Het HondenForum

Op den duur willen wij graag een vriendje erbij voor Xavi en uiteraard voor onszelf.

Nu zou ik graag jullie mening willen weten over wanneer dat het geschiktst is.
Ik zie veel mensen die vrij "makkelijk" een hondje er bij nemen. Nu overweeg ik altijd alles duizend keer en doe soms wat (te) moeilijk maargoed, ik wil niet zomaar iets in huis nemen.

De eerste vraag is; wanneer is het geschiktst? Aan de ene kant heb ik nu alle tijd omdat ik momenteel geen werk heb en eerst komende maanden niet van plan ben te gaan werken. Aan de andere kant is Xavi nu pas 9 maanden oud en zou dus een moeilijke periode door moeten gaan (zegt men). Tsja is het dan wel verstandig er nog een hond er bij te nemen? Misschien is het verstandiger te wachten tot Xavi 2,5 a 3 jaar is.

Ten tweede; wat voor hond zou het dan moeten worden? Ik zou het liefst een niet al te oude herplaatser/buitenlander adopteren. Maar wel een hond die qua energie met Xavi mee kan komen, anders wordt de hond gek lijkt me.

Dus, wat zijn jullie ervaringen met een jonge hond en een andere iets oudere hond daarbij?
Moet ik het maar snel vergeten en gewoon wachten tot hij volwassen is?

Ik lees even mee.. bij ons is het ook toekomstmuziek maar uiteindelijk denken we er wel over na..

Denk dat het ook heel erg aan de hond zelf ligt.
Als je eigen hond stabiel is en luistert zou ik het wel aandurven.
En bij de ene hond is dat sneller als bij de andere.

Ik lees ook mee

Ik moet zeggen dat wij nu nog niet een tweede hond er bij zouden kunnen hebben. De basis zit er bij onze hond wel in qua gehoorzaamheid, maar het aandacht hebben voor de baas nog niet. Als we dat voor elkaar hebben is het tijd voor een tweede hond. Wij zijn er gelukkig wel al over eens welk ras we willen.

ik begin pas aan een eventuele nr 2 als Pom stabiel luistert en volwassen is. Ik denk niet voor ze een jaar of 3 is haha.. Denk er wel af en toe over na, volgens mij zou Pom het wel leuk vinden Qua ras ben ik er helemaal niet uit. Ik vind labradors superleuk dus dat zou altijd kunnen, maar een ander ras vind ik ook leuk. Een poedel staat hoog op het lijstje, de wetterhoun vind ik leuk.. En verder staat een whippet me ook wel aan. Maar goed, denk ik rustig over verder, ik heb nog wel 2 jaar denk ik

ik zou niet kijken naar je hond, maar naar jezelf, rekening houdende met alle scenario's.

Dus ook het scenario of je het ziet zitten om de honden apart aandacht te geven als blijkt dat de honden niet overeen komen. zie je het zitten om daar dan ook je tijd in te steken.

een hond neem je voor jezelf, niet voor de ander. uiteraard is het fijn en liefst ook mogelijk dat ze ook onderling overeen komen en ze samen spelen.
Maar dat zou niet je uitgangspunt moeten zijn.

Mijn jonge sporthond wordt in november 3 jaar, vraag enorm veel tijd en inspanning. Vermoedelijk komt er volgend jaar een pup bij (als de combinatie doorgaat). nu zou ik dat echt nog niet zien zitten om al weer opnieuw te beginnen, terwijl aan de huidige hond nog zoveel werk is.

ik zou inderdaad wachten tot hij stabiel is en wanneer dat je is dat merk je zelf. Dan kan je ook het beste zien wat voor sort type er bij past.

bedenk me nu: je zou ook evt. (omdat je nu de tijd hebt) juist kunnen kiezen voor een stabiele herplaatser die ouder is dan Xavi

Ik denk dat dat een beetje een persoonlijke voorkeur is.
Had er zelf niet aan moeten denken met een hele jong Apple nog een hond er bij.
Ze heeft nu ongeveer de leeftijd dat ik er wel een andere hond bij zou kunnen zetten ( in november 3 jaar )
Zou er sowieso wel een teefje bij zetten eigenlijk in jouw geval, voor de zekerheid.
Je zegt trouwens niet van plan te zijn te gaan werken, maar neem toch aan dat eens het geld 'op' is en je weer aan de slag moet?
Dan heb je wel twee honden, moet je dan ook rekening mee houden.

