Vandaag is het 6 jaar geleden dat mijn hond werd doodgebeten.
Wat een nachtmerrie was op die moment, is vandaag nog slechts een nare herinnering geworden. het verdriet slijt, dat is echt wel waar...
Soms blijft er nog wel eens de vraag, wat er geworden was als hij er gewoon wel nog was geweest, mijn leven ging er toch echt wel compleet anders uitgezien hebben.
De honden van nu, had ik al niet gehad
(op Ds na natuurlijk)Ik denk er niet veel meer aan, aan die avond van toen. Het lijkt ook allemaal nu nog wat irreëel. Alsof het nooit is gebeurd.
het heeft mijn kijk op honden ook niet veranderd, mijn aanpak naar eigen honden toe wel mss.
Het was een stomme dood, had niet gehoeven, verkeerde plaats op verkeerde moment zoiets. Maar ergens ben ik ook wel blij nu met hetgeen ik nu heb.
Heel dubbel allemaal... als er ergens een hemel voor honden is, hoop ik in elk geval dat Fez er is. De hel hebben we samen gezien...
. 
