Het HondenForum

Vanavond was man het gras aan het maaien. En de honden maar zeiken dat ze ook naar buiten wilden. Vooral naar de voortuin, daar komen ze niet elke dag.
Oke, oke. Ik ga er wel bijzitten terwijl man maait. Kunnen de hondjes lekker door de tuin rennen en door het versgemaaide gras rollen. Vinden ze lollig.
Dat dus op naar de voortuin.

Eenmaal daar maakten ze zich erg druk over iets wat ik niet kon zien maar wat blijkbaar erg interessant was. De koppen naar de grond gebogen, en hevige staartactie. Terwijl ik er naar toe loop rennen de katten er ook op af. Ik verwachtte een gewonde vogel, dus ik maakte wat meer haast.
Eenmaal daar zag ik een minikitten. Een week of zes oud gok ik.
Helemaal verstijfd van angst over al die aandacht.
Ik pak het frummel op en zet hem op schoot. Dat vond 'ie helemaal prima, en hij installeerde zich lekker.
De honden snuffelden nog even, en toen ging Cayuga naast me liggen kijken met grote ogen terwijl Skadi weer de tuin inliep. Lekker rollen door het pasgemaaide gras. Dat, voor de mensen die dit niet weten, afgeeft op witte honden.
Lichtgroen en helemaal happy kwam ze weer bij ons liggen
De katten wisten niet zeker hoe ze moesten reageren, en besloten het frummel dus straal te negeren.

Goed, tegen de tijd dat we weer naar binnen gingen zette ik het kitten weer terug waar ik het had gevonden. Ik persoonlijk vind het te jong om alleen op pad te zijn, maar met boerderijkatten werkt dat nou eenmaal zo. En ik had eerder die dag ook al twee van zijn broertjes of zusjes gezien.
We gingen met z'n allen weer naar binnen. Beetje kletsen en zo, wat rommelen.

Een uurtje later ga ik weer naar buiten om een peuk te roken. Hondjes mee. Doen ze altijd.
En wat ziet Skadi? Juist, die kitten die blijkbaar achter ons aan gehuppeld was.
Ze kijkt naar mij, ik knik en zeg 'héél zachtjes'. Ze loopt er voorzichtig op af. Cayuga, die nogal stuiterde, zei ik bij mij te blijven en dat deed hij ook braaf.
En wat ik toen zag!
Skadi boog haar kop (waar het frummel minstens twee keer in kan) en liet het kleine ding op zich afkomen. Heel voorzichtig een heel zacht likje. Toen zette ze een stap naar achteren. Komt het ding achter haar aan. Echt, zó schattig! Dat ging zo even door, en terwijl ik dat schattige tafereel stond te bekijken besloot ik dat ik het kitten toch maar terug zou brengen naar de boerderij waar hij vandaan komt, twee deuren verderop.
Zo gedacht, zo getracht. Hondjes naar binnen, ik pakte het frummel op en liep richting de buren.
Halverwege zag ik ineens een ander kitten uit dat nest. Dus daar heb ik hem bijgezet. Zo. Die vinden mama samen wel weer.

Ik heb mijn portie schattigheid weer gehad voor vandaag. En Skadi, die heeft zich eens van een heel andere kant laten zien. Mama Skadi. Wie had dat ooit gedacht?
Al dat gras is haar waarschijnlijk naar de kop gestegen. Hippie

Hij deed me denken aan een vorige kat van me. Joop.
Dus ik heb hem Piet genoemd. Logisch
Ik hoop dat Piet nog weer eens komt buurten. Ik vind het een lollig ding.

wat lief

renee-uk schreef:wat lief

Ja, hè? Ik had het haar niet uit de mouw geschud (alhoewel ze met hele kleine kinderen ook precies zo schattig en lief en geduldig is), maar ik vond het zo mooi om te zien!

Ach, wat zal dat bijzonder zijn geweest om te zien.

Oooo wat schattig. Ze dacht misschien dat het een pup was? Shelly is ook zo lief met onze kleine Willy. In het begin moest ik wel uitkijken dat ze haar niet in het nekvelletje oppakte en meenam naar haar mand. Ze wast haar ook echt zoals een moederpoes dat doet. Willy vond het heel normaal meteen, die kwam net uit het nest dus ondersteboven gewassen worden, was al dagelijkse kost. En Shelly is nog steeds dikke vriendjes met haar. Ze kan echt met haar stoeien terwijl ze zich héél erg inhoudt. Ze speelt dan ook met de poten ipv de bek. Maar Willy is een felle joh! Die vliegt gewoon op haar kop af en bijt dan heel hard in haar lip, hahaha. Shelly behandelt haar heel voorzichtig, ik hoef nooit in te grijpen, alleen in het begin. Willy mag altijd winnen van haar.

Wie weet, kun je nog gezellig een kitten van de buren overnemen? Als ze ze zien als pups en het brengt wat moederinstinct omhoog, dan doen ze ze echt niks. Willy gaat als Shelly ligt te slapen vaak op een rolletje bij haar kop liggen, zo lief!

