Het HondenForum

Hallo iedereen,

Ik zit al heel lang met iets in mijn hoofd. Hoe belangrijk is het dat een hond contact heeft met andere honden? Ik heb dus maar één hond en het lastige aan mijn hond is dat zij gewoon niet elke hond om haar heen hoeft te hebben. Drukke, grote, lompe honden wilt ze niet hebben (heeft ook te maken met pijn in haar knie, heeft ze een tikje aan over gehouden) en jammerlijk genoeg kom ik deze dus vaak tegen. Wanneer mijn hond vast is, kan ze snauwen naar andere honden en ik zie de meerwaarde er niet van in dat ze even drie seconde snuffelt met een andere hond. De meeste honden die ik in het dorp tegenkom zijn trouwens vaak druk en vervelend, en mijn hond houdt dus niet van druk en vervelend

Op de plekken waar mijn hond vaak losloopt kom ik echt bijna nooit honden tegen. Een heel enkele keer, het zijn over het algemeen leuke honden die ook rustig zijn, dus zo nu en dan speelt ze wel met een andere hond of kan ze in elk geval even een kwartiertje sociaal doen.

Maar, is het heel erg dat mijn hond niet zo veel contact heeft met andere honden? Hoe doen jullie dat met één hond? Zoeken jullie dan ook naar andere honden zodat je hond sociaal kan doen?

Ik ben hier echt heel benieuwd naar want ik weet niet of dit zielig is voor mijn hond of niet...

Groetjes Danielle

Onze honden zijn met z'n vieren dus niet alleen maar toch vinden ze sociale contacten daarbuiten,mits die goed verlopen uiteraard ,toch wel leuk.
Ze hebben buiten hun eigen clubje wel wat honden waarvan ze het leuk vinden om die tegen te komen.
Het ligt dus helemaal aan je eigen hond hoe die daarin staat.
Denk je dat ze wat mist kun je wellicht een vast maatje vinden waar ze het leuk mee heeft en waar je dan zo nu en dan mee oploopt.

mijn hond heeft ook geen sociale hondcontacten en ik geloof niet dat ze die mist.
ze vindt het heerlijk om met mij te lopen en als ze wat anders wil dan lopen en snuffelen daagt ze mij uit tot spel, ik heb haar dat nog nooit naar een hond zien doen.

oh en ik heb ook maar 1 hond

Niet

Voor mijn honden dan, ze zijn met zijn tienen en daar doen ze het maar mee, soms komen er is (eigen fok) puppen langs of logeren.
En een roedel van 12 husky's en een roedel van 8 hounds komen wel is langs of wij gaan daar heen maar meer als dat aan contacten krijgen ze hier in principe niet.
Ohw ja en nog een malamute maar dat vind Lola niet zo'n goed idee dus die alleen in het bos

Tessa heeft alleen contact met Tay en de berner van mijn schoonouders. Heel soms met de reu van een vriend van ons, maar daarvan weet ik dat dat goed gaat. (dominante zelfverzekerde reu, dus Tessa was vanaf het 1e moment verliefd )

Tay heeft er nu nog wat meer, maar echt nodig? Mwah, hij heeft Tessa, maar hij vindt mij ook gewoon echt het einde

Denk dat het (naast per hond) ook wel per ras verschilt. Misschien zullen veel herdershonden het prima vinden bijna alleen met de baas te zijn. Mijn Markiesje is 'verslaafd' aan contact met andere honden, hij heeft dan ook allerlei vriendjes in het park, waar een speelveld is: echt iets voor hem. Je kunt denk ik wel inschatten of jouw hondje het mist, het lijkt erop dat dat niet het geval is.

Daantje_ schreef: Maar, is het heel erg dat mijn hond niet zo veel contact heeft met andere honden? Hoe doen jullie dat met één hond? Zoeken jullie dan ook naar andere honden zodat je hond sociaal kan doen?
Ik ben hier echt heel benieuwd naar want ik weet niet of dit zielig is voor mijn hond of niet...

ik ging niet honden opzoeken, maar die komen gewoon op je pad of niet , en met de regen zeker al niet .. .

kwam het ?. dan oke, ( liever dan geen enge hond natuurlijk ) , kwam het niet ?. ook goed .

Nelle heeft eigenlijk nooit contact met andere honden, volgens mij maakt het voor haar niet uit.

Hoe merken jullie dat jullie hond geen behoefte heeft aan contact? Hoe zien jullie het snuffelen bij een tegemoetkomende hond? Want dat heeft toch niet zo veel waarde denk ik...?

