Het HondenForum

Dushi is altijd al een voorzichtig hondje geweest. Vanaf pup was ze al bang voor vuurwerk en onweer. Dat is geloof ik niet zo ongewoon. Maar naarmate Dushi ouder wordt zijn er steeds meer dingen bijgekomen die ze "eng" vindt. Ik zorg altijd dat er geen deuren open staan, want klapperdende deuren zijn eng. De kinderen spelen in huis niet met: balonnen (eng), Rolfluitjes (eng) andere fluitende dingen (eng), dingen die ratelen (eng). Mens erger je niet spelen we met losse dobbelstenen want die druk dobbelstenen zijn eng.
Verder is ze nog bang voor het piepje dat de batterijen op zijn van de rookmelder, libelle's, toen we nog ratten hadden het piepende looprad (nu hebben we een hammie en die doet dat alleen 's nachts en dan ligt Dushi boven) . Nu kwam ze net weer naar boven de badkamer opgelopen omdat er een vlieg binnen zat.
Het gedag dat ze laat zien is: hijgen, erg onrustig, mijn opzoeken ook op plekken waar ze anders niet mag komen en waar ze ook anders nooit komt, tegen me op springen, biberen.
Ze heeft het dus vooral bij geluiden en de dierenarts trouwens maar dan blaf te er nog hard bij ook.

Omdat ze hoe ouder ze wordt ze van meer dingen onrustig wordt kan ik me niet aan de indruk ontetrekken dat ik het niet helemaal goed doe. Mijn moeder zegt, ze stelt zich aan. Zou best kunnen. Maar het zou net zo goed kunnen dat ze bang is. Wat ik tot u toe doe is de dingen waar ze bang van is zoveel mogelijk vermijden. Dus als de kinderen en ballon hebben spelen ze er boven mee, rolfluitjes gebruiken we buiten (maar ik vind ook weer niet dat de kinderen niets mogen doen omdat Dushi het eng vindt). Ik bied haar nabijheid, maar ze moet wel gewoon rustig doen.
Heeft er eimand nog tips en wat dneken jullie van dit gedrag.

Misschien houd je het wel in stand door alles uit haar leven te bannen wat jij denkt dat eng is en angst oplevert.
Mijn vraag is ,doe je dat bij de kinderen ook.? Nee dus , lekker laten gaan en ze wend er wel aan.

Die bach bloesem is wel een idee. Omdat Dushi voor heel veel dingen bang is, is het ook niet zo dat ik alles wat ze eng vindt kan bannen. Ik bedoel als het buiten heel warm is kan ik niet voorkomen dat er een vlieg binnenkomt, of dat er een deur dicht slaat. Daarom, er komen steeds meer dingen bij "gewone" dingen die ze vroeger niet eng vond, maar nu ze oud(er) wordt wel.

Jura is ook snel onzeker/bangig in bepaalde situaties. Nu een paar maanden geven we ook Bachbloesem en ook Puur rust (dat is een supplement met stoffen die bij stress worden verbruikt door het lichaam).
Daarnaast veel doen waar je hond succes mee kan hebben, dat is goed voor het zelfvertrouwen! En jij als baas moet dan de rots in de branding zijn, uitstralen dat er niks is om bang voor te zijn. Misschien doe je zelf ook onbewust dingen waardoor je haar angsten bevestigd? Dat kan zelfs iets kleins zijn als even je adem inhouden wat zij dan weer oppikt.

