Voor het eerst angst gevoelt

[Browny]

Bij twee honden die elkaar 1 keer bijna hebben vermoord (nou ja, 1 de andere dan) en nu na een jaar weer tegen zijn gekomen. Ik was al op mijn hoede en heb gevraagd of de hond aangelijnd mocht blijven (dat deed ik ook), nou dat was niet echt nodig volgens de eigenaar, want ze was heel goed af te leiden met een balletje (en dat was ook zo) en dit al zo lang geleden was dat dit wel goed zou gaan, nou daar was ik het dus totaal niet mee eens, maar goed zelf dus op blijven letten en we zijn een heel eind uit elkaars buurt gebleven. Dit was nou eenmaal haar keuze.

Maar toen kwam de betreffende hond dus uit het niet ons van achteren verassen (ver van de baas vandaan), ik had dit op tijd door. de hond rook dus ons spoor en herkende dit gelijk tussen een stuk of 50 andere honden (logisch en was ik dus op behoed).. Ik kon de aanval net voor zijn, dit was echt seconden werk, de hond maakte zich groot om de aanval in te zetten en mijn hond begon daardoor paniekerig te grommen toen ze het zag (die voelde dit al aan en is al een keer van de dood ontsnapt na een aanval van deze hond). Ik heb beide honden gelijk gegrepen bij de halsband (er zat denk ik 20cm tussen hun) en gelijk geroepen, (ik bleef wel kalm) ''dit gaat zo mis'' ''je moet de hond echt pakken en aanlijnen''. Goed, dit werd ook gedaan en er is verder niets kunnen gebeuren.

Ik heb de hond verder op grote afstand gehouden (die was toch weer losgelaten om balletjes te laten apporteren).
Dus de hond met 3 man goed in de gaten gehouden, want mijn angst dat het weer mis zou gaan zat echt hoog en dat heb ik nog nooit gehad. Ik voelde dit zelfs door mijn hele lijf, alsof het tintelde
Mijn hond was hier totaal niet van onder de indruk en heb ik de hele tijd aan de lijn gehad (beetje met een balletje laten spelen), al zou de dat zelf niet opzoeken en ook prima af te leiden is, ik wou gewoon geen conflict opzoeken.

Later waar de honden niet los konden werd ze weer aangelijnd. maar ze roken elkaar op afstand en hielden elkaar in de gaten (er was duidelijk spanning), de andere hond ging toch nog een paar keer door het lint en is door dit gedrag opgegeven moment vertrokken.. (het was ook te warm om haar in de auto te laten, ik heb dit wel even overwogen). het was tijdens een evenement, dus weg gaan was ook geen optie, al had ik dit wel gedaan als de hond nog een keer zou komen buurten.

Maar wat een naar gevoel, zoveel angst in zo een korte tijd, alsof je onder stroom staat. Ik ben al die tijd wel rustig gebleven, ook voor de andere honden.. maar toch kon ik het gevoel niet tegen houden en er zomaar overheen stappen, het nam mijn lichaam gewoon even over toen ze bij elkaar stonden maar gelukkig kon ik wel snel en goed handelen.

Ik heb veel agressie bij honden en conflicten meegemaakt en nooit angstig geweest, maar altijd de controle over mezelf gehad. en dan nu toch voor het eerst angst meegemaakt doordat we van achteren werden verrast en ik het weer helemaal zag gebeuren. Van buiten lijk ik dan wel relax, maar van binnen zat ik gevoelsmatig in een achtbaan en kon zelf bijna aan de bach bloesem Nu maar weer snel vergeten en op dezelfde voet als voorheen verder gaan

[yodi]

Dat was adrenaline die door je lijf gierde sommige mensen kicken daarop, snap je toch niet.

[Browny]

Dat was adrenaline die door je lijf gierde sommige mensen kicken daarop, snap je toch niet.

ik heb dan nog nooit zo een adrenaline gehad, nee ik kan daar echt niet op kicken angstaanjagend gevoel..

[laeken]

Ik heb die situatie ook gehad met mijn kruising bouvier. Ik was niet eens bang dat er perse iets met haar zou gebeuren als wel dat de honden elkaar zouden vermoorden. Er woonde een oude dame met een giga-mechelaar bij mij in de buurt. Zij kon haar hond niet houden. Was een superlief dier. Heel makkelijk ook maar alleen had ze de pik op mijn hond. En mijn hond op haar. Dus de keren dat ik haar trof rukte haar hond zich standaard los en viel mijn hond aan. Mijn hond vocht terug en ze waren veel te gewaagd aan elkaar. Dat werd dus echt bijterij en daarbij is mijn hond enkele keren heel flink gebeten in haar rug omdat ik haar vast bleef houden om erger te voorkomen. Dat was geen pretje. De honden gingen letterlijk voor de kill en omdat het twee honden van 35 kilo waren en allebei herderteefjes was dat heel eng. Die hond beet mij ook als ik haar wilde wegschoppen dus dat wilde ook al niet zo.

