nog geen mode hype is geweest.

Ik ben zelf ook op zoek naar een middenslag werkhond (voor in de toekomst).

En mijn oog is gevallen op de Toller, of de Finse spits.

Mijn bearded collies zijn eigenlijk zonder ernstige gezondheidsproblemen fluitend 12, 13, 14 en 16 geworden.

Mijn Cairn Terriërs zijn zo goed als probleemloos. Die zien zelden tot nooit een dierenarts en als we er zijn gaat het vaak om iets van buitenaf. Een stuk glas in een poot en dat soort dingen. *Gaat nu ongeverfd hout zoeken en even een en ander afkloppen*

Saschesfloor schreef:Mijn Cairn Terriërs zijn zo goed als probleemloos. Die zien zelden tot nooit een dierenarts en als we er zijn gaat het vaak om iets van buitenaf. Een stuk glas in een poot en dat soort dingen. *Gaat nu ongeverfd hout zoeken en even een en ander afkloppen*

Qua gezondheid zijn ze probleemloos ja.... maar qua fuck-eigenwijs-vinger-opsteek-gedrag lijken ze mij voor TS een maatje te groot

Ik heb een Tibetaanse Terriër en deze worden vrij oud. Het is een relatief gezond ras (pech kun je altijd hebben) en ik kom met Ljennah alleen bij de d.a. voor de jaarlijkse enting (en naar binnengedrongen grasaren ). Wel veel vachtonderhoud. Hiervoor een flatcoated retriever gehad, schat van een hond, maar we hadden een abonnement bij de d.a. en ze is maar net 8 jaar geworden. Dat ras zou ik dus zeker niet nemen.
Trouwens nog sterkte gewenst!!

Badu schreef:

Saschesfloor schreef:Mijn Cairn Terriërs zijn zo goed als probleemloos. Die zien zelden tot nooit een dierenarts en als we er zijn gaat het vaak om iets van buitenaf. Een stuk glas in een poot en dat soort dingen. *Gaat nu ongeverfd hout zoeken en even een en ander afkloppen*

Qua gezondheid zijn ze probleemloos ja.... maar qua fuck-eigenwijs-vinger-opsteek-gedrag lijken ze mij voor TS een maatje te groot

Dat hoeft niet, ik heb zelden problemen met mijn stel. Penny was wel een kleine terrorist toen ze nog jonger was, maar eigenlijk heb ik best brave zieltjes Maar zag je post op fb net, dat kan je ook treffen inderdaad.

flatcoat schreef:Ik heb een Tibetaanse Terriër en deze worden vrij oud. Het is een relatief gezond ras (pech kun je altijd hebben) en ik kom met Ljennah alleen bij de d.a. voor de jaarlijkse enting (en naar binnengedrongen grasaren ). Wel veel vachtonderhoud. Hiervoor een flatcoated retriever gehad, schat van een hond, maar we hadden een abonnement bij de d.a. en ze is maar net 8 jaar geworden. Dat ras zou ik dus zeker niet nemen.
Trouwens nog sterkte gewenst!!

Mijn tibetaan is 17 geworden.ook altijd kerngezond geweest.Ik heb ze wel geschoren toen ze ouder was omdat ze een vreselijk hekel aan kammen had.En de vacht is idd best wel wat werk.

Saschesfloor schreef:

Badu schreef:

Saschesfloor schreef:Mijn Cairn Terriërs zijn zo goed als probleemloos. Die zien zelden tot nooit een dierenarts en als we er zijn gaat het vaak om iets van buitenaf. Een stuk glas in een poot en dat soort dingen. *Gaat nu ongeverfd hout zoeken en even een en ander afkloppen*

Qua gezondheid zijn ze probleemloos ja.... maar qua fuck-eigenwijs-vinger-opsteek-gedrag lijken ze mij voor TS een maatje te groot

Dat hoeft niet, ik heb zelden problemen met mijn stel. Penny was wel een kleine terrorist toen ze nog jonger was, maar eigenlijk heb ik best brave zieltjes Maar zag je post op fb net, dat kan je ook treffen inderdaad.