Ik denk dat mijn hond zo nu en dan wel behoefte heeft om met een andere hond te spelen. Ze daagt mij ook wel eens uit tot spel en we doen veel leuke dingen samen en ze kan zichzelf ook goed vermaken en ik doe vaak mee met haar met rennen en wanneer ze een geurtje heeft gevonden kom ik kijken bijvoorbeeld. Maar net als dat ik een week lang op een hondje heb gepast, dit hondje is echt een fantastisch maatje voor haar. Zo'n hond ben ik in die vijf jaar nooit tegen gekomen. Maar in dat weekje hebben ze ook maar 3x 5 minuten gespeeld, dus zo veel is dat dan ook weer niet... En meeste van de tijd negeerde ze elkaar eigenlijk ook, dus dat is dan ook weer apart.

Misschien dat ik eens een wandelmaatje ga zoeken om eens in de week mee te wandelen.

Ik heb twee honden en die hebben allebei verschillende sociale behoeftes. En de een wil bijna nooit met een andere hond spelen, wel snuffelen, maar ook niet altijd. Bovendien reageert ie erg slecht op reuen van zijn formaat dus daar mag ie niet mee snuffelen. Hij gaat wel vaker aan de lijn als ik denk dat ie gaat boeven. Dus loopt in het loslooppark meestal alleen los met honden die hij kent en waarvan ik weet dat het goed gaat, zijn hondenvriendjes. En als het goed gaat, negeert ie andere honden meestal. Er zijn maar weinig honden waar Bruno van gaat kwispelen, één of twee. Ja, lekkere wijven natuurlijk wel, hahaha. Maar om mee te spelen, bijna niet.

En Shelly is erg sociaal en wil graag andere honden ontmoeten, ook vreemde. Dus die loopt meestal los, niet in de wijk hoor want dan gaat ze achter katten aan. Maar die kan een ontmoeting prima handelen en ze speelt graag met andere honden dus dat mag. Tenzij ik zie/merk/hoor dat de andere hondeneigenaar daar geen prijs op stelt. Ze is ook heel makkelijk terug te fluiten. Aangelijnd is ze soms wel blafferig. Maar als ik dan stil ga staan en even wacht, gaat ze al heel snel over tot kennismaken en snuffelen. Dat gebruik ik soms om Bruno iets te leren, maar dat is hopeloos, hahaha.

Maar ik denk dus dat je gewoon moet kijken naar de sociale behoefte van je hond. Is het niet eerder zo dat je moeite hebt erachter te komen wat die sociale behoefte van haar is? Maar goed, als ze blaft tegen een andere hond aan de lijn, nou, dan zou ik de andere kant oplopen, heel simpel. Je kunt het wel proberen zoals ik met Shelly en kijken wat er nou eigenlijk achter dat blafgedrag zit. Want Shelly doet het meer uit nervositeit, de straat is wat smal en ze moeten elkaar face-to-face tegemoet lopen en aankijken. Dat kan voor blaffen zorgen uit onzekerheid en die onzekerheid staat het contact dan in de weg, zou je kunnen zeggen. Bij Bruno is het niet alleen onzekerheid, dus daarbij hoef ik het niet te proberen om stil te staan en te wachten. Maar Shelly's onzekerheid ebt snel weg als ze ziet dat het toch wel een leuk hondje is. Dus zo zou je erachter kunnen komen of ze de andere hond wil ontmoeten of niet.

Maar laat je niks opdringen hoor, als je geen contact wil, dan niet, toch? Jij bepaalt wat er gebeurt, niet de ander, lijkt mij. Je hoeft ook niks te zeggen, je kunt ook oversteken of je hond gewoon niet laten ontmoeten door haar kort te houden, toch? Of is dat lastig?

@Fizgig: het probleem is inderdaad dat ik er niet goed achter kan komen waar mijn hond behoefte aan heeft. Dat komt omdat er maar weinig honden lopen op de losloop plekken. Hier zijn ook geen hondenparkjes. En, uiteraard, kom ik de meeste honden tegen in het dorp maar deze honden vind ik 10x niks en mijn hond vind dat ook. Ze heeft een behoorlijke persoonlijke ruimte en honden die tegen haar op springen of direct dichtbij haar staan, worden weggesnauwd. Overigens doet ze niets aan de lijn hoor, dat is pas als een hond dus te dicht bij komt. Over het algemeen negeert ze honden die we tegenkomen in het dorp. Juist omdat ze die vervelend vindt denk ik Juul voelt zich ook het prettigst als ze los is heb ik het idee, maar daar komt dus het probleem dat ik, op de losloopplekken, bijna geen honden tegen kom.

