Enzi heeft hem alleen als 1jarige gezien en daar had hij eigenlijk niet zoveel mee. Dus ik was best benieuwd wat hij er nu van zou vinden.
In het begin was het een beetje raar, zo'n mini-mensje wat door het huis wandeld. Maar nadat mijn oppaskindje hem zijn speelgoedautootje had gegeven en Enzi zijn knuffelvoorraad tervoorschijn had getoverd was het dikke mik.
Dus ik dacht, ik durf het wel aan. Ik ga een stuk wandelen. En oh wat had Enzi daar een zware taak aan
Je moet natuurlijk wel strák naast de buggy blijven lopen. Af en toe oppaskindje een kusje geven en maar netjes meedribbelen.
Tijd om de piesen? No way. Ik moest hem gewoon een commando geven dat hij even ging plassen & poepen.
Toen even de speeltuin ingegaan. Oppaskindje van de glijbaan af. Dat was wel even raar en moest hij even 10 rondjes rennen om alles af te reageren. Maar na een 'rustig vent' herinnerde hij zich weer dat je voorzichtig moet doen met het mini-mensje.
Ik ben echt super trots op m'n knappe vent. Kinderen negeert hij eigenlijk altijd en heeft hij niet zoveel mee. Kinderen die een neutrale houding hebben zijn geen probleem. Maar gillende of bange kinderen ontwijkt hij en wilt hij niets mee te maken hebben.
Hij is een grote jongen aan het worden
