Het HondenForum

Ik zie in een marktplaats advertentie staan dat een pup voor de helft weg mag, omdat ie een hartruisje heeft. Maar, de dierenarts heeft het ruisje gegradeerd, ze beweren dus dat er een gradatie bestaat voor hartruisjes? Van 0-6 en de pup heeft 1 dus ze verwachten dat de ruis nog weg zal trekken. Klopt dat? En dat doen ze dus door te luisteren via de stethoscoop? Vind ik wel gek, ik heb er nog nooit van gehoord.

Ik vind het eigenlijk niet kunnen om een pup te verkopen die een hartruis heeft want het kan van alles betekenen. Van niks aan de hand tot een ernstige afwijking. Of niet? Om het zeker te weten, moet je toch een echo laten maken, lijkt mij. Waarom werken ze dan, als dat klopt, met gradaties? Vind ik eigenlijk best riskant. Een ruisje klinkt toch gewoon als lublubssjjj ipv lublublub? Nou ja, voor zover mijn kennis ervan, maar het lijkt me erg lastig daar onderscheid in te maken via de stethoscoop. Een stethoscoop 'is a very blunt instrument' dwz je kunt horen dat het niet is zoals het hoort maar veel onderscheid kun je niet maken. Toch?

ér zijn inderdaad gradaties voor hartruisjes' soms groeien ze er gewoon overheen

Sucha schreef:ér zijn inderdaad gradaties voor hartruisjes' soms groeien ze er gewoon overheen

Dit dus. En soms koop je een pup zonder hartruisje en krijg hij er alsnog een als hij een jaar of 3 is.

Sucha schreef:ér zijn inderdaad gradaties voor hartruisjes' soms groeien ze er gewoon overheen

Ja okee, maar vind je dat geen schijn veiligheid bieden dan? Het lijkt mij evengoed mogelijk dat het ruisje toch iets ernstiger blijkt te zijn dan men had gedacht.

een hartruisje kan wegtrekken zoals bij 1 van mijn honden,
en een hartruisje kan op latere leeftijd op een echo ook lekkende hartkleppen blijken te zijn,
zoals bij mijn andere hond.
ze kunnen wel in gradaties praten maar je weet dus nooit welke kant het op zal gaan.
ik hoop dat de mensen dit er ook bij vertellen als ze de pup verkopen.

Je kunt aan het type ruis redelijk tot goed horen om welk type afwijking het gaat.
Je kunt dus ook horen of het om een specifieke afwijking gaat of om een ruis die met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid zal verdwijnen.

Iedere afwijking heeft namelijk zijn eigen kenmerkende geluid en - belangrijker - zijn eigen kenmerkende plaats in het hart.
Linkeroksel is iets totaal anders dan rechteroksel, zeg maar.

Je moet dus wel weten waar je het over hebt, over welk ras het gaat en over welke specifieke afwijking het wel of niet gaat.
Dat zijn behoorlijk cruciale zaken.

Bij een van mijn pups uit mijn laatste nest ( boxers, nu 3mnd oud) is bij controle voor de tweede enting ook een ruisje vastgesteld.
Bij de controle voor de eerste enting, bij mij dus, is het ruisje niet gehoord, of was het er nog niet.

Ik heb met de baasjes afgesproken dat ze het nog een paar maanden aankijken, mits hij geen klachten heeft natuurlijk, en als het bij pakweg 8 maanden nog niet weg is, dan laten we, op mijn kosten een echo/doppler maken.
Alle ouderdieren in ons ras worden tegenwoordig onderzocht op hart afwijkingen, in mijn geval al een paar generaties achter elkaar, dus ik maak me niet zo'n zorgen, maar wil toch graag uitsluitsel hebben voor zowel de baasjes als voor mijzelf.