Mijn hond houdt meer van mensen dan van andere honden. Aandacht delen vindt ze vreselijk (ze is gewoon een jaloers kreng ). Met Lobbes ging het wel heel goed, gewoon omdat hij ook een oude, rustige hond was. Andere honden zoekt Gina niet op (Lobbes en Jaymz wel). Ik zoek ook geen mensen met andere honden op (bij mijn vorige honden ook niet), ik zie wel wat en wie ik tegenkom tijdens een wandeling. Mijn honden mogen niet met iedere hond spelen. Jaymz speelde maar met twee honden en Lobbes heb ik ook niet veel meer zien spelen met een andere hond.

Alleen bij Lobbes had ik echt het idee dat hij een maatje miste, vandaar dat wij Gina uit het asiel hebben gehaald. Maar verder is er niks zieligs aan om enigst hond te zijn. Mocht je het idee hebben dat jouw hond het contact met andere honden echt mist, dan kun je bijvoorbeeld afspreken om met andere hondenbezitters te gaan wandelen.

als ik met andere mensen en honden loop, doe ik dat toch bij voorkeur met bekenden, dan is het makkelijker dingen uit te spreken of uit te leggen.

Het zal per hond verschillen of die behoefte er is en of die behoefte groot is. Toen ik nog één hond had liep ik wel in een redelijk druk wandelgebied. Dan kwamen we genoeg andere honden tegen om even te begroeten maar we bleven zelden staan praten. Zeker met reuen vind ik dat niet handig, als je ze de tijd geeft om te patsen gebeurd dat vaak ook. Begroeten en doorlopen werkt het best hier, een enkele bekende waar hij goed mee kan liepen we dan mee op en kon hij mee spelen. Dat is prima zo en werkt beter dan hem op een hondenveld gooien waar er eigenlijk alleen maar spanning is tussen de aanwezige honden.

Inmiddels met twee honden doe ik het eigenlijk nog precies zo. Ze hebben elkaar, al zijn ze nog steeds niet altijd met elkaar bezig. Ik merk dat ze beide meer behoefte hebben aan aandacht van mij dan van elkaar of andere honden

Leonie. schreef:Denk dat het (naast per hond) ook wel per ras verschilt.

Ja dat denk ik ook! Ik kom bijvoorbeeld niet vaak labradors tegen die geen contact met mijn hond willen leggen

Ik zou sociaal contact niet 'pushen' bij een volwassen hond. Bij een pup of puber zou ik het wel aanmoedigen, wanneer de hond van zichzelf terughoudend is.

Als ik die twee van mij hun gang laat gaan lopen ze naar elke hond die we tegenkomen. Wanneer ze aan de riem zitten wil ik ze bij me houden, maar als ze los lopen laat ik ze gaan.
Nou heb ik het voordeel dat ze allebei eigenlijk altijd rustig op de andere hond af lopen en als de andere hond er geen zin in heeft, dan lopen ze gewoon weg.
Dus ik denk dat ze er beiden behoefte aan hebben om andere honden te ontmoeten omdat ze er zelf op af stappen.

Ruby kon echt niet alleen zelf de honden van buiten waren niet genoeg, Blacky is meer op mensen gericht ik denk dat hem het niet boeit of er andere honden zijn.
Ik denk dus dat de behoefte per hond erg kan verschillen.

Daantje_ schreef:Hoe merken jullie dat jullie hond geen behoefte heeft aan contact? Hoe zien jullie het snuffelen bij een tegemoetkomende hond? Want dat heeft toch niet zo veel waarde denk ik...?

Ik denk dat mijn hond zo nu en dan wel behoefte heeft om met een andere hond te spelen. Ze daagt mij ook wel eens uit tot spel en we doen veel leuke dingen samen en ze kan zichzelf ook goed vermaken en ik doe vaak mee met haar met rennen en wanneer ze een geurtje heeft gevonden kom ik kijken bijvoorbeeld. Maar net als dat ik een week lang op een hondje heb gepast, dit hondje is echt een fantastisch maatje voor haar. Zo'n hond ben ik in die vijf jaar nooit tegen gekomen. Maar in dat weekje hebben ze ook maar 3x 5 minuten gespeeld, dus zo veel is dat dan ook weer niet... En meeste van de tijd negeerde ze elkaar eigenlijk ook, dus dat is dan ook weer apart.

