Het HondenForum

Cayuga heeft wat gewrichtsproblemen. Ik vermoed dat het spondylose is, na voelen en hem bekijken. Uiteraard ga ik daar een foto van laten maken.
Maar dan, wat is de optimale pijnstilling?
Aangezien ik zelf (o.a.) spondylose heb, weet ik dat zonder pijnstilling geen optie is. Dat doet verrekte zeer. Maar ik hoor van alles dat gegeven wordt, wat is nu het beste? Rymadil, tramadol (heb ik zelf)....roept u maar!

Trocoxil?

spondyvetsem schijnt heel goed te werken.

Quireste heeft ernstige spondylose en kreeg eerst rimadyl, voor kortere perioden. daarna op een onderhoudsdosering van metacam. en nu krijgt hij trocoxil en extra tramadol.
dan hebben we het over een jaar of 5 à 6 dat dit nu duurt, Quireste is nu 13... en lichamelijk gat het redelijk met hem.

sterkte met cayuga, hoop dat het meevalt...

previcox, daar deed gina (en jan incidenteel) het prima op.

oh en Quireste krijgt zitac voor zijn maag, het is toch rotzooi wat ie binnenkrijgt...

Nou, Nora had spondylose maar kreeg geen pijnstilling. Nu moet ik wel zeggen dat toen we daar achter kwamen haar hele rug al compleet vast zat, we hebben het heel toevallig opgemerkt omdat ze last kreeg van haar blaas en we daar een foto van lieten maken om te kijken of het een tumor is of stenen. We hebben haar toen een tijdje rymadil gegeven om te kijken of ze het daar beter op zou doen maar dat maakte absoluut geen verschil.

Wel heeft ze medicatie gekregen voor incontinentie, vanwege de spondylose waren ook de zenuwen naar haar blaas was bekneld waardoor die soms niet goed werkte en daar werd ze onrustig van. De medicatie voor incontinentie afbouwen betekend onrust, stoppen met rymadil niet. En rymadil nam de onrust ook niet weg als die er was, dat ging dan echt puur om die blaas.

Die van mijn ouders krijgt Metacam en Spondyvetsem

En vanwege zijn HD ook Primeval

Dusty heeft destijds metacam gehad, een periode overigens maar toen was het vergroeid en deed het schijnbaar niet meer pijn.

Maeve schreef:Nou, Nora had spondylose maar kreeg geen pijnstilling. Nu moet ik wel zeggen dat toen we daar achter kwamen haar hele rug al compleet vast zat,

Als het eenmaal vergroeid is doet het geen pijn meer, inderdaad.
De pijn wordt veroorzaakt doordat de botwoekeringen over elkaar schuiven, en als het vast zit gebeurd dat niet meer, tenminste zo is mij dat uitgelegd.

Hmm, ik hoopte op meer eenduidige antwoorden vwb de pijnstilling
Nou ja, we hebben opties dus. Ook fijn om te weten.

Mylo* had ook spondylose en die heb ik ruim 6 jaar behandeld met accupuctuur.
Laatste half jaar pas met Rimadyl. Hier werd hij erg suf van, maar hij wilde op een gegeven moment de behandelingen niet meer.
In de laatste week van zijn leven heeft hij een spondylose brug gebroken, daar had hij veel pijn aan. Toen hielp morfine en rimadyl samen niet meer.
Mylo* kon bijna niet meer lopen en de glans uit zijn ogen was helemaal weg. Mylo* was op.
We hebben afscheid van hem genomen.

Nou, zover is het gelukkig nog niet
Hij aarzelt met gaan zitten, en hij loopt enigszins stijf in de achterhand, dat typische 'ik-moet-poepen' loopje. En hij tongelt als ik gericht zijn ruggegraat betast.

ik stem ook voor prevocox, altijd goede resultaten mee gehad.
wat een narigheid, dat het nu slecht loopt qua bewegen, - hopelijk kan er met pijnstilling nog heel lang een kwalitatief goede tijd aan vast geplakt worden

De corgi van m'n moeder is nu pijnvrij op een combi van
Puur Spondy
Omega 3
Glucobest

De spondylose is op foto's vastgesteld, maar t gaat nu super

S@ndr@ schreef:ik stem ook voor prevocox, altijd goede resultaten mee gehad.
wat een narigheid, dat het nu slecht loopt qua bewegen, - hopelijk kan er met pijnstilling nog heel lang een kwalitatief goede tijd aan vast geplakt worden

Heel slecht loopt hij niet, hoor. Hij rent en dolt dat het een lieve lust is, rent Skadi er op zijn sloffen uit (die daar regelmatig bijzonder nijdig om wordt ). Hij springt rustig twee meter omhoog bij de zandverstuiving, iets wat Skadi niet haalt, die moet omlopen.
Het viel me alleen op dat hij soms wat stijf beweegt in de achterhand. En gisteren viel me die aarzeling bij het gaan zitten op. En toen ging ik dus gericht voelen.

