Het HondenForum

Het wordt een heel verhaal, ik ga proberen het zo duidelijk mogelijk op te schrijven. Ik hoop dat iemand hier misschien iets soortgelijks heeft meegemaakt en misschien de gouden tip heeft.

Het is allemaal begonnen in 2010. Sacha, toen bijna 11, kreeg een blaasontsteking. En niet zomaar eentje, het heeft ruim 3 maanden geduurd voordat het over was. Iedere keer was haar urine schoon bij controle en twee dagen later begon de ellende weer. Uiteindelijk werd er aan een tumor gedacht. De echo liet ook een zeer onregelmatige blaaswand zien, maar omdat dit een niet zo duidelijk echoapparaat was, wilde mijn da een foto maken, met contrastvloeistof in de blaas. Dat is toen geprobeerd, maar mislukt, omdat de katheter niet de blaas in ging. Uiteindelijk bij een specialist beland en gelukkig bleek de blaas schoon. Met 12!! pillen antibiotica per dag is het toen uiteindelijk gelukt om de ontsteking te stoppen. Helaas kon er geen steriele urine afgenomen worden, omdat ze ten tijde van de echo al zo lang op ab stond. Het was dus niet te bepalen om welke bacterie het ging.

In 2011 zag ik dat er ineens allemaal viezigheid uit haar vagina kwam. Toch maar even richting da, je weet maar nooit. Weer een echo laten maken, ze hadden inmiddels goede apparatuur. Hierop was te zien dat haar baarmoeder vol met een soort vocht zat. Misschien toch een baarmoederontsteking, ondanks dat ze al jaren gesteriliseerd was. Kuurtje ab erin en daarna was de baarmoeder niet meer zichtbaar en geen viezigheid meer gezien.

Vorig jaar juli vond ik haar op een ochtend helemaal doodziek in haar mand. Ik heb toen haar temperatuur opgenomen, die was bijna 40 graden. Gelijk de dierenarts gebeld en urine ingeleverd. Daar kwam weer een ontstekingsbeeld uit, maar na het verhaal van 2010 heb ik nu dus gelijk een blaaspunctie laten doen. Ik had geen trek in een herhaling van toen. Helaas kwam daar niks uit, geen ontsteking gevonden. De da dacht dat het wellicht nog geen blaasontsteking was, maar vaginitis, dus toch nog een weekje ab. Nadat we daarmee waren gestopt was ook direct de koorts weer terug. Ik heb haar toen helemaal binnenste buiten laten keren, bloedonderzoek, weer een echo, maar er komt niks geks uit. Alle waarden zijn meer dan prima. Weer 2 weken ab, een ander merk deze keer en gelukkig waren daarna de klachten weg.

Tot juli 2013... Weer blaasontstekingsachtige verschijnselen. Weer urine wegbrengen, weer een kuur ab van 2 weken. Helaas kon ik vanwege vakantie toen de urine niet weer laten checken, maar alles was goed op het oog. Tot 3 weken terug, toen begon het weer. Weer 2 weken ab. Toen ik vorige week de urine wilde opvangen voor controle, zag ik er zo een vieze sliert groenachtig slijm in vallen. Wederom overleg met de da en die denkt toch een baarmoederontsteking, maar omdat het eruit komt nog een week langer ab. Helaas was nu de urine weer niet goed. We zijn dus weer drie weken verder. Overigens heb ik weer bloedonderzoek laten doen, omdat de soortelijke dichtheid van de urine drie weken terug ook niet goed was. Maar ondanks dat we het nu hebben opgestuurd (vorige keer heeft mijn da zelf getest), kwam er weer niks uit. Het bloedbeeld is van een gezonde hond. Ik kan nu dus weer terug voor ab, ik heb wel om andere gevraagd, want dit werkt duidelijk niet afdoende.

Ik weet dat ik weer naar allerhande specialisten kan gaan, maar Sacha wordt in december 14. Ik dokter al haar hele leven met haar. Ik wil haar dat allemaal niet meer aandoen. Ik vind ook dat je reëel moet blijven. Maar misschien heeft iemand hier iets soortgelijks meegemaakt? Ik weet het niet meer en ik heb het idee dat mijn da ook een beetje uitverzonnen is. Natuurlijk wil ik haar graag nog lang bij me houden, maar het moet wel leefbaar zijn voor haar ook.