Misschien dat ik eens een wandelmaatje ga zoeken om eens in de week mee te wandelen.

mijn hond snuffelt niet bij tegemoetkomende en/of passerende honden, die foeterde ze in het begin alleen maar uit en na wat begeleiding negeert ze ze nu.
het feit dat dat negeren zo makkelijk aangeleerd is zegt voor mij dat ze niet geïnteresseerd is in andere honden.
gewoon kijken naar je hond is volgens mij de enige manier om er achter te komen wat ze leuk vindt of niet.

ik hoef zelf niet zo nodig gezellie op hondenveldjes, maar als ik aan mijn hond zou merken dat ze dat leuk zou vinden zou ik het wel doen hoor, alleen niet dagelijks

renee-uk schreef:

Daantje_ schreef:Hoe merken jullie dat jullie hond geen behoefte heeft aan contact? Hoe zien jullie het snuffelen bij een tegemoetkomende hond? Want dat heeft toch niet zo veel waarde denk ik...?

Ik denk dat mijn hond zo nu en dan wel behoefte heeft om met een andere hond te spelen. Ze daagt mij ook wel eens uit tot spel en we doen veel leuke dingen samen en ze kan zichzelf ook goed vermaken en ik doe vaak mee met haar met rennen en wanneer ze een geurtje heeft gevonden kom ik kijken bijvoorbeeld. Maar net als dat ik een week lang op een hondje heb gepast, dit hondje is echt een fantastisch maatje voor haar. Zo'n hond ben ik in die vijf jaar nooit tegen gekomen. Maar in dat weekje hebben ze ook maar 3x 5 minuten gespeeld, dus zo veel is dat dan ook weer niet... En meeste van de tijd negeerde ze elkaar eigenlijk ook, dus dat is dan ook weer apart.

Misschien dat ik eens een wandelmaatje ga zoeken om eens in de week mee te wandelen.

mijn hond snuffelt niet bij tegemoetkomende en/of passerende honden, die foeterde ze in het begin alleen maar uit en na wat begeleiding negeert ze ze nu.
het feit dat dat negeren zo makkelijk aangeleerd is zegt voor mij dat ze niet geïnteresseerd is in andere honden.
gewoon kijken naar je hond is volgens mij de enige manier om er achter te komen wat ze leuk vindt of niet.

ik hoef zelf niet zo nodig gezellie op hondenveldjes, maar als ik aan mijn hond zou merken dat ze dat leuk zou vinden zou ik het wel doen hoor, alleen niet dagelijks

Ah juist, dat klinkt wel een beetje als mijn hond (ik heb dan ook een herder dus dat verklaard denk ik een hoop). Eerst veel snauwen als een hond toch te dichtbij kwam (doet ze bijna alleen als ze vast is) en nu ik een tijdje heb geoefend op negeren, negeert ze nu 90% van de honden.
En als ik dan ooit een hond tegen kom op het losloop gebied, dan is het even snuffelen en soms even spelen. Bedankt voor je antwoord!

Mijn hond wil het liefste contact met honden die ze al goed kent, dus daar spreek ik wel mee af als ze al een week niks 'leuks' is tegengekomen op de wandelingen. De rest van de honden gaat ze liever uit de weg, met onbekende teefjes wordt niet gesnuffeld, en alleen sommige reutjes mogen dat.
Een grote uitzondering daarop zijn puppies en jonge honden, daar wil ze heel graag mee kennismaken en spelen.

Mijn honden zijn daarin heel verschillend en dat terwijl ze van hetzelfde ras zijn.
Misty is een beetje een autist, andere honden kan ze heel stom vinden of compleet negeren, heel zelden vind ze er ééntje ineens leuk om mee te spelen. Ze is wel graag met Shadow samen, met hem speelt ze ook veel thuis.
Shadow is meer een party-animal. De rent en speelt en holt vol overgave naar het overvolle hondenstrandje om zich in het feestgedruis te mengen. Hij speelt niet met alles en iedereen, dat dan weer niet, maar hij maakt iha vriendelijk kennis met andere honden.