Draak is het

De Kerry Blue Terriër. heeft weinig tot geen kwalen op het haar wat in zijn oren groeit welke verwijderd moet worden ivm kans op ooronsteking. Puur ras en super sterk. ik wilde deze maar de vrouw houd niet van honden met baarden en snorren hahah

jans&co schreef:De Kerry Blue Terriër. heeft weinig tot geen kwalen op het haar wat in zijn oren groeit welke verwijderd moet worden ivm kans op ooronsteking. Puur ras en super sterk. ik wilde deze maar de vrouw houd niet van honden met baarden en snorren hahah

Mijn opa heeft een Kerry gehad die met een jaar al tumoren ontwikkelde Die zijn steeds weggehaald en dat bleek wel een erfelijk probleem. Ze is een jaar of 8 geworden, toen begaven de nieren het.

Maeve schreef:

jans&co schreef:De Kerry Blue Terriër. heeft weinig tot geen kwalen op het haar wat in zijn oren groeit welke verwijderd moet worden ivm kans op ooronsteking. Puur ras en super sterk. ik wilde deze maar de vrouw houd niet van honden met baarden en snorren hahah

Mijn opa heeft een Kerry gehad die met een jaar al tumoren ontwikkelde Die zijn steeds weggehaald en dat bleek wel een erfelijk probleem. Ze is een jaar of 8 geworden, toen begaven de nieren het.

Als het erfelijk was dan moet je er ook niet verder mee fokken. je hebt nooit garantie. maar toch is het een heel sterk ras. super slim zijn ze en prachtig mooi. wakers en liefdevol. voor mij de perfecte hond. ze haren ook niet uit en stinken niet naar natte hond.

Badu schreef:

Saschesfloor schreef:Mijn Cairn Terriërs zijn zo goed als probleemloos. Die zien zelden tot nooit een dierenarts en als we er zijn gaat het vaak om iets van buitenaf. Een stuk glas in een poot en dat soort dingen. *Gaat nu ongeverfd hout zoeken en even een en ander afkloppen*

Qua gezondheid zijn ze probleemloos ja.... maar qua fuck-eigenwijs-vinger-opsteek-gedrag lijken ze mij voor TS een maatje te groot

Waarom zou die voor TS een maatje te groot zijn? Alsof Franse Bulldoggen zo'n schatjes zijn.

Maar inderdaad garanties krijg je nooit. Als je voor een rashond wilt gaan, wordt het even flink zoeken waar daarin de beste keuze zou zijn, maar in de asiels zitten ook meer dan genoeg leuke honden. Een ding wat ik kan zeggen: neem er de tijd voor.

Neeltje schreef: Waarom zou die voor TS een maatje te groot zijn?

Denk ik zo

jans&co schreef:

Maeve schreef:

jans&co schreef:De Kerry Blue Terriër. heeft weinig tot geen kwalen op het haar wat in zijn oren groeit welke verwijderd moet worden ivm kans op ooronsteking. Puur ras en super sterk. ik wilde deze maar de vrouw houd niet van honden met baarden en snorren hahah

Mijn opa heeft een Kerry gehad die met een jaar al tumoren ontwikkelde Die zijn steeds weggehaald en dat bleek wel een erfelijk probleem. Ze is een jaar of 8 geworden, toen begaven de nieren het.

Als het erfelijk was dan moet je er ook niet verder mee fokken. je hebt nooit garantie. maar toch is het een heel sterk ras. super slim zijn ze en prachtig mooi. wakers en liefdevol. voor mij de perfecte hond. ze haren ook niet uit en stinken niet naar natte hond.

Hij heeft er inderdaad nooit mee gefokt, al had hij graag een nestje willen hebben van haar. Het was een hond met een gouden karakter Eigenlijk heel mild voor een Terriër. Maar ik weet dat met die lijnen nog gewoon gefokt wordt, dus of ze wel zo gezond zijn?

Allereerst sterkte met het gemis van je hondje!
Verder is het moeilijk aan te geven want het is ook een kwestie van geluk hebben denk ik zo. Ik heb een kruising rotweiller gehad en een maltezer en die hebben allebei alleen de DA maar gezien voor de entingen en met de kruising JR en de stafford die ik nu heb kom ik eigenlijk ook zelden bij de DA. (even afkloppen). Maar om nou te zeggen dat dat allemaal supersterke rassen zijn?? Ik denk dat de ene hond bij de ene persoon probleemloos 15 wordt maar dat een ander met hetzelfde ras hele andere ervaringen heeft!