Okee, dank u voor de info, je kunt dus wel wat verschil horen. Het gaat hier om een chihuahua pup, ik heb de advertentie er maar niet bij gezet, ik wil de mensen ook geen problemen bezorgen ofzo. Het is idd wel netjes dat ze het vermelden maar ik vraag me af of deze mensen dan ook bereid zijn om de kosten van een echo later te vergoeden. Volgens mij is het een gewoon gezinnetje. Dat vind ik dan wel netjes, als een fokker de echo vergoed.

Ik wist van Ronja dat ze een moeilijke geboorte heeft gehad, ze zat vast in het geboortekanaal, de moeder moest met spoed naar de dierenarts en Ronja was even niet meer levend, zeg maar. Ze deed er wat langer over om op gang te komen. Dus ik nam de gok ook hoor. Alleen ja, ze is wel overleden met 7 maanden, er zou daar een verband mee kunnen zijn. Ze was zowat de helft kleiner dan haar broers en zussen. Ik heb haar naar de dierenarts meegenomen toen ze 6 maanden oud was en toen hoorde de dierenarts niets aan haar hart. Ze blafte wel op dat moment. Een slecht onderzoek dus, denk ik. Maar ik heb altijd gedacht dat ze een slecht hart moeten hebben gehad. Het zou ook heel goed kunnen van niet hoor.

Maar als ik dat hoor over ruisjes graderen, maak ik me een beetje zorgen, eerlijk gezegd. Zo kun je toch niet echt een ernstig probleem uitsluiten, ik denk dat het zou kunnen dat ze sommige gevallen daarmee missen. Maar ik heb er verder geen ervaring mee, ik vroeg me af wat mensen ervan denken die zelf pups fokken. Die krijgen daarmee te maken, neem ik aan. Ik vind het wel een beetje klinken naar natte vinger werk, dat graderen, of moet ik dat zo niet zien? Mensen moeten ook zelf weten of ze de gok nemen, maar zijn ze dan wel echt goed op de hoogte met zo'n gradatie? En wat weten mensen zelf van hartruisjes? Ik zou nu nooit meer dezelfde fout maken trouwens, door de gok te nemen met een pup die iets zou kunnen mankeren. Voor mij helemaal geen pups meer.

Ik moet door dit verhaal denken aan Bleza, die Moosje in huis heeft genomen met de gedachte dat die elk moment om kon vallen.

Dee schreef:Ik moet door dit verhaal denken aan Bleza, die Moosje in huis heeft genomen met de gedachte dat die elk moment om kon vallen.

Dus die heeft een slecht hart, of dat wordt aangenomen door het geluid wat ze horen via de stethoscoop? Want dat is wel vervelend want dan neem ik aan dat een roesje een risico zou kunnen zijn dus ga je dan verder zoeken? Terwijl je hond in de narcose zou kunnen blijven. Dan hoop ik maar dat die gradatie klopt want als die niet klopt en het probleem blijkt minder ernstig dan verwacht, kun je misschien beter gericht behandelen door wel een echo te maken. Maar dat zou ik ook niet durven als ze zeggen dat ie de ergste gradatie heeft. Mja, ik weet niet wat ik ervan vindt.

Jarah van mij heeft een vernauwde aorta, ik voelde al toen ze geboren was dat ze een hartruisje had, had haar in mijn hand en voelde het raar doen in haar borstkas. Bij de eerste enting zei de dierenarts dat ze een hartruisje had, heb de mensen die haar wilden kopen gebeld en die wilde nog met haar naar hun eigen dierenarts en dat hebben we gedaan die hebben hen afgeraden om Jarah te kopen.

Hun dierenarts zei dat ik haar maar moest houden en in een karretje rond moest gaan rijden, ja dag ben gekke Henkie niet, heb haar wel gehouden maar lekker laten rennen en vliegen hoor, is het einde verhaal dan is het einde verhaal.