Wat hier ook goed helpt is een oefening doen die ze goed kent, bijvoorbeeld zitten en naar de baas kijken, in zo'n situatie. Je verlegt dan de aandacht van wat ze spannend vindt naar iets dat ze kent (de baas en de oefening) en mijn hond ontspant hierdoor dan ook.

succes

Ik zou daar een GT bijhalen, want dit is voor Dushi zelf ook hel om zo te moeten leven in angst. Het is zowel voor haar als haar omgeving erg fijn als ze hierin steun kan krijgen en allicht zelfs een manier om ervan af te komen, maar dat moet een prof met eigen ogen zien
In elk geval zijn de ervaringen met contra conditionering prima (dwz; de hond een andere associatie laten krijgen bij de prikkel waar hij eerder bang voor was) echter, moet dan wel worden uitgesloten dat er andere motivaties zijn dan enkel aangeleerd gedrag (medisch, fysiek, ea?) of herconditioneren icm bach bloesems bijvoorbeeld. Er zijn legio mogelijkheden om een bange hond te helpen, maar "aanklooien" zorgt toch doorgaans voor verergering helaas...

GT vind ik wel erg zwaar voor zoiets. Lotje is ook bangig aangelegd en als het iets is waar ze niet bang voor hoeft te zijn, doe ik alsof er niets aan de hand is, ook niet extra aandacht geven of zo. Met die ballon bij voorbeeld. Wat als je er ergens een hoog in de kamer hangt en die gewoon laat hangen? En er geen aandacht aan schenken. Is gewoon iets dat in de kamer is?

Neeltje schreef:GT vind ik wel erg zwaar voor zoiets. Lotje is ook bangig aangelegd en als het iets is waar ze niet bang voor hoeft te zijn, doe ik alsof er niets aan de hand is, ook niet extra aandacht geven of zo. Met die ballon bij voorbeeld. Wat als je er ergens een hoog in de kamer hangt en die gewoon laat hangen? En er geen aandacht aan schenken. Is gewoon iets dat in de kamer is?

Een GT is niet zwaar (hoewel, ligt eraan wie je uitkiest ) maar is juist bedoeld en opgeleid om dit soort problemen te begeleiden. Negeren werkt bij de meeste honden absoluut niet. Niet in de laatste plaats omdat mensen niet in staat zijn om daadwerkelijk te negeren. Dat gebeurt meestal "even" "soms" of "af en toe".
Angst is 1 van de lastigste problemen, juist omdat "gewoon ophangen en laten gaan" zo vaak niet werkt. Waarom moet een hondje vuurwerkangst hebben als ze er binnen een seizoen vanaf kunnen zijn? Waarom moeten ze die angsten doorstaan omdat een GT wel erg zwaar is voor zoiets? Ik begrijp dat nooit zo goed en vind het vooral zo sneu voor het hondje zelf. Want, zoals ik al eerder zei: het is niet nodig. Zelfs honden van 8 jaar en ouder kunnen van vuurwerkangst worden afgeholpen en hondjes die voor veel zaken en voorwerpen bang zijn kunnen geholpen worden. Je moet alleen wel even weten hoe en daar heb je dan net dat zetje en hulp van die prof voor

Mila heeft dit ook wel een beetje, is ook erg gevoelig voor bepaalde geluiden en kan ook ineens iets 'eng' vinden en reageert dan ook door onrustig gedrag, hijgen, tegen mij aan te gaan staan bibberen (meestal probeert ze zelfs op schoot te klimmen); kortom: veel stresssignalen.

Bij haar helpt het heel veel om echt aan die specifieke 'angst' te gaan werken. Ze reageert heel goed op de clicker: raakt er heel erg gemotiveerd door en vergeet een beetje haar angst.
Dus zodra ze op deze gestreste manier ergens op reageert, ga ik erop oefenen met de clicker. Bijvoorbeeld bij een klapperende deur (was ooit ook 'eng'): rustig zitten, deur eerst zachtjes dichtdoen (rustig blijven zitten en aandacht voor mij = klik, ieder signaal van een nieuwsgierige houding of van ontspanning, zoals gaan liggen, ontspannen lichaamshouding zonder focus op wat eng is = klik), deur steeds iets harder dichtdoen, en zo opbouwen tot uiteindelijk deur dicht laten klapperen.
Ik doe dat in heel korte sessies van een paar minuten en stop dan als ik merk dat er lichte signalen van stress zijn; dan doe ik een paar stapjes terug, oefen dat nog een paar keer en ga de volgende keer daar verder. Daarna speel ik altijd even flink met haar.
Tot nu toe werkt dit heel goed en is het met een paar clickersessies en heel af en toe een herhaling (soms is dit ook helemaal niet nodig) voorbij met de rare angsten. Behalve vuurwerk, daar blijft ze bang voor sinds er een rotje vlak voor haar neus belandde.