Sterk hond afhankelijk. Toen Kay nog alleen was zocht ik het wel veel op. Kay vind veel honden leuk, maar lang niet alle. Ik kies zijn vrienden wel zorgvuldig uit. Stabij's, Schotse Collie en Shelties vind hij vaak leuke speelkameraden.
Met Norah er nu bij heeft hij minder sociale contacten omdat we die wat meer vermijden nu, omdat Norah nog wat overprikkeld raakt en daardoor niet zo leuk reageerd soms, maar ook zij kan leuk spelen met andere honden (als ze niet met Kay is), maar met haar zoek ik het niet op, omdat zij snel in krachtmeting met spel gaat zitten.

Bij Bas (die we lang alleen hadden) hadden we weinig sociale hond-hond contacten. Bas vond de meeste honden stom, maar stabijs konden vaak zijn goedkeuring wel krijgen. Winnie later wilde alleen maar even snuffelen. Die was weer niet van spel.

Snuffelen aan elkaar heeft wel degelijk ook wel waarde. Wie loopt er hier allemaal? Sommige honden vind dat gewoon fijn om te weten. Het gros van mijn honden is van de korte contacten. Ff snuffelen en eventueel even spelen, maar vaak is het als snel gewoon weer ieder zijn eigen ding.

oeps verkeerd topic...

Van Tirsa hoefd het allemaal niet. Mensen vond ze wel leuk, maar die honden konden haar gestolen worden, op twee na. Yentle en Lotje vinden het allemaal leuk. Maar ik ga niet met opzet honden zoeken. Ik ga gewoon wandelen en de ene keer komen we 10 honden tegen op de wandeling en de andere keer geen een. Lotje moet wel bij alle honden eerst de kat uit de boom kijken, maar na 'n minuutje is het dolle pret.

Ik merk toch dat mijn hond interesse heeft in andere honden, dus ik moet nu toch wel iets gaan verzinnen. Ik heb nog een vriendin met een hondje, waarvan ik weet dat dat goed gaat en ik zat te denken om in de toekomst naar een hondenschool te gaan zodra ik mijn rijbewijs heb. Verder zou ik het niet weten, ik vind het zo lastig om in te schatten met welke honden mijn hond overweg kan. Misschien moet ik d'r maar gewoon los laten als ik loslopende honden nader, want nu lijn ik haar steeds aan en houden die andere mensen hun hond ook weer natuurlijk bij zich.

dat kun je natuurlijk ook alleen maar doen als je zeker weet dat het met jouw hond goed gaat.
geloof dat ik dan toch liever op zoek zou gaan naar een paar wandelmaatjes waarvan je dat wel zeker weet.

Gewoon losloopgebieden opzoeken en los laten lopen.
Op die manier kom ik hier bijna dagelijks wel mensen en honden. Als het niet klikt loop je door, klikt het wel kan je even een praatje maken en hebben de honden lol.
Sommige honden hebben daar meer behoefte aan dan anderen. Osa was een hond die buiten niet zo geïnteresseerd was in honden, niet om te spelen. Ze was wel heel sociaal.
Het boeide haar gewoon niet. Ook niet erg, het is wat zij fijn vond.

Het moet ook maar net klikken. Ik kan nu bij Tessa inschatten welke honden ze wel en niet leuk vindt, maar dat kan ik alleen maar omdat ik die andere honden ken. En zelfs dan nog verschilt het of ik ze samen laat, ligt vaak aan de baas. Liefst iemand die een beetje dezelfde ideeen heeft. (Dus bijvoorbeeld geen ballen gaat gooien)

Toen ze jong was had Sonja er wel behoefte aan maar nu het een oud kreng is wil ze er niets meer van weten. Pups zijn wel leuk en haar jeugdliefde, een labrador, wordt met veel gepiep en gelebber begroet maar voor de rest is ze alleen in mij geinteresseerd en alle interessante geurtjes.

Hier 3 honden, met allemaal hun eigen voorkeuren.

Mies táált niet naar andere honden. Snuivende reuen snauwt ze weg, teefjes gedoogt ze.
Jet is dol op andere honden, maar bij een groot formaat blaft ze wel eens uit onzekerheid. Dan gaat ze zitten. Is het ijs gebroken, dan speelt ze er graag mee. ze heeft een paar keer 'per ongeluk' een reu van zich af gesnauwd. Zal ze wel van Mies hebben geleerd.
Otto heeft een paar 'vaste' vriendjes en vriendinnetjes waarmee het altijd leuk gaat. Soms ga ik ergens op bezoek waar hij met een ruwharig teckeltje in de tuin kan spelen. Van blaffers en groterds moet hij niet veel hebben. Een buurhondje hier blaft nogal, dan gaat hij aan het einde van de flex zitten wachten tot ik met buurvrouw ben uitgekletst