Alweer even geleden dat ik hier voor de allerlaatste keer was, druk, druk, druk.
Helaas wederom niet met goede berichten over onze Gila.
We hebben besloten dat we ermee gaan stoppen met haar.
Ze loopt al enige maanden op morfine en valium, en dat is geen manier van een hond in leven houden, of liever gezegd, kunstmatig in leven houden. Als zoiets eens tijdelijk een oplossing is dan kan het, maar Gila kan alleen nog verder met deze middelen. Hierdoor merk je ook dat ze al lang niet meer de Gila is die ze altijd was.
Daar komt bij dat, met name het opstaan, steeds problematischer begint te worden en dat ze steeds vaker de eerste meters op 3 poten hinkt. Soms komt ze niet zelfstandig meer, vanuit lig, omhoog.
Door de valium begint ze ook anders te reageren om haar omgeving, en begrijpelijk natuurlijk, maar dat maakt het ook nog eens niet leuker. Niet voor haar, en ook niet voor ons.
Het is mooi geweest. Gila heeft lang genoeg haar best gedaan, het word tijd haar permanent pijnvrij te maken.
Volgende week vrijdag, na mijn ochtend dienst komt onze DA er van ale pijn en ellende verlossen........en begint mijn pijn en verdriet. Ik meld het nu omdat ik ik het, na het gebeuren vast niet red.
Sorry dat ik geen betere berichten heb, en geen idee wanneer ik mijn hier wederom kom melden.
Groetjes: Rene.
. 