Sas schreef:bedenk me nu: je zou ook evt. (omdat je nu de tijd hebt) juist kunnen kiezen voor een stabiele herplaatser die ouder is dan Xavi

Ja, dat zou het dan ook moeten worden idd! Een pup of niet volwassen hond erbij gaat hem niet worden.

Ik blijf het lastig vinden.. Xavi is momenteel heel rustig in huis. wordt ook 4 keer per dag uitgelaten, slaap grootste gedeelte daarnaast. Maarja, wie zegt dat het over 4 maanden ineens niet kan veranderen?

Maart, ik begrijp dat het in jouw situatie sowieso erg lastig zou zijn aangezien jij erg veel tijd in je honden steekt. Ik sport hier verder (nog) niet met de hond. We wandelen lekker veel maar hij hoeft daarvoor van mij niet super gehoorzaam te zijn. Hij is ook stront eigenwijs dus zit het sowieso niet 100% in ben ik bang. Maar dat vind ik ook leuk aan een hond.

Maarja, met 2 honden wandelen is toch wel andere koek! Vooral aan de lijn.
De oppashond gaat lekker mee naar het losloop gebied en dat vind ik zo mooi.. lekker rennen, vliegen en gek doen samen. Xavi heeft er dan echt wat aan.. en ik daarmee ook!
Maar ze moeten dan idd wel bij elkaar passen wat spelen e.d. betreft.

Toen we een labrador van 8 jaar hadden was de keuze om er een hond bij te nemen heel erg gemakkelijk. We konden dan allebei de honden genoeg bieden, de oudste was hartstikke stabiel en kon de jongere hond veel leren.

Toen kwam in november 2011 Bo erbij met 8 weekjes. Die twee gingen supergoed samen. Bo bracht wat leven in de tent en onze labrador zorgde voor de balans en de rust. Daarnaast was onze labrador zó relaxed buiten dat we met wandelen de aandacht op Bo konden richten (wat ook echt nodig was). We hadden ook genoeg tijd om met allebei één-op-één tijd door te brengen wat ik ook altijd belangrijk vind.

Helaas hebben we onze labrador vorig jaar zomervakantie moeten laten inslapen. Wat een drama!
Bo wordt dit jaar in september 2 en ik zou het supertof vinden om weer een retriever-achtige in huis te hebben.

Maar... Bo is niet met alle honden sociaal (ze heeft sterk haar voorkeuren) en ik wil niet mijn honden moeten scheiden of constant in angst leven dat ze ruzie krijgen.
Ze is nog zó jong dat we onze handen echt wel vol hebben aan haar en daarnaast is het best een onzeker hondje wat veel aandacht vraagt en (nog) geen goed voorbeeld voor een tweede.
We hebben haar nu eindelijk voor een heeeel groot stuk hoe we haar hebben willen en die rust vind ik best fijn.
Ik heb daarom de keuze voor een tweede hond laten varen. Voorlopig de komende paar jaar, misschien wel voor zolang Bo leeft.

Als ik jou was zou ik even wachten hoe Xavi zicht qua karakter verder ontwikkelt. Maargoed, ik ben dan inderdaad ook de muts die liever geen risico's neemt dat het niet goed gaat terwijl het bij anderen perfect gaat.
Zou voor mij héél erg liggen aan het karakter van je eerste hond (en dat kan een ander niet voor jou bepalen)

Sas schreef:ik zou inderdaad wachten tot hij stabiel is en wanneer dat je is dat merk je zelf. Dan kan je ook het beste zien wat voor sort type er bij past.