Ze krijgt ook Cranberrypoeder over haar eten sinds 2 weken, als ondersteuning.

Wat een verdrietig verhaal.
Ik heb er geen ervaring mee maar heb dit wel met veel belangstelling gelezen omdat mijn berner net ook zo'n beeld had als jij bij aanvang
IK heb net de uitslagen terug uit Utrecht dat ook de urine schoon is, maar nu ik dit lees en weet dat die steriel is afgenomen tijdens een AB kuur
weet ik ook niet of het dan zo betrouwbaar is.
Ik kan me voorstellen dat je met een hond op die leeftijd vindt dat je bent uitgedokterd.
Al die stress en ongemakkelijke onderzoeken zijn geen pretje voor je hond.
Maar wat zie je als alternatief?
Doorgaan tot de ab geen gunstig effect meer heeft en dan afscheid nemen?
Of nu al afscheid nemen?
Wil je wel veel sterkte wensen.

ik herken het een beetje van gina
die had alleen geen baarmoeder meer, maar wel frequent terugkerende blaas-, urineweg- en/of vaginale ontstekingen.
ze is er uiteindelijk vanaf gekomen toen ze onder narcose een soort inwendig onderzoek gehad heeft waarbij toch een ontsteking gevonden werd -hoewel de urine schoon was en de kweek daarvan ook niks opleverde- en van die ontsteking is wat op kweek gezet.
daar is de ab op aangepast en met een dubbele (stoot)kuur is het uiteindelijk wel overgegaan.
maar al met al heeft dat denk ik ook wel een jaar of wat geduurd.
gina was een jaar of 11 toen dat inwendige onderzoek gedaan is en ondanks het risico was ik toch wel blij dat ik ervoor gegaan ben.

@ Nanna, zodra je haar ab geeft is ze binnen een dag of 2 weer redelijk het vrouwtje. Ze is voor haar leeftijd nog heel vitaal, zeker als je haar medische geschiedenis kent. In mei liep ze zo nu en dan nog 10 km mee. Ik merk wel dat ze dat nu niet meer volhoudt, maar goed, als je je niet lekker voelt snap ik dat ook.

@ Kooi, ik weet dus niet zo goed wat ik nu moet doen. Specialisten gaan het niet worden in ieder geval. Was dit haar enige probleem, dan was ik ervoor gegaan, maar ze heeft ook allerhande allergieën, slechte knieën en artrose. Zolang haar leven dragelijk is, blijf ik van haar genieten, maar ik ga het niet rekken om het rekken. Nu is ze nog blij, merk ik niks van pijntjes etc, maar zodra dat niet meer zo is, dan neem ik afscheid van haar. Ze hoeft geen schim van zichzelf te worden. Wel fijn dat het bij jouw Berner niks is.

@ Renee-uk, ik heb nu een stootkuur ab meegekregen voor weer 10 dagen. 2 verschillende soorten. Ik ga toch eens vragen als het nu weer niet goed is, of een lichte narcose nog kan en misschien kunnen ze dan bij haar ook eens van binnen kijken. Ik hoop zo dat het nu over is na 10 dagen.

ik snap dat je er wanhopig van wordt hoor, dat had ik ook, vooral omdat het steeds even goed ging en dan toch weer terugkwam.
ik ga duimen dat ze nu de juiste ab hebben gevonden en dat ze nog een tijdje probleemloos van het leven kan genieten

Als ik je verhaal lees, denk ik, is ze ook getest op geslachtziektes? Brucellose bijvoorbeeld geeft weinig symptomen, herpes ook. Is maar een idee wat mij me opkomt hoor, zou goed kunnen dat dat al getest is.

Verder zou ik denken aan de weerstand verbeteren, misschien probiotica bijvoorbeeld geven. In overleg met de dierenarts natuurlijk. Ik geef mijn konijnen l-lysine, dat is een aminozuur die de weerstand verbetert voor een aantal bacteriën waaronder de herpes bacterie. Maar er zijn meer weerstands verbeterende middelen, je kunt het beste eentje nemen die gericht is op het probleem van je hond, de blaas. Cranberry idd, er zijn vast mensen hier die nog andere supplementen weten.