Heb later nog een echo laten maken en toen bleek dat ze een vernauwde aorta had. Maar ze doet het goed, ze wordt in november alweer 9 jaar. De helft van de honden met deze aandoening wordt niet ouder dan 7 jaar had de dierenarts gezegd die de echo gemaakt heeft.

gonnie schreef:Jarah van mij heeft een vernauwde aorta, ik voelde al toen ze geboren was dat ze een hartruisje had, had haar in mijn hand en voelde het raar doen in haar borstkas. Bij de eerste enting zei de dierenarts dat ze een hartruisje had, heb de mensen die haar wilden kopen gebeld en die wilde nog met haar naar hun eigen dierenarts en dat hebben we gedaan die hebben hen afgeraden om Jarah te kopen.

Hun dierenarts zei dat ik haar maar moest houden en in een karretje rond moest gaan rijden, ja dag ben gekke Henkie niet, heb haar wel gehouden maar lekker laten rennen en vliegen hoor, is het einde verhaal dan is het einde verhaal.

Heb later nog een echo laten maken en toen bleek dat ze een vernauwde aorta had. Maar ze doet het goed, ze wordt in november alweer 9 jaar. De helft van de honden met deze aandoening wordt niet ouder dan 7 jaar had de dierenarts gezegd die de echo gemaakt heeft.

Wat goed dat je haar niet als een ei hebt behandeld, hahaha, dat zou ik ook niet hebben gedaan. Wat heeft dat nou voor zin, een hond in een karretje. Dan had ik liever dat ze dood neerviel tijdens het spelen, nou ja, bij wijze van spreken dan. In feite zijn ze dus bij Jarah eigenlijk veel te pessimistisch geweest en dat terwijl ze een echo heeft gehad. Dat is natuurlijk fijn, ze kunnen maar beter te pessimistisch zijn. Want als ze te optimistisch zijn, kunnen mensen voor vervelende verrassingen komen te staan.

Maar als een hond een echo van het hart krijgt, hoor ik niet vaak, nou, het viel ontzettend mee en hij hoeft niet eens medicatie. Zouden dierenartsen wel vaker te pessimistisch zijn, vraag ik me af. Het hart is natuurlijk een ontzettend complex orgaan, dat snap ik ook maar daarom vind ik juist die gradaties zo vreemd. Een soort nuance aanbrengen in de gok die je neemt want het menselijk oor is niet geschikt om veel onderscheid te maken, lijkt mij. Ik snap wel waarom ze het doen, maar ik vind het eigenlijk een beetje vreemd. En je maakt kans om fouten te maken op deze manier, vind ik.

Je hoort best vaak van pups met een ruisje, vind ik, dus het zou kunnen dat het een gevoelig onderwerp is, omdat fokkers misschien liever niet zien dat mensen zich overmatig zorgen gaan maken terwijl het meestal een licht probleem is wat vanzelf herstelt. Daarvoor weet ik te weinig over de fokkerswereld, daarom vraag ik het ook. Ik denk niet dat ik ooit nog aan een pup wil beginnen maar zeg nooit nooit. Dus dan vraag ik me af, hoeveel risico is een ruisje, vastgesteld in de puppentijd, nou eigenlijk voor de gezondheid en welzijn van de hond? En, moet je eigenlijk niet toch een echo maken als er een ernstige gradatie is?

Nou te pessimistisch weet ik niet. Een paar jaar terug heeft onze eigen dierenarts ( toen was het onze eigen dierenarts nog niet) opnieuw een echo gemaakt omdat er een kies af was gebroken en die moest getrokken worden en daar moest ze natuurlijk voor onder narcose, deze dierenarts zei ook dat het een ernstige vernauwing was, maar dat de vaatwand er goed uitzag, hij zei dat normaal gesproken bij deze aandoening de vaatwand dikker wordt en bij Jarah was hij nauwelijks verdikt.

En ze krijgt ook nog geen medicatie. Haar hart kan het schijnbaar heel goed opvangen.

Gonnie, je zorgt er wel voor dat er een lichtje bij me gaat branden. Ik heb altijd gedacht dat Ronja een hartprobleem had. Ze is natuurlijk dood en ik heb geen sectie laten doen dus ik weet dat niet zeker. Maar als ze op mijn borst lag te slapen, was ze net een stoomlocomotiefje, hakkehakkepuf, haar hele borstkas ging dan op en neer, niet helemaal normaal, in mijn ogen.