Eens

Ik had naast Luna met 9 maanden iedere hond neer kunnen zetten. Alles was leuk en lief en gezellig. Dat is best wel veranderd in een paar jaar. Ze is in mei 3 geworden en vindt lang niet alle honden lief en gezellig meer. Ik bedoel maar te zeggen dat ik met 9 maanden misschien wel een verkeerde keuze had gemaakt in welke hond ik er bij zette, omdat het karakter van mijn hond nog niet volledig zichtbaar was. Dat kan bij een andere hond weer anders zijn en misschien heb ik zelf ook wel stukjes gemist, maar achteraf ben ik blij dat we toen niet dachten aan een tweede hond

Toen Fusca erbij kwam had ik er eentje van 15 en bijna 4 jaar. Er werd een nestje geboren waar ik graag een pup van wilde en er was een kans dat de vader niet nog een nest zou geven. Wanneer dit nestje er niet was geweest, had ik wel gewacht tot mijn oudje er niet meer zou zijn, of had ik nu 1 hond gehad.

Als alles meezit, krijgt Hazel eind september een "zusje". Ze is dan 2,5 jaar. Wilde eerst wachten tot ze iets van 5 jaar zou zijn,
omdat je dan niet ineens met 2 oude honden loopt over een aantal jaar. Maar na lang beraad hier in huis er toch voor gekozen
om er nu 1tje bij te nemen. Hazel is nog erg speels en heeft hier in de buurt niet echt iemand om mee te spelen (allemaal te groot). Hazel is wel "goed opgevoed" en stabiel genoeg om er een pup bij te zetten

Ik ga ook met de rest mee: als je huidige hond stabiel is. Wanneer dat is verschilt heel erg. Nilo was 4 jaar toen ik vond dat er wel een hond bij kon. Die was overigens met 9 maand ook vrij braaf en stabiel, toen sliepen z'n hormonen nog denk ik Met een jaar begon hij te puberen en dat heeft zeker geduurd tot hij 3 was Dus ik vrees dat ik het met een reu van 9 maand sowieso nog even niet zou doen.

Coda is nu 13 maand en daar zou ik dan wel weer een hond en zelfs pup bij durven zetten. Ik doe het niet omdat ik geniet van het trainen met haar en die aandacht niet wil verdelen over drie honden, maar het zou kunnen.

Een pup maar ook herplaatser heeft een tijdje jouw volle aandacht nodig. En zeker tijdens wandelingen bijvoorbeeld moet je er dan een stabiele hond bij hebben lopen die eigenlijk op automatische piloot mee doet. Dan heb je je handen en aandacht volledig voor de nieuwkomer.

Ik kijk daar niet naar, hier komt alles op mijn pad. Bunker en Buffel scheelde 2 maanden en vochten op denk duur elkaar te tent uit als we die bij elkaar hadden gelaten, Sjon en Phantom schelen 2 maanden en kunnen niet buiten elkaar schijten. Hier kwam alles vrij snel op elkaar.

Brigitte schreef:Ik kijk daar niet naar, hier komt alles op mijn pad. Bunker en Buffel scheelde 2 maanden en vochten op denk duur elkaar te tent uit als we die bij elkaar hadden gelaten, Sjon en Phantom schelen 2 maanden en kunnen niet buiten elkaar schijten. Hier kwam alles vrij snel op elkaar.

En het verschil zit hem dan denk ik in de mogelijkheden die je hebt en wat je wilt met je honden.
Hier op een appartement zonder tuin wil ik niet de kans dat honden elkaar niet meer kunnen uitstaan, daar heb ik ook helemaal geen zin in.
Als je daar geen problemen mee hebt en eventueel alles apart wilt/kunt doen met de honden kun je eerder een risico nemen denk ik .

Ik zou dolgraag een tweede hond erbij willen.
Het zou ook prima kunnen met Enzi, maar het loopt nu zo lekker met hem dat ik dat nu niet wil verstoren door eer een pup of herplaatser bij te nemen.
Een leuk hondje erbij om mee te sporten

Als ik jou was zou ik ook nog wachten, 9 maanden is echt nog heel jong en Xavi gaat nog wel veranderen in zijn karakter.
Dat hoeft helemaal niet negatief te zijn, bij Enzi is juist alleen maar positief bijvoorbeeld. Enzi ging ook pas écht puberen met een maand of 14.
Ik denk dat ik over een jaartje ga rustig ga rondkijken.

moniek&bo schreef:

Brigitte schreef:Ik kijk daar niet naar, hier komt alles op mijn pad. Bunker en Buffel scheelde 2 maanden en vochten op denk duur elkaar te tent uit als we die bij elkaar hadden gelaten, Sjon en Phantom schelen 2 maanden en kunnen niet buiten elkaar schijten. Hier kwam alles vrij snel op elkaar.