Het is misschien geen oplossing maar een beetje ondersteuning kan soms ook wat doen. En wel alles overleggen met de dierenarts want dat lijkt me belangrijk voor een oudere hond zoals zij.

bij mensen geven ze, bij dit soort toch van chronische klachten een stootkuur gevolgd door een levenslange onderhoudsdosering AB, misschien ook een optie? gewoon niet stoppen maar doorgaan in een lagere dosering

Je zult mij wel voor gek verklaren maar toch, onze Nelle had ook telkens terugkerende blaasontstekingen na alle onderzoeken waar niets uit kwam, zijn we zelf op zoek gegaan en wij kwamen terecht op een homeopatisch middel Pyrogenium, wij gaven haar per dag 5 druppels op een stukje brood en wat denk je nooit meer last gehad.

Je zou kunnen overwegen om naar een holistisch dierenarts te gaan. Die bekijkt niet enkel de klacht, maar de hond in zijn algemeenheid en kan ook handelen op AB vervangende therapie.

Dat idee begin ik dus een beetje te krijgen Inge. Wat zou jouw idee hierbij zijn? Levenslang een lage dosis ab, zoals Selen al zei? Of toch nog een keer opereren en alsnog de baarmoeder eruit halen? De laatste optie doe ik eigenlijk liever niet, het is zo'n zware operatie en ze is al zo oud. Maar haar koppie wil nog zo graag, ze is altijd blij en vrolijk. Staat als eerste bij de deur als we uit gaan.

@ Fizgig, daar is ze niet op getest. Ook dat ga ik gewoon vragen aan mijn da als ik over 10 dagen weer terug moet.

Verder, heel erg dank je wel voor alle tips, ik ga ze allemaal in overweging nemen. Eerst ga ik afwachten wat deze stootkuur ab doet en dan zien we wel weer verder.

Jee, wat een gedoe steeds.. Hier geen advies, wel heel veel sterkte!

Baarmoeder eruit.
Ook al is ze al oud en heeft meer gebreken, ik zou het toch doen hoor.

Ik durfde het niet te zeggen, hahaha, maar nu zie ik dat meer mensen het ook denken maar ik dacht ook, die baarmoeder kan toch nog voor sluimerende problemen zorgen. Die zou ik er ook uit willen hebben eigenlijk.

Nanna schreef:

Fizgig schreef:Ik durfde het niet te zeggen, hahaha, maar nu zie ik dat meer mensen het ook denken maar ik dacht ook, die baarmoeder kan toch nog voor sluimerende problemen zorgen. Die zou ik er ook uit willen hebben eigenlijk.

Ik ook. Rozi mag over twee weken en vort, eruit met dat kippenhok.
Voor hondje van TS vind ik het wel sneu, als je op je 14e nog een keer onder het mes zou moeten.

Nou ja, dat is voor mij ook wel de reden hoor, die BMO's. Ik las een keer dat 25% van alle intacte teven ermee te maken krijgt in het leven, da's best veel. Ze gaan heus niet allemaal dood natuurlijk maar het 'dreigende gevaar' van de BMO, is net iets voor iemand met een angststoornis, dat vind ik vreselijk.

En het feit dat ik absoluut nooit pups wil. Ik ben niet georganiseerd genoeg om dat te bewerkstelligen met een intacte teef.

Ik heb wel zo lang mogelijk gewacht maar niet tot de 1e loopsheid, dus ervoor heb ik haar laten castreren. Men is het nog niet zo eens over wanneer het het beste tijdstip is en of het wel helpt tumoren te voorkomen. Mijn eigen dierenarts zei dat ie het zelf ook niet wist en dat er nog veel discussie over is. Ze was 11 maanden oud dus lichamelijk gezien wel uitgegroeid, of althans bijna dan. Ik moet wel zeggen dat haar tepeltjes ieniemienie bijna niet te zien zo klein zijn. En 'ze' zeggen dat het mamma tumoren helpt voorkomen, castreren voor de eerste loopsheid.

Nanna schreef:Dat is dus precies de reden dat ik niks moet hebben van dat laparoscopische gedoe met steriliseren. Hup, de hele donderse zooi eruit. Wat er niet meer in zit kan ook niet voor ellende zorgen.

Ze is niet laparoscopisch gesteriliseerd, gewoon op de ouderwetse manier. Maar als ze geen rare dingen vinden, laten ze ook dan de baarmoeder gewoon zitten. En dat is blijkbaar gebeurd. Het is zeer onwaarschijnlijk dat een hond na sterilisatie nog last krijgt van een bmo, maar het kan dus wel... Heb ik weer.