Jion schreef:Dan zou ik eens gaan kijken naar een leuke bastaardhond.

Die vind je soms in de Nederlandse asiels en anders kun je ze adopteren vanuit het buitenland via een stichting.

Je kunt eens kijken bij onderstaande stichtingen of er iets leuks bij zit:

http://www.sos-strays.nl/nederlands/nl-adoptie.html

http://www.stichtingaai.nl/Baasje-gezocht/Honden

http://www.dutchyadoptions.com/

http://www.dierenhulpmirbessa.nl/index. ... -nederland

Ik zou zelf nooit een hond rechtstreeks uit het buitenland adopteren, maar altijd eentje die al een tijdje meedraait in een opvanggezin, zodat er al wat meer over de hond bekend is en je eerst kunt kijken of het klikt.

Buitenlandse honden zijn over het algemeen net zo gezond als Nederlandse honden. Ze worden in het land van herkomst gevaccineerd, ontwormt en getest op een aantal ziektes die hier niet voorkomen. Er is alleen één ziekte (leishmania) die een incubatietijd van jaren kan hebben en dus later pas de kop op kan steken. Het is een ernstige ziekte, maar de kans dat dat gebeurt is niet zo heel erg groot.

Succes! Ik hoop dat je een leuke en vooral gezonde hond kunt vinden!

Er zijn wel wat meer ziektes dan één die een langere incubatietijd hebben en met name specifiek zijn voor buitenlandse honden

Niet dat ik het af zou raden hoor, maar dit is niet helemaal een reëel beeld wat je geeft. Ook het vooraf testen heeft niet zo gek veel
nut, want meestal zie je pas afwijkingen als de ziekte daadwerkelijk actief is en dat hoeft het op dat moment niet te zijn.

SuzieC1970 schreef: Ik denk dat de ene hond bij de ene persoon probleemloos 15 wordt maar dat een ander met hetzelfde ras hele andere ervaringen heeft!

Dat zal voor bepaalde honden(rassen) w.s. wel opgaan maar er zijn talloze rassen waarvan bekend is dat zij bijv. tumorgevoelig zijn of flink geplaagd worden door erfelijke afwijkingen.

Je zou inderdaad voor een leuk 'buitenlandertje' kunnen gaan. Die zijn over het algemeen lichamelijk heel taai.
Mijn moeder heeft goede ervaringen met deze stichting http://www.dogswithhope.nl/
Het aanbod van jonge honden is heel leuk, er is hele goede begeleiding geweest en het zijn hele betrokken mensen. Ze kennen de honden ook echt, en dat maakt het veel makkelijker kiezen.
Kleinschalig en persoonlijk.

Dit adresje bewaar ik voor als ik ooit een tweede hond wil.



Verder heb ik zelf ook uitgezocht wat gezonde rassen zijn en heb uit eindelijk voor de stabij gekozen.

Wat kun je de hond zelf bieden. We kunnen wel met van alles en nog wat gaan lopen gooien maar de behoefte van een pekinees is net ff een tikje anders als van een border collie. Dus help eens, wandelingen, training, wedstrijdambities (lijkt me sterk dat je dan voor een fransoosje kiest maar wie weet)

Fairygizmo schreef:Hoi Allemaal,

Vorige week heb ik mijn beste vriendje op veels te jonge leeftijd moeten laten inslapen.
Fredje was een 4 jarige franse bull. Hij heeft een zware hernia gehad, is geopeerd, maar na
6 weken was hij nog verlamt en was de kans dat hij ooit weer kon lopen nihil.

Zoals jullie begrijpen is mijn wereld ingestort, ik was stapelgek op mijn mannetje.

Momenteel is het veels te stil thuis.
Als ik het verlies van fredje een plek heb kunnen geven zullen wij met de tijd een andere hond nemen.
Alleen willen wij dit NOOIT meer.
Mijn man en ik zijn op zoek naar een gezonde en sterke hondensoort.
Waarmee je eigenlijk nooit langs een dokter hoeft, behalve voor de standaard dingen.

