Het begon afgelopen donderdag. We hadden het (achteraf) al eerder kunnen weten, want Duke kon zo ongelooflijk stinken als hij een scheet liet
Vriendlief was op sollicitatiegesprek een uur van huis en ik was dus alleen thuis met Duke. 's Morgens tijdens het rondje had hij al een beetje diarree, dus ik had besloten hem even geen eten te geven, zodat zijn maag en darmen wat tot rust konden komen. Water had ik uiteraard laten staan, hoewel hij niet wilde drinken. Koorts had hij niet (38.4)
Opeens werd Duke onrustig in de bench en ik was er te laat bij, alles zat helemaal onder. Toen ik beter keek, zag ik direct wat er mis was: wormen. Op dat moment was Duke 2,5 week bij ons. De week ervoor zou hij ontwormd zijn bij de DA, maar ik vraag me nu toch af of dit daadwerkelijk gebeurd is. Of is het mogelijk dat een ontworming eenvoudigweg niet aanslaat? Ik weet helaas niet welk middel onze eigen DA hem toen gegeven zou hebben.
In ieder geval, het eerste wat ik deed was Duke aanlijnen en naar buiten. Hond aan de ene hand, telefoon in de andere. Vriend was nog zo'n 3 kwartier van huis, het was ongeveer 14 uur op dat moment.
Nu woon ik nog niet zo lang in deze regio en onze eigen DA had pas vanaf 17 uur spreekuur. Mijn vriend heeft daarom zijn moeder gebeld, die zelf 2 honden heeft en bekend is met andere DA-praktijken hier in de buurt. Zij belde mij een half uurtje nadat ik mijn vriend had gesproken op en vertelde mij van een praktijk die al spreekuur had. Dus toen vriendlief thuiskwam zijn wij direct daarheen gereden met een inmiddels iets gekalmeerde Duke.
Daar aangekomen werd hij gewogen (10.4 kg) en moesten wij eventjes wachten. Uiteindelijk werd Duke weer eventjes onderzocht en kregen wij Milbemax en Canikur Pro mee.
De volgende dag leek het iets beter te gaan met Duke, hoewel hij nog niet veel eetlust had. Gelukkig dronk hij inmiddels wel beter, dus dat vond ik al een hele geruststelling. Zaterdagochtend was het echter weer mis. Geen eetlust, niet willen drinken en zijn buik maakte ongelooflijke vulkaangeluiden. Toen ik hem echter een koekje gaf, at hij dit met smaak op. 5 minuten later stond hij bij de deur om aan te geven dat hij naar buiten moest (zo trots op hem, 3 maanden oud en dan al zo ver met zindelijkheid
maar dat terzijde). Buiten gooide hij het koekje dat hij net had gehad net zo hard weer eruit. 
Gelukkig was zijn misselijkheid en gerommel een uur later een stuk minder, want hij begon te eten en drinken en is sindsdien gelukkig weer helemaal opgeknapt. Sinds zondag is hij weer even ondeugend en speels als voorheen, misschien zelfs wel meer
Zijn scheten stinken niet meer, hij vreet alsof hij nooit wat krijgt en drinkt weer normale hoeveelheden water.
Nu kunnen we ons natuurlijk afvragen hoe dit zo gekomen is, maar ik wil hierover verder niet speculeren. Bij de fokker is hij meerdere keren ontwormd, dus er is gewoon ergens in het proces van ontwormen een stapje niet goed gegaan. Volgende week donderdag moeten we de Milbemax herhalen, we zijn inmiddels gestopt met de Canikur, omdat de ontlasting er weer goed uitziet (ook hier dus blij met een goeie drol, net als bij Rita
)Nu maar hopen dat we dit soort ellende niet meer mee hoeven te maken.
Groetjes,
Angela
[/url]