Wel gek hoor want volgens mij komen castraties meer voor dan sterilisaties en als je er niks bij zegt als je een afspraak maakt, wordt je teef gewoon gecastreerd, denk ik. Dat is toch de standaard operatie, lijkt mij. Shelly is gecastreerd, dat heb ik wel zo gezegd toen ik een afspraak maakte. Volgens mij hebben ze toen niet gevraagd, castreren of steriliseren. Heb je niet zelf om een sterilisatie gevraagd dan, als je zegt 'blijkbaar' of was ze al gesteriliseerd toen je haar kreeg?

Informeer hier eens en hier kan je ook voor de weerstand terecht www.huisdierendokter.nl

en anders hier je verhaal plaatsen in een mail en dan krijg je antwoord voor een product of eerlijk dat ze je niet kunnen helpen
http://www.dierendokter.nl/contents/nl/ ... ieren.html
zelf heb ik er een bachbloesemremedy vandaan voor de hond en ook andere middelen voor de katten en werkt super en ook snel
antwoord komt ook snel, hier heb ik voor de katten ook de weerstandsverbeteraar vandaan
Deze site en service heeft mijn voorkeur op basis van ervaringen
Telefoon: 0561-441241 (telefonisch bereikbaar van 11.00 tot 13.00) BELLEN IS NOG SNELLER !!!!!!!
E-mailadres: info@dierendokter.nl


sterkte
als dit niet helpt of permanente ab dan zou ik toc kiezen hondje te opereren of kwek laten maken en ab laten samenstellen

An

Geen tips, maar wil je wel even sterkte wensen.

Fizgig schreef:Wel gek hoor want volgens mij komen castraties meer voor dan sterilisaties en als je er niks bij zegt als je een afspraak maakt, wordt je teef gewoon gecastreerd, denk ik. Dat is toch de standaard operatie, lijkt mij. Shelly is gecastreerd, dat heb ik wel zo gezegd toen ik een afspraak maakte. Volgens mij hebben ze toen niet gevraagd, castreren of steriliseren. Heb je niet zelf om een sterilisatie gevraagd dan, als je zegt 'blijkbaar' of was ze al gesteriliseerd toen je haar kreeg?

Nee ze was niet gecastreerd toen ik haar kreeg. Buiten dat is het wegnemen van de eierstokken castratie, daar heeft een baarmoeder niks mee te maken. Ze nemen een baarmoeder alleen weg, als daar verdikkingen te zien zijn. Zo niet, blijft die zitten om een operatie niet onnodig zwaar te maken. Ik zal er dus niet klakkeloos vanuit gaan dat bij Shelly ook de baarmoeder verwijderd is.

Ik ga als deze ab kuur niet helpt toch maar overleggen of een operatie niet te risicovol is. Op zich is ze nog behoorlijk fit, dus wat dat aangaat kan ze een narcose denk ik wel handelen.

Verder iedereen bedankt voor het meedenken, ik ga alle tips zeker in overweging nemen. En ook bedankt voor de sterktewensen.

Herkenbaar verhaal,...
Hier in het verleden een teef gehad die zeer regelmatig blaasontstekingen, vloeien etc had. En steeds tijdens de AB kuur knapte ze op en 2 dagen nadat we gestopt waren begon langzaam maar zeker de ellende weer. We hebben toch wel een jaar of 2 zo doorgesukkeld. Toen is er een en ander op kweek gezet in Utrecht en daar kwam uit dat onze hond niet voldoende (meer?) reageerde op de gangbare antibiotica. Het onderdrukte dus steeds wel de kwaal maar kreeg het niet echt weg. Ze kreeg toen een speciale AB vanuit Utrecht en die heeft wel goed gewerkt. Wel kreeg ze de rest van haar leven een vrij hoge dosis vit C. om de urine aan te zuren zodat bacteriën minder kans hadden en ze kreeg Cranberry capsules. Na jaren van ellende nooit meer iets gehad in die regionen.

Toen mijn berner bij mij kwam, werd me verteld dat ze was gesteriliseerd.
Maar het zou dus kunnen dat de bm er nog in zit?
Tijdens de ergste momenten, toen ze ook die flubbertjes plaste, moest ik denken aan menstruatiebloed, of van vlak na een bevalling.
Ze rook ook alsof ze een soort van ongesteld was, s nachts op de gang en kooi wilde steeds aan haar ruiken en plakte achter haar aan buiten.
Maar als er sprake is van problemen die uit zo'n onbruikbare bm voortkomen, dan kan Utrecht dat toch ook bedenken?

