Het HondenForum

Van eigenaar/eigenaresse naar hun hond(en).

1: Het is zeker 20 jaar jaar geleden maar het is mij altijd bijgebleven. Een man stond met een bestelbus op de hei en wilde zijn 4 herders erin hebben. 3 van de 4 kwamen en hij schopte ze er letterlijk in met veel gevloek omdat ze eerder hadden moeten komen. nr 4 kwam niet. Man erachteraan al vloekend en tierend. Uiteindelijk kreeg hij de hond te pakken waarop hij hem helemaal in elkaar schopte met veel geschreeuw. Hij heeft de hond meegesleurd naar de bus alwaar de hond nog een paar schoppen kreeg. Hond wist te ontsnappen; ben maar verder gelopen. Ik kon het niet meer aanzien.

2: uit eerste hand; de eigenaar. Een jonge DD had zich 'middags in huis misdragen in het bijzijn van vriendin die bang was voor de DD. Toen hij s"avonds thuis kwam en het verhaal hoorde van zijn vriendin, heeft hij de DD in elkaar geschopt en de hele nacht opgesloten in een schuurtje. Het vroor behoorlijk destijds. Ik heb gezegd dat die hond allang niet meer wist waarom hij gestraft waarop eigenaar zei: tuurlijk wel, dat beest is niet achterlijk! (de manier waarop durfde ik niet eens over te beginnen. Dat zou tot enorme ruzie gekomen zijn en daarbij was hij een hele bekende van de politie waaronder geweldsdelicten. Het zou zijn ogen echt niet hebben geopend).
Gelukkig is de hond een paar maanden later herplaatst.

He bah, dit had ik nou liever niet gelezen op de late avond.
Kan het niet beter in dier en leed?

Ik zag van de week toen ik aan een stoplicht stond een jong gastje, jaar of 15 denk ik, met een BC die niet wilde gaan zitten. Hij trok die hond letterlijk aan haar staart naar de grond. Vond het zo zielig, heb even uit mijn raam geschreeuwd dat hij normaal moest doen met die hond Ik reageer normaal nooit op wat andere mensen uitvreten op straat maar vond dit zo zielig...

Nanna schreef:Een meneer die ook in de wachtkamer van een DA-praktijk zat te wachten met een hond die aldoor zat te blaffen en uit te vallen naar andere honden.
In plaats van die hond te zeggen zijn vervelende smoel eens te houden zei hij na iedere blaf "niet doen, dat hondje is toch ook lief?"

Ugh zo een zat laatst bij ons ook in de wachtkamer. Hond bleef uitvallen naar het hondje naast hem en die vrouw bleef maar koetsiekoetsie tegen die hond praten. Uiteindelijk nam dochterlief de hond op schoot, vertroetelde het beestje eens en keuvelde in het snoezepoezelige oortje dat ie echt niet zo lelijk moest doen naar dat lelijke hondenbeestje naast hem.
Ik dacht dat ik moest kotsen!

Nanna schreef:Een meneer die ook in de wachtkamer van een DA-praktijk zat te wachten met een hond die aldoor zat te blaffen en uit te vallen naar andere honden.
In plaats van die hond te zeggen zijn vervelende smoel eens te houden zei hij na iedere blaf "niet doen, dat hondje is toch ook lief?"

Zo loopt er hier een oudere man met een jack russel. Dat beest gaat altijd helemaal uit zijn plaat en die man maar vertellen hoe lief alle hondjes zijn dus dat dat geblaf niet nodig is

Ik heb nog nooit iemand zijn hond zo hard zien straffen dat het me bijgebleven is, gelukkig.

Heb gehoord van iemand dat die zijn hond al langer verwaarloosde en toen ze in huis had geplast omdat ze te lang niet buiten was geweest hij haar naar buiten had gegooid, emmer water over haar heen gegooid en paar uur savonds buiten heeft laten staan. Terwijl het toen al onder 0 graden was. M'n mond viel open en heb gezegd dat hij haar maar beter bij iemand anders onder kan brengen (met nog wat onaardige woorden aangevuld)

en waar ik altijd naar van wordt is als mensen pups met hun neus in hun ontlasting duwen bij een ongelukje 'want daar wordt hij zindelijk van'.. Kom dit helaas nog steeds vaak tegen

wiebel schreef:en waar ik altijd naar van wordt is als mensen pups met hun neus in hun ontlasting duwen bij een ongelukje 'want daar wordt hij zindelijk van'.. Kom dit helaas nog steeds vaak tegen

Je zou zo'n iemand toch het liefst in een strontkar gooien.