Vermijden helpt bij Mila in ieder geval absoluut niet. Ik heb zelfs het idee dat haar angst daardoor erger wordt. Volgens mij is het voor Mila's zelfvertrouwen juist heel goed om te leren omgaan met dingen die ze eng vindt, en erachter te komen dat er niets engs aan is. Misschien dat het voor Dushi ook zo werkt?

Het zou ook medisch kunnen zijn, vooral omdat het langzaam erger wordt. Er zijn wat ziektes die de hond onzeker tot bang maken. Zoals schildklier, of de tekenziwkte anaplasmose, doof worden kan dat ook veroorzaken.

Melanie74 jij haalt een heel belangrijk punt aan!
Ik heb een voorbeeld dat misschien wel een andere visie op het geheel kan werpen.
Een tijd geleden was ik bij een persoon met haar hond. Hond had als probleem "wil ineens de straat niet meer oversteken en bijt bezoek die wild doet". Hun invulling was: angstige hond en jaloers naar anderen (vanwege het wilde bewegen).
Toen ik het hondje te zien kreeg, zag ik een vrolijk gezellig hondje dat slechts wat gereserveerd overkwam in het begin, maar was na een uurtje ook over en toen we aan het werk gingen leek het met name een (on)bewust aangeleerde angst. Toch zag je bij dit hondje wel degelijk meer signalen, die zich niet enkel verplaatsten naar die ene straat. Door een simpel euvel (nl. dat ik mijn pen liet vallen en deze snel opraapte, waarbij het hondje naar voren schoot, beet en heel hard naar achter deinsde) bedacht ik me dat het kenmerk "gezond" misschien niet helemaal passend was bij dit hondje. Want hoewel een hond door een dierenarts misschien wel gezond verklaart wordt, kan het zomaar zijn dat dit helemaal niet het geval is! Ik bewoog mijn hand rustig naar de hond toe en de hond rook aan mijn hand, ik kon haar daarna ook prima aaien (ook over de kop enz.) oftewel: niets aan de hand. Vervolgens gooide ik een leeg plastic flesje langs haar en die flits zorgde heel subtiel voor signalen: lip optrekken, tongelen... Langzaam kwam het besef dat het om snelle beweging ging en dat was weliswaar heel breed, maar er klopte iets niet met het zicht van de hond. De hond werkte wel heel sterk met de neus. Om een lang verhaal kort te maken: de hond had een oogprobleem!
Overigens kan ik het verloop niet erbij vertellen omdat we nog volop in het traject zitten, maar deze hond hoeft in elk geval niet langer in angst te leven... Had de eigenaar dit zelf moeten kunnen zien? Nee, dat vind ik niet, zelfs de dierenarts was verbaasd toen ik het opperde. Maar allicht kan er met medicatie wel ondersteund worden waardoor de hond een fijner leven heeft.

Het wordt vaak ook erger door dat je er rekening mee gaat houden.
Of dat bij jou zo is kan je alleen zelf bekijken
Mijn honden vonden en vinden ook wel eens iets eng, zeker als pup.
Al die "huisgeluiden" moeten ze maar aan wennen.
Dus een pan die op de grond klettert, een deur die dicht valt een bord dat aan scherven gaat (of een heel dienblad vol met borden )
Tsja ........... kan gebeuren .

Ik ben voorzichtiger om alles alleen op gedrag af te gooien, eerst medische zaken uitsluiten.
Dan kun je verder, maar ik vraag dat altijd bij problemen.