Maar als ze een hartprobleem had gehad en er was niks aan te doen geweest (wat meestal zo is, je kunt het alleen wat beïnvloeden met medicatie) had ik toch niks anders gedaan dan wat ik heb gedaan. Pff, dat is wel een 'lightbulb moment', dankjewel. Al zou ik het hebben geweten, dan zou ik haar toch niet als een ei hebben behandeld. En dan was ze er ook gewoon aan gestorven. Jeeee had ik dat drie jaar geleden maar bedacht zeg. Nou ja, even off topic maar voor mij toch wel erg belangrijk. Ik heb me altijd schuldig gevoeld dat ik haar niet grondiger heb laten onderzoeken maar dat had toch niks uitgemaakt. Er valt ineens een last van mijn schouders, echt.

De wetenschappelijke kant interesseert me nog steeds maar er is ook nog het dagelijkse leven en de emotionele kant, de levenskwaliteit. Dat is natuurlijk het allerbelangrijkst. Ik vind dat een hond wel een leven moet kunnen hebben met alle hondse dingen die daarbij horen. Dus ik snap mensen nu beter die niet verder willen zoeken en zich erbij neerleggen dat het zomaar voorbij kan zijn.

gonnie schreef:Nou te pessimistisch weet ik niet. Een paar jaar terug heeft onze eigen dierenarts ( toen was het onze eigen dierenarts nog niet) opnieuw een echo gemaakt omdat er een kies af was gebroken en die moest getrokken worden en daar moest ze natuurlijk voor onder narcose, deze dierenarts zei ook dat het een ernstige vernauwing was, maar dat de vaatwand er goed uitzag, hij zei dat normaal gesproken bij deze aandoening de vaatwand dikker wordt en bij Jarah was hij nauwelijks verdikt.

En ze krijgt ook nog geen medicatie. Haar hart kan het schijnbaar heel goed opvangen.

Okee, dus ze doet het gewoon beter dan andere honden met haar aandoening. Wat een zegen dan zeg. Ik hoop dat ze heel oud mag worden, pinchers worden toch oud, volgens mij? Nou ja, als ze maar happy is, ja toch? Kwaliteit boven kwantiteit, voor mij dan.

Gemiddeld kunnen Pinschers 13 jaar worden.

Maar ze doet het voorlopig nog goed dus maak me geen zorgen hoor.

En inderdaad als ze maar happy is, ga echt nooit niet met een hond in een karretje rijden, of het moet iets tijdelijks zijn. Maar niet voor altijd dan is het jammer maar dan laat ik haar inslapen als ze niet meer mee kan met lopen.

Fizgig schreef:

Dee schreef:Ik moet door dit verhaal denken aan Bleza, die Moosje in huis heeft genomen met de gedachte dat die elk moment om kon vallen.

Dus die heeft een slecht hart, of dat wordt aangenomen door het geluid wat ze horen via de stethoscoop?

Dat werd aangenomen ja, toen de DA hier in NL haar hart beluisterde, die schrok zich te pletter. Er is daarna wel een echo gemaakt en daaruit bleek dat het inderdaad heel ernstig is.

DeDiana schreef:

Fizgig schreef:

Dee schreef:Ik moet door dit verhaal denken aan Bleza, die Moosje in huis heeft genomen met de gedachte dat die elk moment om kon vallen.

Dus die heeft een slecht hart, of dat wordt aangenomen door het geluid wat ze horen via de stethoscoop?

Dat werd aangenomen ja, toen de DA hier in NL haar hart beluisterde, die schrok zich te pletter. Er is daarna wel een echo gemaakt en daaruit bleek dat het inderdaad heel ernstig is.

Maar toch gaat het redelijk goed met haar, dacht ik, of klopt dat niet? Wel heel erg natuurlijk. Toch zou ik zelf denk ik voor de kwaliteit van leven gaan en ze niet in een doosje stoppen met fluweel erin.