Ook nu nog maak ik niet al te lange wandelingen met bernese omdat ze dan toch weer vaak kleine plasjes gaat doen.
Hoop dat het geen begin van een terugkomend probleem is..

Ik zou op die leeftijd niet meer gaan opereren hoor.
Met permanente ab de zaak in bedwang houden en als het niet meer helpt, zachtjes laten gaan.
Zeker als er ook nog andere kwalen zijn als artrose of hd.
Maar makkelijk praten natuurlijk als je zelf niet ( meer) voor die keuze staat.

eerste berner nog met twaalf jaar laten opereren aan tumor op de milt.
Dat vond ik zeer ingrijpend.
Ze heeft daarna nog 6 maanden plezier gehad, maar toen begon de echte, trage aftakeling, met dementie, artrose, hd, spondylose en uiteindelijk een nekhernia.
Wat is dan de winst?

Ik wens je veel wijsheid toe met deze eenzame beslissingen.

Shelly heeft geen baarmoeder meer, dat weet ik zeker, ja. Alles is eruit. Naar mijn weten hoort het wel standaard bij een castratie om de baarmoeder weg te halen trouwens. Ik weet niet of het wel klopt wat je zegt eigenlijk, sachesfloor, want het gebeurt ook standaard bij katten en konijnen zonder dat je dat vraagt.

Een castratie leidt ook volgens sommigen tot een pittigere teef, dat komt omdat alles wat hormonen produceert in het lichaam, behalve de bijschorsnier (dacht ik?) en hypofyse, is weggehaald en dat is de grootste bron van progesteron en oestrogeen. En dan krijg je dat ze, relatief, wat meer testosteron hebben dan niet gecastreerde teven, net als bij vrouwen na de overgang.

Waarom zou je de baarmoeder laten zitten en alleen de eierstokken weghalen, dat lijkt me veel lastiger dan gewoon de hele handel eruit halen. Met alle informatie die er op sites staat over het voorkomen van BMO's door castratie, kan ik me gewoon niet voorstellen dat je gelijk hebt. De baarmoeder zelf produceert misschien geen hormonen, dat weet ik trouwens niet zeker, maar de eierstokken weghalen en de baarmoeder laten zitten, is toch een veel lastigere operatie dan de hele handel eruit halen?

En met alle BMO's die er zijn, het zal toch niet waar zijn dat iedereen met een gecastreerde teef nu moet gaan vragen aan hun dierenarts of de baarmoeder er nog in zit of niet? Een op de vier teven krijgt ooit een BMO, als de baarmoeder niet wordt verwijderd. Lijkt me duidelijk dat iedereen dat wil voorkomen met een castratie. Mispoes?

Kan iemand de verwarring ontwarren voor me? Inge O?

Fizgig schreef:Shelly heeft geen baarmoeder meer, dat weet ik zeker, ja. Alles is eruit. Naar mijn weten hoort het wel standaard bij een castratie om de baarmoeder weg te halen trouwens. Ik weet niet of het wel klopt wat je zegt eigenlijk, sachesfloor, want het gebeurt ook standaard bij katten en konijnen zonder dat je dat vraagt.

Een castratie leidt ook volgens sommigen tot een pittigere teef, dat komt omdat alles wat hormonen produceert in het lichaam, behalve de bijschorsnier (dacht ik?) en hypofyse, is weggehaald en dat is de grootste bron van progesteron en oestrogeen. En dan krijg je dat ze, relatief, wat meer testosteron hebben dan niet gecastreerde teven, net als bij vrouwen na de overgang.

Waarom zou je de baarmoeder laten zitten en alleen de eierstokken weghalen, dat lijkt me veel lastiger dan gewoon de hele handel eruit halen. Met alle informatie die er op sites staat over het voorkomen van BMO's door castratie, kan ik me gewoon niet voorstellen dat je gelijk hebt. De baarmoeder zelf produceert misschien geen hormonen, dat weet ik trouwens niet zeker, maar de eierstokken weghalen en de baarmoeder laten zitten, is toch een veel lastigere operatie dan de hele handel eruit halen?