Het is toch uitproberen welke pijnstiller bij jouw hond het beste werkt. Ik ken honden die last kregen van bijwerkingen (maag) terwijl anderen daar weer geen last van hadden. Persoonlijk dus, net als bij mensen.
Na een foto weet je ook wat er echt aan de hand is.

*Esther schreef:Persoonlijk dus, net als bij mensen.

Nou, als je EDS-ers vraagt wat voor pijnstilling voor ze werkt, roepen ze in koor 'Tramadol' of 'oxycontin'

Ik hoopte op een soortgelijke eensgezindheid

Ik heb hele goede ervaring met Metacam.
Jaren goed gewerkt.
En bij mijn hond is het stadium van vast gaan zitten eigenlijk nooit bereikt.
tot op het laatst had ze wel momenten dat ze inzakte en urine liet lopen.
Dan kreeg ze een extra dosering Metacam onder haar lip recht in de bek gespoten.
Na een half uurtje kon ze dan weer overeind komen.
Op het laatst kwam er hernia bij in de nek.
toen was het stoppen met Metacam, 10 pillen cortaphen per dag en tramadol.
Maar in de jaren van de spondylose leerde ik de Metacam behoefte van haar afzien en waren er ook periodes dat ze helemaal niets nodig had.

Een van mijn teckels had spondylose.
Hij kreeg spondyvetsem en acupunctuur.
Pijnstillers heeft hij nooit gehad.

Inge O schreef:

Miranda schreef: Heel slecht loopt hij niet, hoor. Hij rent en dolt dat het een lieve lust is, rent Skadi er op zijn sloffen uit (die daar regelmatig bijzonder nijdig om wordt ). Hij springt rustig twee meter omhoog bij de zandverstuiving, iets wat Skadi niet haalt, die moet omlopen.
Het viel me alleen op dat hij soms wat stijf beweegt in de achterhand. En gisteren viel me die aarzeling bij het gaan zitten op. En toen ging ik dus gericht voelen.

dan zou ik echt nog niet aan de pijnstilling gaan, lijkt mij niet het beeld van een hond die erg veel last heeft.

Je denkt dat ik overdrijf?
Kan best hoor, ik heb zelf last van spondylose en ik weet hoe zeer het mij doet. Dat is echt niet grappig. Misschien ben ik er daarom wel overgevoelig voor. Want die fratsen die Cayuga nog uithaalt, dat ben ik met je eens, geven niet het beeld van een hond met ernstige pijn.
Als ik het met mezelf moet vergelijken, dan zou ik dus urenlang moeten kunnen rennen, dansen, springen en spelen. Nou-ou....dát zit er niet meer in

Hm. Hoe meer ik er over nadenk, hoe meer ik denk dat je gelijk hebt en ik dus inderdaad overgevoelig reageer en een beetje doorsla.
Dank je wel

Miranda schreef:Nou, zover is het gelukkig nog niet
Hij aarzelt met gaan zitten, en hij loopt enigszins stijf in de achterhand, dat typische 'ik-moet-poepen' loopje. En hij tongelt als ik gericht zijn ruggegraat betast.

O, ik bedoel ook niet dat het bij jou net zo afloopt.
Sorry als het zo overkwam, want dat was zeker niet de bedoeling
Ik denk dat Mylo* gewoon pech had. Verkeerde stap op de verkeerde plek.

Mylo* heeft ondanks zijn spondylose altijd veel plezier gehad, deed alles. Alleen op zijn manier.
Wat jij beschrijft herken ik ook.

Je hebt gelijk.
Dank je wel dat je er even wat gezond verstand ingetimmerd hebt
Dat heb ik soms nodig, als ik aan het doorslaan ben