Brrr..dat verhaal over emmer en vorst is ook niet misselijk

Bij de meest bizarre straf stond ik verstijfd was een vent een pup aan het slaan met een ijzeren riem.

Wens ik nooit meer mee te maken.

Een collega van mij heeft pas een pup, en aangemeld voor puppy cursus.
Het hondje doet dingen die een pup doen, schoenen en ander spul dat op de grond ligt slopen (kwestie van afleren).
Maar had de mevrouw van de puppy cursus gezegd die gaan we stevig aan pakken wat die pup is dominant

Ik heb nog gezegd het is een pup die moeten dingen af en aan leren, maar hey ik heb er geen verstand van want ik heb kleine hondjes.

Wel een keer iemand die verderop liep, 200 meter ofzo voor ons. Die schopte en sloeg zijn honden. Er ontsnapte een 'HEE!' aan me, maar het was wel een meneer met kale kop en tattoos. Met twee staffords. Dus ja, als we dichterbij waren geweest, had ik waarschijnlijk mijn mond gehouden. Heel erg maar het helpt de honden ook niet als hun baas me het ziekenhuis in helpt. Dat was in een wandelgebied waar ik niet in de buurt woon, anders had ik misschien wel een belletje gepleegd. Geen idee of men daar ook iets mee doet. Maar echt hard schoppen en slaan, vind ik niet nodig, op een recreatieve wandeling. Als je ze wilt trainen voor het één of het ander, ga dan ergens lopen waar niet heel Zaanstad je ziet lopen, zou ik zeggen. Ik zou ook niet echt weten bij welke training zoiets nodig zou zijn.

Fizgig schreef:Ik zou ook niet echt weten bij welke training zoiets nodig zou zijn.

Geen enkele.

Buren in Friesland (minder begaafd, begeleid gezin) hadden een pup.
Die werd maar niet zindelijk, dus buurvrouw kwam om raad.
Haar man bleek de hond telkens peper in de neus te strooien als ie binnen had gepoept Dat moest, pake had het ook zo gedaan.
Ze vond het wel raar en zielig bovendien, dus of ik wist of pake gelijk had?

Gelukkig namen ze wel iets aan, dus dat war per direct afgelopen (en pup was met mijn methode binnen een week zindelijk).

Gelukkig nog nooit gezien dat iemand zijn/haar hond schopte of in elkaar mepte

vroeger toen ik nog lief en klein was hadden we een duitse herder die nogal aan de riem trok, ik heb haar eens samen met een tante uitgelaten, en elke keer als hond trok, dan scheurde ze haar toch terug met een partij geweld.

Ik uiteraard verhaal doen tegen moeder, want ik vond het hartstikke zielig.
Tante heeft de hond niet meer uit mogen laten

Er loopt hier een kerel, geen Spanjaard, die slaat zijn hond met de ballenwerper op zijn snoet als die niet meteen komt. Echt harde klappen en dat bij een hond van nog geen 6 maanden oud.
Heb er al heel wat keren iets van gezegd en heb zielsveel medelijden met de hond.

Toch de stroom extreem verkeerd gebruikt. Blijft op mijn netvlies staan.

blondie schreef:Toch de stroom extreem verkeerd gebruikt. Blijft op mijn netvlies staan.

Hier ook Was ook heel snel weg daar

Van mij mag deze ook wel verplaatst worden. Ik weet, klik dan niet aan. Maar toch.

Hmm 2 die me zo bijgebleven zijn.

1 agressieve hond die het nodig vond zijn roedel te verdedigen. Ja ze beschermde haar pup (die inmiddels geen pup meer was) want die was veels te jong gevonden zonder moeder. Maar ingrijpe ho maar, nee alle andere honden mochten onder dat mom gewoon gebeten worden...