Denk dat als ik mijn hond erbij los had gelaten ze elkaar letterlijk in de strot waren gevlogen. Tot de dood als het aan hen lag. Dus vandaar dat ik mijn hond moest laten bijten in haar rug tot de gaten erin zaten. Ik was zelf doodsbang als die hond weer de straat over kwam stormen met de riem er nog aan. Mijn hond liep los dus ik moest dan de halsband grijpen en kon dan niks meer doen om de honden uit elkaar te halen. De eigenaresse was tegen de 80 schat ik.....Die kon helemaal niks doen.

[monky555]

Ik heb het helaas ook een aantal keer gevoeld niet alleen bij vechtende honden, maar ook toen ik een hond redde die verdronk/dood naar de bodem zakte was het meer.
Gelukkig kan ik heel goed handelen op zo'n moment, bij mij komt de klap als ik weet dat het kan.
Nou ik vind het ook niet lekker hoor
Je ben toch wel tekeer gegaan he? Ze wisten toch dat het niet ging en jij hield wel netjes je hond vast, had ik toch niet gepikt hoor. Die 2 moeten elkaar niet, dan hou je daar toch rekening mee?

[Browny]

Ik heb die situatie ook gehad met mijn kruising bouvier. Ik was niet eens bang dat er perse iets met haar zou gebeuren als wel dat de honden elkaar zouden vermoorden. Er woonde een oude dame met een giga-mechelaar bij mij in de buurt. Zij kon haar hond niet houden. Was een superlief dier. Heel makkelijk ook maar alleen had ze de pik op mijn hond. En mijn hond op haar. Dus de keren dat ik haar trof rukte haar hond zich standaard los en viel mijn hond aan. Mijn hond vocht terug en ze waren veel te gewaagd aan elkaar. Dat werd dus echt bijterij en daarbij is mijn hond enkele keren heel flink gebeten in haar rug omdat ik haar vast bleef houden om erger te voorkomen. Dat was geen pretje. De honden gingen letterlijk voor de kill en omdat het twee honden van 35 kilo waren en allebei herderteefjes was dat heel eng. Die hond beet mij ook als ik haar wilde wegschoppen dus dat wilde ook al niet zo.

Denk dat als ik mijn hond erbij los had gelaten ze elkaar letterlijk in de strot waren gevlogen. Tot de dood als het aan hen lag. Dus vandaar dat ik mijn hond moest laten bijten in haar rug tot de gaten erin zaten. Ik was zelf doodsbang als die hond weer de straat over kwam stormen met de riem er nog aan. Mijn hond liep los dus ik moest dan de halsband grijpen en kon dan niks meer doen om de honden uit elkaar te halen. De eigenaresse was tegen de 80 schat ik.....Die kon helemaal niks doen.

Het idee alleen al dat die hond ergens loopt en los kan breken en op jou hond kan duiken is al beangstigend, helemaal als je hond al een keer helemaal open heeft gelegen en dankzij een kundige operatie weer opgelapt is, waar niets meer van te zien is.. maar dat heeft een tijd geduurd.. dus je ziet in een flits alle ellende weer gebeuren.
Dit zijn ook twee flinke honden, waarvan onze hond het dus volledig aflegt die andere hond is vele male sterker en kan gericht de andere hond in één keer uitschakelen. ik heb mijn mening bewust gedeeld in de hoop dat ze haar aangelijnd zou laten..

Poeh dat was wel door het oog van de naald dan.

Griezelig hoor, maar wel goed dat je zo alert reageerde en zo kalm bleef.

ik ben blij dat ik rustig kan blijven in zo een situatie en gelijk kon handelen en de situatie goed inschatten. en niet zo naïef als de baas om de hond haar gang te laten gaan

Ik heb het helaas ook een aantal keer gevoeld niet alleen bij vechtende honden, maar ook toen ik een hond redde die verdronk/dood naar de bodem zakte was het meer.
Gelukkig kan ik heel goed handelen op zo'n moment, bij mij komt de klap als ik weet dat het kan.
Nou ik vind het ook niet lekker hoor
Je ben toch wel tekeer gegaan he? Ze wisten toch dat het niet ging en jij hield wel netjes je hond vast, had ik toch niet gepikt hoor. Die 2 moeten elkaar niet, dan hou je daar toch rekening mee?

dan zou bij mij ook de adrenaline door mijn lijf gieren ja
Nee ik ben rustig gebleven en ken de persoon en de hond, ik heb nogmaals gevraagd of ze haar aangelijnd wou laten, omdat honden elkaar echt niet vergeten en ze elkaar gewoon ruiken (al is het een spoor van urine). nou dat aanlijnen duurde 1 minuut en daarna gooide ze haar weer los. daarna is er nog iemand naar toe gegaan, maar zonder resultaat.. dus ik ben maar ver uit de buurt gebleven en mijn vriend stond op de uitkijk
het was belachelijk ja, zo een groot risico opzoeken, puur naïef en overmoedig, omdat ze op onbekend terrein niets zou doen.. tja totdat je de verkeerde hond treft of in dit geval een oude bekende..
Maar goed we hebben het zelf opgelost en er kon verder niets gebeuren en ze zijn op tijd weg gegaan daarna kon onze hond ook nog even lekker los genieten en spelen