En met alle BMO's die er zijn, het zal toch niet waar zijn dat iedereen met een gecastreerde teef nu moet gaan vragen aan hun dierenarts of de baarmoeder er nog in zit of niet? Een op de vier teven krijgt ooit een BMO, als de baarmoeder niet wordt verwijderd. Lijkt me duidelijk dat iedereen dat wil voorkomen met een castratie. Mispoes?

Kan iemand de verwarring ontwarren voor me? Inge O?

baarmoeder blijft normaal gewoon zitten. door het ontbreken van de hormonen verschrompelt deze waardoor normaal gesproken deze niet meer voor problemen zorgt.
waarom deze blijft zitten is omdat de operatie hierdoor minder zwaar is voor het dier.

bellabeest schreef:
baarmoeder blijft normaal gewoon zitten. door het ontbreken van de hormonen verschrompelt deze waardoor normaal gesproken deze niet meer voor problemen zorgt.
waarom deze blijft zitten is omdat de operatie hierdoor minder zwaar is voor het dier.

O ja, wauw, dat wist ik niet. Volgens mij zei de assistente na de operatie van Shelly dat 'alles eruit was'. Wat een misinformatie dan eigenlijk. Ga ik ze over bellen.

Maar dan zou de baarmoeder in dit geval dus niet verschrompeld zijn, toch? Want die was gevuld met vocht op de echo.

En kun je dat zien als je een röntgenfoto laat maken? Dan wil ik weten of Shelly's baarmoeder wel verschrompeld is eigenlijk. En ze moet nog voor Hd foto's, ik wil ook wel weten hoe het met haar skelet is gesteld. Dat stel ik uit tot Sint Juttemis (narcose, vind ik gewoon niks, liever als het toch voor iets anders moet ofzo. Jajaja is niet goed).

Maar dat is iets wat ze je er niet bij vertellen. Wel een beetje vreemd, vind ik zelf. Als niemand deze informatie als niet waar bestempeld, ga ik dat wel in mijn achterhoofd deponeren.

Wat is wijsheid?
Trudy kreeg een baarmoederontsteking toen ze 8 jaar oud was.
Ik zat zo te dubben of ik haar moest laten opereren, want voor een engelse bull is het op hogere leeftijd toch best eng.
Dierenarts zei : met antibiotica krijgen we dit wel onder controle. Maar ! Als ze na de volgende loopsheid ( is bij haar elke 9 maanden) weer een baarmoederontsteking krijgt en het lukt dan niet met antibiotica, dan is een operatie waarschijnlijk te zwaar voor haar.
Dus besloten om de baarmoeder en eierstokken eruit te laten halen.

Ik herken het niet maar als ik her verhaal zo lees denk ik ook aan een BMO.
Ik persoonlijk zou niet meer aan narcose of opereren denken maar inderdaad aan een onderhoudskuur AB.
Puur vanuit mijn ervaring vanuit de zorg (bij mensen dus, een andere tak van "sport") werkt dit vrij goed en geeft het weinig klachten. Goed langdurige AB is niet gezond, maar hoe lang is lang nog bij een 14 jarig hondje.
Ik denk dat ik daarvoor zou kiezen. Heel veel sterkte met je oude dametje

Inge O schreef:

Fizgig schreef:

bellabeest schreef:
baarmoeder blijft normaal gewoon zitten. door het ontbreken van de hormonen verschrompelt deze waardoor normaal gesproken deze niet meer voor problemen zorgt.
waarom deze blijft zitten is omdat de operatie hierdoor minder zwaar is voor het dier.

O ja, wauw, dat wist ik niet. Volgens mij zei de assistente na de operatie van Shelly dat 'alles eruit was'. Wat een misinformatie dan eigenlijk. Ga ik ze over bellen.

Maar dan zou de baarmoeder in dit geval dus niet verschrompeld zijn, toch? Want die was gevuld met vocht op de echo.

de spreekwoordelijke uitzondering die de regel bevestigt.

En kun je dat zien als je een röntgenfoto laat maken? Dan wil ik weten of Shelly's baarmoeder wel verschrompeld is eigenlijk.

nee, een normale, niet opgezette of met vocht gevulde baarmoeder kan je niet zien op rx. en ja, ik vind ook dat ze jou dat hadden moeten zeggen, als de baarmoeder niet verwijderd werd (wat dus inderdaad standaard niet meer gebeurt om de redenen die bellabeest aangaf).