De pastoor die zijn hond in elkaar mept omdat hij compleet in zijn recht een opdringerige reu afsnouwde, hij had maar met alles en iedereen op te schieten, dat moesten wij mensen ook....

Gisteren heb ik een man een berner sennen achtste hond zien slaan met een paraplu, echt heel hard omdat hij niet snel genoeg kwam, vervolgens toen ik aan de overkant liep vloog de berner en het boomertje grommend en blaffend de straat over, is goed afgelopen maar had het wel te doen met de berner..

Een paar jaar geleden liet ik 's avonds mijn honden uit in de buurt en zag een knul met twee staffordachtige honden lopen. Eén, de reu, los (die ook gelijk grommend op ons kwam afvliegen ), de tweede, een teef, aangelijnd. Die bleek iets te hebben gedaan waar de man boos over werd. Tilde hij haar aan de riem op, los van de grond en begon toen rondjes te draaien waardoor ze als een soort propellor in het rond zwaaide.
Ik schreeuwde van een afstandje of hij wel helemaal wijs was waarop hij terugbrulde dat ik mijn *** moest houden anders zou hij de hond wel loslaten op de mijne.
Ben maar doorgelopen en heb om de hoek de politie gebeld.
Later hoorde ik van een buurman dat de honden gelukkig in beslag waren genomen.

En héél lang geleden, in de jaren '80, toen ik mijn eerste collie had. Leek het mij een leuk idee om een cursus met haar te doen. Ging een keertje kijken naar de training van de de KC en werd helemaal misselijk van wat ik daar zag. Honden (meeste herders) met prik- en wurgbanden, werden over het veld gezwiept, er werd geschopt en geslagen of zo hoog aan de riem opgetild dat de poten los van de grond kwamen.
Godzijdank had ik mijn lieve zachte Robyn niet bij me want die was waarschijnlijk doodsbang geworden. Ik ben misselijk weggegaan en het heeft nog bijna 20 jaar geduurd voor ik mijn neus weer bij een hondenschool durfde te laten zien.

Als kind hadden wij een collie. Ik ging met hem lopen door het dorp. IN het dorp woonde een man met een hond. Toen hij ons aan zag komen deed hij het hok open en de hond kwam eruit. Lassie, mijn hond , ging er naar toe en toen ging hij met een bezem op mijn hond slaan.
Ik was zo bang.. zo boos , zo machteloos... Het is meer dan 40 jaar geleden maar ik voel mijn wanhoop en boosheid nog. IK heb ook jaren niet gesproken met deze man. We mochten later een caravan van hem gebruiken voor een vakantie , ik wilde echt niet mee.

Hond van de overburen... kotsmensen

Hij was ontsnapt en bovenop Mitch gesprongen (terwijl we aan het wandelen waren), ik heb flink geschreeuwd en Mitch meteen naar huis gebracht. Gelukkig alleen 2 kleine gaatjes en wat schaafwonden. De buurvrouw kwam haar excuus aanbieden en toen ze net weg was, zag ik de buurjongen hun hond in elkaar schoppen. Ik was woedend en heb geschreeuwd of hij dat normaal vond. Sindsdien heb ik een verschrikkelijke hekel aan deze 'mensen'

Ik ga het ook helemaal niet verder lezen al deze verhalen,ik heb overal beeld en veel gevoel bij...bah

Ik ben normaal gesproken een heel zachtaardig persoon en niet zo snel boos te krijgen,dan moet je echt blijven door gaan.

Maar....als ik iemand zijn dier(of kind)iets aan zie doen ga ik volledig uit mijn plaat,dat doet me zo vreselijk veel pijn,ik kan daar totaal niet tegen.Meestal begin ik dan te trillen van schrik en ongeloof en schreeuw van alles.....ik heb iemand zijn hond al eens af gepakt...arm dier.

Nee,daar moet je bij mij niet mee aan komen.
Er word niet geslagen,geschreeuwd,geschopt,aan staarten en oren getrokken,op gesloten,geen voedsel,etc etc etc.