Dus ik vroeg mij af met welke hondensoorten hebben jullie veel problemen gehad. En met welke absoluut niet?

Uiteraard ben ik mij ervan bewust dat dit per hond verschilt en het moeilijk is daar een definitief antwoord op te geven.
Maar nu weet ik dat franse bulletjes vaak een zwakke rug hebben.
Ik weet ook dat kruisingen vaak sterker zijn, maar ik heb geen idee waar ik die vandaan moet halen haha

Alvast bedankt

Sterkte met het verlies, kan me voorstellen dat het akelig stil is in huis.

Een levenslange garantie krijg je nooit, bij niet een ras. Maar ik denk hoe meer een hond lijkt op een oorspronkelijke hond, met snuit en poten en lijf zoals een hond 'ontworpen 'is, hoe minder risico je loopt op gezondheidsproblemen.

Ik heb alleen maar ervaring met mijn twee podenco's uit Spanje. Jack is 12 en afgezien van zijn rotte voorpoten (de een gebroken als pup en de ander met een kogel in een polsgewricht) is hij nog kerngezond. Lilo is bijna 10 en heeft nog nooit iets gemankeerd, rent en speelt nog moeiteloos en kan volgens de statistieken zeker 15 en misschien wel 21 (da's de oudste leeftijd waar ik bij podenco(mixjes) van heb gehoord) worden.

Ik denk dat alles wat afwijkt van het oorspronkelijke ontwerp, in beginsel gezondheidsproblemen kan geven. Hele grote honden, hele kleine honden, lange lijven, korte poten, platte snuiten, extreme vachten, enzovoorts.

Jion schreef:

Caro. schreef:

Jion schreef:
Buitenlandse honden zijn over het algemeen net zo gezond als Nederlandse honden. Ze worden in het land van herkomst gevaccineerd, ontwormt en getest op een aantal ziektes die hier niet voorkomen. Er is alleen één ziekte (leishmania) die een incubatietijd van jaren kan hebben en dus later pas de kop op kan steken. Het is een ernstige ziekte, maar de kans dat dat gebeurt is niet zo heel erg groot.

Succes! Ik hoop dat je een leuke en vooral gezonde hond kunt vinden!

Er zijn wel wat meer ziektes dan één die een langere incubatietijd hebben en met name specifiek zijn voor buitenlandse honden

Zoals ik het altijd heb begrepen is leishmania de enige met een lange incubatietijd.
Heb je een bron voor wat je hierboven beweert? Om welke ziektes gaat het dan?

Bv. Ehrlichia (tekenziekte). Deze kan een incubatietijd tot 7 jaar hebben.
Mijn hond, uit Griekenland, werd na ruim 4 jaar in Nederland plotseling zeer ernstig ziek. Dit bleek uiteindelijk om Ehrlichia te gaan en hij is eraan
overleden.

Jion schreef:

Caro. schreef: Ook het vooraf testen heeft niet zo gek veel
nut, want meestal zie je pas afwijkingen als de ziekte daadwerkelijk actief is en dat hoeft het op dat moment niet te zijn.

Vandaar dus ook die testen; dat zijn bloedtesten.

En daaraan is het dus heel vaak niets te zien als de ziekte niet actief is op dat moment Je kan daar dus alleen mee zeggen
dat op dat moment de ziekte niet speelt, maar niet of de hond het niet 'onder de leden heeft'.
Een beenmergpunctie wijst meer uit, maar uiteraard is dat veel te belastend voor een hond om zomaar even te ondergaan.

Overigens heb ik weleens gehoord dat ca. 1/3 van de buitenlandse honden Leishmanie/Ehrlichia of hartworm hebben. Of dit ook echt
waar is, dat weet ik niet, maar het is absoluut wel iets wat je in je achterhoofd moet houden als je een buitenlandse hond in huis neemt.

Jion schreef:

Caro. schreef:
Bv. Ehrlichia (tekenziekte). Deze kan een incubatietijd tot 7 jaar hebben.
Mijn hond, uit Griekenland, werd na ruim 4 jaar in Nederland plotseling zeer ernstig ziek. Dit bleek Ehrlichie te zijn en hij is eraan
overleden.

Wat erg van je hond.