Ik denk nu, eigenlijk is het maar goed ook dat ik niet wist dat er iets mis was met Ronja want er was waarschijnlijk toch niet veel aan te doen geweest en ik ben zo dat ik me dan de hele tijd zorgen zou maken. Neemt niet weg dat ik ook een echo zou laten maken als er bij Shelly of Bruno een ruisje werd vastgesteld. Gelukkig, even afkloppen, hebben ze nu nog een gezond hart zonder ruisje. Ik duim dat Bleza toch nog wat leuke jaren voor de boeg heeft.

Hier een enkele keer een ruisje gehad bij pups (3x), eerste keer de afspraak geld terug bij ernstige afwijking, de 2de keer 2 in 1 nest & op mijn kosten hartecho gemaakt. Geen bijzondere afwijking gezien & met 13 weken waren ze er beiden overheen.

crutz schreef:Hier een enkele keer een ruisje gehad bij pups (3x), eerste keer de afspraak geld terug bij ernstige afwijking, de 2de keer 2 in 1 nest & op mijn kosten hartecho gemaakt. Geen bijzondere afwijking gezien & met 13 weken waren ze er beiden overheen.

Okee, dat lijkt me wel de logische gang van zaken eigenlijk, en het meest nette naar de pupkoper toe. Dus jij hebt ook de ervaring dat ze eroverheen groeien. Dan snap ik dat men zich er niet zo heel veel zorgen over maakt. Ik zou het alleen niks vinden zelf en niet aan een pup met een ruisje beginnen maar ja, dat komt wel een beetje door Ronja. Maar pups vind ik sowieso erg veel werk, volwassen honden zijn meer mijn ding.

Mijn vriend zeurt al een tijdje dat hij er een rottweilerpup bij wil maar ik weet hoe dat gaat, dan ben ik toch de hoofdverzorger dus dat doe ik alleen als ie schriftelijk belooft dat hij er 24/7 voor zal zorgen, hahaha. Bij de notaris dan he. En bij niet gehoorzamen, moet de pup terug naar de fokker. Als ik aan een rottweilerpup begin, zouden we ook eerst een goeie fokker moeten vinden, neem ik aan, want met een pup wil ik wel dat ie getest is. Nee hoor, herplaatsers zijn veel leuker. Ik kan veel beter leven met een volwassen hond met een gebrek dan een pup met een gebrek namelijk.

Jacq schreef: ik hoop dat de mensen dit er ook bij vertellen als ze de pup verkopen.

Fizgig schreef:Ik zie in een marktplaats advertentie staan dat een pup voor de helft weg mag, omdat ie een hartruisje heeft.

DeDiana schreef:Dat werd aangenomen ja, toen de DA hier in NL haar hart beluisterde, die schrok zich te pletter. Er is daarna wel een echo gemaakt en daaruit bleek dat het inderdaad heel ernstig is.

Wat zei die eigenlijk dat er mis was?
Want er kan zoveel mankeren en de werkelijke ernst hangt natuurlijk af van de kwaal.

Bij Balou is pas na een jaar een ritmestoornis ontdekt, voor heen was er nooit iets van gehoord. Ook de cardioloog hoorde in de eerste instantie niets verdachts. Op het ecg was te zien dat er rechts toch iets aan de hand was, maar de arts dacht ook dat wel los zou lopen. Het blijkt toch ernstig te zijn en aangeboren, als er eerder een echo was gemaakt was het eerder ontdekt. Nu maakt dit in Balou zijn situatie niets uit, maar aan sommige afwijkingen is iets te doen wanneer ze op tijd ontdekt worden.
De cardioloog pleit voor het belang van een echo bij hartritmestoornissen of een ruisje, deze kunnen onschuldig zijn, maar er kan ook meer aan de hand zijn wat voor de eigenaar belangrijk is om te weten. Ondanks de trieste uitkomst ben ik blij dat ik een echo heb laten maken, ik weet nu wel waar ik aan toe ben. Ik zal dus geen pup kopen met een hartruisje waarvan de oorzaak niet bekend is.