Dankjewel! Ik ga het nog vragen aan mijn dierenarts, of ie er nou uit is of niet. Ze zeiden dus dat 'alles' eruit was, maar ik weet dus niet zeker wat ze daarmee bedoelen. Maar goed, als het normaal gesproken verschrompelt, hoef ik me daar geen echte zorgen om te maken.

Maar het is wel goed om te weten want stel nou dat Shelly ook een uitzonderingsgeval is, weet ik tenminste dat het ook zo kan zijn dat haar baarmoeder niet is verschrompeld. Ik wil altijd graag precies weten hoe het zit dus bedankt voor de informatie.

.
op een geslachtsziekte al getest ?

dat groen slijm is wel erg heftig lijkt wel of er nog iets in zit, van die laatste kijkoperatie, of iets anders na die sterilisatie-operatie
een gaasje , of zo , wat maar blijft irriteren ?

haar darmen zijn goed, dus geen stokje dwars in de ingewanden ?

het beste bij dit soort dingen is " openmaken " , maar dat hadden ze gelijk al moeten doen , en dan gewoon kijken waar die ontsteking zit

heel veel sterkte

Cleva schreef:

Saschesfloor schreef:Ik vind ook dat je reëel moet blijven.

Ik ook. Gaat goed, schat. Doe maar.
Het is een keer genoeg.

Ik heb ook veel te lang doorgemodderd met Cleo.
Soms is er gewoon geen oplossing en je doet jezelf en je hond een plezier door er een punt achter te zetten.

Maak je geen zorgen, dat gaat hier niet gebeuren. Ik heb met mijn dierenarts afgesproken dat als ik het genoeg vind, het ook genoeg is. Mocht het nu nog niet over zijn, ga ik met haar eens een heel goed gesprek voeren. Want ergens is ze nog te goed en denk ik, haal die baarmoeder er maar uit, maar ik realiseer me ook heel goed, dat ze bijna 14 is en een mooi leven heeft gehad. Dus dan is wellicht een lage dosering ab een prima oplossing voor de laatste periode in haar leven. En dan laten gaan, voordat het niet meer leefbaar is. Ze is me te dierbaar om haar te laten afglijden tot ze nog maar een schim is van haar vrolijke zelf.

Pakdebal schreef:.
op een geslachtsziekte al getest ?

dat groen slijm is wel erg heftig lijkt wel of er nog iets in zit, van die laatste kijkoperatie, of iets anders na die sterilisatie-operatie
een gaasje , of zo , wat maar blijft irriteren ?

haar darmen zijn goed, dus geen stokje dwars in de ingewanden ?

het beste bij dit soort dingen is " openmaken " , maar dat hadden ze gelijk al moeten doen , en dan gewoon kijken waar die ontsteking zit

heel veel sterkte

Ze is meer dan 10 jaar geleden gesteriliseerd, als er een gaasje dwars zat, dan waren er veel eerder problemen ontstaan. Je zegt ook "open maken" je beseft je dat we het hier over een ouwe dibbes van bijna 14 hebben?? Toen de klachten begonnen was ze bijna 11 en was er geen enkele aanleiding om te denken dat dit soort problemen zouden ontstaan. Misschien denk ik raar hoor, dat kan, maar ik ga toch niet zomaar mijn hond laten open snijden? En nee, er zit geen stokje dwars, deze hond is op een leeftijd dat ze niet meer met stokjes loopt of speelt.

Even een update voor alle lieve mensen die hebben meegedacht met Sacha en mij. Ik heb vandaag een heel verhelderend gesprek gehad met mijn dierenarts. Ook na een dubbele antibioticakuur is Sacha nog verre van de oude. Ze leek even wat beter, maar ze wil echt niks meer nu. Ze slaapt de hele dag, wil bijna niet meer mee naar buiten en het lijkt ook alsof ze steeds meer moeite krijgt met opstaan en gaan liggen. We hebben de vreselijke beslissing gemaakt, vrijdag om 16.00 uur komt de dierenarts en geven we haar de rust die ze verdient. We gaan niet meer verder tobben, geen extra onderzoeken meer doen, dat is tegenover haar niet eerlijk meer. Maar jeetje, wat een moeilijke beslissing is dit. Ik ga haar nog 2 dagen vreselijk tot op het bot verwennen en dan is het goed zo.