En het verschil zit hem dan denk ik in de mogelijkheden die je hebt en wat je wilt met je honden.
Hier op een appartement zonder tuin wil ik niet de kans dat honden elkaar niet meer kunnen uitstaan, daar heb ik ook helemaal geen zin in.
Als je daar geen problemen mee hebt en eventueel alles apart wilt/kunt doen met de honden kun je eerder een risico nemen denk ik .

Dat is ook zo, wij gaan er niet van uit maar houden er wel altijd rekening mee dat ze niet meer samen kunnen en dan hebben we sowieso een buitenkennel met uitloop en een buitenplaats voor ik denk wel Sjon haha, die ligt toch al dag en nacht buiten. Wij hebben hier de honden ook een klein beetje verdeeld Gaby traint en doet veel met Phantom en Sjon is meer mijn hond. Elektra doen we om de beurt

En ik vind het juist onwijs leuk om Sjon en Phantom zo samen te zien opgroeien en zie daar ook veel positiefs aan.

edit

Brigitte schreef:Ik kijk daar niet naar, hier komt alles op mijn pad. Bunker en Buffel scheelde 2 maanden en vochten op denk duur elkaar te tent uit als we die bij elkaar hadden gelaten, Sjon en Phantom schelen 2 maanden en kunnen niet buiten elkaar schijten. Hier kwam alles vrij snel op elkaar.

het is ook de ervaring die je hebt met honden die mee speelt. ik heb er nu 6 waarvan de jongste 13 weken is en zal er best een pup van 8 weken bij kunnen nemen. zal zwaar zijn maar het gaat mij wel lukken.
ellen

Feit is idd dat Xavi nu gewoon (naja dit momnt ff niet maar dat veranderd vast) nog meer aandacht nodig heeft. En het moet niet zo zijn dat de 2e hond alle aandacht krijgt omdat dat echt nodig is. Xavi is niet "klaar" wat dat betreft. Nu is dat niet een wereld probleem, ik heb namelijk tijd zat! Hoe verstandig het is is alleen de vraag, het zou mn 2e hond wordn dus zoveel ervaring heb ik niet. Heb wel gigantisch veel geleerd de afgelopen maanden.

Misschien moet ik gastgezin worden.

Als gastgezin heb je inderdaad de mogelijkheid 'uit te proberen' of een tweede hond in je situatie op dit moment past. (Je kunt dan nog steeds niet zien hoe Xavi met andere honden is over een tijd natuurlijk maar dat daargelaten)

Het is wel zo dat ook opvanghondjes soms langere periode aanwezig zullen zijn (enkele maanden).
Daarnaast weet ik niet of je dan redelijk selectief kun zijn in bepaalde types/energielevels etc die je opvangt?
Dan zou je een type uit kunnen zoeken dat je uit jezelf ook gekozen zou hebben om te kijken hoe dat bevalt (op dit moment).

Het belangrijkste van een eerste, tweede, derde, vierde .... hond is dat je het zelf ziet zitten. Als je zelf op dit moment twijfelt, niet doen. Want of het gaat met 2 jonge honden verschilt zo erg per hondenbaas dat je er moeilijk één oordeel over kan vellen. Ben je een baas als maart die fanatiek sport met de honden, zal er relatief langer tussen twee honden zitten (meestal, afhankelijk hoeveel werk het op niveau krijgen van je hond kost) dan als je bijv. alleen wilt wandelen. Een ervaren hondenbaas als ellen kan veel makkelijker 2 hele jonge honden aan dan ikzelf. En zo kan je nog legio voorbeelden noemen.

Het gaat dan niet om 2 jonge honden. Ik wil er dan een iets oudere herplaatser van een jaar of 3 bij hebben.
Ik ben over alles een twijfel kont. Ik denk alleen het is een beetje now or never (als in nu of veel later). Ben wel van plan weer aan het werk te gaan. En dan zie ik het niet zitten om een nieuwe hond hier te introduceren.