Dubbel?? Ik begin me er voor te generen, al mijn reacties zijn dubbel, ik begrijp er niets van.

Ik kan me niet voorstellen dat je met een stetoscoop de gradatie van een ruisje kan vaststellen.
Hooguit kan je een (sterk) vermoeden hebben..
O.a. in het topic van Antonetta over Balou begreep ik van Inge O dat je pas kunt vaststellen wat er echt aan de hand is na een onderzoek (met bijv. echo)

ranetje schreef:Ik kan me niet voorstellen dat je met een stetoscoop de gradatie van een ruisje kan vaststellen.
Hooguit kan je een (sterk) vermoeden hebben..
O.a. in het topic van Antonetta over Balou begreep ik van Inge O dat je pas kunt vaststellen wat er echt aan de hand is na een onderzoek (met bijv. echo)

Maar als een da weet waar hij naar moet zoeken kun je aan de plaats en het soort ruis wel degelijk conclusies verbinden.
En dan kun je aan de hand daarvan al dan niet tot een echo besluiten.

Dat er da's zijn die ruisjes missen is een ander verhaal.

Fizgig schreef:Maar toch gaat het redelijk goed met haar, dacht ik, of klopt dat niet? Wel heel erg natuurlijk. Toch zou ik zelf denk ik voor de kwaliteit van leven gaan en ze niet in een doosje stoppen met fluweel erin.

Ja, het gaat erg goed met haar. Ze is gewoon een actieve, jonge en vrolijke hond en er is tot nu toe niets te merken van haar slechte hart.

Marjoleine schreef:

DeDiana schreef:Dat werd aangenomen ja, toen de DA hier in NL haar hart beluisterde, die schrok zich te pletter. Er is daarna wel een echo gemaakt en daaruit bleek dat het inderdaad heel ernstig is.

Wat zei die eigenlijk dat er mis was?
Want er kan zoveel mankeren en de werkelijke ernst hangt natuurlijk af van de kwaal.

Moosje en Lisette weten het precies, maar als ik mij niet vergis een een flink gat in de hartklep, een vernauwde aorta en een verdikte hartwand.
Het klonk blijkbaar al helemaal niet eens meer als een hart, dus vandaar dat de luisterende DA meteen gealarmeerd was. In dit geval hoorde de DA dus niet slechts een ruisje, maar alleen maar ruis.

Ik denk heus wel dat een ervaren DA weet wat hij hoort.
Lotje had ook een licht ruisje bij haar tweede enting, bij de derde was het al veel minder en ook zij zal er, zoals best wel veel pupjes, gewoon overheen groeien.

Bij mensen is dat idem ditto.

Dit schreef Inge

Inge O schreef: de doorsnee praktijkda weet geen fluit van harten, oa. om de goede reden dat ze niet de (dure) apparatuur hebben om het juist te onderzoeken - wat écht wel nodig is om er iets zinnigs over te zeggen.

Het gaat er dus gewoon om of je het verder laat nakijken door een specialist of niet.
Lijkt me.

ranetje schreef:Dit schreef Inge

Inge O schreef: de doorsnee praktijkda weet geen fluit van harten, oa. om de goede reden dat ze niet de (dure) apparatuur hebben om het juist te onderzoeken - wat écht wel nodig is om er iets zinnigs over te zeggen.

Het gaat er dus gewoon om of je het verder laat nakijken door een specialist of niet.
Lijkt me.

De doorsnee da zou het verschil wel degelijk moeten weten tussen de verschillende types ruis.
Als ik tegen mijn da zeg dat ze moet letten op PDA weet ze echt wel waar ze moet luisteren en welk typisch geluid dat geeft.
En ze horen wel degelijk te weten of een ruis nader onderzoek behoeft of dat je na enkele weken nog eens kunt kijken of het wellicht is verdwenen.

Ik heb eerlijk gezegd nog geen da getroffen die dat niet wist