Het HondenForum

Loop ik metBlacky en Ruby smorgens vroeg buiten in de stilte bleef Blacky maar moeilijk krom staan zo te zien kon hij moeilijk poepen.
Geduldig blijf ik staan.
Maar hij kreeg zo zielig pijn en als hij pijn heeft klimt hij in me voor troost zo nu ook buiten.
En ja hoor ik ruik de lucht al het zijn de klieren heerlijk smeurie over mijn voeten gelukkig niet in mijn nek.
Thuis de rest even gedaan en pijn is oven maar wat moet je soms toch van je hondjes houden om die stank te vedragen

Ja, dit ben je dan ook zo weer vergeten he... dan kijken ze even vertederd en je hart smelt weer...

Ingrid

Ja nou en lucht ook gelukkig gaan ze meestal vanzelf makkelijker leeg

Hahaha, oepsiedoepsie. Dat deed mijn overleden kat wel eens bij me toen ie nog leefde, dan zat ie gezellig op schoot, stond op en pffff, alles over me heen. En niet één keer he. Nou, ik hield erg veel van die kat maar dan rende ik toch echt meteen naar de badkamer om snel alles in de was te gooien en onder de douche te springen. Het zijn net stinkdieren dan!

O zo kwam ik eens van zwemmen en ging achter mijn bureau zitten toen kwam poes Lucy aan lopen gaar voor me staan en zo tegen me haar piesen waarschijnlijk omdat mijn haar nog naar chloor rook

och en toch blijven ze lief