Ik heb zelf mogen ervaren wat het is voor een hond om onzekerder/banger te worden door medische zaken.

Melanie 74 schreef:Ik ben voorzichtiger om alles alleen op gedrag af te gooien, eerst medische zaken uitsluiten.
Dan kun je verder, maar ik vraag dat altijd bij problemen.

Ik heb zelf mogen ervaren wat het is voor een hond om onzekerder/banger te worden door medische zaken.

Natuurlijk altijd verstandig,

Ik denk eerder aan medische oorzaken als het plotseling verergert dan wanneer dat geleidelijk gaat zoals hier.
En waarbij alles wordt vermeden waar het hondje van schrikt.

Miezemuis schreef: Wat ik tot u toe doe is de dingen waar ze bang van is zoveel mogelijk vermijden

ranetje schreef:

Melanie 74 schreef:Ik ben voorzichtiger om alles alleen op gedrag af te gooien, eerst medische zaken uitsluiten.
Dan kun je verder, maar ik vraag dat altijd bij problemen.

Ik heb zelf mogen ervaren wat het is voor een hond om onzekerder/banger te worden door medische zaken.

Natuurlijk altijd verstandig,

Ik denk eerder aan medische oorzaken als het plotseling verergert dan wanneer dat geleidelijk gaat zoals hier.
En waarbij alles wordt vermeden waar het hondje van schrikt.

Miezemuis schreef: Wat ik tot u toe doe is de dingen waar ze bang van is zoveel mogelijk vermijden

Toch gaat die vlieger niet altijd op Ranetje. Hoewel ik het zo ook heb geleerd op school, blijkt dat in de praktijk wel een indicatie bij plotselinge veranderingen, maar sluit langzaam opkomen van een probleem geen medische oorzaak uit

labranwk schreef:Toch gaat die vlieger niet altijd op Ranetje. Hoewel ik het zo ook heb geleerd op school, blijkt dat in de praktijk wel een indicatie bij plotselinge veranderingen, maar sluit langzaam opkomen van een probleem geen medische oorzaak uit

Waarom dacht je dat ik begon met...

ranetje schreef:Natuurlijk altijd verstandig

Zelfs al wordt schrikachtigheid gevoed
En dat gebeurt hier waarschijnlijk wel een beetje door TS.

Kay heeft die neiging ook wel. Hij heeft die neiging als pup ook wel gehad, maar heeft daar bij ons niet veel kans voor gehad om dat te ontwikkelen. Het is en blijft een zeer gevoelig hondje, maar wel eentje die heeft leren vertrouwen op ons. Leren vertrouwen op kan je alleen bereiken als je samen iets spannends doormaakt. 2 vliegen in 1 klap. Ze leren jou vertrouwen maar ze leren dus ook omgaan met de prikkel. Vermijden doe ik hier niet. Wil af en toe best een beetje rekening houden met, maar we gaan het niet ontlopen (en ik geef hem ook niet altijd de kans om zich ergens uit terug te trekken. Niet forceren er door heen te gaan, maar al helemaal niet zijn koers varen.

Kay is wel gevoeliger gaan reageren op geluiden, maar heeft ook geleerd zich snel te herstellen. De basisreactie blijft dus, maar hij kan er wel prima mee omgaan.

Net als bij mensen...je angsten onder ogen komen anders kom je er nooit vanaf..als een van mijn honden ergens van schrikt (b.v. een wapperend reclamebord ofzo) dan ga ik er juist nog eens langs en nog eens en nog eens ik ga er ook gerust een paar minuten naast staan net zolang het duurt voor de hond weer hersteld is.Nina was toen ze bij ons kwam nog niet veel gewent ....schrok snel...het is binnen no time een hond geworden die nergens meer van opkijkt. Pfaff is een stuk voorzichtiger maar ook met hem werkt het goed.
Ik ben jaren geleden bloeddonor geworden omdat ik als de dood was voor naalden ook dat is over