Het enige wat mij echt aan het twijfelen maakt is dat men vaak zegt dat een hond zo gigantisch kan veranderen. Het is nu een allemansvriend en vind alles leuk lief en aardig. Kan me bijna niet voorstellen dat dat 180 graden draait maargoed. Maar ik weet niet hoe de andere hond gaat reageren op hem. Wie weet tref je "a match made in heaven". Dat zou helemaal geweldig zijn. Maar ja dat weet je niet.

Ik zou er gewoon voor gaan. De meeste reu/teef combi's gaan gewoon goed en nu heb je er tijd voor

Ik ben er ook over aan het nadenken, zie hier mijn topic waar best leuke reacties in staan: viewtopic.php?f=1&t=266818

In jouw geval klinkt opvang gezin zijn best goed, dan kun je uitproberen of het klikt met een hond en of je het uberhaupt prettig vindt er permanent 2 in huis te hebben.

Wij hebben een pup erbij genomen terwijl onze Roxy nog maar 6 maanden is, wat betreft het verdelen van de aandacht hebben mijn vriendin en ik veel ervaring want we hebben 4 puber dochters.
De keus om er juist nu 1 bij te nemen is gedaan omdat Roxy dan ook op jonge leeftijd leert om haar baas te delen met een andere hond.

Roxy is heel leergierig en luistert al best wel goed, Ook is ze echt kei lief voor de kleine dus tot nu toe lijkt de keuze goed uit te pakken.

wel heb ik dit ook goed besproken met mijn zus en mocht het zo zijn dat het niet gaat tussen die 2 dan kan er 1 naar mijn zus toe.

Ik denk ook niet dat het hier bij 2 honden blijft, er zou zomaar wel eens een herplaatser bij kunnen komen...

Ik vind het 'wachten tot stabiel' iets dat van belang is als je er een pup bij zou willen nemen, en dat wil je niet. Kies voor een stabiele herplaatser, wel een teef zou ik zeggen, en geniet ervan! Je schrijft dat je nu ook alle tijd ervoor hebt, dat lijkt me ook erg belangrijk. Nu kan er ook nog prima een band groeien tussen de twee honden. Ik zou wel op zoek gaan naar een 'klik'. Dat heb ik bij de eerste twee ook gedaan. Nummer drie hebben we gekocht omdat ik een pup uit die combi wilde en nummer vier zal hopenlijk ergens eind dit jaar/ begin volgend jaar komen en die 'zetten we er ook gewoon bij'. Ik ben benieuwd naar wat je gaat doen en hoe het uitpakt!

maart schreef:ik zou niet kijken naar je hond, maar naar jezelf, rekening houdende met alle scenario's.

Dus ook het scenario of je het ziet zitten om de honden apart aandacht te geven als blijkt dat de honden niet overeen komen. zie je het zitten om daar dan ook je tijd in te steken.

een hond neem je voor jezelf, niet voor de ander. uiteraard is het fijn en liefst ook mogelijk dat ze ook onderling overeen komen en ze samen spelen.
Maar dat zou niet je uitgangspunt moeten zijn.

Mijn jonge sporthond wordt in november 3 jaar, vraag enorm veel tijd en inspanning. Vermoedelijk komt er volgend jaar een pup bij (als de combinatie doorgaat). nu zou ik dat echt nog niet zien zitten om al weer opnieuw te beginnen, terwijl aan de huidige hond nog zoveel werk is.

Zo is het hier ook

Mijn honden accepteren elkaar.
Maar om nou te zeggen dat ze niet zonder elkaar kunnen ............
Samen spelen is iets dat ik film als het gebeurt.
En ik heb nog maar één filmpje na 5 jaar

2 jaar er tussen is gewoon erg lekker. Ik heb 3 jack russells van 1,5, 3 en 5 jaar. Gaat wel goed, ik sport een beetje met 2 en wandel met alle drie, dat gaat prima. Maar zijn dus kleine honden (vinden ze zelf niet natuurlijk) en de jongste zijn moeder en dochter.