Ik wist wel dat het stiekem een softie was, die Skadi

Heel vertederend....lief!

O wat lief

Figo had van de week ook een half groen hoofd, ziet er niet uit

Wat lief van beide honden.

Fizgig schreef:Oooo wat schattig. Ze dacht misschien dat het een pup was?

Ik denk het niet.
Als ik vertederd doe tegen pups 'oooooowwww, wat ben jij een schátje' zoals ik tegen deze kitten deed, dan wordt Skadi uiterst narrig. Die moeten wegwezen
Skadi houdt niet van pups, en dan druk ik me voorzichtig uit
Maar van kittens en hele kleine mensenpups wordt ze een zacht watje blijkbaar.

@Maeve: Yup, deep, DEEP down is het gewoon een softie
Ik zeg ook altijd tegen mensen met pups 'ze wil alleen maar spelen, hoor', als ze die in stukken hakt
(Grapje!)

Dee schreef:Figo had van de week ook een half groen hoofd, ziet er niet uit

Skadi is nog steeds groen
Ze ruikt wel heel lekker naar vers gemaaid gras nu. Dat dan weer wel.

Ahhh dat is wel heel erg zoet

maar wat jong lopen die kittens al buiten

Caro. schreef: maar wat jong lopen die kittens al buiten

Dát verbaast me niet zo. Het zijn geen binnenkatten, maar half verwilderde buitenkatten. Ze wonen als muizen- en rattenjagers op een boerderij. Ze zijn nu de buitenwereld aan het verkennen.
Wat me wel verbaast is de enorme afstand die ze in mijn ogen al hadden afgelegd op die wankele pootjes.

Overigens moest ik vanochtend wel lachen. Ik ga naar buiten voor mijn eerste peuk. Het langharig tuig gaat dan altijd mee, en we zijn alle drie nog even slaperig normaal gesproken. Beetje rekken, wat gapen, met een diepe zucht neerploffen. Vanochtend niet. Ze stoven in één streep naar de plek waar ze de kitten gisteren voor het eerst zagen om daarna kwispelend de tuin door te snuffelen
Volgens mij heeft Skadi vannacht gedroomd over Piet of zo.

Ahh wat schattig!

och, wat leuk.
zo gaan Sky en het dwergkonijntje ook heel leuk met elkaar om.
Vraag me niet waarom, al het andere spul ziet hij als jachtmateriaal of in elk geval als wegjaagmateriaal maar dat konijntje gedraagt zich ook niet als prooi, die is een beetje gek.
Toen hij hier binnenstuiterde en zijn neus boven de kooi stak kwam zij naar hem toe en gaf hem een likje.
en nu ligt hij heel vaak naast de kooi (los durf ik het toch niet aan ze is zo klein als zijn neus) te spelen en te socializen.

Corneliana schreef:maar dat konijntje gedraagt zich ook niet als prooi, die is een beetje gek.

Nou, die kitten ook niet, dat zal zijn geluk geweest zijn. Anders had het nog wel eens heel anders af kunnen lopen
Hij zat ook op 10 centimeter afstand van het grasveld, alwaar man met een motormaaier langs liep Bleef gewoon zitten. Ik denk dat het nog te jong is om angstig te doen. Op die leeftijd schieten ze niet weg, maar blijven gewoon zitten.

Of het kitten is ziek, kan ook nog. Ik heb mijn jongste kat van een boerderij en die had flink niesziekte toen ik haar kreeg. Die was echt flink ziek, pas na een week antibiotica werd ze 'wakker'e begon in de gordijnen te klimmen. Katjes van 6 weken zijn juist heel levendig, naar mijn ervaring schieten die juist alle kanten op. We hadden vroeger wel een kitten die een beetje verstandelijk gehandicapt was. Die gedroeg zich ook anders.

Inge O schreef:jaaaja - en wanneer neemt piet zijn intrek bij jullie ?

Weet je, man moest weg. Die is er niet dit weekend.
Die keek dat getut met Piet eens aan, en zei toen "Ik heb er verder geen mening over, maar volgens mij hebben we niet meer huisdieren nodig.".
En even later, héél slim maar wel wat vals: "Beetje zielig om hem op te sluiten, hè?".

Ik zei licht verontwaardigd dat ik helemaal niet van plan was om hem in huis te nemen
"Jaja" zei man "Nou, dat zie ik dan zondag wel.".



Maar nee, hij mag best komen buurten, en hij mag best wat meesneupen af en toe, maar hij komt hier niet wonen. Tenslotte is het niet mijn kat.

Fizgig: Nee, hij is niet ziek. Schone ogen, schone neus, glanzende vacht, heldere oogjes. En, de belangrijkste indicator: geen vlooien of teken.

Wat schattig. Verbazend dat herders zo lief met klein spul om kunnen gaan. Heb ook ergens nog een foto waar Moos kenneis maakt met de 7 weken oude Joost. Kater van dochter. Joost is meer een hond denkt hij zelf.

Och wat schattig