Maar je haalt nu Leishmania (incubatietijd tot 7 jaar) en Erlichia (incubatietijd 5-20 dagen) door elkaar. Wel is het zo dat Erlichia, indien onbehandeld, na de acute fase gevolgd door een symptoomvrije periode, een chronische vorm kan aannemen.

Zie ook: http://www.dierenartsen-renkum.nl/ifram ... lichia.htm

En net die symptoomvrije periode is dus het gemene eraan: de hond zit in het buitenland, wordt gebeten door een teek en wordt ziek en inderdaad is er dan die korte incubatietijd.
Hiervan kan een hond herstellen, zelfs zonder behandeling en dus komt in Nederland een hond aan die op het oog niet ziek is en dit kan
jaren zo blijven tot ineens (tot 7 jaar na besmetting) de ziekte weer hevig de kop opsteekt.
Ik praat hier dus inderdaad over de chronische vorm, de acute fase is in het land van herkomst natuurlijk allang geweest.
Aan mijn hond was absoluut niet te zien dat hij ziek was, totdat de ziekte dus weer de kop opstak (na 4.5 jaar) en op dusdanige
heftige manier dat behandeling niet meer mocht baten.

Juist die chronische vorm is veel moeilijker te genezen en de honden die naar Nederland komen, hebben de chronische vorm en niet de
acute, want die is duidelijk herkenbaar.

Jion schreef: Zelfs als dat cijfer zou kloppen, dan is het nog zo dat verreweg de meeste stichtingen alleen honden naar hier halen als ze op alle ziektes negatief zijn getest. Dus het is zeker niet zo dat 1/3 van de adoptiehonden besmet is.

Ik zeg ook niet dat 1/3 van de adoptiehonden besmet is
Maar dat de meeste stichtingen testen, dat betwijfel ik. De goede ongetwijfeld, maar er zit een hoop 'rotzooi' tussen wat gewoon maar naar Nederland haalt zonder verder na te denken.

Over de testen: mij is bekend dat alleen bij opvlamming van de ziekte het in het bloedbeeld te zien is. Nu heb je tegenwoordig weer hele nieuwe testen, dus wellicht is dit in de loop der jaren veranderd.
Maar een simpel bloedtestje, geeft dus waarschijnlijk niets aan. De titer kan ook heel normaal zijn bij honden waarbij de ziekte een chronisch verloop heeft, de ziekte 'slaapt' als het ware en zowel (vaak, niet altijd) aan het bloed als aan de hond is niets te merken.

***puppy*** schreef:Wat kun je de hond zelf bieden. We kunnen wel met van alles en nog wat gaan lopen gooien maar de behoefte van een pekinees is net ff een tikje anders als van een border collie. Dus help eens, wandelingen, training, wedstrijdambities (lijkt me sterk dat je dan voor een fransoosje kiest maar wie weet)

Ik quote deze nog maar even, lijkt mij ook idd ook de eerste stap Wat zoek je (naast gezondheid) precies? Naast hetgeen ***puppy*** hier noemt lijkt het mij ook wel belangrijk om te weten of je een groot of juist klein hondje zoekt, met veel of weinig vachtverzorging, of het belangrijk is dat de hond geschikt is voor bij kleine kindere, andere honden en/of katten, hoeveel tijd je voor de hond hebt etc.

Edit: en naast de buitenlandse herplaatsertjes kun je ook op dierenasiels.com kijken voor hondjes in Nederlandse asiels

Jion, hier (even klikken op Leishmania) staat over Leishmania het volgende:
Een negatief geteste hond kan later toch besmet blijken met Leishmaniose. Een bloedtest geeft dus geen garantie op een Leishmaniosevrije hond. [redactie]

Dus blijkbaar geldt dat nog steeds wat ik eerder al schreef, dat een bloedtest geen garantie geeft dat de hond de ziekte niet heeft.

Jion schreef:

Caro. schreef:Jion, hier (even klikken op Leishmania) staat over Leishmania het volgende:
Een negatief geteste hond kan later toch besmet blijken met Leishmaniose. Een bloedtest geeft dus geen garantie op een Leishmaniosevrije hond. [redactie]

Dus blijkbaar geldt dat nog steeds wat ik eerder al schreef, dat een bloedtest geen garantie geeft dat de hond de ziekte niet heeft.

