Boomer moest naar de DA

[M@rleen]

.. voor een prik Weil en de jaarlijkse controle.
Helaas voor hem was de laatste keer bij de DA in jan., na de aanrijding die we gehad hebben. Hij had toen heel erg veel pijn en de DA heeft hem toen een aantal keer nagekeken. Hij ondergaat altijd alles lijdzaam, verstijft helemaal, maar geeft geen krimp.
Nu was dat wel even anders

We zaten in de wachtkamer, toen ik even opstond om wat te pakken. Mooi, dacht Boomer, naar buiten! ipv dat hij bleef zitten, zoals altijd. Helaas pindakaas.. Normaal blijft hij altijd netjes wachten, hij heeft alleen wat aanmoediging nodig om de spreekkamer in te gaan.
Vervolgens zit hij rustig, komt de DA achter de toonbank staan en zegt mij gedag. Boomer grommen! Helemaal vanuit zijn buik.

Daarna mochten we meelopen, maar Boomer wilde alleen maar lopen waar de DA niet was; weg dus. En mooi niet die spreekkamer in! Pas toen de DA nog even naar de wachtkamer liep, omdat hij wat tegen de assistente wilde zeggen, dook Boomer snel de spreekkamer in, want daar was hij niet.
Eenmaal binnen aangegeven waar ik voor kwam, even gepraat over Boomers gedrag nu en de aanrijding en daarna wilde de DA hem controleren. Gelukkig kon dat op de grond, maar Boomer ging weer ontzettend tekeer met grommen, totdat ik hem vastpakte. Toen gaf hij zich over en liet alles met zich doen. Helemaal verkrampt en trillend van de spierspanning, maar hij liet toe dat er in zijn ogen gekeken werd, in zijn bek, dat hij overal bevoeld werd en dat hij een prik kreeg.

Het was echt een beetje sneu om te zien en ook echt gericht tegen de DA, niet tegen de andere DA-en of de assistentes.
Het is echt een hele goede DA, heel rustig, heel doortastend zonder opdringerig te zijn.
Ik weet alleen niet wat ik nu verder nog kan doen om die angst te verminderen. Ik heb m niet getroost, wel vastgehouden tijdens de behandelmomenten, zonder te klemmen of iets, want dat was niet nodig. Gewoon aanraken is voor hem voldoende om te kalmeren.

[Fizgig]

Je vertelt het wel grappig, hihi, met een 'dat doet ie anders nooit!' ondertoon maar het is niet echt grappig natuurlijk. Maar ik zou niks veranderen aan wat je nu doet. Gewoon doen en als ie gromt, vasthouden. Als ie dan stopt en zich weer gaat gedragen, ook al verstijft ie, doet ie het toch prima eigenlijk. Als je nu erg op dat gedrag in gaat, denk ik dat het kan verergeren. Ik zou het dus gewoon negeren en toch gewoon naar de dierenarts met hem, omdat het nu eenmaal moet.

Het klinkt er niet naar of hij er moeilijk in te sturen is, als een aanraking genoeg is. Ik zou dan zelf kalm blijven en een rustige stem gebruiken maar niet oetsiekoetsie natuurlijk. Maar een kalmerende doch vastberaden toon in je stem, kan wel naar mijn idee. Alleen iets zeggen als het ook nodig is, blijf, of rustig oid. Niet teveel aandacht schenken aan capriolen tijdens het wachten, desnoods hou je hem kort aangelijnd. Denk je dat hij de dierenarts zou kunnen bijten, vraag je toch om een muilbandje?

Shelly probeert hem ook altijd te peren bij de dierenarts hoor, die is slim en weet wel dat ze een prik krijgt of dat er in haar gepord gaat worden. Ik had een keer toen stond ze op de behandeltafel en de dierenarts ging meteen onder haar staart kijken. Ze moest er zelf om lachen dat ze zelf wel een hondje leek, want ze begroette Shelly niet eens en ging meteen over tot onderzoeken, hahaha.

Bruno is de braafheid zelve bij de dierenarts, die krijgt altijd een dikke tien. Hij blijft overal kalm bij eigenlijk, zelfs als het pijn doet. Best gek want hij houdt niet zo van mannen maar de mannelijke dierenarts, kan niks verkeerd doen bij hem. Ik ga dan vaak een stukje lopen buiten met Shelly, dan kunnen de mannen samen even het onderzoekje doen, of prik of wat dan ook. Kunnen ze prima dus dan ga ik lekker weg.

Je zou wel kunnen overleggen met de dierenarts/assistente dat je een keer langs komt zonder afspraak en dat ze hem dan een koekje geven. Alleen voor dat koekje dus. Dat doen sommige mensen. Ik vind het zelf niet nodig want het is nu eenmaal niet zo leuk voor ze en daar helpt een koekje ook niet zo bij. Maar je kunt het proberen als je bang bent dat ie anders angst gaat ontwikkelen.

[Pakdebal]

.
mijn hond was ook een zenuwpil bij de dierenarts , maar die heeft aan een bezoek een trauma opgelopen , omdat hij nogal hard werd behandeld
zonder geduld, met een volle wachtkamer hebben ze dan geen geduld meer .
Was door een andere dierenarts omdat hij op zijn rug moest liggen met harde hand heeft hij dat toen gedaan

maar ik zou inderdaad even langsgaan , gewoon als je aan het wandelen bent om daar een koekje te gaan halen " heel toevallig "

[M@rleen]

Langsgaan om een koekje te halen is geen optie, de DA zit niet in Zoetermeer maar in Delft.
En Boomer trapt dat niet in

[&nicole]

Koekies van de DA zijn "not done" als ik khyra moet geloven

[Fizgig]

Neuh, werkt hier ook niet hoor. Shelly tikt het koekje bij wijze van beleefdheid aan met de snuit, om het dan te weigeren. Wat voor koekje het ook is. Of, ze pakt het aan en laat het op de grond vallen en laat het liggen. Ik zie haar denken, denk je dat ik er zo makkelijk in trap ofzo? Het ruikt hier naar dokter, hellup!

[kipo]

Ik vind ook dat je het goed gedaan hebt, met een beetje geluk hoeft Boomer maar zo weinig bij de da te zijn, dat je toch niet op kunt trainen. Dan is dat maar een van de niet leuke dingen die je soms toch moet doen.