Ik vond het ook vreselijk om boven staand verhaal te lezen,had ik niet moeten doen.
De rest van de verhalen heb ik dan ook over geslagen.

Als het vaker voor komt bij een bepaald persoon ben ik niet te beroerd om 144 te bellen.Heb ik al 2x gedaan.omdat ik vind dat zulke mensen geen dieren verdienen.

Ik heb goddank nog nooit zulke situaties gezien en daar ben ik wel dankbaar voor.
Ik was wel aardig boos van de week toen ik een vriendin aan de lijn had die op dat moment een oppashond in huis had. De hond had in huis gemarkeerd en zij heeft hem dus met zn neus erdoorheen gewreven en flink bestraft. Heel trots was ze, omdat hij het sindsdien niet meer deed. Daarna was ze erg verbaasd omdat ik er vreselijk boos om werd. Ik heb geprobeerd uit te leggen waarom ze dat dus niet moet doen, maar haar moeder doet dit ook en het werkt. De vriendschap heeft dus een flinke onherstelbare deuk opgelopen, helaas.

Ik heb ooit een vriendschap verbroken hier door.
Ik had een leuke vriendin vroeger,uit gaan,tv kijken,meiden dingen....
Tot dat ze een kindje en een hond kreeg.

Als ik er bij was was ze poes lief,tot dat ik buren van haar sprak die vertelde dat ze de godganselijke dag achter de computer zat en als haar zoontje aandacht wilde(2 jaar oud)kreeg hij gewoon klappen of kon op de gang.
De hond scheen ook geschopt en geslagen te worden(kruising mechelaar)

Uiteindelijk heb ik haar hier mee geconfronteerd,het bleek dus waar.

Ik zei haar dat ik geen vriendin hoef die haar kind en hond slaat.
Ik heb per direct de vriendschap verbroken.

Een jaar later belde ze me op want ze miste me en wilde het toch graag uit leggen.

Ik zei dat zulke dingen niet uit te leggen zijn want dat doe je niet.(ook al zit je niet lekker in je vel)Ik kon haar niet vertrouwen.

Het is sneu inderdaad, maar als je dieren (en kinderen) niet normaal kan behandelen, dan heb je een bepaalde loze ruimte in de bovenkamer zitten, en zulke mensen kunnen dan gelijk wieberen uit mn vriendenkring (zo'n stom woord trouwens, haha) .

Kirry schreef:Het is sneu inderdaad, maar als je dieren (en kinderen) niet normaal kan behandelen, dan heb je een bepaalde loze ruimte in de bovenkamer zitten, en zulke mensen kunnen dan gelijk wieberen uit mn vriendenkring (zo'n stom woord trouwens, haha) .

Precies,denk er net zo over.

Bij het lezen van deze topic schoot bij de mij direct de volgende herinnering naar boven.

Een aantal jaren geleden ging Diesel, als ik een hele dag weg moest, nog wel eens naar "vrienden" van ons. Tot de dag kwam dat mn vriendin in tranen vertelde dat haar man hun eigen hond door de hele schuur had geschopt en geslagen..het beest had, toen het alleen thuis was, een rugzakje stuk gebeten. Een van mijn reactie's daarop was dat Diesel daar niet weer kwam.
Volgens haar zou hij dat nooit bij Diesel doen. Tja, dat geloof ik niet, heb het risico niet genomen.

De fokker van Agapi haalt de moederpoes met de neus door de ontlasting als zij het naast de bak deed.
vond het al vreemd dat het dier zich niet over de kop liet aaien.

een eigenares van tien bernersennenhonden kwam eens tussenbeide toen haar oudste teef wilde uitvallen naar een andere.
die hond pikte dat niet, dus die hapte naar haar.
sloeg ze met de riem de hond links en rechts langs de snuit.
toen de hond ook daarop reageerde ging ze door rood en gaf haar een paar flinke trappen tegen het achterlijf.
Dat terwijl het een stokoude reumatische bernerteef was die bijna niet meer kon lopen.

Maar ik moest dat niet vreemd vinden, als je roedel zo groot is moet je als roedelleider stevig kunnen optreden, zo legde zij mij uit.
Maar ik ben dat beeld nooit meer vergeten.