Dat schreef ik dus al in mijn allereerste post, dat leish een incubatietijd van jaren kan hebben, waarop jij reageerde dat er méér ziektes waren met een lange incubatietijd.

Caro. schreef:

Jion schreef:Er is alleen één ziekte (leishmania) die een incubatietijd van jaren kan hebben en dus later pas de kop op kan steken. Het is een ernstige ziekte, maar de kans dat dat gebeurt is niet zo heel erg groot.

Succes! Ik hoop dat je een leuke en vooral gezonde hond kunt vinden!

Er zijn wel wat meer ziektes dan één die een langere incubatietijd hebben en met name specifiek zijn voor buitenlandse honden

Zo draait de discussie wel lekker in een kringetje rond.

Inderdaad.

Ik dacht dat jij dus bedoelde dat Leishmania ook getest wordt en bij negatief bevonden (je hebt het steeds over de bloedtesten) dat zo'n hond die ziekte dus niet heeft en dat is niet waar.
Hetzelfde geldt dus voor Ehrlichia, de hond kan ziek zijn geweest voordat hij in het asiel terecht kwam en niemand weet dan dat hij inmiddels chronische Ehrlichia heeft (nogmaals, dit wordt vaak pas duidelijk als de ziekte pas opvlamt of anders uit een beenmergpunctie).

Dus wat mij betreft heb je het in je eerste posting wat al te rooskleurig voorgesteld wat mij direct tegen mijn borst stuit, want ik werd destijds ook nauwelijks tot niet voorgelicht door de stichting (was in 2002 overigens toen nog niet zoveel honden uit het buitenland hierheen kwamen). Je moet weten waaraan je begint en waar je aan moet denken als een hond uit het buitenland ineens diarree krijgt of huidafwijkingen of verkleuringen aan de ogen en nog een aantal andere zaken.

Jion schreef:

Caro. schreef: Inderdaad.

Ik dacht dat jij dus bedoelde dat Leishmania ook getest wordt en bij negatief bevonden (je hebt het steeds over de bloedtesten) dat zo'n hond die ziekte dus niet heeft en dat is niet waar.

Nouja, ik kan wel 100 keer iets schrijven maar als jij dan besluit er steeds iets anders in te lezen schiet dat natuurlijk niet zo op.

Dus wat mij betreft heb je het in je eerste posting wat al te rooskleurig voorgesteld wat mij direct tegen mijn borst stuit,

Dat het je tegen de borst stuit is inmiddels duidelijk, en ik snap inmiddels ook waar het vandaan komt; het is niet niks wat je hebt doorgemaakt met je hond. Maar dat ligt dus echt bij jou en niet bij de inhoud van mijn berichten. Wat ik schreef klopt gewoon.

Elke hond kan ziek worden, die kans is nooit 0, welke testen je ook gebruikt. Door te testen verklein je die kansen alleen maar. Dan kan je hond alsnog ziek worden, maar die kans is dan wel heel klein.

Wat jij wilt hoor

Je hebt het nu weer over testen, dus ik vind het wel best. Jij besluit dus mijn bijdrage gewoon niet te lezen, ook goed.

Buitenlandse honden test je even, dat Leishmania en Ehrlichia daarop totaal geen garantie geven dan sla je over, want de kans is maar
bijzonder klein dat ze dan toch ziek worden en dat is stomweg niet waar.
Je hebt wel degelijk een flink risico op deze ziektes en niet een heel klein risico. Ik hou niet van valse voorlichting en daar zijn sommige
buitenlandse stichtingen verdomd goed in.

Jion schreef:Ik ga er niet meer op reageren Caro. Op deze manier heeft een gesprek (laat staan een normale discussie) geen zin.

Mijn idee. Je begint zelf met katten hoor en denigrerend zeggen dat je 'wel snapt waarom ik zo reageer', terwijl ik het gewoon
over feiten heb.

Ik heb totaal niets tegen buitenlandse honden, integendeel zelfs.
Waar ik wel iets tegen heb is valse verwachtingen wekken en geen goede informatie geven over wat evt. toekomstige baasjes horen
te weten en waar ze op moeten letten.